8 σοφά αποφθέγματα για να ζούμε καλύτερα!


1. «Ξέρουμε τι είμαστε, αλλά δεν ξέρουμε τι θα μπορούσαμε να είμαστε». Οφηλία στον Άμλετ του Σαίξπηρ 
Τι θα μπορούσαμε να είμαστε; Οτιδήποτε. Ξέρουμε τη σημερινή μας ταυτότητα, αλλά θα μπορούσαμε να γίνουμε οτιδήποτε θελήσουμε. Η Οφήλια με αυτά τα λόγια προλογίζει την απόφασή της να βάλει τέλος στη ζωή της και αυτό μοιάζει ειρωνικό. Όμως η άποψη ότι δεν υπάρχουν όρια στις δυνατότητές μας είναι σπουδαία και θα μπορούσε να είναι καλός οδηγός στη ζωή μας.

 2. «Δεν απέτυχα. Έχω βρει 10.000 πράγματα που δεν λειτουργούν». Tόμας Έντισον (1847-1931)
Η αυθεντία στις εφευρέσεις μάς προτείνει εναλλακτικούς τρόπους σκέψης σε περιπτώσεις όπου οι προσπάθειές μας μπορεί να μη φέρουν σύντομα τα αποτελέσματα που θέλουμε. Μεταφράζοντας την αποτυχία ως «προσπάθεια που δεν πέτυχε», μας παροτρύνει να συνεχίσουμε να προσπαθούμε μέχρι να βρούμε τη λύση.

 3. «Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι ευρύτερος από τον ουρανό». Έμιλι Ντίκινσον (1830-1886)
Γράφοντας πολύ πριν η επιστήμη του εγκεφάλου ανακαλύψει ότι το νευρικό μας σύστημα έχει τη δυνατότητα να κάνει τρισεκατομμύρια συνδέσεις, η Ντίκινσον μίλησε για τη δύναμη της ανθρώπινης φαντασίας. Στο μυαλό μας, μπορούμε να ταξιδέψουμε οπουδήποτε στο σύμπαν ή πέρα από αυτό. Κάθε εγκέφαλος μπορεί να εξερευνήσει τα πάντα και να επεκταθεί στο μέγιστο των δυνατοτήτων μας μέσα από τις σκέψεις μας και μόνο. 

4. «Τα μεγάλα πνεύματα πάντα αντιμετωπίζουν βίαιες αντιδράσεις από υποδεέστερα μυαλά». Άλμπερτ Αϊνστάιν 
Με άλλα λόγια, ο Αϊνστάιν μάς υπενθυμίζει να επιμένουμε στο όραμά μας, ακόμη και αν συναντάμε αντίσταση. Ο ίδιος επανεφηύρε τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον χώρο και τον χρόνο. Παρεμπιπτόντως ο εγκέφαλος του Αϊνστάιν βρέθηκε να έχει διάφορα ασυνήθιστα χαρακτηριστικά όταν μελετήθηκε επιστημονικά, όπως μεγαλύτερο βρεγματικό λοβό από τον μέσο όρο. Κάτι θα ήξερε λοιπόν.

 5. «Είμαστε έτσι φτιαγμένοι, ώστε να παίρνουμε έντονη απόλαυση από την αντίθεση, και πολύ μικρή από την τρέχουσα κατάσταση των πραγμάτων». Σίγκμουντ Φρόιντ (1856-1939) 
Η ανθρώπινη επιθυμία για καινοτομία. Η καθημερινότητα είναι βαρετή, η αλλαγή μάς κρατά ζωντανούς. Παρά το γεγονός ότι επικρατεί η τάση να σκεφτόμαστε τον Φρόιντ ως υπέρμαχο των βιολογικών κινήτρων, με αυτά τα λόγια αποδεικνείει πως ο ίδιος συνυπολόγιζε πολύ σοβαρά και τα εσωτερικά μας κίνητρα.

 6. «Μη γίνεσαι μια απλή συσκευή καταγραφής των γεγονότων, αλλά προσπάθησε να εισχωρήσεις στο μυστήριο της προέλευσής τους». Ιβάν Παβλόφ (1849-1936)
Είτε είμαστε επιστήμονες είτε όχι, πρέπει να κοιτάζουμε και κάτω από την επιφάνεια των πραγμάτων. Η κατανόηση των «μυστηρίων» που συμβαίνουν γύρω μας μπορεί να μας βοηθήσει να διατηρήσουμε το μυαλό μας σε άριστη κατάσταση. Ο νομπελίστας φυσιολόγος ήταν σίγουρα κάποιος που εισχωρούσε στα μυστήρια της συμπεριφοράς και αυτό το απόσπασμα συλλαμβάνει χωρίς αμφιβολία την ουσία της επιστημονικής μεθόδου.

 7. «Τίποτα από μόνο του δεν είναι καλό ή κακό, η σκέψη μας το κάνει τέτοιο». Σαίξπηρ (Άμλετ) 
Αυτή η φράση από τον Άμλετ  είναι σήμερα ο ακρογωνιαίος λίθος των γνωστικών θεωριών για το στρες. Μεταφέροντας αυτή την πρόταση στη ζωή μας, μπορούμε, αν αλλάξουμε τις σκέψεις μας σχετικά με μια στρεσογόνα κατάσταση, να αλλάξουμε και ολόκληρη την αντίληψή μας γύρω από αυτήν.

 8. «Η πολυμάθεια δεν διδάσκει φρόνηση». Ηράκλειτος (544-483 B.C) 
Έχουμε πολλούς τρόπους να κατανοούμε και να αφουγκραζόμαστε τον κόσμο, και η ιδέα του Ηράκλειτου ότι το να τα πηγαίνει κάποιος καλά στο σχολείο δεν αποτελεί το μοναδικό μέτρο της νοημοσύνης μας λαμβάνεται πλέον πολύ σοβαρά υπόψη. Η συναισθηματική νοημοσύνη, η πολλαπλή νοημοσύνη και η πρακτική νοημοσύνη του καθενός είναι διαφορετική. Σε συνδυασμό, μας δίνουν κάτι πολύ πιο περίπλοκο, οπότε είναι κατανοητό το γιατί και δέκα ολόκληρες βιβλιοθήκες να καταπιούμε, δεν αρκούν για την ουσιαστική μάθηση. 

Πηγή: www.doctv.gr
Read More »

Εσύ είσαι ο συγγραφέας της ιστορίας της ζωής σου!

Απόσπασμα από το βιβλίο του Robin Sharma “Ανακάλυψε το πεπρωμένο σου”, Εκδόσεις Διόπτρα

Κανένα μονοπάτι δεν είναι καλύτερο από το άλλο – απλώς φαίνονται διαφορετικά. Η επιλογή ενός μονοπατιού μπορεί να σημαίνει ένα μεγαλύτερο ταξίδι, ακριβώς όπως η επιλογή μιας συγκεκριμένης διαδρομής προς το σπίτι μπορεί να σημαίνει ότι πρέπει να διανύσεις μια μεγαλύτερη απόσταση και να αντιμετωπίσεις μερικούς ανώμαλους δρόμους. Η επιλογή ενός άλλου μονοπατιού ενδέχεται να είναι σαν να επιλέγεις έναν αυτοκινητόδρομο ταχείας κυκλοφορίας για να φτάσεις στον προορισμό σου, έχοντας μια ομαλή διαδρομή και έναν ασυννέφιαστο γαλανό ουρανό.

Εξαρτάται από σένα. Στο μεγαλύτερο μέρος του, καθορίζεται από τις επιλογές που κάνεις κατά τη διάρκεια της μέρας σου. Είσαι και εσύ συγγραφέας του σεναρίου που έχει γραφτεί για την ιστορία της ζωής σου, φίλε μου».

«Οκ, Τζούλιαν, αλλά τώρα πρέπει να σε ρωτήσω: Πώς καταλήγει κάποιος να πάρει αυτούς τους δρόμους ταχείας κυκλοφορίας προς το μέρος όπου προορίζεται να βρεθεί, σύμφωνα με αυτό το πρόχειρο και γενικό πλάνο που έχει στηθεί για τη ζωή μας, όπως ανέφερες προηγουμένως;»

«Απλώς να κάνεις το καλό και να είσαι καλός», ήρθε η άμεση απάντηση. «Ο κόσμος μας λειτουργεί σύμφωνα με μια σειρά σταθερών φυσικών νόμων, νόμων που δημιουργήθηκαν από την ίδια δύναμη της φύσης που τον έπλασε και μας έστειλε εδώ. Δεν μπορείς να παίξεις ένα παιχνίδι, όπως το ποδόσφαιρο, χωρίς να γνωρίζεις τους κανόνες. Λοιπόν, η ζωή μοιάζει επίσης με παιχνίδι. Και για να παίξεις -και να κερδίσεις- είναι σημαντικό να μάθεις τους κανόνες.

Ζήσε τη ζωή σου σύμφωνα με αυτούς και η ζωή σου θα πάει καλά. Το σύμπαν θέλει να νικήσεις, το γνωρίζεις αυτό; Απλώς πρέπει να βγεις από τον δικό σου δρόμο και να καταλάβεις τους κανόνες του παιχνιδιού όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Και χρειάζεται κάποια προσπάθεια για να μάθεις τους κανόνες αυτούς: βαθιά σκέψη σε ήσυχους τόπους και μια γνήσια προθυμία να είσαι φιλόσοφος».

«Να είμαι φιλόσοφος;» αναρωτήθηκα.

«Ασφαλώς. Ο ορισμός της “φιλοσοφίας” είναι “η αγάπη για τη σοφία”. Όλοι όσοι ελπίζουν να περπατήσουν στο μονοπάτι του πεπρωμένου τους προς τη μεγαλύτερη ζωή τους, θα πρέπει να αναπτύξουν μια εκτίμηση για τη σοφία και μια δίψα για την κατανόηση της σημασίας της ζωής τους. Αυτός ο κόσμος θα γίνει ένας πολύ καλύτερος τόπος εάν αρχίσουμε όλοι να βλέπουμε τον εαυτό μας ως φιλόσοφο, σμιλεύοντας μια πιο απολαυστική και γεμάτη νόημα ζωή, με στοχαστικό και έντεχνο τρόπο.
Λοιπόν, επιστρέφοντας σε εκείνους τους διαχρονικούς φυσικούς νόμους, κατεύθυνε τις καθημερινές πράξεις σου σύμφωνα με αυτούς και θα πάρεις αυτόματα τον αυτοκινητόδρομο ταχείας κυκλοφορίας για τη σπουδαιότερη ζωή σου. Αγνόησε τους και θα πάρεις τον μακρύ δρόμο για την επιστροφή σου στο σπίτι».

Ποιοι είναι αυτοί οι φυσικοί νόμοι, τέλος πάντων;» ρώτησα ανυπομονώντας να μάθω περισσότερα.

Είναι οι νόμοι που διέπουν τη λειτουργία του κόσμου από την αρχή του. Περιλαμβάνουν κεντρικές αρχές, όπως το “πάντοτε να βοηθάς τους άλλους να αποκτήσουν αυτό που θέλουν, ενώ αποκτάς εσύ αυτό που θέλεις”, “να έχεις άμεμπτη ακεραιότητα”, “να ζεις στο παρόν”, “να γίνεις το πιο ευγενικό άτομο που γνωρίζεις”, “να κάνεις ό,τι καλύτερο μπορείς και να γίνεις εξαιρετικός σε ό,τι κάνεις”, “να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου”, και “να ονειρεύεσαι με θάρρος”.

Οι περισσότεροι από μας τις γνωρίζουμε, αλλά ελάχιστοι ζούμε σύμφωνα με αυτές. Είναι όπως είπε κάποτε ο Βολταίρος: “Ο κοινός νους κάθε άλλο παρά κοινός είναι”».

«Έτσι είναι, Τζούλιαν. Στην εποχή μας, εάν κάτι δεν είναι περίπλοκο και εξεζητημένο, του δίνουμε ελάχιστη αξία. Όμως οι περισσότερες αλήθειες είναι πραγματικά απλές, έτσι δεν είναι;»

«Εάν δεν ήταν απλές, δεν θα ήταν αληθινές», απάντησε ο Τζούλιαν στοχαστικά.

«Τώρα, λες “κατεύθυνε τις πράξεις σου σύμφωνα με αυτούς τους φυσικούς νόμους και θα πάρεις τον αυτοκινητόδρομο ταχείας κυκλοφορίας για τη σπουδαιότερη ζωή σου. Αγνόησε τους και θα πάρεις τον μακρύ δρόμο για την επιστροφή σου στο σπίτι”. Λες λοιπόν πως όσοι αντιμετωπίζουν πόνο και βάσανα στο ταξίδι της ζωής -και ποιος δεν αντιμετωπίζει κάποιες δυσκολίες στο δρόμο του;- έχουν παραβιάσει έναν φυσικό νόμο που τους έβγαλε από τον αυτοκινητόδρομο και τους έβαλε σε έναν από τους πιο αργούς δρόμους γεμάτους στροφές;»

«Κοίτα, Νταρ, όπως παρατήρησες, κάθε άτομο στον πλανήτη θα αντιμετωπίσει καλές και κακές στιγμές – ακόμη κι αν ζει σαν άγιος. Τα οδυνηρά γεγονότα έρχονται να μας βοηθήσουν να μάθουμε τα μαθήματα που πρέπει να μάθουμε στο συγκεκριμένο σημείο της διαδρομής μας. Οι θλιβερές εμπειρίες έρχονται για να μας βοηθήσουν να θεραπευτούμε, να εμβαθύνουμε και να αναπτυχθούμε περισσότερο από άποψη φιλοσοφίας.

Κανείς δεν μπορεί να τις αποφύγει, επειδή κανείς δεν είναι τέλειος. Έτσι, όντας ατελείς, ακόμη και αν ζούμε με ευγένεια, ανωτερότητα και θάρρος, σημαίνει ότι εξακολουθούμε να έχουμε πολλά μαθήματα να μάθουμε, εντάξει;»

«Είναι απολύτως λογικό», είπα με ένα πλατύ χαμόγελο, ζυγίζοντας τα λόγια του Τζούλιαν.

«Επομένως, ακόμη και οι πιο αφυπνισμένοι από μας θα αντιμετωπίσουν τον πόνο και τα βάσανα, επειδή αυτές οι εμπειρίες έρχονται για να προσφέρουν τα συγκεκριμένα μαθήματα που χρειάζονται, για να ανέβουμε στο επόμενο επίπεδο κατανόησης και εξέλιξης. “Δεν υπάρχουν λάθη, δεν υπάρχουν συμπτώσεις. Όλα τα γεγονότα είναι ευλογίες που μας δίνονται για να μάθουμε από αυτές”, είπε η Ελίζαμπεθ Κιούμπλερ-Ρος. Βλέπεις τώρα γιατί ο πόνος και τα βάσανα είναι υπέροχα και απαραίτητα;» «Ναι».

«Ένας άγιος το εξέφρασε υπέροχα όταν αναγνώρισε πως η ζωή είναι σαν ένας ποταμός με δύο όχθες. Στη μια όχθη θα βρούμε την ευτυχία και στην άλλη τη θλίψη. Καθώς διασχίζουμε τον ποταμό, αναπόφευκτα θα ακουμπήσουμε και τις δύο όχθες. Το πραγματικό κόλπο είναι να μη μείνεις κολλημένος σε κάποια από τις δύο για πολύ».

Καλό. Μου αρέσει πολύ αυτή η μεταφορά, Τζούλιαν. Επομένως, κανένας δεν ζει μια ζωή χωρίς προβλήματα και θλίψη, επειδή αυτά τα πράγματα έρχονται για να μας διδάξουν μαθήματα, και ο καθένας μας, άσχετα από το πόσο εξελιγμένος είναι, έχει ένα μάθημα να μάθει. Σωστά;»

«Σωστά. Οι μοναδικοί άνθρωποι χωρίς προβλήματα και αντιξοότητες βρίσκονται δύο μέτρα κάτω από τη γη. Το να ζεις σημαίνει να αντιμετωπίζεις προβλήματα, πόνο και βάσανα. Αυτά τα πράγματα είναι αιτίες για ανάπτυξη, επέκταση και δια βίου μάθηση. Οι δοκιμασίες της ζωής δεν είναι τίποτα περισσότερο από ευκαιρίες να συλλέξουμε σοφία και αφορμές, για να θυμηθούμε περισσότερο την αυθεντική δύναμή μας, εάν τη επιλέξουμε. Αλλά να μην ξεχνάμε, κάθε ζωή θα έχει επίσης, στιγμές θριάμβου και ομορφιάς. Καμία κακουχία δεν είναι αιώνια. Καμία αναποδιά δεν διαρκεί για πάντα. Καμία δυστυχία δεν συνεχίζεται επ’ άπειρον.

Μπορεί, όσο τις βιώνουμε, να φαίνεται ότι δεν θα απαλλαχθούμε ποτέ από αυτές, πράγμα όμως που δεν είναι αλήθεια. Η ζωή έχει τις εποχές της, τα κεφάλαιά της, εάν θέλεις. Και οι δύσκολες ώρες είναι τελικά οι ώρες που σμιλεύουμε τον εαυτό μας προς κάτι καλύτερο. Στην πραγματικότητα όμως υπάρχει ένα σημείο που πρέπει να κρατήσεις.

Εάν επιλέξουμε να δώσουμε προσοχή σε αυτούς τους φυσικούς νόμους, για τους οποίους μιλάω, και ζήσουμε με τέτοιον τρόπο ώστε να τους σεβόμαστε βαθιά, θα περάσουμε πολύ περισσότερο χρόνο στον αυτοκινητόδρομο ταχείας κυκλοφορίας παρά σε εκείνες τις παρακαμπτηρίους, οι οποίες είναι γεμάτες προκλήσεις και πόνο. Με αυτό τον τρόπο μπορούμε σαφώς να ελαχιστοποιήσουμε την έκταση των βασάνων μας».  

Πηγή : enallaktikidrasi.com
Read More »

Ανταλλακτικές Βιβλιοθήκες

Ανταλλακτικές Βιβλιοθήκες

        Η ομάδα του Booksharing, στην προσπάθεια που κάνει να φέρει πιο κοντά τους ανθρώπους στην εμπειρία της ανάγνωσης και της ανταλλαγής των βιβλίων εκείνων που περιέχουν κάτι άξιο να μοιραστεί κάποιος, δημιουργεί ένα δίκτυο Ανταλλακτικών Βιβλιοθηκών σε διάφορα σημεία της Αθήνας.

      Το όνειρο αυτό, συνοδεύεται απ' την επιθυμία και επιβεβαιώνει την ανάγκη που υπάρχει στον άνθρωπο να αναζητά και να βρίσκει Ιδέες, γνώση, πρότυπα ηρώων και περιπέτειες που να ανταποκρίνονται στις δικές του καθημερινές ανησυχίες, δίνοντας του ώθηση και ελπίδα να συνεχίσει να αγωνίζεται παρά τις δυσκολίες της σύγχρονης εποχής μας.
     
      Μέσα απ' την προσωπική μας εμπειρία ως εθελοντές, ανακαλύψαμε την ομορφιά που υπάρχει όταν κάποιοι άνθρωποι μοιράζονται, συζητούν, ανταλλάσουν Ιδέες και πείρα, βαδίζοντας σε ένα κοινό στόχο. Έχοντας στο νου και την καρδιά μας αυτές τις σκέψεις, ελπίζουμε οι Ανταλλακτικές Βιβλιοθήκες να φέρουν ολοένα και πιο κοντά τους ανθρώπους εκείνους που με τη σειρά τους θέλουν να μοιράστούν κομμάτι του εαυτού τους και γιατί όχι, να ενωθούν στην ομάδα του Booksharing προωθώντας μαζί μας αυτή την Ιδέα.


Πως λειτουργούν οι Ανταλλακτκές Βιβλιοθήκες



Τα σημεία όπου μπορείτε να βρείτε Ανταλλακτικές Βιβλιοθήκες, μέχρι τώρα είναι:

  • "Νέα Ακρόπολη"
     Διεθνής Πολιτιστικός & Φιλοσοφικός οργανισμός

    Αγίου Μελετίου 29, Κυψέλη

    τηλ.: 210 8810830, 697 4482907
  • "Singita Cafe Bar" 

    Χρυσοστόμου Σμύρνης 90, Μοσχάτο

    τηλ.: 210 940 0890. 694 42 67 034
  • "Στα Καλά Καθούμενα..." Cafe - Bar

    Δράκου 3, Κουκάκι

    τηλ.: 210 9221138
  • "Βιβλιοκαφέ Έναστρον"

     Σόλωνος 101, Αθήνα
     τηλ.: 210 3828161


    Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε μαζί μας!
Read More »

Λογοτεχνικά ταξίδια με... τρένο: 4 ιστορίες που πρέπει να διαβάσετε

Αγαπάμε τα ταξίδια με τρένο, γιατί να μην αγαπάμε και τα βιβλία με ιστορίες που βλέπουν τη γη μέσα από το παράθυρο ενός βαγονιού;


Σε πολλούς η αγάπη τους για ιστορίες με τρένα, κρατά από τις ιστορίες του Σέρλοκ Χολμς, οι περισσότερες από τις οποίες ξεκινούν σε κάποιο σταθμό του Λονδίνου. Ο Προυστ μάλιστα, έχει αναφερθεί στη μελαγχολία που προκαλούν τα τρένα, λέγοντας ότι κάθε σιδηροδρομικό ταξίδι είναι ένα άλμα προς το άγνωστο...
Ιδού λοιπόν, 4 λογοτεχνικές ιστορίες, που σίγουρα θα σας κάνουν να θέλετε να κοιτάξετε τη ζωή μέσα από το... βαγόνι ενός τρένου.

Διασταύρωση Μάγκμπι, Κάρολος Ντίκενς (1866)

Στην πραγματικότητα, στον Ντίκενς δεν άρεσαν ποτέ τα τρένα. Προτιμούσε πάντα το λεωφορείο. Το 1865, η απέχθειά του για τα τρένα ενισχύθηκε, όταν ήταν παρών σε ένα σιδηροδρομικό ατύχημα στο Κέντ, όπου 10 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Για τα Χριστούγεννα του 1866, έγραψε στο περιοδικό Household Words, 3 ιστορίες με τον τίτλο "Διασταύρωση Μάγκμπι (Mugby Junction)", οι οποίες έγιναν βιβλίο. Στα πρώτα δύο κομμάτια πρωταγωνιστής είναι ένας ταξιδιώτης που προσπαθεί να ξεφύγει από τον εαυτό του και ειδικά από την ημέρα των γενεθλίων του. Ωστόσο στη διασταύρωση που κατεβαίνει γνωρίζει δύο ανθρώπους, πατέρα και κόρη που θα αλλάξουν τον τρόπο σκέψης του. Στο τρίτο διήγημα ο Ντίκενς αναφέρεται σε μια ιστορία τρόμου για ένα ατύχημα τρένου μέσα σε ένα τούνελ. Στο διήγημα αυτό, ένας ελεγκτής στα τρένα βλέπει συνεχώς ένα φάντασμα που τον προειδοποιεί για γεγονότα που θα ακολουθήουν. Ορισμένοι κάνουν λόγο μάλιστα, για την καλύτερη ιστορία φαντασμάτων που έχει γραφτεί ποτέ...

Το ανθρώπινο κτήνος, Εμίλ Ζολά (1890)

Μια ιδιαίτερη ιστορία για την ψύχωση και την ερωτική ζήλεια. Το ζεύγος Ρουμπό βρίσκεται στο Παρίσι. Ένα τυχαίο σχόλιο της Σεβερίνας ξυπνά τις υποψίες του συζύγου της, υποσταθμάρχη του σιδηροδρομικού σταθμού της Χάβρης, για τη σχέση της με τον Γκρανμορέν, συνταξιούχο δικαστή και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας των σιδηροδρόμων, νονό και προστάτης της. Στο βιβλίο θα διαβάσετε εξαιρετικά γλαφυρές περιγραφές τρένων, αλλά και του σταθμού St. Lazare τη νύχτα.

Tα παιδιά που έβλεπαν τα τρένα να περνούν, Έντιθ Νέσμπιτ (1906)

Τα παιδιά στην γοητευτική αυτή ιστορία, είδαν τον πατέρα τους να φεύγει με δύο ξένους μπαίνοντας σε ένα τρένο. Μετά την μετακόμισή τους από το Λονδίνο σε ένα μικρό χωριό, το τρένο ήταν για αυτούς το ωραιότερο παιχνίδι και ίσως, ο μοναδικός τρόπος για να ξαναβρούν τα χνάρια του πατέρα τους.


Το τρένο των νεφών, Ευγενία Φακίνου

Και εδώ ένα “δικό μας” διήγημα, μια ιστορία για ένα μυστηριώδες τρένο-φάντασμα, που αφού φύγει από το σταθμό, βγαίνει από τις ράγες του και χάνεται μέσα στα σύννεφα. Στο τέρμα του, που είναι και το τέλος του κόσμου, οι επιβάτες του έχουν χάσει τα νιάτα τους. Ο δεκάχρονος Κανένας ανέβηκε στο τρένο και γνώρισε θαυμαστούς ανθρώπους...
Read More »

Ξένη λογοτεχνία: Πέντε μυθιστορήματα που αξίζει να διαβαστούν το φετινό καλοκαίρι

Από τη μακρινή Κολομβία της ταραγμένης δεκαετίας του ’40 και τη φτωχή Πορτογαλία της δεκαετίας του ’50, μέχρι τα σκοτεινά μυστικά μιας οικογένειας μεγαλοαστών της σημερινής Ιταλίας και τους θρύλους της Αγγλίας του μυθικού βασιλιά Αρθούρου. Κι ένα απολαυστικό μυθιστόρημα για την κοινωνία της Ιαπωνίας και τις μεγάλες αλλαγές που συντελέστηκαν εκεί, στο γύρισμα του 19ου αιώνα. Βιβλία με ενδιαφέρουσα θεματική κι ακόμη πιο ενδιαφέρουσα γραφή. Ξένοι συγγραφείς που δεν θα σας κάνουν να πλήξετε.


ΟΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΟΔΟΤΕΣ
«Εξέδωσα ένα βιβλίο, ένα αθώο βιβλίο, κι όλα άλλαξαν». Το 1988 ο νεαρός δημοσιογράφος Γκαμπριέλ Σαντόρο γράφει το πρώτο του βιβλίο. Πρόκειται για τη βιογραφία της Σάρα Γκούτερμαν, μιας γερμανίδας γεννημένης το 1924, που μετανάστευσε στην Κολομβία το 1938, λίγο πριν το ξέσπασμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Το βιβλίο αυτό απασχόλησε τα μέσα ενημέρωσης όχι τόσο για το θέμα ή την ποιότητά του όσο για το γεγονός ότι ο καθηγητής Σαντόρο, ένας από τους πλέον αναγνωρίσιμους πνευματικούς ανθρώπους της χώρας, ένας άνθρωπος στριφνός που περιφρονούσε μέχρι τότε τις εφημερίδες και κάθε είδους σχολιασμό σε αυτές, κατακεραύνωσε τον συγγραφέα γράφοντας μια οργισμένη κριτική. Πατέρας και γιος έκαναν πολλά χρόνια να μιλήσουν. Τι ήταν όμως αυτό που προκάλεσε αυτήν την απίστευτη οργή; Και τι κρυβόταν πίσω από μια φαινομενικά αθώα μαρτυρία; Τι συνέβη στη χώρα τη δεκαετία του ’40; Ποιος ήταν ο απόηχος του Παγκοσμίου Πόλεμου στην Κολομβία;

Γιατί μας αρέσει:
Γιατί ο Χουάν Γκαμπριέλ Βάσκες μιλάει για το παρελθόν μιας χώρας θυμίζοντας άβολες αλήθειες. «Ένα από τα σημαντικότερα πράγματα που κάνει η λογοτεχνία, είναι να προσπαθεί να θυμηθεί ό,τι οι άλλοι προσπαθούν να ξεχάσουν» είπε πρόσφατα, κατά την επίσκεψη του στην Αθήνα ο κολομβιανός συγγραφέας. Γιατί πέρσι τέτοια εποχή διαβάζαμε το καταπληκτικό «Ο ήχος των πραγμάτων όταν πέφτουν», ένα από τα πιο πολυσυζητημένα μυθιστορήματα των τελευταίων χρόνων. Γιατί τη μετάφραση έχει κάνει ο Αχιλλέας Κυριακίδης, ένας από τους πιο άξιους μεταφραστές που έχουμε.

INFO
Συγγραφέας: Juan Gabriel Vasquez
Μετάφραση: Αχιλλέας Κυριακίδης
Εκδόσεις Ίκαρος
Σελ.: 400


 ΑΧΩΡΙΣΤΟΙ (ΦΩΤΙΑ, ΦΙΛΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ)
Στο πρώτο μέρος του δίπτυχου «Φωτιά, φίλη της μνήμης» παρακολουθήσαμε την ιστορία του Λέο Ποντεκόρβο, ενός μεγαλοαστού, διεθνούς φήμης παιδογκολόγου ο οποίος βλέπει ολόκληρη τη ζωή του να γίνεται κομμάτια, μετά από ένα σκάνδαλο που συγκλόνισε την κοινή γνώμη. Στο δεύτερο μέρος παρακολουθούμε την ζωή των δυο γιων του που είναι πλέον ενήλικες, κοντά στα σαράντα. Οι «αχώριστοι», όπως τους λένε από παιδιά, είναι πολύ διαφορετικοί μεταξύ τους. Ο Φιλίππο, ο μεγαλύτερος, παραδέχεται ότι «δεν έχει κάνει σχεδόν τίποτε στη ζωή του»: τελείωσε την ιατρική με τα χίλια ζόρια, παντρεύτηκε την κόρη ενός εκατομμυριούχου και έκτοτε ασχολείται μόνο με το φαγητό, τις γυναίκες και το χόμπι του, τα κινούμενα σχέδια. Από την άλλη, ο Σαμουέλ είναι ένας επιτυχημένος οικονομολόγος, ιδιότροπος και ψυχρός που αντιμετωπίζει δυσκολίες στις σχέσεις του με το άλλο φύλο. Κάποια στιγμή, σε ένα γύρισμα της τύχης, οι θέσεις αλλάζουν: ο Φιλίππο με τα «ερασιτεχνικά» του σχέδια κάνει μια θριαμβευτική εμφάνιση στο Φεστιβάλ των Καννών και όλη η Γαλλία μιλάει γι’ αυτόν, ενώ ο «επιτυχημένος» Σαμουέλ αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα με τις επενδύσεις, τη δουλειά και τη φιλενάδα του. Είναι η στιγμή που οι «Αχώριστοι» θα έρθουν αντιμέτωποι με το παρελθόν και θα απομυθοποιήσουν την οικογενειακή μνήμη.

Γιατί μας αρέσει:
Γιατί ο «Διωγμός», το πρώτο μέρος της «Φωτιάς», ξεχώριζε τόσο για το θέμα του όσο για την ξεχωριστή και ιδιαίτερη γραφή του. Γιατί ο Αλεσσάντρο Πιπέρνο, καθηγητής γαλλικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης, βαδίζει στα χνάρια του Μαρσέλ Προυστ: πολλά πρόσωπα, πολλές ιστορίες, ένας χρόνος που δεν είναι γραμμικός αλλά κάνει κύκλους, ένα παρελθόν γεμάτο μνήμες και σκιές. Γιατί οι χαρακτήρες που δημιουργεί ο Πιπέρνο δεν ξεχνιούνται εύκολα. Κι αυτό για έναν μυθιστοριογράφο είναι αρετή.

INFO
Συγγραφέας: Alessandro Piperno
Μετάφραση: Άννα Παπασταύρου
Εκδόσεις Πατάκη
Σελ.: 480


ΒΙΒΛΙΟ
«Του πήρε τη μικρή βαλίτσα και την ακούμπησε σ’ ένα πέτρινο παγκάκι που υπήρχε δίπλα στη βρύση. Του τράβηξε το βιβλίο που κουβαλούσε κάτω από τη μασχάλη και το ακούμπησε πάνω στη βαλίτσα. Κρατώντας τον από τους ώμους, για άλλο μια φορά τον κοίταξε σιωπηλά. Η σιωπή πέρασε. Η μάνα είχε μια φωνή: “Μείνε εδώ, μην το κουνήσεις”. O Ιλίντιο ήταν ικανός να κατανοεί και να υπακούει στις απλές εντολές της μάνας». Ο Ιλίντιο είναι έξι χρονών παιδάκι όταν η μητέρα του τον εγκαταλείπει σε ένα μικρό χωριό, στην Πορτογαλία. Εκείνη φεύγει για τη Γαλλία και ο μικρός μεγαλώνει στο σπίτι ενός φτωχού χτίστη. Τα χρόνια περνούν, ο Ιλίντιο μεγαλώνει, κάνει φίλους, ερωτεύεται, δουλεύει στις οικοδομές και κάποια στιγμή παίρνει κι εκείνος τον δύσβατο δρόμο της μετανάστευσης. Στη Γαλλία ζει από κοντά τις γεμάτες ελευθερία και ελπίδα μέρες του Μάη του ’68.

Γιατί μας αρέσει:
Γιατί ο Πεϊσότο θεωρείται αυτή τη στιγμή ένας από τους πιο σημαντικούς συγγραφείς της Πορτογαλίας, με τα βιβλία του να μεταφράζονται σε περισσότερες από είκοσι γλώσσες. Γιατί η μετανάστευση είναι ένα δύσκολο θέμα που ο συγγραφέας χειρίζεται με υποδειγματικό τρόπο, χωρίς να κρύβεται πίσω από τη συγκίνηση και τους φτηνούς συναισθηματισμούς. Γιατί το «Βιβλίο» αγαπάει τα βιβλία και στις σελίδες του βρίσκει κανείς αμέτρητες αναφορές στην παγκόσμια λογοτεχνία.

INFO
Συγγραφέας: José Luís Peixoto
Μετάφραση: Αθηνά Ψυλλιά
Εκδόσεις Κέδρος
Σελ.: 296


Ο ΘΑΜΜΕΝΟΣ ΓΙΓΑΝΤΑΣ
Βρισκόμαστε στην Αγγλία, στην εποχή των θρύλων, λίγο μετά τον θάνατο του Βασιλιά Αρθούρου. Σε ένα μικρό απομονωμένο χωριό ζει ένα ηλικιωμένο ζευγάρι, ο Άξλ και η Μπέατρις. Οι αναμνήσεις τους είναι θολές, δεν θυμούνται παρά ελάχιστα πράγματα από την προηγούμενη ζωή τους κι αυτά αποσπασματικά. Μια μυστηριώδης ομίχλη, που προέρχεται από την ανάσα της δράκαινας Κουερίγκ, προκαλεί γενική αμνησία στους πάντες. Παρά την αρρώστια της Μπέατρις, οι δυο ηλικιωμένοι αποφασίζουν να αφήσουν την ασφάλεια του σπιτιού τους και να ταξιδέψουν μακριά για να βρουν τον γιο τους, που έχει φύγει από καιρό. Στο δρόμο θα συναντήσουν έναν Σάξονα πολεμιστή, ένα μικρό αγόρι που το έχει δαγκώσει δράκος, έναν ξεπεσμένο πια ιππότη και όλοι μαζί θα αντιμετωπίσουν πολλά εμπόδια, άλλοτε παράξενα κι άλλοτε τρομακτικά.

Γιατί μας αρέσει:
Γιατί ο «σκοτεινός» Μεσαίωνας του Ισιγκούρο γεμάτος περίεργα μυθικά πλάσματα, μάγισσες, ξωτικά και δράκους είναι μια εποχή συναρπαστική. Γιατί ο συγγραφέας δημιουργεί ένα μαγικό, ονειρικό, γεμάτο συμβολισμούς σύμπαν. Γιατί ένα από τα καίρια ερωτήματα του βιβλίου είναι το θέμα της συλλογικής μνήμης: πώς θυμούνται οι κοινωνίες; Τι ακριβώς θυμούνται; Κι ακόμα, αν είχαμε τη δυνατότητα να ξεχάσουμε όσα συνέβησαν στο παρελθόν, θα θέλαμε να ξαναβρούμε τη μνήμη μας και να αντιμετωπίσουμε παλιά τραύματα; Γιατί μια μέρα ο Ισιγκούρο θα τιμηθεί με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.

INFO
Συγγραφέας: Καζούο Ισιγκούρο
Μετάφραση: Αργυρώ Μαντόγλου
Εκδόσεις Ψυχογιός
Σελ.: 440


ΤΑ ΧΙΛΙΑ ΦΘΙΝΟΠΩΡΑ ΤΟΥ ΓΙΑΚΟΜΠ ΝΤΕ ΖΟΥΤ
Ιαπωνία, 1799. Ο Ολλανδός Γιάκομπ ντε Ζουτ, ένας εργατικός και ηθικά ακέραιος λογιστής, καταφτάνει στο νησί Ντετζίμα με σκοπό να κάνει έλεγχο στην οικονομική διαχείριση των τελευταίων χρόνων. Το Ντετζίμα είναι μια παράξενη «ρωγμή» σε μια χώρα-φρούριο που αποστρέφεται τις επαφές με τον έξω κόσμο. Πρόκειται για ένα τεχνητό νησί στον κόλπο του Ναγκασάκι, απομονωμένο από την υπόλοιπη χώρα, με ψηλά τείχη και μια πύλη προς τη στεριά μονίμως κλειδωμένη. Εκεί διεξάγεται όλο το εμπόριο της Ολλανδικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών. Το νησί κατοικείται από Ευρωπαίους εμπόρους που το νιώθουν σαν φυλακή. Ανάμεσα στα τείχη αναπτύσσονται ιστορίες ανθρώπινες, μίση και πάθη, απάτες, ίντριγκες, βιαιότητες, ενώ την ίδια στιγμή ένας δυνατός έρωτας ανθίζει. Στο πολυσέλιδο μυθιστόρημα του Μίτσελ διασταυρώνονται δυο ολότελα διαφορετικές κουλτούρες, δυο αυτοκρατορίες στην εποχή της πτώσης τους: από τη μια, η εξωστρεφής θαλασσοκράτειρα Ολλανδία και από την άλλη, η εσωστρεφής φεουδαρχική Ιαπωνία. Η συνάντηση τους δεν μπορεί παρά να είναι εκρηκτική.

Γιατί μας αρέσει:
Γιατί, στο γύρισμα του 19ου αιώνα, η απομονωμένη Ιαπωνία ανοίγει τα σύνορά της και ζει κοσμοιστορικές αλλαγές. Μπροστά από τα μάτια του αναγνώστη περνάει ολόκληρη η κοινωνία της μακρινής χώρας: οι άνθρωποι, τα συναισθήματα, οι εικόνες, οι ήχοι, οι μυρωδιές. Γιατί η γραφή του Μίτσελ ξεχωρίζειˑ πρόκειται για έναν προικισμένο συγγραφέα ο οποίος αυτή τη φορά, αφήνει στην άκρη τα αγαπημένα του άλματα στον χωροχρόνο για να αφηγηθεί μια ιστορία γραμμική, με αρχή, μέση και τέλος, Γιατί ο Ντέιβιντ Μίτσελ έχει γράψει τον «Μαύρο κύκνο» και το «Cloud Atlas» −αν και η κινηματογραφική του μεταφορά ήταν σαφώς κατώτερη των προσδοκιών των θαυμαστών του άγγλου συγγραφέα.

INFO
Συγγραφέας: Danid Mitcell
Μετάφραση: Μαρία Ξυλούρη
Εκδόσεις Τόπος
Σελ.: 576

Read More »

Έρνεστ Χέμινγουεϊ: 25 αποφθέγματα του μεγάλου συγγραφέα

Στο σπίτι του στην Κούβα.


O Έρνεστ Χέμινγουεϊ γεννήθηκε στις 21 Ιουλίου το 1899, στο Oak Park του Ιλινόις.
Ξεκίνησε την καριέρα του μόλις στα 17 του χρόνια ως συγγραφέας σε μια εφημερίδα στο Κάνσας. Μετά την είσοδο των Ηνωμένων Πολιτειών στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, προσχώρησε σε μια μονάδα εθελοντών, στα ασθενοφόρα του ιταλικού στρατού.

   Βρέθηκε να πολεμά στην πρώτη γραμμή, τραυματίστηκε, παρασημοφορήθηκε από την ιταλική κυβέρνηση, και πέρασε πολύ χρόνο στα νοσοκομεία. Με την επιστροφή του στις Ηνωμένες Πολιτείες, ξεκίνησε να αρθρογραφεί σε καναδικές και αμερικανικές εφημερίδες και σύντομα επέστρεψε πίσω στην Ευρώπη για να καλύψει σημαντικά θέματα, όπως το πογκρόμ της Σμύρνης.

   "Σε ότι αφορά την ηθική, γνωρίζω μόνο ένα πράγμα: είναι ηθικό εκείνο ύστερα από το οποίο νιώθεις καλύτερα και είναι ανήθικο, αν νιώθεις χειρότερα"   

Γύρω στα είκοσι, ο Χέμινγουεϊ έγινε μέλος της ομάδας των εκπατρισμένων Αμερικανών στο Παρίσι, κάτι που περιγράφει στο πρώτο σημαντικό έργο του, Ο ήλιος ανατέλλει ξανά (1926). Εξίσου επιτυχημένο ήταν και το βιβλίο του Αποχαιρετισμός στα όπλα (1929), που πραγματεύεται την απογοήτευση ενός Αμερικανού αξιωματικού στα ασθενοφόρα και το ρόλο που έπαιξε ως λιποτάκτης.
   
H φωτογραφία του διαβατηρίου του το 1923. 
   
    Ο Χέμινγουεϊ χρησιμοποίησε τη δημοσιογραφική του εμπειρία κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στην Ισπανία, ως υπόβαθρο για το πιο φιλόδοξο μυθιστόρημά του, Για ποιον χτυπά η καμπάνα (1940). Μεταξύ των μεταγενέστερων έργων του, το πιο εντυπωσιακό είναι το σύντομο μυθιστόρημα, Ο Γέρος και η Θάλασσα (1952), η ιστορία του ταξιδιού ενός ηλικιωμένου ψαρά, ο μακρύς και μοναχικός αγώνας του με ένα ψάρι και τη θάλασσα, και η νίκη του στην ήττα.   

Μεγάλος αθλητής και ο ίδιος, του άρεσε να απεικονίζει στρατιώτες, κυνηγούς, ταυρομάχους, ανθρώπους των οποίων το θάρρος και η εντιμότητα έρχονταν σε αντίθεση με τους βίαιους τρόπους της σύγχρονης κοινωνίας, και οι οποίοι σε αυτή την αντιπαράθεση έχαναν την ελπίδα και την πίστη.   

Ο σπουδαίος συγγραφέας πέθανε στο Αϊντάχο το 1961. Άφησε πίσω του περισσότερα από 100 διηγήματα, 88 ποιήματα και ορισμένα από τα πιο δημοφιλή μυθιστορήματα.

Η πιο διάσημη φωτογραφία του Χέμινγουεϊ. © Yousuf Karsh
   

    Μερικά από τα αποφθέγματα του 'Ερνεστ Χέμινγουεϊ   

1. Όλοι οι σκεπτόμενοι άνθρωποι είναι άθεοι. 

2. Μερικές φορές, ένας έξυπνος άνθρωπος αναγκάζεται να μεθύσει, για να περάσει την ώρα του με ηλίθιους. 

3. Η ευτυχία σε έξυπνους ανθρώπους είναι το πιο σπάνιο πράγμα που ξέρω. 

4. Σε ότι αφορά την ηθική, γνωρίζω μόνο ένα πράμα: είναι ηθικό εκείνο ύστερα από το οποίο νιώθεις καλύτερα και είναι ανήθικο, αν  νιώθεις χειρότερα. 

5. Ο καλύτερος τρόπος για να μάθεις αν μπορείς να εμπιστευτείς κάποιον είναι να τον εμπιστευτείς. 

6. Δεν μπορείς να ξεφύγεις από τον εαυτό σου μετακινούμενος από το ένα μέρος στο άλλο. 

7. Ποτέ μην κάθεσαι σε τραπέζι όταν μπορείς να σταθείς στο μπαρ. 

8. Πίνω για να κάνω τους άλλους ανθρώπους πιο ενδιαφέροντες. 

9. Να γράφεις μεθυσμένος. Να διορθώνεις ξεμέθυστος. 

10. Η ζωή κάθε ανθρώπου, ειπωμένη αληθινά, είναι ένα μυθιστόρημα. 

11. Το πιο δύσκολο κομμάτι στη συγγραφή ενός μυθιστορήματος είναι να το τελειώσεις. 

12. Η δειλία είναι απλώς η έλλειψη της ικανότητας να αναστείλεις τη λειτουργία της φαντασίας. 

13. Ένας άντρας μπορεί να καταστραφεί αλλά όχι να ηττηθεί. 

14. Αν είσαι αρκετά τυχερός για να έχεις ζήσει στο Παρίσι όταν ήσουν νέος, τότε όπου και να πας την υπόλοιπη ζωή σου, μένει πάντα μαζί σου, γιατί το Παρίσι είναι μια κινητή γιορτή. 

15. Αλλά τη ζωή δεν είναι δύσκολο να την κουμαντάρεις, όταν δεν έχεις τίποτα να χάσεις. 

16. Η πιο σύντομη απάντηση είναι να το κάνεις. 

17. Όλα τα καλά βιβλία έχουν κάτι κοινό: είναι πιο αληθινά απ' ό,τι αν είχαν συμβεί πραγματικά. 

18. Μετά το γράψιμο μιας ιστορίας ήμουν πάντα άδειος και ταυτόχρονα λυπημένος και χαρούμενος, σαν να είχα κάνει έρωτα. 

19. Ποτέ μη μπερδεύεις την κίνηση με τη δράση. 

20. Θυμήσου να βάλεις τον καιρό στα αναθεματισμένο το βιβλίο σου -ο καιρός είναι πολύ σημαντικός. 

21. Σε όλη μου τη ζωή κοίταζα τις λέξεις σαν να τις έβλεπα για πρώτη φορά. 

22. Ο πεζός λόγος είναι αρχιτεκτονική, δεν είναι εσωτερική διακόσμηση. 

23. Όλη η σύγχρονη αμερικανική λογοτεχνία προέρχεται από ένα βιβλίο του Μαρκ Τουαίν, το «Χώλκμπερυ Φιν». 

24. Σαν συγγραφέας, δεν πρέπει να επικρίνεις, πρέπει να κατανοείς. 

25. Ποτέ δε χρειάστηκε να διαλέξω ένα θέμα. Μάλλον τα θέματα διάλεγαν εμένα. 

Πηγή: www.lifo.gr
Read More »

Βραβεία Λογοτεχνικής Μετάφρασης 2015: Απονομή




Η Ελληνοαμερικανική Ένωση, το Goethe-Institut Athen, το Ινστιτούτο Θερβάντες και το Ινστιτούτο της Δανίας στην Αθήνα διοργανώνουν τα Βραβεία Λογοτεχνικής Μετάφρασης 2015.

Στο πλαίσιο της αποστολής τους για προαγωγή των διαπολιτισμικών σχέσεων και ενίσχυση των πολιτιστικών ανταλλαγών σε διεθνές επίπεδο, τα τέσσερα ξενόγλωσσα πολιτιστικά ιδρύματα συνεχίζουν να υποστηρίζουν τα Βραβεία Λογοτεχνικής Μετάφρασης και το έργο των Ελλήνων μεταφραστών. Τα Βραβεία Λογοτεχνικής Μετάφρασης 2015 απονέμονται σε τρεις μεταφραστές της αγγλόφωνης, γερμανόφωνης και ισπανόφωνης λογοτεχνίας. Το βραβείο σε κάθε νικητή συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο.

Η εκδήλωση απονομής των βραβείων θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2015 στην Ελληνοαμερικανική Ένωση, με την ευκαιρία εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Μετάφρασης.

Περισσότερες πληροφορίες για την εκδήλωση θα ανακοινωθούν σύντομα.


*photo © Fredrik Rubensson

Πηγή: culturenow.gr
Read More »