Χαμένες Πόλεις Σε Βιβλία – Υπάρχουν;

Όλοι μας κάποια στιγμή έχουμε έρθει αντίκρυ με χαμένες και ξεχασμένες πόλεις, είτε σε κινηματογραφικό, είτε σε μουσικό επίπεδο.  Έχει κυκλοφορήσει πληθώρα ιστοριών που βασίζονται στη Χαμένη Ατλαντίδα, στην Πομπηία και τα μυστικά που κρύβονται κάτω από τις στάχτες του Βεζούβιου. Ακολουθούν, σχεδόν επιγραμματικά, ορισμένα αξιοπρόσεχτα βιβλία με αυτό το ξεχωριστό ίδιον…

Το Gods, Graves and Scholars,  βιβλίο του C.W. Ceram, είναι η ιδανική εισαγωγή στις χαμένες πόλεις. Διατέθηκε το 1951 και διηγείται την ανασκαφή της Τροίας, του τάφου του Βασιλιά Τουταγχαμών.  Άγγιζε τους κρεμαστούς κήπους της Βαβυλώνας και έφτανε μέχρι τις αρχαίες πλάκες, στην επιτομή της περιπετειώδους αρχαιολογίας. Οι φίλοι της αγνής περιπέτειας, των αθέατων θησαυρών και των ρομαντικών ανακαλύψεων, θα το αγαπήσουν.



Το She του Rider Haggard είναι περισσότερο αναχρονιστικό και παλαιάς κοπής. Έχει ορισμένα σεξιστικά και ρατσιστικά στοιχεία που θα ξινίσουν τον αναγνώστη. Η κύρια παρουσία είναι θηλυκή και κυρίαρχη σαν χαρακτήρα και η ιστορία εγκιβωτισμένη σε ένταση. Ο Horrace Holly και ο νεαρός προστατευόμενός του Leo ταξιδεύουν στην Αφρική, όπου ανακαλύπτουν έναν αρχαίο πολιτισμό και μια φαντασμαγορική γυναικεία ύπαρξη που διοικεί αξιοσέβαστα τα πάντα εκεί. Προχωρώντας, αντικατοπτρίζεται καλύτερα η Βικτωριανή κουλτούρα.



Ο Rider Haggard διαιωνίζει τις ανησυχίες των ανακαλύψεων με το King Solomon’s Mines. Ο κυνηγός ελεφάντων Allan Quartermain αναχωρεί από την πατρίδα του για να ανακαλύψει τους περίφημους παραμυθένιους τάφους του βασιλιά Σολομώντα. Για άλλη μια φορά, και σε αυτό το βιβλίο σε διαφορές τοποθεσίες, εκδηλώνεται η Βικτωριανή περίοδος και το έργο αποκτά και εκπαιδευτική αξία.


Ο ξακουστός Arthur Conan Doyle δε έχει γράψει μόνο ιστορίες για τον Σέρλοκ Χολμς, αλλά έχει καταπιαστεί με μια καλή ποικιλία από διαφορετικούς κόσμους. Ο Doyle ήταν ασυμβίβαστος και έκανε πολλές υψιπετείς σκέψεις. Πίστευε στην επικοινωνία πέρα από τον τάφο και την διανοητική υπέρβαση. Στο The Lost World μας μεταφέρει στη Νότια Αμερική, και σε μια κρυμμένη χώρα γεμάτη επιζώντες δεινόσαυρους και πιθηκανθρώπους. Όσο η ιστορία ξεδιπλώνεται, θα διαπιστώσετε πόσο επιδέξια μπορεί να αναμεχιθεί ο παλιό με το νεωτεριστικό.



Και, τέλος, σας παρουσιάζουμε ένα βιβλίο με ιδιαιτερότητες και παραγνωρισμένο. Για την ακρίβεια γνωρίζει μια διττότητα, διότι η ιστορία εξιστορείται σε δυο μέρη.  Η Elizabeth Scarborough είναι κυρίως γνωστή για τα καλοδιάθετα και χιουμοριστικά παραμύθια της, με παράδοξα, γάτες και μαγεία. Η σειρά βιβλίων της, με το Nothing Sacred και το Last Refuge αφηγείται μια ιστορία για το τέλος του κόσμου, στην οποία μια νεαρή γυναίκα αιχμαλωτίζεται, βασανίζεται και φυλακίζεται σε ένα παγωμένο και περιοριστικό στρατόπεδο.

Μάλλον είναι η σειρά σας να αρχίσετε την εξερεύνηση. Πρώτα για βιβλία και εκ των ύστερων για ανεξιχνίαστους κόσμους που κρύβονται σε αυτά…

Πηγή: thepulp.gr
Read More »

Λέων Τολστόι: μια ανειρήνευτη ψυχή


Ρώσος συγγραφέας, ένας από τους μεγαλύτερους λογοτέχνες του κόσμου. Είναι γνωστός για τα έργα του «Πόλεμος και Ειρήνη» και «Άννα Καρένινα», που συγκαταλέγονται στα σημαντικότερα μυθιστορήματα όλων των εποχών.

Ο κόμης Λεβ Νικολάγεβιτς Τολστόι, γνωστός στο ελληνικό κοινό ως Λέων Τολστόι, γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1828 (28 Αυγούστου, με το παλαιό ημερολόγιο) στη Γιάσναγια Πολιάνα της Ρωσίας από αριστοκρατική οικογένεια. Ορφάνεψε, όμως, προτού κλείσει τα δέκα του χρόνια και από πατέρα και από μητέρα.

Σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Καζάν ανατολικές γλώσσες και νομικά, μα δεν πήρε το δίπλωμά του. Ήταν φύση ανήσυχη, γεμάτη σχέδια και αναμορφωτικές ιδέες, επηρεασμένος από τη Γαλλική Επανάσταση. Θέλησε να ανυψώσει τους Ρώσους χωρικούς και να μορφώσει τα παιδιά τους. Ίδρυσε, μάλιστα, και σχολείο και εξέδωσε παιδαγωγικό περιοδικό με τον τίτλο «Γιάσναγια Πολιάνα».

Προσπάθησε να βρει το αληθινό νόημα του Χριστιανισμού, πιστεύοντας πως σκοπός της ζωής δεν είναι να εξυπηρετεί την κατώτερη ζωική φύση, αλλά τη φωτεινή δύναμη, που βρίσκεται στα βάθη της ανθρώπινης ψυχής και η οποία βοηθάει τον άνθρωπο να αναγνωρίζει το αγαθό. Εκτός όμως από αυτές τις αντιλήψεις, ο Τολστόι κατάφερε ν' απεικονίσει με απαράμιλλο τρόπο τη ρωσική κοινωνία της εποχής του και με την αναπαραστατική δύναμη της τέχνης του να δώσει εκπληκτικούς πίνακες από τη ζωή της τσαρικής Ρωσίας του 19ου αιώνα. 

Αν και καταγόταν από πλούσια οικογένεια, αφοσιώθηκε με μεγάλη αγάπη στους μουζίκους, βοηθώντας τους και μελετώντας τη ζωή τους. Γεμάτος θρησκευτική έξαρση και δεμένος με τα προβλήματα της εποχής του, προσπάθησε να βρει γιατί υποφέρουν οι άνθρωποι και προσπάθησε να απελευθερώσει τον άνθρωπο και να αποκαταστήσει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Ως καλλιτέχνης ο Τολστόι διακρίνεται για τη βαθιά γνώση των κρυφών πτυχών της ψυχής και την άμεση καθαρότητα του αισθήματος. Το έργο του είχε τεράστια σημασία και άσκησε γόνιμη επίδραση στη ρωσική και στην παγκόσμια λογοτεχνία.

Έχοντας μεγάλα χρέη από τη χαρτοπαιξία, αποφάσισε να καταταγεί στο στρατό. Πήρε μέρος στον Κριμαϊκό Πόλεμο (1853-1856), όπου γνώρισε την ψυχή του ρώσου στρατιώτη και τη φρίκη του πολέμου. Στη συνέχεια επιχείρησε δύο ταξίδια και γυρίζοντας στη Ρωσία, παντρεύτηκε (1862), έκανε οικογένεια κι έζησε ευτυχισμένος «σαν πατριάρχης», όπως έγραψε ο ίδιος. Με την κατά 16 χρόνια μικρότερη σύζυγό του Σοφία Μπερς απέκτησε 13 παιδιά. Την περίοδο εκείνη έγραψε τα δύο αριστουργήματά του «Πόλεμος και Ειρήνη» (1869), το οποίο ζωντανεύει τη Ναπολεόντεια εποχή και την «Άννα Καρένινα» (1877), ένα δυνατό ψυχογραφικό και οικογενειακό δράμα.

Η ανησυχία του, όμως, ταράζει και πάλι τη ζωή του. Είχε τύψεις που ζούσε μέσα στα πλούτη, ενώ τόσοι άλλοι δυστυχούν. Θέλει να τα αφήσει όλα, περιουσία, οικογένεια, δόξα και να ζήσει απλά, σύμφωνα με τις ιδέες του. Τότε γράφει τα έργα του με τα μεγάλα προβλήματα και τις υψηλές ηθικές αρχές της αγάπης, της καλοσύνης και της συμπόνοιας: «Πάτερ Σέργιος» (1898), «Σονάτα του Κρόιτσερ» (1889), «Κύριος και δούλος» (1895) και «Ανάσταση» (1899). Έγραψε, ακόμα, ένα δραματικό έργο, «Το κράτος του ζόφου» (1886) κι ένα θαυμάσιο μεγάλο διήγημα «Ο θάνατος του Ιβάν Ίλιτς» (1866).

Το 1910 αποφασίζει να εγκαταλείψει τα «εγκόσμια», να τα αρνηθεί όλα και να ζήσει μία απλή ζωή μέσα στη φύση. Μα είναι πια 82 ετών και η υγεία του κλονίζεται. Στις 20 Νοεμβρίου (7 Νοεμβρίου με το παλαιό ημερολόγιο) ο σπουδαίος ρώσος συγγραφέας, «ο γίγας της ρωσικής γης», όπως τον αποκαλούν, άφησε την τελευταία του πνοή στη σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης Αστάκοβο της Ρωσίας.

Η ζωή του Τολστόι χαρακτηρίστηκε από μεγάλες αντιθέσεις, καθώς τα πρώτα άσωτα χρόνια της αριστοκρατίας τα διαδέχτηκε η ριζοσπαστική μεταστροφή του προς την άρνηση του πλούτου, τη φιλανθρωπία και προς έναν ιδιόμορφο ειρηνιστικό και χριστιανικό αναρχισμό, που έτυχε θαυμασμού από προσωπικότητες όπως ο Μαχάτμα Γκάντι και ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και επισφραγίστηκε με τον αφορισμό της Ρωσικής Εκκλησίας.

Γράφει στο Ημερολόγιό του: «Ένα πράγμα με βασανίζει όλο και περισσότερο: η απάτη της απερίσκεπτης πολυτέλειας δίπλα στην άδικη κατάσταση της δυστυχίας και της ανέχειας που με τριγυρίζει. Όλα πάνε από το κακό στο χειρότερο, όλα γίνονται πιο θλιβερά. Δεν μπορώ να μην το σκέφτομαι, δεν μπορώ να μην το βλέπω…»

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ

«Αν θες να βρεις παράδειγμα προς μίμηση, θα πρέπει να ψάξεις μεταξύ των απλών, ταπεινών ανθρώπων. Πραγματικό μεγαλείο έχουν μόνο όποιοι δεν αυτοδιαφημίζονται και δεν θεωρούν τον εαυτό τους σπουδαίο.»

«Αν μπορούσες να μάθεις ποιος πραγματικά είσαι, όλα τα προβλήματα θα φαίνονταν εντελώς άσκοπα κι ασήμαντα.»

«Ασήμαντοι άνθρωποι είναι εκείνοι που δέχονται τις απόψεις των άλλων, χωρίς να τις επεξεργάζονται οι ίδιοι.»

«Δεν υπάρχει αληθινή ηδονή, εκτός από εκείνη που δίνει η δημιουργικότητα. Είτε φτιάχνει κανείς μολύβια, είτε μπότες, είτε ψωμί, είτε παιδιά. Χωρίς δημιουργία δεν υπάρχει αληθινή ευχαρίστηση.»

«Ένας λόγιος γνωρίζει πολλά βιβλία, ένας άνθρωπος μορφωμένος έχει γνώσεις και δεξιότητες, ένας άνθρωπος φωτισμένος καταλαβαίνει το νόημα και τον σκοπό της ζωής του.»

«Οι ευτυχισμένοι γάμοι δεν έχουν ιστορία.»

«Τα μόνα έθνη που μπορεί να ονομάζονται ιστορικά είναι αυτά που αναγνωρίζουν τη σπουδαιότητα και την αξία των θεσμών τους.»


ΠΗΓΗ
Read More »

Εἶναι ἐλεύθερος ἕνας τέτοιος ἄνθρωπος; – Ντοστογιέφσκι



Στο διήγημα Ἀδελφοὶ Καραμαζὼφ ο Ντοστογιέφσκι προβάλλει τὴ μορφὴ ενὸς χαρισματικού γέροντα, του Στάρετς Ζωσιμᾶ. Στο απόσπασμα που ακολουθεῖ μιλάει ὁ Στάρετς περὶ ελευθερίας.

---

"Κοιτάξτε τους κοσμικούς, όλον αυτό τον κό­σμο που υψώνεται αλαζονικά πάνω απ' το λαό του Θεού. Δεδιαστρέβλωσαν τάχα την μορφή του Θεού και την αλήθεια Του; Έχουν την επιστήμη τους. Μα η επιστήμη μπορεί να εξετάσει μονάχα εκείνα που γίνονται αντιληπτά με τις αισθήσεις. Ο ψυχικός κόσμος, δηλαδή το ανώτερο μισό της ανθρώπινης ύπαρξης, έχει τέλεια εξο­στρακιστεί, αποδιώχτηκε με αλαλαγμούς θριάμβου, ακόμα και με μίσος. Ο κόσμος διακήρυξε την ελευθερία, τον τελευταίο καιρό ι­διαίτερα, και τι έγινε λοιπόν με τούτη την ελευθερία τους; Σκλαβιά μονάχα και αυτοκτονία! Γιατί οι κοσμικοί λένε:

Έχεις ανάγκες και πρέπει να τις ικανοποιήσεις. Γιατί έχεις τα ίδια δικαιώματα που έχουν και οι πιο εξέχοντες και οι πιο πλού­σιοι. Μη φοβάσαι να τις ικανοποιείς, απεναντίας πρέπει να πολλα­πλασιάσεις τις ανάγκες σου. Αυτό είναι το σημερινό δόγμα του κόσμου. 

Νομίζουν πως αυτό θα πει ελευθερία. Μα τι προκύπτει απ' αυτό το δικαίωμα της αύξη­σης των αναγκών; Στους πλούσιους η απομόνωση και η πνευματική αυτοκτονία, στους φτωχούς ο φθόνος κι ο φόνος γιατί δικαιώματα βέβαια τους δώσανε μα δεν τους δείξανε ακόμα τον τρόπο να ικανο­ποιήσουν τις ανάγκες τους. Λένε πως ο κόσμος συνενώνεται όλο και πιο πολύ, συγχωνεύεται σε μιαν αδελφότητα, γιατί συντομεύονται οι αποστάσεις, και οι σκέψεις μεταφέρονται με τον αέρα. Αλλοίμο­νο.


Μην πιστεύετε σε μια τέτοια συνένωση των ανθρώπων. Έχο­ντας την αντίληψη πως ελευθερία είναι η αύξηση και η γρήγορη ικανοποίηση των αναγκών, διαστρεβλώνουν τη φύση τους, γιατί α­ποχτούν πολλές άσκοπες κι ανόητες επιθυμίες και συνήθειες. Ζούνε για να ζηλεύουν ο ένας τον άλλον, για τις σωματικές απολαύσεις και τις επιδείξεις. Θεωρούν τα γεύματα, τ' αμάξια, τους βαθμούς, τους δούλους-υπηρέτες, τόσο απαραίτητα που είναι έτοιμοι να θυσιάσουν γι' αυτά τη ζωή τους, την τιμή τους και την αγάπη προς τον πλησίον τους. Κι όταν δεν μπορούν να κορέσουν αυτές τις επιθυ­μίες τους, αυτοκτονούν. Όσοι δεν είναι πολύ πλούσιοι, κάνουν τα ίδια. Οι φτωχοί ξεχνούν το ανικανοποίητο και τη ζήλια τους με το κρασί. Μα σύντομα αντί για κρασί θα μεθύσουν με αίμα.

Ἐκεῖ τοὺς ὁδηγοῦν. Καὶ σᾶς ρωτάω λοιπόν: Εἶναι ἐλεύθερος ἕνας τέτοιος ἄνθρωπος;

Γνώρισα έναν «αγωνιστή της ιδέας» που μου διηγόταν ο ίδιος πως όταν του στέρησαν στη φυλακή τον καπνό, τόσο τον βασά­νισε τούτη η στέρηση που λίγο έλειψε να πάει και να προδώσει την «ιδέα» του, μόνο και μόνο για λίγο καπνό. Κι ένας τέτοιος άνθρω­πος να σου λέει:

Ἀγωνίζομαι γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα.

Μα πού μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος σαν κι αυτόν; Και γιατί είναι ικανός; Για μια σύντομη προσπάθεια ίσως, μα για πολύ και­ρό δε θ' αντέξει. Και δεν είναι καθόλου παράξενο που, αντί να κατακτήσουν την ελευθερία, πέσανε στη σκλαβιά κι αντί να εξυπηρετήσουν την αδερφική αγάπη και τη συνένωση των ανθρώπων, πέσανε απε­ναντίας στην ανθένωση και στην απομόνωση, όπως μου 'λεγε στα νιάτα μου ο μυστηριώδης επισκέπτης και δάσκαλός μου. Γι' αυτό και σβήνει όλο και περισσότερο στον κόσμο η ιδέα για την εξυπηρέτηση της ανθρωπότητας, για την αδελφοσύνη και την ακεραιότητα των ανθρώπων. Όποιος ακούει αυτή την ιδέα, την κοροϊδεύει, για­τί πώς μπορεί ο άνθρωπος να απαρνηθεί τις συνήθειές του, πού θα τραβήξει αυτός ο σκλάβος που 'χει τόσο συνηθίσει να ικανοποιεί τις αναρίθμητες ανάγκες του, που αυτός μονάχος του τις έχει εφεύρει; Αυτός έχει απομονωθεί και δεν τον νοιάζει καθόλου για το σύνολο.

Και τι καταφέρανε; Μάζεψαν περισσότερα πλούτη, μα η χαρά τους λιγόστεψε.."

_____

 ~ Ἀπὸ τὸ βιβλίο Ἀδελφοὶ Καραμαζώφ, τόμος Β΄, τοῦ Φιοντὸρ Μιχαήλοβιτς Ντοστογιέφσκι
  ἐκδ. Γκοβόστη. Μτφρ. Ἄρης Ἀλεξάνδρου.

Πηγή: antikleidi.com
Read More »

Γλυπτά από Βιβλία



Kάποιοι μιλούν με θαυμασμό για τα παλιά βιβλία. Για τη μυρωδιά τους, την υφή τους. Κάποιοι άλλοι τα κάνουν γλυπτά.

Η Jacqueline Rush Lee για πάνω από 17 χρόνια κάνει ακριβώς αυτό. Παίρνει παλιά βιβλία και δημιουργεί γλυπτά. Σύμφωνα με όσα λέει δημιουργεί νέες αφηγήσεις με αυτόν τον τρόπο.
Κάποιοι θα ενθουσιαστούν κάποιοι άλλοι ίσως όχι. Εσείς τι νομίζετε;






Πηγή: www.newsbomb.gr
Read More »

Η Κλέφτρα των βιβλίων -Zuzak Marcus



Όταν η νεαρή Λίζελ φτάνει στο σπίτι των θετών γονιών της, έχοντας χάσει την οικογένειά της, το μόνο που κρατάει στα χέρια της είναι το κλεμμένο εγχειρίδιο ενός νεκροθάφτη, το οποίο δεν μπορεί καν να διαβάσει, αφού δεν ξέρει γραφή και ανάγνωση. Αυτή θα είναι και η αρχή της καριέρας της ως... κλέφτρας.

Η Λίζελ αρχίζει να κλέβει βιβλία -βιβλία που πετάνε οι ναζί στη φωτιά για να τα κάψουν, βιβλία από τη βιβλιοθήκη του δημάρχου, βιβλία που τη συντροφεύουν στις περιπέτειές της παρέα με το φίλο της, Ρούντι, στους δρόμους της πόλης, βιβλία που θα γεμίσουν τις ώρες του άλλου φίλου της, του κυνηγημένου Μαξ.
Κι ενώ οι βόμβες των συμμάχων πέφτουν συνεχώς και οι σειρήνες ουρλιάζουν, η Λίζελ μοιράζεται τα βιβλία της με τους γείτονές της στα καταφύγια και βρίσκει σ' αυτά παρηγοριά. Μέχρι που κάποια μέρα η σειρήνα θα αργήσει να σφυρίξει...

Μια αξέχαστη ιστορία για τη δύναμη της ανθρωπιάς, για τις ανατροπές της ζωής, αλλά και για την αστείρευτη γοητεία των βιβλίων! (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

«Σπάνια μου συμβαίνει να έχω στο μυαλό μου ένα βιβλίο που διάβασα εδώ και αρκετό καιρό και να θέλω να το ξαναδιαβάσω. Όχι τυχαία. Η ιστορία μπορεί να είναι ζοφερή, αλλά ξεχειλίζει από δύναμη και ανθρωπιά... Εξαιρετική γραφή, πραγματικό λογοτεχνικό κατόρθωμα που θα το απολαύσουν και οι έφηβοι αναγνώστες. Κατόρθωμα και η ολοζώντανη μετάφραση της Κώστιας Κοντολέων» (Λίτσα Ψαραύτη, συγγραφέας, περ. INDEX)

«Δι-ηλικιακό μυθιστόρημα ικανό να συγκινήσει κάθε αναγνώστη. Μια περίεργη ιστορία ενηλικίωσης μέσα από βιβλία και σκληρή ζωή. Ενδιαφέρουσα η μέθοδος του συγγραφέα να παρεμβαίνει με μεσότιτλους και σχόλια, και να αποστασιοποιείται έτσι από τη δράση αλλά και τη σκέψη του αναγνώστη» (Γιάννης Μπασκόζος, περ. ΔΙΑΒΑΖΩ)

«Η ΚΛΕΦΤΡΑ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ αξίζει μια θέση στο ίδιο ράφι με το "Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ"... Γι' αυτό το αριστουργηματικό έργο δεν μπορεί να μιλήσει κανείς σε μία σελίδα. Μπορεί όμως να το διαβάσει και να χαρεί την ωραία γραφή, το πλήθος των συναισθημάτων, τις εναλλαγές από τη φρίκη στην πιο γλυκιά συγκίνηση, το σθένος και τον αλτρουισμό της ηρωίδας, και να γνωρίσει έτσι ένα σπουδαίο συγγραφέα» (εφημ. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)
Read More »

25 συγγραφείς και ποιητές μιλάνε για την ελευθερία

Για την ελευθερία 



- «Τ' αληθινό μπόι τ' ανθρώπου μετριέται πάντα με το μέτρο της λευτεριάς» -Γιάννης Ρίτσος 

- «Δεν σημαίνει τίποτα αν η ελευθερία μάς ωφελεί ή μας βλάφτει. Χρωστούμε να είμαστε ελεύθεροι. Δεν είναι δικαίωμα, αλλά μια υποχρέωση. Είναι ζήτημα αξιοπρέπειας για το έθνος και για τον κάθε πολίτη, ζήτημα αυτοσεβασμού…» -Γιώργος Θεοτοκάς 

- «Ελευθερία και ευθύνη είναι έννοιες αλληλένδετες» -Ευάγγελος Π. Παπανούτσος 

- «Η πείνα και η στέρηση είναι βασικές μορφές ανελευθερίας» -Νίκος Δήμου 

- «Ελευθερία της σκέψης είναι πρώτα απ’ όλα ελευθερία του πλανάσθαι» -Κωνσταντίνος Τσάτσος 

- «Ελευθερία για το πνεύμα είναι ό,τι το οξυγόνο για το σώμα…» -Τάσος Αθανασιάδης 

- «Ελευθερία χωρίς δικαιοσύνη είναι καθαρά ληστεία» -Αδαμάντιος Κοραής 

- «Ο άνθρωπος έχει γεννηθεί για να ποθεί την ελευθερία μέσα σ’ ένα κόσμο που δεν την ανέχεται» -Άγγελος Τερζάκης 

- «Η ανώτατη αρετή δεν είναι να ’σαι ελεύτερος, παρά να μάχεσαι για ελευτερία» -Νίκος Καζαντζάκης 

- «Η αληθινή ελευθερία δεν είναι να κάνει κανείς ό,τι θέλει, αλλά ό,τι έχει το δικαίωμα να κάνει» -Βίκτωρ Ουγκώ 

- «Αν δεν βρεθεί να πεθάνει κανείς για τη λευτεριά, τότε θα πεθάνει η ίδια η λευτεριά» -Μενέλαος Λουντέμης 

- «Ελευθερία: η πιο σκληρή φωνή» -Φρίντριχ Νίτσε 

- «Ελεύθερος άνθρωπος είναι εκείνος που εξαρτάται μόνον από τις τιράντες του» -Δημήτριος Καμπούρογλου 

- «Να είσθε ελεύθεροι, αλλ’ όχι απειθάρχητοι» -Ονορέ Γκαμπριέλ Μιραμπό 

- «Η ελευθερία προϋποθέτει τη σκληρότητα. Δεν μπορώ να είμαι ελεύθερος όταν ενδίδω» -Άγγελος Τερζάκης 

- «Κανείς δεν μπορεί να υποδουλώσει κάποιον που σκέπτεται ελεύθερα» -Νίκος Δήμου 

- «Το να σκέπτεται κανείς ελευθέρως, είναι ωραίον. Το να σκέπτεται και ορθώς είναι ωραιότερο» -Βολταίρος 

- «Μόνο εκείνοι αξίζουν να έχουν ελευθερία, που είναι έτοιμοι να αγωνίζονται καθημερινά γι’ αυτήν» -Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε 

- «Ο αγωνιστής της ελευθερίας νιώθει μέσα του ότι ελευθερία θα πει υποταγή σε κάτι που εμείς οι ίδιοι δουλεύουμε για να το βγάλουμε από πάνω μας» -Νίκος Γ. Πεντζίκης 

- «Πόσο απίθανοι είναι οι άνθρωποι! Δεν κάνουν ποτέ χρήση των ελευθεριών που κατέχουν, αλλά διεκδικούν εκείνες που δεν κατέχουν» -Σαίρεν Κίρκεγκωρ 

- «Γνωρίζω μόνο μία ελευθερία, κι αυτή είναι η ελευθερία της σκέψης» -Αντουάν ντε Σεντ-Εξιπερί 

- «Είμαι καταδικασμένος να είμαι ελεύθερος» -Ζαν Πολ Σαρτρ 

- «Η ελευθερία είναι μόνο για τους σχισματικούς, αυτούς που σκέφτονται διαφορετικά» -Ρόζα Λούξεμπουργκ 

- «Είναι αδύνατο να θεωρείται ελεύθερος αυτός που είναι δούλος στα πάθη του και κυριαρχείται από αυτά» -Πυθαγόρας 

- «Θα προτιμήσω να πεθάνω, παρά να ζω χωρίς ελευθερία» -Σωκράτης   


Πηγή: www.doctv.gr
Read More »

Τι είναι ένα καλό βιβλίο;

Δεν ξέρουμε. Ας μην μας πιάνει όμως πανικός. Αυτή η άγνοια δεν φανερώνει κάποια ειδικότερη αδυναμία παρά μόνον μια ευρύτερη πραγματικότητα: Ότι δεν μπορούμε να θεμελιώσουμε με λογικό τρόπο, με καθολικά και στέρεα επιχειρήματα, τι είναι ένα καλό «οτιδήποτε».

Ωστόσο, ακόμη κι αν δεν γνωρίζουμε τι είναι ένα καλό βιβλίο, ίσως γνωρίζουμε κάτι άλλο, πιο σημαντικό, αφού αυτό θα μας επιτρέψει, εκ των υστέρων πάντοτε, να κάνουμε τη δουλειά μας: Ίσως γνωρίζουμε ποιο βιβλίο είναι ένα καλό βιβλίο. 

Το πρώτο κριτήριο που προτείνουμε είναι αυτό: Καλό βιβλίο είναι εκείνο το οποίο, αφού το έχουμε διαβάσει, θέλουμε να το κρατήσουμε. Να το έχουμε. Το βάζουμε στη βιβλιοθήκη μας, δίπλα στο κρεβάτι μας, το αφήνουμε χωρίς λόγο ξεχασμένο πάνω στο γραφείο μας. Είναι αυτό που στην επόμενη μετακόμιση δεν θα το αφήσουμε πίσω μας, ούτε θα το βγάλουμε μαζί με άλλα σε κούτες στο δρόμο, δεν θα φωνάξουμε κάποιο παλιατζή ή πλανόδιο μικρέμπορο να το πάρει όσο όσο. Αισθανόμαστε, χωρίς να ξέρουμε γιατί, ότι κάτι μας συνδέει μαζί του: έχει γίνει κομμάτι «αυτού που είμαστε»

"Τα καλά βιβλία είναι ζωντανοί οργανισμοί, αλλάζουν όπως κι εμείς. Κάθε φορά που τα ανοίγουμε δεν είναι ποτέ ίδια με την προηγούμενη." 

Τα καλά βιβλία, τα βιβλία δηλαδή που είναι για τον καθένα από εμάς καλά, τα βάζουμε συνήθως σε βιβλιοθήκες. Όταν μετά από καιρό σταθούμε απέναντι σε αυτές τις βιβλιοθήκες, κι αφού έχουν μεσολαβήσει μετακομίσεις, εκκαθαρίσεις, μας αρέσει να αφήνουμε το βλέμμα μας να τα διατρέχει. Ίσως πάρουμε στο χέρι μας κάποιο από αυτά, ίσως ακόμη διαβάσουμε μερικές γραμμές, ανατρέξουμε ξανά στην αρχή ή στο τέλος, προσπαθώντας να ανακαλέσουμε στο μυαλό μας το περιεχόμενό του, μια φράση που μας είχε συγκινήσει, μια ιδέα που μας είχε αποτυπωθεί. Δεν αποκλείεται, αν είμαστε άνθρωποι που διαβάζουμε συστηματικά, ή που μας αρέσει ούτως ή άλλως να αφήνουμε το αποτύπωμά μας στα βιβλία μας, να πέσουμε πάνω σε κάποια σημείωση στο περιθώριο, σε κάποια σκέψη που σκαρώσαμε στα γρήγορα. Ίσως μάλιστα ξαναδιαβάσουμε κάποιες από τις υπογραμμισμένες φράσεις πασχίζοντας να θυμηθούμε για ποιο λόγο μας εντυπωσίασε αυτή και όχι η αμέσως επόμενη που τώρα μας φαντάζει πιο ενδιαφέρουσα. 

Τέτοιες στιγμές συνειδητοποιούμε κάτι που έτσι κι αλλιώς υποψιαζόμασταν: Τα καλά βιβλία είναι ζωντανοί οργανισμοί, αλλάζουν όπως κι εμείς. Κάθε φορά που τα ανοίγουμε δεν είναι ποτέ ίδια με την προηγούμενη. Τα βιβλία αυτά δεν εξαντλούν τους χυμούς τους παρά μόνο όταν εμείς πάψουμε, για δικούς μας λόγους, να θέλουμε να αντλήσουμε κάτι από αυτά

Σημαίνει άραγε αυτό ότι θα μπορούσαμε σε όλη μας τη ζωή να διαβάζουμε διαρκώς το ίδιο καλό βιβλίο; Θα μπορούσαμε, ενδεχομένως. Θα έπρεπε, ωστόσο; Η δική μας απάντηση είναι όχι. Δεν θα έπρεπε. Θα προσθέταμε μάλιστα ότι ένα δεύτερο κριτήριο για το ποιο είναι ένα καλό βιβλίο σχετίζεται με αυτό ακριβώς το σημείο. Καλό βιβλίο, λοιπόν –εκτός από εκείνο που αφού το διαβάσουμε θέλουμε να το κατέχουμε–, είναι το βιβλίο που μας γεννά τη λαχτάρα να διαβάσουμε ακόμη ένα καλό βιβλίο. Ειδάλλως, δεν θα ήταν καλό βιβλίο, αλλά «ΤΟ καλό βιβλίο», μια Βίβλος δηλαδή. Στην πραγματικότητα, αυτό που χωρίζει εμάς τους βιβλιόφιλους από τους πιστούς ΤΟΥ Βιβλίου (τους... Βιβλόφιλους) είναι ακριβώς αυτό ΤΟ άρθρο.

* Γράφει ο Κώστας Κατσουλάρης. (Συγγραφέας)

Πηγή: www.bookpress.gr
Read More »

Τα 10 ακριβότερα βιβλία του κόσμου!

10. Les Liliacées του Pierre-Joseph Redouté – 5,5 εκατομμύρια δολάρια



9. Κωμωδίες, ιστορίες και τραγωδίες του Σαίξπηρ – 6,1 εκατομμύρια δολάρια



8. Οι ιστορίες του Καντέρμπερι του Τζέφρι Τσόσερ – 7,5 εκατομμύρια δολάρια



7. Τα πουλιά της Αμερικής του Τζον Τζέιμς – 11,5 εκατομμύρια δολάρια



6. Ευαγγέλια του Ερρίκου του Λέοντος – 11,7 εκατομμύρια δολάρια



5. Rothschild Prayerbook – 13,4 εκατομμύρια δολάρια


4. Bay Psalm Book – 14,2 εκατομμύρια δολάρια



3. St Cuthbert Gospel – 14,3 εκατομμύρια δολάρια



2. Magna Carta – 21,3 εκατομμύρια δολάρια



1. Codex Leicester – 30,8 εκατομμύρια δολάρια



Πηγή: diastixo.gr
Read More »

Μια πρωτότυπη βιβλιοθήκη! [εικόνες]


Η βιβλιοθήκη La Tete Carree αποτελεί ένα από τα ωραιότερα κτήρια στη Νίκαια, θέτοντας μια σαφέστατη αλληγορία. Ο Γάλλος καλλιτέχνης Sacha Sosno σχεδίασε αυτό το τεράστιο γλυπτό για την Κεντρική Βιβλιοθήκη της πόλης, με τον τίτλο "Σκέψη μέσα στο κουτί", κερδίζοντας τις εντυπώσεις. Το κτήριο έχει σχήμα κύβου και καλύπτει το πρόσωπο ενός άντρα, ενώ το ύψος του φτάνει τα 25 μέτρα. Μέσα στο “κουτί” αναπτύσσονται 3 όροφοι γεμάτοι βιβλία, σε μια τέλεια συγχώνευση της τέχνης και της εκπαίδευσης. Η επιβλητική φιγούρα δεσπόζει στον ήλιο της Γαλλικής Ριβιέρας, ενώ το βράδυ το κτήριο φωτίζεται και αλλάζει όψη!







Read More »

Κάθε αληθινός ποιητής είναι επαναστάτης

“Δε ζει μόνο με ψωμί ο άνθρωπος. Αν ήμουν πεινασμένος και αβοήθητος στο δρόμο, δε θα ζητούσα ένα ψωμί. Θα ζητούσα μισό ψωμί και ένα βιβλίο.”



Στις 5 Ιουνίου, στο Φουέντε Βακέρος, το 1898 γεννιέται ο Φεντερίκο. Ο πατέρας του ήταν πλούσιος γαιοκτήμονας, ενώ η μητέρα του δασκάλα πιάνου. Η ίδια θα του κάνει μαθήματα και θα του καλλιεργήσει την αγάπη για τη μουσική.


Ο Φεντερίκο και η μεγάλη του αγάπη

Φοίτησε σε σχολείο Ιησουϊτών στη Γρανάδα και μετά από πιέσεις του πατέρα του, γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Γρανάδα, την οποία όμως εγκατέλειψε σύντομα, για να ασχοληθεί με τη λογοτεχνία, τη μουσική και τη ζωγραφική.

Το 1919, εγκαταστάθηκε στη Φοιτητική Κατοικία του Πανεπιστημίου της Μαδρίτης, που τότε λειτουργούσε ως ανοιχτό πανεπιστήμιο, πολιτιστικό κέντρο, της ισπανικής πρωτεύουσας.Τα χρόνια της φοιτησής του θα γνώριζε τους πιο καθοριστικούς ανθρώπους της σύντομης, μα πολυσήμαντης ζωής του. Συνάντησε τον Σαλβαδόρ Νταλί, τον σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ, τον ποιητή Ραφαέλ Αλμπέρτι και τον Χιμένεθ. Την ίδια περίοδο συνέθεσε τα πρώτα του ποιήματα που κυκλοφόρησαν το 1921, με τίτλο Βιβλίο Ποιημάτων. Λίγο νωρίτερα, το 1918, είχε δημοσιεύσει το έργο «Εντυπώσεις & Τοπία περιδιαβαίνοντας την Καστίλη».

Η λαϊκή και η τσιγγάνικη μουσική, αποτελούσαν για το Λόρκα πηγή έμπνευσης και πνευματικής ενόρμησης. Το 1922, συνεργάστηκε με τον συνθέτη Μανουέλ ντε Φάγια στο Φεστιβάλ Λαϊκής Μουσικής, στη Γρανάδα. Δημιούργημα του, εκείνη την εποχή, ήταν το «Ποίημα Του Κάντε Χόντο», λαϊκό τραγούδι της Ανδαλουσίας, που τραγουδιέται από τσιγγάνους με συνοδεία κιθάρας και λίγο αργότερα, το 1924, ξεκίνησε να γράφει το Ρομανθέρο Χιτάνο, έργο που ολοκλήρωσε τελικά το 1927, σύνθεση 18 ποιημάτων με σταθερή στιχουργική μορφή, έκφραση μιας από τις αρχαιότερες μορφές ισπανικής ποίησης.
Η περίφημη Ωδή Στον Σαλβαντόρ Νταλί συνετέθη εκείνη περίπου την περίοδο ενώ παράλληλα φράφει το θεατρικό έργο Μαριάνα Πινέδα,το οποίο τον ίδιο χρόνο ανεβαίνει στη Βαρκελόνη με μεγάλη επιτυχία σκηνογραφημένο από τον Νταλί.



Ο Φεντερίκο κι ο Σαλβαδόρ

Δύο χρόνια μετά θα φύγει για την Αμερική.Η Νέα Υόρκη και η Κούβα είναι οι προορισμοί που κυρίως τον θέλγουν. Γράφει το ποίημα «Ένας Ποιητής Στη Νέα Υόρκη».



Εξώφυλλο φιλοτεχνημένο για το ομώνυμο ποίημα

Ειστρέφοντας στην Ισπανία το 1931 ξεκινά να διαφαίνεται η ιδιαίτερη  αγάπη του για το θέατρο. Δουλεύει έργα για το κουκλοθέατρο και τα τρία τελευταία χρόνια της ζωής του ολοκληρώνονται οι περίφημες και κορυφαίες του τραγωδίες με θεματική την κοινωνική καταπίεση: Το Σπίτι Της Μπερνάρντα Άλμπα, Ματωμένος Γάμος, Γέρμα, Θρήνος Για Τον Ιγνάθιο Σάντσεθ Μεχίας.

Ο Λόρκα αν και δεν υπήρξε ποτέ ενεργό μέλος της πολιτικής για τους δεξιούς ήταν ένας κομμουνιστής και εχθρός της Εκκλησίας. Το πάθος του για την ελευθερία ήταν γνωστό. «Εγώ πάντα θα είμαι στο πλευρό αυτών που δεν έχουν τίποτα και στους οποίους δεν επιτρέπεται καν να απολαύσουν ειρηνικά το τίποτα που έχουν».

Λίγο πριν τον Εμφύλιο συντάσσει μία αντιφασιστική προκήρυξη των συγγραφέων, ωστόσο τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς, ξέσπασε ο ισπανικός εμφύλιος πόλεμος. .Στοχοποιείται από την τοπική φασιστική οργάνωση του Φράνκο, μα ο ίδιος δε δίνει καμία σημασία και κυκλοφορεί ελεύθερα στη Γρανάδα,παρά το γεγονός ότι η πόλη ελέγχεται από ακροδεξιούς στασιαστές. Το σπίτι του κυκλώνεται από φαλαγγίτες.Βρίσκει καταφύγιο στο σπίτι ενός φασίστα φίλου του, θεωρώντας πως είναι και το τελευατίο μέρος που θα υποπτευθούν οι διώκτες του.




Το σπίτι του Λόρκα στη Γρανάδα, λειτουργεί σήμερα ως μουσείο για τους επισκέπτες.

Παρά τις προσπάθειες όμως του φίλου του, ο Λόρκα συλλαμβάνεται. Κρατείται επίσημα στο Κυβερνείο όλη τη μέρα και το βράδυ μεταφέρεται στο Βιθνάρ. Χωρίς να δικαστεί βασανίζεται και δολοφονείται από εκτελεστικό απόσπασμα αποτελούμενο από 12 άτομα. Αστυνομικοί, εθελοντές και κρατούμενοι οι οποίοι υποχρεώθηκαν στην πράξη υπό το καθεστώς απειλής της δικής τους ζωής. Αμφίβολο το αν γνώριζαν ποιον δολοφονούν.
Το πτώμα του σωριάστηκε σε ομαδικό τάφο, μαζί με άλλα τρία θύματα της φασιστικής κτηνωδίας, ένα δάσκαλο και δυο αναρχικούς. Το όνομα του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα εμφανίζεται την επόμενη μέρα μεταξύ των εκτελεσμένων.

Η δολοφονία του χρεώθηκε σε ακροδεξιούς και επιχειρηματικούς κύκλους καθώς ο Λόρκα θεωρήθηκε πως ξεσηκώνει την εργατιά και τους αγρότες κατά του καθεστώτος.
Το μεγάλο μυστήριο μέχρι και σήμερα είναι το σημείο ταφής του. Οι προσπάθειες να αποκαλυφθεί ο τάφος του Λόρκα παραμένουν άκαρπες.Φημολογείται πως η ίδια η οικογένεια του ποιητή εμποδίζει τις ανασκαφές για να μην «ξυθούν» παλιές πληγές. Η μοναδική ανασκαφή για τα λείψανα του Λόρκα έγινε το 2009 και ήταν αποτυχημένη. Μέλη της ομάδας αναγκάστηκαν να υπογράψουν συμβόλαιο εχεμύθειας που τους επέβαλαν τα ανίψια του Λόρκα ώστε να μη μάθει κανείς πού έσκαβαν.

Από τότε δεν έγινε καμία άλλη προσπάθεια για τον εντοπισμό του τάφου και η τοπική κυβέρνηση δέχθηκε σφοδρές επικρίσεις επειδή χρηματοδότησε την ανασκαφή. «Δεν θέλαμε ο φόνος του να θεωρηθεί ένα έγκλημα πάθους, αλλά να παραμείνει πολιτικό έγκλημα. Ήταν δύσκολο για τον πατέρα μου να αποδεχθεί τη σεξουαλική ταυτότητα του θείου μου», δήλωσε πρόσφατα η Λάουρα Γκαρθία Λόρκα, κόρη του αδερφού του ποιητή.

Στο ποίημά του ‘’Ποιητής στη Νέα Υόρκη’’ γράφει ο ίδιος "Έπειτα κατάλαβα ότι είχα δολοφονηθεί. Με έψαξαν σε καφετέριες, νεκροταφεία και εκκλησίες…αλλά δε με βρήκαν. Δε με βρήκαν ποτέ; Όχι. Ποτέ δε με βρήκαν."  Προφητικό; Ίσως.

 

Επιγραφή στους δρόμους της Γραναδας


Ο Νίκος Εγγονόπουλος για το Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα:
«ΝΕΑ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΟΥ ΙΣΠΑΝΟΥ ΠΟΙΗΤΟΥ ΦΕΝΤΕΡΙΚΟ ΓΚΑΡΘΙΑ ΛΟΡΚΑ ΣΤΙΣ 19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΤΟΥ 1936 ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΑΝΤΑΚΙ ΤΟΥ ΚΑΜΙΝΟ ΝΤΕ ΛΑ ΦΟΥΕΝΤΕ»

 …una acciόn vil y disgraciado

Η Τέχνη κι η ποίηση δεν μας βοηθούν να ζήσουμε:
η τέχνη και η ποίησις μας βοηθούνε 
να πεθάνουμε

περιφρόνησις απόλυτη
αρμόζει
σ’ όλους αυτούς τους θόρυβους
τις έρευνες
τα σχόλια επί σχολίων
που κάθε τόσο ξεφουρνίζουν 
αργόσχολοι και ματαιόδοξοι γραφιάδες
γύρω από τις μυστηριώδικες κι αισχρές συνθήκες
της εκτελέσεως του κακορίζικου του Λόρκα
υπό των φασιστών

μα επί τέλους! πια ο καθείς γνωρίζει πως 
από καιρό τώρα
-και προ παντός στα χρόνια τα δικά μας τα σακάτικα-
είθισται 
να δολοφονούν τους ποιητάς

[una acciόn vil y disgraciado: μια πράξη άναντρη και απεχθής]

Γράφει η Μαρία Παρέντη
Πηγή: nostimonimar.gr
Read More »

Τα 10 βιβλία που διαβάστηκαν περισσότερο παγκοσμίως τα τελευταία 50 χρόνια




Όπως αναφέρει το squidoo, η λίστα βασίστηκε στις εκδόσεις και στις πωλήσεις των βιβλίων τα τελευταία 50 χρόνια. Μπορεί κάποια βιβλία να τυπώθηκαν σε περισσότερα αντίτυπα από κάποια απ' τα βιβλία που μπήκαν στη λίστα, όμως δεν βρίσκονται εκεί γιατί πολλά απ' τα αντίτυπά τους έμειναν απούλητα. 




Όπως βλέπουμε η Βίβλος είναι στην κορυφή χωρίς καν ανταγωνιστή.    

Στη δεύτερη θέση ένα βιβλίο που πούλησε πολύ στην Κίνα, με τις ρήσεις του Μάο Τσε Τουνγκ, ενώ τα υπόλοιπα εκτός απ' το Ημερολόγιο της Άννα Φρανκ και το Όσα Παίρνει ο Άνεμος είναι σχετικά πρόσφατες επιτυχίες.  


Πηγή: www.lifo.gr
Read More »

Προσφέρει δωρεάν κούρεμα σε όποιο παιδί του διαβάσει ένα βιβλίο !

 Η ουρά ξεκίνησε με τέσσερα παιδιά και την επόμενη στιγμή ήταν 20


http://cretalive.s3.amazonaws.com/images/made/-/img/bg/680x382_680_382_imagesmadeimagesremotehttp_cretalive.s3.amazonaws.com266501barber_680_382_s.jpg.jpg 




















Δωρεάν κουρέματα σε παιδιά που θα μπορέσουν να του διαβάσουν ένα βιβλίο προσφέρει ένας κουρέας στην Αϊόβα των ΗΠΑ.

 «Τα παιδιά θα έρχονται, και θα τους λέω: Πήγαινε στο τραπέζι και πάρε ένα βιβλίο που μπορεί να σου αρέσει και αν δεν μπορείς να το διαβάσεις, θα σε βοηθήσω να το καταλάβεις και μπορούμε να το διαβάσουμε μαζί» δήλωσε ο κουρέας Κόρτνεϊ Χολμς, πατέρας δύο παιδιών και πρόσθεσε: «Ειλικρινά, έμεινα έκπληκτος! Η ουρά ξεκίνησε με τέσσερα παιδιά και την επόμενη στιγμή ήταν 20, όλα περίμεναν για ένα κούρεμα και ήταν πρόθυμα να διαβάσουν».

Πηγή:  http://www.cretalive.gr/world/view/prosferei-dwrean-kourema-se-opoio-paidi-tou-diabasei-ena-biblio/266501
Read More »

Η συγκινιτική ιστορία ενός αγοριού που δεν είχε χρήματα να αγοράσει βιβλία!

http://static.in.gr/webstatic/356CA6719DDE0C761A41559DBBA04DD0.jpg 
Γιούτα
Ο Μάθιου Φλόρες είναι ένας τυπικός 12χρονος. Μία από τις αγαπημένες του ασχολίες είναι το διάβασμα. Το πρόβλημα είναι ότι ο Μάθιου δεν έχει τα χρήματα για να αγοράσει βιβλία, ενώ δεν έχει ούτε τα χρήματα του εισιτηρίου για να πάει στην τοπική βιβλιοθήκη.


Η ιστορία του έγινε γνωστή, όταν ζήτησε από τον ταχυδρόμο να του δώσει διαφημιστικά φυλλάδια, προκειμένου να έχει κάτι να διαβάσει.


Μέχρι τότε διάβαζε εφημερίδες, ακόμα και τις διαφημίσεις σε αυτές.


Ο ταχυδρόμος Ρον Λιντς βρήκε τον Μάθιου να διαβάζει διαφημιστικά φυλλάδια.


«Μου είπε ότι η ελπίδα του ήταν να έχει περισσότερα βιβλία. Του είπα ότι στην βιβλιοθήκη έχει πολλά, αλλά μου απάντησε ότι η οικογένειά του δεν έχει αυτοκίνητο και ότι δεν έχει τα χρήματα για το εισιτήριο» έγραψε ο Ρον Λιντς σε ανάρτησή του στο Facebook, ζητώντας από τους φίλους του να βοηθήσουν.


Ο ταχυδρόμος ήλπιζε ότι θα μπορούσε να συγκεντρώσει μερικές δεκάδες βιβλία για τον Μάθιου, αλλά η ανάρτησή του έγινε viral.


«Μου απάντησαν από τη Βρετανία, από την Αυστραλία, από την Ινδία» σημειώνει ο Ρον Λιντς, λέγοντας ότι στο αγόρι έχουν ήδη σταλεί εκατοντάδες βιβλία.


Ο Μάθιου δηλώνει ενθουσιασμένος και ανυπομονεί να διαβάσει όλα αυτά τα βιβλία. Με τον Ρον Λιντς ελπίζουν να μπορούν να βοηθήσουν και άλλα παιδιά στην ίδια κατάσταση.
 
 
Πηγή:  http://news.in.gr/features/article/?aid=1500015871
Read More »

Ο… άγνωστος Τσάρλι Τσάπλιν: Το νέο βιβλίο που φωτίζει την «γκρίζα» πλευρά της ζωής του!

http://www.koolnews.gr/wp-content/uploads/2015/08/Charlie-Chaplin-650-800x547.jpg 


Η καταδίωξη από το FBI, η παθολογική τάση του να συνάπτει σχέσεις με ανήλικες και οι κάκιστες σχέσεις του με τον Μάρλον Μπράντο είναι μερικές μόνο από τις άγνωστες πτυχές που επιχειρεί να φωτίσει ένα νέο βιβλίο για τη ζωή του Τσάρλι Τσάπλιν, με τον τίτλο «The Charlie Chaplin archives».
Ολόκληρη η καριέρα του ανθρώπου που συνέδεσε όσο κανείς άλλος το όνομα του με τη μεγάλη οθόνη υπήρξε λουσμένη στα φώτα της δημοσιότητας και ο ίδιος απασχόλησε πολλές φορές τα μέσα ενημέρωσης όχι μόνο για τα καλλιτεχνικά του αριστουργήματα αλλά και την ταραχώδη προσωπική ζωή του.

Ωστόσο εξακολουθούν να υπάρχουν σκοτεινές και μυστηριώδεις πτυχές στην ιστορία και την προσωπικότητα του Τσάρλι Τσάπλιν, ενός μύθου του κινηματογράφου, που στην πραγματικότητα απέφυγε να μοιραστεί με το κοινό τα μύχια μυστικά της ζωής αλλά και της δουλειάς του.

Charlie-Chaplin-new-book-650

Το νέο βιβλίο, το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 20 Αυγούστου, αποκαλύπτει ένα μέρος αυτών των πτυχών, περιλαμβάνοντας πολλές ανέκδοτες φωτογραφίες, σημειώσεις και συνεντεύξεις από το προσωπικό αρχείο του Τσάπλιν.

Ο εκ των διασημότερων ανθρώπων του κόσμου, ηθοποιός σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός προσπαθούσε να κρατήσει κρυφές τις συνθήκες στα πλατό όπου γύριζε τις ταινίες, απαγόρευε τις φωτογραφίες και επέτρεπε πολύ σπάνια την πρόσβαση σε δημοσιογράφους. Όσα έχουν γίνει γνωστά είναι από την αυτοβιογραφία που έγραψε και τις πληροφορίες που έδιναν σε συνεντεύξεις τους διάφοροι συνεργάτες του και άτομα του περιβάλλοντός του.

Charlie-Chaplin-new-book-570

Το νέο βιβλίο θα συμπληρώσει τα χαμένα κομμάτια του παζλ με στοιχεία για τις σεξουαλικές προτιμήσεις του και τους γάμους του με ανήλικες κοπέλες, το γεγονός ότι το FBI τον καταδίωκε επί χρόνια με την κατηγορία ότι ήταν φιλοκομμουνιστής, αλλά και ότι το Λονδίνο ήθελε να τον χρίσει ιππότη, αλλά βρισκόταν σε αδιέξοδο, φοβούμενο τυχόν ψύχρανση των σχέσεών του με την Ουάσιγκτον.
Οι γάμοι και η… αντιζηλία με τον Χίτλερ

Ο πρώτος του γάμος ήταν, σε ηλικία 29 ετών, το 1918 με τη Μίλντρεντ Χάρις, υπό το φόβο ότι η 17χρονη είχε μείνει έγκυος. Τελικά αποδείχθηκε πως δεν υπήρχε εγκυμοσύνη, ωστόσο σύντομα ακολούθησε η γέννηση του πρώτου παιδιού του Τσάπλιν, που όμως πέθανε λόγω συγγενών ανωμαλιών την επόμενη μέρα. Ο θάνατος του παιδιού υπήρξε καθοριστικός για το τέλος του γάμου με τη Χάρις.

Έξι χρόνια αργότερα ο Τσάπλιν παντρεύτηκε τη 16χρονη Λίτα Γκρέι, με αποδεδειγμένη, αυτή τη φορά, εγκυμοσύνη. Ο αστέρας του κινηματογράφου την παρότρυνε να κάνει άμβλωση, ωστόσο ο παππούς της κοπέλας τον απείλησε πως θα τον σκοτώσει εάν δεν την παντρευτεί!

Lita-Grey-Chaplin-570

Το ζευγάρι απέκτησε δύο παιδιά, αλλά αργότερα χώρισε και η Γκρέι κατάφερε να αποσπάσει μια τεράστια διατροφή υπό την απειλή ότι θα αποκαλύψει δημόσια τα μυστικά της σεξουαλικής ζωής του θρυλικού «Σαρλό».

Στο βιβλίο αναδεικνύονται και λάθη που αναγνώριζε ότι έκανε ως σκηνοθέτης και για τα οποία μετάνιωνε πικρά, καθότι ήταν τελειομανής και έφτανε στο σημείο να γυρίσει μία σκηνή ακόμη και… 360 φορές, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται! Μνημειώδης έχει μείνει η κόντρα του με τον Μάρλον Μπράντο κατά τη διάρκεια γυρισμάτων της ταινίας «Μια κόμισσα απ’ το Χονγκ Κονγκ» (1967), λόγω της ανύπαρκτης χημείας μεταξύ των δύο ανδρών.

Charlie-Chaplin-Hitler-570

Επιπλέον υπάρχουν αναφορές στη «σχέση» του με τον Χίτλερ. Ο Τσάπλιν είχε δηλώσει ότι αρχικά ήταν τόσο επαρμένος ώστε πίστεψε πως ο Χίτλερ αντέγραψε το μουστάκι του για να κλέψει λίγη από τη λάμψη του. Στη συνέχεια αποφάσισε να γυρίσει το φιλμ – σταθμός «Ο Μεγάλος Δικτάτωρ» για να σατιρίσει τον «πατέρα» του ναζισμού. Για να λάβει το πράσινο φως παρενέβη προσωπικά ο ίδιος ο πρόεδρος των ΗΠΑ Φραγκλίνος Ρούσβελτ, καθώς ήταν έντονες οι αντιδράσεις από τους Εβραίους παραγωγούς του Χόλιγουντ.

Πηγή:  http://www.koolnews.gr/extras/660846-o-agnostos-charlie-chaplin-to-neo-vivlio-poo-fotizei-tin-griza-pleyra-tis-zois-tou/
Read More »

Βιβλία που θα μας ταξιδέψουν και θα μας ξεκουράσουν!

http://www.protothema.gr/Images/ImageHandler.ashx?m=AnchoredFit&f=Ly8xMC4yMDEuMTAuMjMwL3Byd2ViZGF0YS9maWxlcy8xLzIwMTUvMDgvMTAvYm9va3M0MDRfNjgzMzAyYy5qcGc%3d&t=0&w=820&h=457&a=Center 


Μια επιλογή από νέους και παλιότερους τίτλους για εγγυημένη ξεκούραση στις διακοπές μας

Ο χρόνος που διαθέτουμε οι περισσότεροι για το βιβλίο, είναι ελάχιστος και η ανάγνωση αποτελεί σχεδόν πολυτελή συνήθεια. Οι γρήγοροι ρυθμοί της καθημερινότητας κάνουν την ανάγνωση ένα χόμπι δύσκολο. Ευτυχώς οι διακοπές είναι η κατάλληλη στιγμή για την πολυτέλεια του να αφιερώνουμε ώρες διαβάζοντας ένα καλό βιβλίο.

Δείτε παρακάτω τίτλους βιβλίων για όλα τα γούστα που θα σας ταξιδέψουν και θα σας ξεκουράσουν με τις ιστορίες και τις θεματικές τους. 



"Αόρατος Φύλακας" Redondo Dolores, Εκδόσεις Μέδουσα
Το πτώμα ενός κοριτσιού, το δεύτερο σε ένα μήνα, ανακαλύπτεται στις όχθες του ποταμού Μπαζτάν, σε ένα ζοφερό και απόκοσμο σκηνικό. Πρόκειται για το έργο ενός κατά συρροή δολοφόνου ή ενός πλάσματος βγαλμένου κατευθείαν από τους βασκικούς μύθους;
Η τριαντάχρονη επιθεωρήτρια Αμάια Σαλαζάρ επιστρέφει στον τόπο της καταγωγής της, ένα γραφικό χωριό στη Χώρα των Βάσκων, σ' ένα ομιχλώδες, βροχερό, γεμάτο δάση μέρος, όπου οι μύθοι και οι προλήψεις στοιχειώνουν τους κατοίκους του. Διχασμένη ανάμεσα στη λογική και το μεταφυσικό, υποχρεώνεται να αντιμετωπίσει του δικούς της δαίμονες, επιφορτισμένη με την πιο δύσκολη υπόθεση που έχει αναλάβει ως τώρα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου).





"Ο προσκυνητής", Terry Hayes, εκδόσεις Διόπτρα

Μια ανώνυμη νεαρή γυναίκα δολοφονείται σε ένα κακόφημο ξενοδοχείο, με τα χαρακτηριστικά του προσώπου και τα αποτυπώματά της να έχουν αλλοιωθεί από οξύ.
Ένας πατέρας αποκεφαλίζεται δημόσια κάτω από τον καυτό ήλιο της Σαουδικής Αραβίας.
Ένας διαβόητος Σύρος βιοτεχνολόγος βρίσκεται δίχως μάτια σε μια χωματερή της Δαμασκού.
Ανθρώπινα αποκαΐδια πάνω σε μια βουνοπλαγιά στο Αφγανιστάν.
Μια συνωμοσία για το μεγαλύτερο έγκλημα εναντίον της ανθρωπότητας.
Ένα μονοπάτι ενώνει όλες τις κουκκίδες. Και μόνο ένας άνθρωπος μπορεί να το διασχίσει.
Ο Terry Hayes είναι βραβευμένος σεναριογράφος και παραγωγός πολυάριθμων ταινιών, ανάμεσά τους οι Ανοιχτοί λογαριασμοί (Payback), Mad Max 2: Εκδικητής πέρα από το νόμο (The Road Warrior ) και Στην άκρη του τρόμου (Dead Calm, με τη Νικόλ Κίντμαν). Ζει στην Ελβετία με τη γυναίκα του Κρίστεν και τα τέσσερα παιδιά τους.




"Εξοχικό με πισίνα", Herman Koch, Εκδόσεις Μεταίχμιο 
Η ιστορία ξεκινά το περασμένο καλοκαίρι, όταν ο δόκτωρ Μαρκ Σλόσερ, η σύζυγος και οι δυο πανέμορφες έφηβες κόρες τους φιλοξενούνται για μια εβδομάδα στο εξοχικό με πισίνα του σταρ της υποκριτικής Ραλφ Μέγιερ. Στην αρχή όλα είναι τέλεια, γύρω από την πισίνα ο Ραλφ, οι δυο του γιοι, η πανέμορφη σύζυγός του Γιούντιτ και οι φίλοι τους απολαμβάνουν τον μεσογειακό ήλιο, ενώ το κρασί ρέει άφθονο. Μια πράξη βίας όμως θα διαταράξει την ειδυλλιακή ατμόσφαιρα και η σκοτεινή πλευρά των πραγμάτων θα αποκαλυφθεί. Κανείς δεν μπορεί να εμπιστευτεί κανέναν πλέον. Οι ιδανικές διακοπές μετατρέπονται σε εφιάλτη.
Λίγους μήνες αργότερα, ο Ραλφ Μέγιερ πεθαίνει. Ιατρικό λάθος ή εγκληματική αμέλεια του γιατρού των πλούσιων και διάσημων Μαρκ Σλόσερ; Μήπως τα γεγονότα του καλοκαιριού κρύβουν την απάντηση γι’ αυτή την τραγωδία;




"Ο Χαίντριχ είναι ο εγκέφαλος του Χίμλερ", Laurent Binet, Εκδόσεις Κέδρος
Ο πλήρης τίτλος του ιστορικού θρίλερ του Laurent Binet είναι «HHhH - Himmlers Hirn heisst Heydrich - Ο Χάιντριχ είναι ο εγκέφαλος του Χίμλερ» και όταν κυκλοφόρησε το 2010 στη Γαλλία θεωρήθηκε βιβλίο της χρονιάς. Ο Ράινχαρντ Χάιντριχ, το δεξί χέρι του Χίμλερ και νούμερο δύο στην ιεραρχία των SS, είναι ένα από τα πιο μισητά πρόσωπα στην νεώτερη ιστορία της Ευρώπης. Παραδόξως είναι και ένα από τα πρόσωπα που έχουν κάνει τα περισσότερα «περάσματα» από ιστορικά μυθιστορήματα που αναφέρονται στη ναζιστική περίοδο. Η αιτία βρίσκεται στη μυστηριώδη φυσιογνωμία του ανδρός που έγινε γνωστός ως «ξανθό κτήνος» και «δήμιος της Πράγας». Δεξιοτέχνης του βιολιού, καλλιεργημένος, με καταγωγή από μεγαλοαστική οικογένεια, ο Χάιντριχ φέρεται ως ο εγκέφαλος των μεγαλύτερων θηριωδιών, ιδιαίτερα στην Τσεχοσλοβακία όπου εγκαταστάθηκε το 1941, και ο εγκέφαλος πίσω από τον Χίμλερ.



"Ο ιππότης των Επτά Βασιλείων", George R. R. Martin, Εκδόσεις Μεταίχμιο 
Ο Ιππότης των Επτά Βασιλείων λαμβάνει χώρα σχεδόν έναν αιώνα πριν από τα γεγονότα του Game of Thrones και περιλαμβάνει τρεις ιστορίες που αποτελούν το προοίμιο του αριστουργήματος του George R. R. Martin με τίτλο Το Τραγούδι της Φωτιάς και του Πάγου. Οι περιπέτειες αυτές, που παρουσιάζονται για πρώτη φορά συγκεντρωμένες σε έναν τόμο, αφηγούνται γεγονότα από την εποχή που η δυναστεία των Ταργκάρυεν εξακολουθεί να κατέχει τον Σιδερένιο Θρόνο και οι μνήμες από την ύπαρξη της τελευταίας δράκαινας παραμένουν ακόμη ζωντανές.
Ο νεαρός, αφελής, αλλά γενναίος περιπλανώμενος ιππότης σερ Ντάνκαν ο Ψηλός υπερέχει των αντιπάλων του – αν όχι σε πείρα, σίγουρα σε ανάστημα. Στις περιπέτειές του τον συνοδεύει ο μικροσκοπικός του ακόλουθος, ένα αγόρι ονόματι Εγκ – του οποίου το πραγματικό όνομα (και επτασφράγιστο μυστικό) είναι Αίγκον Ταργκάρυεν. Παρόλο που σε ολόκληρο το Γουέστερος δύσκολα θα έβρισκε κανείς πιο απίθανους ήρωες, το μέλλον επιφυλάσσει σε αυτούς τους δύο ένα σπουδαίο πεπρωμένο… καθώς και ισχυρούς εχθρούς, βασιλικές ίντριγκες κι εξωφρενικά κατορθώματα.



"Θλιμμένα Αγάλματα"
, Μ. Κατς Κρέφελ, Εκδόσεις Ψυχογιός

Ο Mίκαελ Κατς Κρέφελ, ευηπόληπτος σεναριογράφος στην Δανία και συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων, μας παρουσιάζει την τριλογία του με πρωταγωνιστή τον Τόμας Ράουνσχολτ. Ο Ράουν είναι ένας αστυνομικός σε υποχρεωτική άδεια, μετά την δολοφονία της μνηστής του.
Ακόμα δεν έχει αποδεχτεί το γεγονός, νιώθει υπεύθυνος και έχει ξεπέσει με το μέλλον του να φαντάζει άθλιο. Αλκοολικός και θυμωμένος περνάει τις μέρες του ανάμεσα στο σκάφος του και το μπαρ που συχνάζει. Παράλληλα παρακολουθούμε και την ιστορία της Μάσχια. Η Μάσχια είναι μια όμορφη Λιθουανή που με όνειρο μια καλλίτερη ζωή έρχεται στην Δανία και γίνεται συνοδός πολυτελείας. Η Μάσχια όμως, θα εμπιστευτεί λάθος άτομα που θα την οδηγήσουν στην προσωπική της Οδύσσεια, που εμείς παρακολουθούμε σταδιακά. Η Μάσχια, η σκληρότητα των όσων έζησε, η σταδιακή της κατάπτωση και η αφήγηση της ιστορίας της τόσο με πρωτοπρόσωπη αφήγηση μέσω ημερολογίου, όσο και με τριτοπρόσωπη ήταν απο τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του βιβλίου.
Ο Ράουν θα πισθεί λοιπόν να ερευνήσει την εξαφάνιση της Μάσχια, ως προσωπική χάρη σε έναν φίλο του και έτσι θα ξεκινήσει η διαδικασία αναζήτησης. Όχι μόνο της χαμένης Μάσχια, αλλά και της χαμένης αυτοπεποίθησης και ενέργειας του Ράουν. Κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά καραδοκεί και ένας serial killer. O Σουηδός δολοφόνος μας φανερώνεται σταδιακά και με μικρές δόσεις για να κρατήσει το ενδιαφέρον στην κορυφή. Τα Θλιμμένα Αγάλματα είναι ένα βιβλίο, αντιπροσωπευτικό δείγμα της Βορειοευρωπαικής σκηνής. Διαβάζεται μονορούφι και καταφέρνει να σε ξεγελάσει κάνοντας σου να νομίζεις ότι θα διαβάσεις το μεγαλύτερο κλισέ στην ιστορία της λογοτεχνίας, αλλά το αποφεύγει περίτεχνα. 




"Η αυτοκινητιστική λέσχη της Αιγύπτου", Αλαα Αλ-Σουάνι, Εκδόσεις Πατάκη
Δεκαετία του '40. Η Αίγυπτος βρίσκεται υπό βρετανική κατοχή. Ο Αμπντελαζίζ Χαμάμ, χρεοκοπημένος προύχοντας από την Άνω Αίγυπτο, αναγκάζεται να μετακομίσει στο Κάιρο και να εργαστεί ως αποθηκάριος στην αυτοκινητιστική λέσχη, κτίριο-σύμβολο της διεφθαρμένης μοναρχίας που συνεργάζεται με τους κατακτητές. Εκεί συχνάζει η αφρόκρεμα της κυρίαρχης τάξης, οι αριστοκράτες, οι ξένοι διπλωμάτες, οι αξιωματούχοι.Επικεφαλής τους ο ίδιος ο βασιλιάς, ο οποίος χαρτοπαίζει και διασκεδάζει, και μαζί του ο αμείλικτος αρχιθαλαμηπόλος του, Αιγύπτιος από τη Νουβία, που επιβάλλεται με τον πιο αυταρχικό τρόπο στους υπηρέτες, καταπατώντας κάθε τους δικαίωμα. Έξω από τη λέσχη, η χώρα βρίσκεται σε αναβρασμό και τα εκτός νόμου εθνικιστικά και απελευθερωτικά κόμματα αρχίζουν να κάνουν την εμφάνισή τους...
Ποιο είναι το τίμημα της επανάστασης και ποιο της υποταγής; Γύρω από αυτό το ερώτημα ουσιαστικά χτίζει ο Ασουάνι το πολυφωνικό του μυθιστόρημα με τους πολλαπλούς αφηγητές. Ένα μυθιστόρημα πλούσιο, πυκνό, γεμάτο δράση, γεγονότα και ανατροπές, όπου οι κοινωνικές συγκρούσεις διασταυρώνονται με τις προσωπικές ιστορίες και όπου η πολιτική εμπλέκεται στην καθημερινότητα των ανθρώπων.
Ο Ασουάνι επανέρχεται με την Αυτοκινητιστική λέσχη της Αιγύπτου στην πολυχρωμία της αφήγησης του Μεγάρου Γιακουμπιάν για να μιλήσει, μέσα από την ατμόσφαιρα και το πλαίσιο μιας άλλης εποχής, για το σήμερα και για την πάντα επίκαιρη και επιτακτική ανάγκη να επικρατήσει η δημοκρατία και η δικαιοσύνη. 





"Η ξανθιά με τα μαύρα μάτια", Μπέντζαμιν Μπλάκ, Εκδόσεις Καστανιώτη
Ο απαράμιλλος ιδιωτικός ντετέκτιβ του Ρέιμοντ Τσάντλερ επιστρέφει όταν μια γοητευτική νεαρή κληρονόμος τον παρασύρει στην πιο δύσκολη και επικίνδυνη υπόθεση της καριέρας του.
Ο Μπέντζαμιν Μπλακ  ξαναζωντανεύει τον περίφημο ντετέκτιβ για μια νέα περιπέτεια στους κακόφημους δρόμους του Μπέι Σίτι της Καλιφόρνιας. Βρισκόμαστε στις αρχές του 1950, ο Μάρλοου είναι ανήσυχος και μοναχικός όπως πάντα, και η δουλειά έχει κάπως πέσει. Τότε κάνει την εμφάνισή της μια καινούργια πελάτισσα: νέα, όμορφη, και με ακριβά ρούχα, ζητά από τον Μάρλοου να βρει τον πρώην εραστή της, έναν άντρα που τον λένε Νίκο Πίτερσον. Ο Μάρλοου ξεκινά την έρευνά του, αλλά σχεδόν αμέσως ανακαλύπτει ότι η εξαφάνιση του Πίτερσον είναι μόνο η αρχή σε μια σειρά από περίπλοκα γεγονότα. Σύντομα έρχεται σε σύγκρουση με μία από τις πλουσιότερες οικογένειες του Μπέι Σίτι και αναπτύσσει μια ιδιαίτερη αντίληψη για το πόσο διατεθειμένοι είναι να φτάσουν στα άκρα προκειμένου να προστατεύσουν την περιουσία τους. Μόνο ο Μπέντζαμιν Μπλακ, ένας σύγχρονος δεξιοτέχνης του είδους, θα μπορούσε να γράψει ένα νέο αστυνομικό μυθιστόρημα στο ύφος του Ρέιμοντ Τσάντλερ, που διαθέτει όλη την ατμόσφαιρα και τη γοητεία των πρωτότυπων βιβλίων, παραδίδοντας ταυτόχρονα μια ιστορία που είναι τόσο ξεχωριστή και φρέσκια όσο και η καλύτερη αστυνομική λογοτεχνία του σήμερα.  




"Ψίθυροι από το παρελθόν", Λόρεν Γουίλινγκ. Εκδόσεις Ωκεανίδα
Δικηγόρος σε μια μεγάλη νομική εταιρεία του Μανχάταν, όπου προορίζεται για συνεταίρος, η Κλεμεντάιν Έβανς έχει πετύχει σχεδόν όλους τους στόχους που είχε θέσει. Ξαφνικά διαπιστώνει πως αυτό δεν της φτάνει. Οι ατελείωτες ώρες που περνάει στη δουλειά διαλύουν τον αρραβώνα της και τώρα, μόνη στα τριάντα τέσσερά της, βλέπει να γκρεμίζονται τα πάντα.
Όταν μαζεύεται όλη η οικογένειά της για να γιορτάσει τα γενέθλια της γιαγιάς, που κλείνει τα ενενήντα εννιά, ένας συγγενής αφήνει υπαινιγμούς για κάποιο οικογενειακό μυστικό. Αυτό θα γίνει κι η αφορμή για την Κλέμι να κάνει ένα ταξίδι στο παρελθόν που μπορεί και να της αλλάξει τη ζωή. Από τον κλειστό κύκλο της βρετανικής υψηλής κοινωνίας στους ουρανοξύστες του Μανχάταν κι από κει στους κόκκινους λόφους της Κένιας, βλέπουμε να ξετυλίγεται το μυστικό μιας γυναίκας και μιας οικογένειας...




"Το κορίτσι του τρένου", Πόλα Χόκινς, Εκδόσεις Ψυχογιός

Η Ρέιτσελ παίρνει το ίδιο τρένο κάθε πρωί. Ξέρει ότι θα σταματήσει στον ίδιο σηματοδότη, την ίδια ώρα, και θα αντικρίσει τα ίδια σπίτια δίπλα στις ράγες. Αρχίζει, μάλιστα, να νιώθει οικεία με το ζευγάρι που ζει σ’ ένα από αυτά. «Τζες» και «Τζέισον» τους αποκαλεί. Η ζωή τους, στα δικά της μάτια, είναι τέλεια. Και μια μέρα βλέπει κάτι που τη σοκάρει. Κρατάει μόλις μία στιγμή μέχρι να ξεκινήσει και πάλι το τρένο, αλλά είναι αρκετό. Κι αυτό αλλάζει τα πάντα. Τώρα η Ρέιτσελ έχει την ευκαιρία να γίνει μέρος της ζωής που παρακολουθούσε από μακριά. Τώρα ήρθε η ώρα να το καταλάβουν κι εκείνοι: είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα κορίτσι του τρένου…Ένα καταιγιστικό ψυχολογικό θρίλερ, στα χνάρια των επιτυχιών «Το κορίτσι που εξαφανίστηκε» και «Αμνησία».



Πηγή:  http://www.protothema.gr/culture/article/499599/vivlia-pou-tha-mas-taxidepsoun-kai-tha-mas-xekourasoun/


Read More »