‘1984’ του Τζ.Όργουελ : το βιβλίο που προφήτευσε τον κόσμο




Ο Τζορτζ Όργουελ ξεκίνησε να γράφει την δεκαετία του 40΄ για το μακρινό τότε 1984, για το μέλλον όπως το φανταζόταν.
Βρισκόμενοι πλέον στο 2017, το 1984 σαν χρονολογία μπορεί να ανήκει στο παρελθόν, αλλά το βιβλίο του Όργουελ θα αντιπροσωπεύει για πάντα «Το Μέλλον» μιας και όλα έχουν δρομολογηθεί σχεδόν όπως τα προέβλεψε.
Ξεκινάω με ένα μικρό σπόιλερ για όσους δεν έχουν διαβάσει το βιβλίο, το οποίο είναι απαραίτητο για τη συγγραφή και κατανόηση του κειμένου: το τέλος του δεν είναι χαρούμενο.
Το 1984 δεν είναι μία νουβέλα ή ένα απλό μυθιστόρημα · είναι μία ανατριχιαστικά ακριβής προφητεία για το μέλλον του κόσμου, ένα μανιφέστο, είναι η εξιστόρηση της μοναχικής και διαχρονικής μάχης του ατόμου με το σύστημα, έναν μηχανισμό δομημένο μεθοδικά, σχεδόν άφθαρτου, που αποσκοπεί στον απόλυτο έλεγχο και την κατάργηση κάθε ελευθερίας – κάθε πραγματικής ελευθερίας , αυτής που πηγάζει από την αντικειμενική ματιά και την προσωπική σκέψη.
Το βιβλίο είναι μία προειδοποίηση του συγγραφέα μισό αιώνα και βάλε πριν, την οποία αγνοήσαμε και αντ’αυτού την κάναμε ριάλιτι και χαζεύαμε με τις ώρες· το σύνθημα Big Brother is watching you, ο Μεγάλος Αδελφός σε παρακολουθεί δηλαδή, δεν ήταν νέα ιδέα των 00’s  αλλά η πρόβλεψη του Όργουελ την οποία ξεπατικώσαμε άψογα, βάζοντας αρχικά 20 ανθρώπους σε ένα σπίτι με πλήρη παρακολούθηση – και με τη θέλησή τους μάλιστα, μες την τρελή χαρά. Πλέον πάμπολλα μέρη του κόσμου παρακολουθούνται 24/7 με την άδεια και τις ευχές μας.
Το πήγαμε μάλιστα και ένα βήμα παρακάτω, αφού οικειοθελώς μεταφορτώνουμε όλες σχεδόν τις προσωπικές μας πληροφορίες σε διαδικτυακές βάσεις δεδομένων , ακόμα και το πού βρισκόμαστε και το τι κάνουμε ανά πάσα στιγμή.
Και μας αρέσει.
Ο πολίτης του 1984 όπως και αυτός του 2016 μπορεί να μην περιορίζεται από αλυσίδες αλλά η πρόσβασή του σε πληροφορίες είναι τόσο ελεγχόμενη και παραποιημένη που υπόκειται σε συνεχή πλύση εγκεφάλου και φοράει παρωπίδες εν αγνοία του, είναι αναισθητοποιημένος παθολογικά, αρκείται στο να λατρεύει Το Κόμμα, να ασπάζεται κάθε αλήθεια που αυτό τον ταΐζει και να μισεί τους εχθρούς που αυτό του υποδεικνύει.
Η σκέψη στο 1984 είναι έγκλημα που τιμωρείται με θάνατο.
Ο έρωτας είναι έγκλημα που τιμωρείται με θάνατο.
Η γνώση είναι έγκλημα που τιμωρείται με θάνατο.
Ο άνθρωπος ηττάται.
Άδοξα και ασήμαντα.
Δεν ξέρω αν η τελική ήττα του ανθρώπου είναι η ειλικρινής πρόβλεψη του Όργουελ ή αν σκοπός του ήταν να τρομοκρατήσει για να αφυπνίσει συνειδήσεις και να αποφευχθεί η προφητεία.
Πώς φτάσαμε όμως ως εκεί;
Ο κόσμος της «Ωκεανίας» που είναι μία από τις 3 υπερχώρες που έχουν απομείνει το 1984 διαχωρίζεται σε 3 τάξεις :
Α) Το εσωτερικό κόμμα – η άρχουσα και ευημερούσα τάξη (ποσοστό ~1%)
Β) Το εξωτερικό κόμμα – οι υπάλληλοι του κόμματος και λοιποί εργάτες του (ποσοστό ~20)
Γ) Το προλεταριάτο – το υπόλοιπο συντριπτικό ποσοστό του κόσμου, που ζει υπό συνθήκες απόλυτης εξαθλίωσης με μηδαμινή πρόσβαση σε αγαθά.
Αυτά είναι περίπου και τα ποσοστά των τάξεων του σήμερα:
Η παγκόσμια ελίτ που συσσωρεύει το μεγαλύτερο ποσοστό του πλούτου είναι στο 1-2%.
Τα παρακλάδια τους και όσοι έχουν πρόσβαση σε μεγαλύτερους μισθούς ως υπάλληλοί και στρατηγοί τους αποτελούν περίπου το 20%, ενώ το μεγαλύτερο ποσοστό των σχεδόν 7 δισεκατομμυρίων του κόσμου μας ζει με τον λεγόμενο «βασικό μισθό», αρκείται στο να επιβιώνει για να παράγει ενώ σε πολλές περιπτώσεις και περιοχές του κόσμου άνθρωποι ζουν δίχως πόσιμο νερό, φαγητό και στέγη όπως είναι γνωστό.
Ο ήρωας μας, ο Ουίνστον Σμιθ, ανήκει στους υπαλλήλους του Κόμματος και δουλειά του είναι να παραφράζει και να παραποιεί γεγονότα που είχαν λάβει χώρα στο παρελθόν, έτσι ώστε να βολεύουν τα παροντικά συμφέροντα του κόμματος.
Η νοθεία της ελεύθερης σκέψης πηγάζει από το πρόγραμμα της «γλωσσοκάθαρσης» και την σύσταση της ‘Νέας Ομιλίας’. Αυτό που γίνεται στην ουσία είναι η εκ νέου ερμηνεία των λέξεων ώστε η πραγματική σημασία τους να παραποιείται και να βολεύει ξανά τα συμφέροντα του κόμματος.
Η γλώσσα του 1984 είναι η μόνη που αντί να εμπλουτίζεται μειώνεται έτσι ώστε να μειωθεί η αντιληπτική και επικοινωνιακή ικανότητα του ατόμου.

«…ο σκοπός της Νέας Ομιλίας είναι να στενέψει τα όρια της σκέψης. Στο τέλος θα κάνουμε κυριολεκτικά αδύνατο το έγκλημα της σκέψης, γιατί δεν θα υπάρχουν λέξεις για να το εκφράσει κανείς…»

Λαμβάνει χώρα μία πλήρης αλλοίωση της γλώσσας, έτσι ώστε οι λέξεις αποκόπτονται από την αρχική σημασία τους και αποτέλεσμα αυτού είναι τελικά να σημαίνουν κάτι παντελώς διαφορετικό.
Το σύνθημα του κόμματος είναι :

«Ο πόλεμος είναι ειρήνη, η ελευθερία είναι σκλαβιά, η άγνοια είναι δύναμη»

Αν σου φαίνεται απλά και μόνο σενάριο επιστημονικής φαντασίας, σκέψου την αντήχηση που έχουν λέξεις όπως αναρχικός, ζητιάνος, αφεντικό, κομμουνιστής, πρόσφυγας, αριστερά και τόσες άλλες στην πλειοψηφία της κοινωνίας.
Αντιλαμβάνεται κανείς το πόσο έχει ήδη παραποιηθεί η σημασία αυτών των λέξεων, πώς τα media και οι κυβερνώντες συνδέοντάς τες πολλές φορές με ενέργειες «κατακριτέες» τους έδωσαν μία αρνητική αύρα.
Κι αν όχι πάντα αρνητική, σίγουρα το νόημά τους είναι νοθευμένο, το οποίο μας απομακρύνει από την αντικειμενική αλήθεια.

«Αν θέλεις μία εικόνα του μέλλοντος, φαντάσου μία μπότα να συντρίβει ένα ανθρώπινο πρόσωπο – για πάντα».

Αυτή η μπότα αντιπροσωπεύει όπως καταλαβαίνεις την εκάστοτε εξουσία και τις δυνάμεις καταστολής το οποίο είναι έργο που το ξέρουμε.
Η κλωτσιά στο πρόσωπο όμως δεν αντιπροσωπεύει μονάχα τον πόνο, τον εξευτελισμό και την υποδούλωση του ατόμου, αλλά επιπλέον την κατάλυση της διαφορετικότητας, της ιδιαιτερότητας·
η κλωτσιά συνθλίβει το πρόσωπο, το το πιο διακριτό τμήμα του σώματος, όλοι φαίνεται να είναι το ίδιο ασήμαντοι για την εξουσία ώστε δε χρειάζεται καν να ξέρεις το πρόσωπό τους.
Ο άνθρωπος δεν έχει πρόσωπο για την εξουσία.
Δεν έχει ατομικό χαρακτήρα.
Είναι μέρος της μάζας. Είναι όλοι το ίδιο.

Ο Μεγάλος Αδερφός είναι αυτός που βλέπεις παντού, είναι τα μάτια που σε παρακολουθούν συνεχώς μέσα από κάμερες και μικρόφωνα, είναι αυτός που ασκεί τον απόλυτο έλεγχο.
Και ο άνθρωπος τον λατρεύει πεπεισμένος πως όλα αυτά είναι η απόλυτη αλήθεια και αναγκαία για το καλό του.

Κανείς δε ξέρει αν ο Μεγάλος Αδερφός υπάρχει πραγματικά σαν άτομο, σαν ηγέτης με υλική υπόσταση ή είναι μία αόρατη δύναμη που κινεί τα νήματα.
Ο  Ουίνστον Σμιθ προσπάθησε να αντισταθεί.Να ερωτευτεί, να μάθει, να καταγράψει, να καταλάβει σε αντίθεση με την πλειοψηφία των υπνωτισμένων συναδέλφων του.
Τη στιγμή που έπεσε στην παγίδα του μηχανισμού, μπροστά στην κατάρρευση των πάντων του, βρίσκει τελικά το κουράγιο να ρωτήσει για να ικανοποιήσει την περιέργειά του:

-Υπάρχει ο μεγάλος αδερφός;
-Φυσικά και υπάρχει. Το κόμμα υπάρχει. Είναι η ενσάρκωση του κόμματος.
-Ναι, αλλά εννοώ, υπάρχει όπως υπάρχω εγώ;

-Εσύ δεν υπάρχεις.
Η αδυσώπητη αυτή απάντηση φαίνεται να εννοεί πως μπροστά στη δύναμη του Μηχανισμού, ο άνθρωπος αποτελεί απλώς ένα στατιστικό στοιχείο που αν θελήσει Το Κόμμα μπορεί να το διαγράψει σε ένα κλάσμα του δευτερολέπτου, όπως και παρατηρούμε να γίνεται με πολλούς στην πορεία του βιβλίου.
Κάθε ένας που αντιστέκεται με οποιοδήποτε τρόπο, κάθε ένας που δε χρειάζεται, εξαφανίζεται, διαγράφεται.
Παύει να υπάρχει, έτσι απλά. Τα αρχεία θα παραποιηθούν μάλιστα ώστε να μην φαίνεται πως υπήρξε ποτέ είτε να παρουσιάζεται ως προδότης του Κόμματος.
Η ανθρώπινη ύπαρξη δεν έχει κανένα βάρος, καμία ουσία, είναι μονάχα ένας αριθμός, είναι το ευτελές τίποτα.
Για να παραλληλιστούμε με το σήμερα, ας δούμε πώς παρουσιάζονται οι νεκροί από κάθε βάρκα προσφύγων που βουλιάζει, οι άνθρωποι που ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας, οι νεκροί από κάθε «τρομοκρατικό» χτύπημα, από κάθε πόλεμο·
είναι απλά αριθμοί.
20.000.000 παιδιά χωρίς πρόσβαση σε εμβόλια
400 πρόσφυγες πνιγμένοι.
3.000 στρατιώτες νεκροί.
500 αυτοκτονίες φέτος.
Η αναφορά στα γεγονότα είναι αποστειρωμένη και τυπική.
Κλέβουν το πρόσωπο και το όνομα από τους νεκρούς, σαν να μην έχουν σημασία, σαν να είναι το τίποτα.
Η μπότα συντρίβει το πρόσωπο και το διαγράφει ώστε να μην αντιλαμβανόμαστε το βάρος των γεγονότων και όλοι συνεχίζουμε τη δουλειά μας ατάραχοι από όσα φαινομενικά δεν μας αγγίζουν, μέχρι να έρθει η σειρά μας να γίνουμε αριθμοί και κανείς να μη νοιαστεί με τη σειρά του.
Φαντάσου τον αντίκτυπο που θα είχε η ζωή και ο θάνατος του κάθε ξεχωριστού ανθρώπου στη δική σου ζωή αν ήξερες τα πρόσωπα, τα ονόματα και τα όνειρά τους.
Οδεύουμε σταθερά και τάχιστα στο να γίνουμε οι αναίσθητοι, τυφλοί και αυτοματοποιημένοι πολίτες του 1984, όπως ακριβώς μας φαντάστηκε ο Όργουελ 80 χρόνια πριν και χωρίς καν να το αντιλαμβανόμαστε μάλιστα, όπως επίσης προέβλεψε. Τα γεγονότα είναι εδώ, οι προφητείες μία μετά την άλλη επιβεβαιώνονται.
Και είναι τόσες πολλές ακόμα οι ευστοχίες του συγγραφέα που δε χωράνε όλες εδώ.
Το κείμενο θα κλείσει έτσι ωμά και απαισιόδοξα, όπως απαισιόδοξος ήταν και ο Όργουελ.
Αφενός επειδή η απειλή είναι ρεαλιστική και αφετέρου σαν ανανέωση της προειδοποίησης του Βρετανού συγγραφέα.

Πηγή
Κείμενο: Μιχάλης Καλούπης
Read More »

Ιστορίες τρόμου, από το βιβλίο στη μεγάλη οθόνη

Πέμπτη 19/1/2017

Η αρχή για μια καλή ταινία τρόμου είναι ένα δυνατό βιβλίο που θα αποδώσει την ατμόσφαιρα μέσα στην οποία θα στηθεί η ταινία. Αυτά τα 10 βιβλία είναι από τα πιο καλά παραδείγματα


Ο τρόμος στο βιβλίο είναι δύσκολος.
Η εικόνα βοηθά αφάνταστα, μια φευγαλέα ματιά στο τέρας ή τον δολοφόνο που παραμονεύει, ή ακόμα και μόνο μια νότα από μια υποβλητική μουσική, συχνά αρκούν για να σπείρουν τον φόβο στον θεατή, πολύ περισσότερο από μερικές παράγραφοι όσο καλογραμμένες και αν είναι.

Γιατί ο τρόμος χρειάζεται έναν καλό συγγραφέα για να τον μεταφέρει σωστά και να συναγωνιστεί στα ίσα την εικόνα. Δεν είναι μόνο η καλή περιγραφή, αλλά η ατμόσφαιρα που χτίζει ο συγγραφέας, αυτή που για να αποδοθεί στο λευκό πανί του σινεμά θέλει τον δικό της μάστορα.
Το Reuters στέκεται σε 10 βιβλία που μεταφέρθηκαν στο σινεμά, κάποια μάλιστα πάνω από μία φορά, ανανέωσαν το είδος και απέσπασαν τον θαυμασμό.
Δεν είναι μόνο υπόθεση των καιρών μας. Μια κοπέλα μόλις 20 ετών, η Μέρι Σέλεϊ, μάς έδωσε το 1818 τον «Φρανκεστάιν». Είναι μια περιγραφή με διαχρονική αξία των κινδύνων από την επιστημονική πρόοδο και του πόσο μακριά μπορεί να πάει ο άνθρωπος. Η εικόνα του τέρατος που ξεφεύγει από τον έλεγχο του δημιουργού μάς συνοδεύει ως σήμερα ενώ έδωσε και την ευκαιρία για ατμοσφαιρικές μεταφορές στον κινηματογράφο.
Η ταινία του 1931, που είχε μάλιστα και σίκουελ, οφείλει πολλά για τον θρύλο της στον Μπόρις Καρλόφ, τον άνθρωπο που ενσάρκωσε το τέρας του ρόλου. Ενας άνδρας ψηλός, αμίλητος και όσο τέρας απαιτεί ο ρόλος που ενέπνευσε το δέος: έτσι πρέπει να είναι τα τέρατα!
Στο τέλος του αιώνα, το 1897, μια εποχή τόσο διαφορετική από αυτήν της Σέλεϊ, ο Μπραμ Στόκερ σύστησε στο κοινό τον αιμοβόρο «Δράκουλα». Μεταφέροντας στο χαρτί ευρωπαϊκούς θρύλους, ο Στόκερ έγινε πηγή έμπνευσης για ταινίες που εξερεύνησαν την τρομακτική όψη του Δράκουλα.
Που δεν είναι η μόνη: την ύπουλα ερωτική όψη του Δράκουλα, μετέφερε στην μεγάλη οθόνη πριν από 25 χρόνια ο Φράνσις Φορντ Κόπολα με τον Γκάρι Ολντμαν να σαγηνεύει νεαρές και (πρώην) αθώες γυναίκες.
 Ο Αμερικανός Εντγκαρ Αλαν Πόε, χρονικά ανάμεσα στη Σέλεϊ και τον Στόκερ, είναι ένας από τους μεγάλους πατέρες του λογοτεχνικού τρόμου και της φαντασίας. Η επιρροή του στη λογοτεχνία, όπου καλλιέργησε την μικρή φόρμα δεν μπορεί να αποτιμηθεί με δύο λόγια και θα συνεχίσει να μας συντροφεύει για πολύ και στο βιβλίο και στο σινεμά.
Οι ιστορίες του Πόε έχουν όλα τα συστατικά που εξασφαλίζουν μια γενναία δόση τρόμου και στο σινεμά, ειδικά αν πίσω από την κάμερα είναι ένας από τους μετρ του κινηματογραφικού τρόμου, ο Ρότζερ Κόρμαν, και σε πρωταγωνιστικό ρόλο ένας ηθοποιός ταυτισμένος και αυτός με το είδος, ο Βίνσεντ Πράις που συνεργάστηκαν στο «Πηγάδι και το εκκρεμές» του Πόε.
Ο σύγχρονος επίγονος και των τριών αυτών συγγραφέων, ένας από τους μεγάλους σταρ του τρόμου με έργο πολυδιαβασμένο, ο αμερικανός Στίβεν Κινγκ δεν θα μπορούσε να απουσιάζει από τη λίστα. Σε βιβλία που έχουν μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη, όπως το «It»  ή το «Κούτζο», παίζει με τα αρχέγονα ένστικτά μας. Στο (σκόπιμα ανορθόγραφο) «Νεκρωταφίο ζώων» του 1983 ο Κινγκ δίνει μια ελάχιστα αθώα ή συγκινητική διάσταση στην ταφή των αγαπημένων μας κατοικίδιων, ειδικά αυτή στο βιβλίο του που γίνεται μέσα σε ένα παμπάλαιο νεκροταφείο με όλες αρχαίες κατάρες που κουβαλά μαζί του.
Πολλά στον τρόμο, χάρτινο ή κινηματογραφικό, βασίζονται στην ανατροπή της εικόνας που έχουμε συνηθίσει, πόσο μάλλον όταν η ανατροπή έρχεται από τα παιδιά.
Δύο από τα βιβλία που ανέδειξαν αυτό τον φόβο είναι καταρχάς το «Μωρό της Ρόζμαρι» του Αϊρα Λέβιν του 1967, όπου το βρέφος αντιπροσωπεύει το απόλυτο κακό όχι μόνο για την μητέρα του αλλά για όλο τον κόσμο.
Την επόμενη χρονιά, η ταινία από τον Ρομάν Πολάνσκι με τη Μία Φάροου και τον Τζον Κασαββέτη έγινε η αρχή μιας τάσης για ταινίες-τρόμου που έδωσε λίγο αργότερα, το 1971, και τον «Εξορκιστή». Το έργο βασίζεται σε βιβλίο από τον Γουίλιαμ Πίτερ Μπλάτι, το οποίο περιγράφει μια ιστορία και πρόσωπα τα οποία είναι πραγματικά.
Τα μυστήρια που κρύβονται μέσα στο σπίτι μας είναι και αυτά από τις μεγάλες πηγές τρόμου. Στο βιβλίο του 1971 από τον Χέρμπερτ Λίμπερμαν «Crawlspace» (πρόκειται για τον κενό χώρο κάτω από το ξύλινο πάτωμα που συνήθως υπάρχει στα αμερικανικά σπίτια) ένα άτεκνο, ηλικιωμένο ζευγάρι καλεί έναν τεχνίτη για επιδιορθώσεις. Ο νεαρός όμως αποφασίζει να ζήσει μόνιμα σε αυτό το υπόγειο με ό,τι σημαίνει αυτό για τους ηλικιωμένους – και αυτό δεν είναι καθόλου ήρεμο.
Ο «Φρουρός» του Τζέφρι Κόνβιτζ (του 1974, που μετέφερε ο ίδιος και στο σινεμά τρία χρόνια αργότερα) ξεκινά με την απλή φιλοδοξία μιας γυναίκας, που μόλις μετακόμισε σε ένα ωραίο διαμέρισμα στη Νέα Υόρκη, να πιάσει φιλία με τους γείτονες και να ανανεώσει τη ζωή της. Δυστυχώς, όμως, όχι μόνο αποδεικνύονται ενοχλητικοί, αλλά, όπως της είπε ο μεσίτης της, δεν έχει γείτονες, εκτός από έναν ιερέα που ζει μόνος.
Αλλη μία ιστορία τρόμου που επισκίασε στο σινεμά το ομώνυμο βιβλίο είναι το «Amityville Horror», γραμμένη από τον Τζέι Ανσον το 1977. Βάζει τον αναγνώστη στο κλίμα του τρόμου για τα στοιχειωμένα σπίτια και το πώς οι ήσυχες οικογένειες πέφτουν θύματα δαιμονίων.
Αν όλα αυτά δεν έφεραν τους ήρωες των βιβλίων κοντά στην ανάγκη να αναζητήσουν κάποια βοήθεια για την ψυχική τους υγεία, υπάρχει και ένα τελευταίο βιβλίο και ταινία για αυτό. «Η σιωπή των αμνών» του Τόμας Χάρις κατάφερε να ανανεώσει το θρίλερ και σαν βιβλίο (εκδόθηκε το 1988) αλλά και με την κινηματογραφική μεταφορά του το 1991.
Η ιστορία του εξαιρετικά ευφυή κανίβαλου που έπαιζε με τα ένστικτα και τους φόβους της νεαρής αστυνομικού, αναποφάσιστος (ή έτσι έδειχνε) ανάμεσα στο να της επιτεθεί ή, απλά, να της μιλήσει.

Πηγή






Read More »

Φιλοσοφία: πόσο καλό κάνει στα παιδιά;

Τρίτη 10/1/2017

Σύμφωνα με νέα έρευνα, η διδασκαλία της φιλοσοφίας στα παιδιά ενισχύει τις δεξιότητές τους, ενώ φάνηκε να έχει σημαντικά οφέλη στις επιδόσεις τους στα μαθηματικά και στη γλώσσα.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από το Education Endowment Foundation, μία μη κερδοσκοπική ομάδα στην Αγγλία, η οποία θέλησε να δοκιμάσει τη διδασκαλία της φιλοσοφίας στα παιδιά, με σκοπό να διερευνήσει το κατά πόσο μπορεί να είναι αποτελεσματική στην εκπαίδευσή τους.

Στη μελέτη συμμετείχαν περισσότερα από 2000 παιδιά από 48 σχολεία σε όλη την Αγγλία, τα οποία μία φορά την εβδομάδα για έναν ολόκληρο χρόνο συμμετείχαν σε μαθήματα φιλοσοφίας, στα οποία συζητούσαν για έννοιες όπως η αλήθεια, η δικαιοσύνη, η φιλία και η γνώση, ενώ έκαναν ερωτήσεις μεταξύ τους και εξέφραζαν τις σκέψεις τους και τις ιδέες τους.

Όπως σημειώνεται στο Quartz οι εκπαιδευτικοί ανέφεραν πως τα παιδιά που συμμετείχαν στα μαθήματα φιλοσοφίας παρουσίασαν καλύτερες επιδόσεις στα μαθηματικά και στην ανάγνωση, παρόλο που τα μαθήματα φιλοσοφίας δεν είχαν σχεδιαστεί για να βελτιωθεί η πορεία τους στα άλλα μαθήματα.
Τα παιδιά τα οποία συμμετείχαν στην έρευνα και προέρχονταν από χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα, παρουσίασαν μεγαλύτερη βελτίωση στα μαθήματα του σχολείου, ενώ οι εκπαιδευτικοί ανέφεραν πως η διδασκαλία της φιλοσοφίας είναι ευεργετική για τα παιδιά, καθώς υπήρχε θετική επίδραση στην απόκτηση εμπιστοσύνης στους εαυτούς τους, αλλά και στην ικανότητα να ακούν τους συμμαθητές τους.

Ο Kevan Collins από το Education Endowment Foundation δήλωσε σχετικά: “Δόθηκαν στα παιδιά νέοι τρόποι σκέψης και έκφρασης, σκέφτονταν πιο λογικά και με πιο συνδεδεμένες ιδέες”.

Το πρόγραμμα διδασκαλίας της φιλοσοφίας δεν επικεντρώθηκε αποκλειστικά στην ανάγνωση κειμένων φιλοσόφων όπως του Πλάτωνα και του Kant, αλλά στην ανάγνωση ποικίλων κειμένων, ποιημάτων και στην προβολή ταινιών, τα οποία συνολικά παρακινούσαν συζητήσεις για φιλοσοφικά θέματα.

Ο στόχος όπως εξηγούν οι ειδικοί ήταν τα παιδιά να μάθουν να διατυπώνουν ερωτήσεις, να αναπτύσσουν επιχειρήματα και να επιδίδονται σε εποικοδομητικές συζητήσεις.

Πηγή
Read More »

"Ο Έμπορος των καταραμένων βιβλίων "

Δευτέρα 9/1/2017



Ο Ιγνάθιο του Τολέδου, έμπορος απόκρυφων βιβλίων και ιερών λειψάνων, αναλαμβάνει για λογαριασμό ενός Βενετσιάνου αριστοκράτη να ανακαλύψει τα ίχνη του Uter Ventorum (Ο ασκός των ανέμων), ενός εξαιρετικά σπάνιου βιβλίου που κρύβει το υπέρτατο μυστικό των αρχαίων μάγων.

Κι ενώ τριγύρω του τα τελετουργικά εγκλήματα διαδέχονται το ένα τ' άλλο, ο Ιγνάθιο θα περιπλανηθεί στη μεσαιωνική Ιταλία, Γαλλία και Ισπανία, προσπαθώντας να λύσει τους περίπλοκους γρίφους που προστατεύουν το μυθικό χειρόγραφο. Για να καταφέρει όμως να βρει τη λύση του αινίγματος πριν τον προφτάσουν οι εκτελεστές της Σάντα Βέμε, ενός μυστικού δικαστηρίου που έχει απλώσει τα δίχτυα του παντού, θα πρέπει πρώτα να έρθει αντιμέτωπος με το δικό του, καλά κρυμμένο μυστικό.

Αλλιώς κινδυνεύει να χάσει ό,τι αγαπάει περισσότερο στον κόσμο...

(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)
 
Read More »

Προσφυγόπουλα έγραψαν βιβλίο με παραμύθια -Ολα έχουν happy end

Τρίτη 3/1/2017

To βιβλίο «Περιπλανώμενα προσφυγικά παραμύθια» είναι μια έκδοση βασισμένη σε ιστορίες ζωής προσφυγόπουλων.
Ιστορίες που «κουβαλούν» στην περιπλανώμενη ζωή τους περιλαμβάνει το βιβλίο που βασίζεται σε διηγήσεις προσφυγόπουλων, τα οποία ζουν σε διάφορες δομές της Θεσσαλονίκης και αφηγήθηκαν παραμύθια της φαντασίας τους, πάντα με χαρούμενο τέλος.
«Περιπλανώμενα προσφυγικά παραμύθια» είναι ο τίτλος του βιβλίου που εκδόθηκε πρόσφατα και αποτελεί μια συλλογική δημιουργία περίπου 20 ατόμων από διάφορα μέρη του κόσμου, τα οποία βρέθηκαν στην Ελλάδα για να προσφέρουν αλληλεγγύη λόγω της προσφυγικής κρίσης.
«Δουλέψαμε με 16 προσφυγόπουλα από 6 έως 14 χρόνων, τα οποία 'κεντρίσαμε' με ερωτήσεις να μας διηγηθούν ιστορίες, οι οποίες, όλες, επέλεξαν να έχουν happy end», εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ μία από τους δημιουργούς του εγχειρήματος, η Debora de Pina Castiglione, διευκρινίζοντας ότι το βιβλίο είχε τη στήριξη του Μικρόπολις-Κοινωνικού Χώρου για την Ελευθερία, του Eko Project -Βασιλικά και της πρωτοβουλίας Where is the life -Λαγκαδίκια.
«Κάθε μικρός μπόμπιρας και κάθε μικρή πεταλούδα που συμμετέχει στο βιβλίο, έχει τη δική του διαφορετική ιστορία ζωής.
Κάποια έχουν πάει σχολείο στη Συρία ή στην Τουρκία, άλλα όταν ήρθε η ώρα να πάνε σχολείο, αυτό είχε καταστραφεί.
Παρά τη διαφορετικότητά τους, σχεδόν όλες οι ιστορίες- 8 στον αριθμό- μιλούν για ένα καλωσόρισμα σε έναν άγνωστο νέο τόπο. Συγχρόνως, είναι γεμάτες κίνηση, αφίξεις σε νέες πόλεις, ταξίδια και μετακομίσεις.
Αυτά είναι άλλωστε τα ζητήματα που απασχολούν σε μεγάλο βαθμό τα παιδιά που πέρασαν μέρος της ζωής τους ταξιδεύοντας και ακόμη δεν γνωρίζουν πώς και πότε το ταξίδι τους θα βρει τον προορισμό του» αναφέρεται στο εισαγωγικό σημείωμα της έκδοσης.

Τα παιδιά έφτιαξαν ιστορίες για τη Ράμα, ένα κορίτσι που θέλει να αποκτήσει δικό της σπιτικό και να κάνει καινούργιους φίλους, τον Τζουράμπ, το σκυλάκι που βρέθηκε να παίζει μόνο του και δεν είχε οικογένεια, την Αμίρα, την πριγκίπισσα που εγκατέλειψε το κάστρο της για να περιπλανηθεί στα δάση του κόσμου και για την μαμά πάπια που ζει με το μωρό της σε ένα σοκολατόσπιτο που έχτισε στη Θεσσαλονίκη!
Τα λεφτά που θα μαζευτούν από την πώληση του βιβλίου θα βοηθήσουν ώστε να υποστηριχτούν εγχειρήματα που αναζητούν εναλλακτικούς τρόπους στέγασης των οικογενειών των προσφύγων εντός της Θεσσαλονίκης.
«Η έκδοση πωλείται προς 10 ευρώ και προς το παρόν μπορείτε να τη βρείτε μόνο στο Μικρόπολις-Βενιζέλου και Β. Ηρακλείου 18 ή να την παραγγείλετε στο e-mail, travellingtalesbook@gmail.com. Εκτός από ελληνικά, διατίθεται και στα αγγλικά, πορτογαλικά, ισπανικά, καταλανικά, βασκικά, ιταλικά, γαλλικά, γερμανικά, αραβικά, αλβανικά και ρωσικά», σημειώνει η Debora de Pina Castiglione.



Χαρακτηριστικό πάντως είναι το εξώφυλλο του βιβλίου καθώς η εικονογράφησή του παραπέμπει στις σιδηροδρομικές γραμμές της Ειδομένης, όπου επί μήνες είχε στηθεί ένας καταυλισμός και φιλοξενούνταν, κάτω από άθλιες συνθήκες, χιλιάδες πρόσφυγες, περιμένοντας να ανοίξουν τα σύνορα...


Read More »

Το 21ο Παζάρι Βιβλίου 2017 στην Αθήνα!!

 Δευτέρα 2/1/2017


Το 21ο Παζάρι Βιβλίου 2017, θα πραγματοποιηθεί και φέτος στην Πλατεία Εθνικής Αντίστασης (Κοτζιά), σε συνδιοργάνωση του Συνδέσμου Εκδοτών Βιβλίου (Σ.ΕΚ.Β.) και της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εκδοτών-Βιβλιοχαρτοπωλών (Π.Ο.Ε.Β.) και με την ευγενική υποστήριξη του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων (Ο.Π.Α.Ν.Δ.Α.).
Από την Παρασκευή 13 Ιανουαρίου και για είκοσι τέσσερις ημέρες, έως και την Κυριακή 05 Φεβρουαρίου 2017, πραγματοποιείται, στην Πλατεία Κοτζιά, το μεγαλύτερο και πλέον οργανωμένο Παζάρι Βιβλίου στην πόλη των Αθηνών, με κεντρικό σύνθημα:

«ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΣΟΥ».

Το Παζάρι Βιβλίου,  είναι η θεσμοθετημένη εκδήλωση, που διοργανώνεται εδώ και είκοσι ένα πλέον έτη, για λίγες ημέρες, προσφέροντας στο αναγνωστικό κοινό, χιλιάδες τίτλους βιβλίων σε πολύ χαμηλές τιμές, που αρχίζουν από μόλις 1 ευρώ!

Στο 21ο Παζάρι Βιβλίου 2017, όπως κάθε χρόνο, συμμετέχουν εκδότες από όλη την Ελλάδα (μέλη πρωτοβάθμιων σωματείων), προσφέροντας πάνω από 8.000 τίτλους βιβλίων, σε τιμές, που δεν ξεπερνούν το 30% της αρχικής τους λιανικής τιμής. Σε μία σύγχρονη, υπαίθρια, στεγασμένη και θερμαινόμενη εγκατάσταση, το αθηναϊκό, και όχι μόνο, αναγνωστικό κοινό, έχει την ευκαιρία να προμηθευτεί αξιόλογα βιβλία από μία μεγάλη ποικιλία τίτλων, όλων των κατηγοριών, για όλες τις ηλικίες. . Όλα τα βιβλία διαθέτουν αυτοκόλλητη ετικέτα, με την τιμή πώλησης στο Παζάρι Βιβλίου.
Καλούμε όλους τους αναγνώστες να μας επισκεφθούν και να επωφεληθούν, αγοράζοντας αξιόλογα βιβλία σε τιμές έκπληξη.

Το 21ο Παζάρι Βιβλίου 2017, στην Πλατεία Εθνικής Αντίστασης (Κοτζιά), από 13 Ιανουαρίου έως και 05 Φεβρουαρίου 2017, θα λειτουργεί καθημερινά από τις 09:00 το πρωί μέχρι και τις 21:00 το βράδυ.

Η είσοδος είναι επί της οδού Αθηνάς (μπροστά από το Παλιό Δημαρχείο).


ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ


ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΓΙΑΤΙ
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΣΟΥ
21ο ΠΑΖΑΡΙ ΒΙΒΛΙΟΥ 2017

 – ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ (ΚΟΤΖΙΑ)
13 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ – 05 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2017


Ανοιχτά καθημερινά, Σάββατα και Κυριακές από 9 πρωί έως 9 βράδυ
180 εκδότες – 300.000 βιβλία – τιμές από 1 €


ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ:
ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΚΔΟΤΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ (Σ.ΕΚ.Β.)
ΚΑΙ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΚΔΟΤΩΝ – ΒΙΒΛΙΟΧΑΡΤΟΠΩΛΩΝ (Π.Ο.Ε.Β.)

Πηγή

Read More »