Ο μικρός Πρίγκιπας σε 30 λεπτά

Διαβάστε εδώ το βιβλίο του Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ που γεννήθηκε σαν σήμερα το 1900. 


Από την ΑΝΔΡΟΝΙΚΗ ΚΟΛΟΒΟΥ

Γεια σου, είπε η αλεπού.
Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: δεν βλέπει κανείς πολύ καλά παρά μονάχα με την καρδιά. Ότι είναι σημαντικό, δεν το βλέπουν τα μάτια. 

- Ότι είναι σημαντικό δεν το βλέπουν τα μάτια, επανέλαβε ο μικρός πρίγκιπας, για να το θυμάται. 

- Είναι ο χρόνος που έχεις χάσει για το τριαντάφυλλό σου και που το κάνει τόσο σημαντικό. 

- Είναι ο χρόνος που έχω χάσει για το τριαντάφυλλό μου... έκανε ο μικρός πρίγκιπας, για να το θυμάται. 

- Οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει αυτή την αλήθεια, είπε η αλεπού. Όμως εσύ δεν πρέπει να την ξεχάσεις. Να γίνεις υπεύθυνος για πάντα εκείνου που έχεις εξημερώσει. Είσαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό σου... 

- Είμαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό μου... επανέλαβε ο μικρός πρίγκιπας, για να μην το ξεχάσει.
         

Ο Αντουάν Ντε Σαιντ Εξυπερύ (Antoine de Saint Exupéry) γεννήθηκε στη Μασσαλία στις στις 29 Ιουνίου του 1900. Το 1921 εντάχθηκε στη γαλλική αεροπορία και έγινε δοκιμαστής αεροπλάνων της Air France. Πολέμησε στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, στην πτώση της Γαλλίας, όπου και παρασημοφορήθηκε για να σκοτωθεί τελικά το 1944. Έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό από το βιβλίο του «Ο Μικρός Πρίγκιπας», το οποίο μεταφράστηκε σε 250 γλώσσες και έρχεται τρίτο σε πωλήσεις βιβλίο στην παγκόσμια ιστορία, μετά απ' τη Βίβλο και το Κεφάλαιο του Καρλ Μαρξ.   

Το βιβλίο του «Ο Μικρός Πρίγκιπας» γράφηκε μεν για παιδιά, αλλά είναι ένα αρκετά φιλοσοφημένο έργο το οποίο κατακρίνει και ειρωνεύεται τον κόσμο των μεγάλων. Τα σχέδια του βιβλίου είναι δικά του. 

Στον Μικρό πρίγκιπα υπάρχουν σχεδόν ανεξάρτητα κεφάλαια με μια μικρή διδακτική ιστορία στο καθένα. 

Το βιβλίο λοιπόν, είναι αντιπολεμικό και μιλά για την αγάπη και τη φιλία, οι οποίες για να αναπτυχθούν πρέπει να υπάρχει ειρήνη. Είναι ένα συμβολικό παραμύθι που γράφτηκε στην Αμερική, όπου είχε καταφύγει ο συγγραφέας μετά την υποταγή της Γαλλίας στη Γερμανία. Το περιεχόμενό του είναι ένα μήνυμα στη δοκιμαζόμενη πατρίδα του μακριά απ' την οποία νιώθει εξόριστος, χαμένος, όπως ο μικρός πρίγκιπας μακριά απ' τον πλανήτη του. Υπάρχουν παραμυθικοί ρόλοι: πρίγκιπας, τριαντάφυλλο, αλεπού, καθώς και συμβολισμοί που υποκρύπτουν: βαθμιαία πορεία προς τη γνώση μέσω της κοινωνικοποίησης, μετάβαση από τον κόσμο του παιδιού στη ζωή, στις σχέσεις και υποχρεώσεις του ενηλίκου.     


"Αυτό που κάνει την έρημο όμορφη είναι ότι κάπου κρύβει ένα πηγάδι"   

"Η τελειότητα επιτυγχάνεται όχι όταν δεν υπάρχει τίποτα να προσθέσεις,
αλλά όταν δεν υπάρχει τίποτα να αφαιρέσεις"

"Μόνο τα παιδιά ξέρουν αυτό που ψάχνουν"     


ΒΙΒΛΙΑ: 

1926: L'Aviateur (Ο αεροπόρος) 
1928: Courrier sud (Ο Ταχυδρόμος του Νότου) 
1931: Vol de nuit (Νυχτερινή Πτήση- Βραβείο Φεμίνα, τον ίδιο χρόνο) ― ελλην.μετάφρ.Κ.Τσαϊλα ("Γκοβόστης") 
1938: Terre des hommes (Γη των ανθρώπων) 
1942: Pilote de guerre (Πιλότος πολέμου) 
1943: Le Petit Prince (Ο Μικρός Πρίγκιπας) ― ελλην.μετάφρ.Ν.Αθανασιάδης ("Σ.Ι.Ζαχαρόπουλος") 
1943: Lettre à un otage (Γράμμα σε έναν όμηρο) 
1948: Citadelle, δημοσίευση μετά θάνατον 
1982: Γραπτά του πολέμου 1939-1944, επιστολές, δημοσίευση μετά θάνατον 

Πηγή: www.lifo.gr
Read More »

Ντέμιαν ~ Έρμαν Έσσε

Ντέμιαν
Μυθιστόρημα

ΕΡΜΑΝ ΕΣΣΕ

Περίληψη

Πέρα από την επιφανειακή διάκριση ανάμεσα στο καλό και στο κακό, στο «φωτεινό» και στο «σκοτεινό» κόσμο, ο νεαρός Εμίλ Σίνκλερ αναζητά την ολοκλήρωση, γυρεύει να βρει τον πραγματικό του εαυτό, καθώς περνά τα διαδοχικά στάδια της παιδικής και της εφηβικής ηλικίας.

Ένας δρόμος κουραστικός, μια περιπέτεια του νου και της ψυχής, μια πορεία κοπιαστική. Στήριγμα, φίλος και οδηγός του ένας μεγαλύτερος μαθητής, ο Ντέμιαν. Μορφή άλλοτε θεϊκή, άλλοτε σατανική, συμβολίζει τον άνθρωπο, το μοναδικό και ξεχωριστό σημείο όπου συγκλίνουν τα φαινόμενα του σύμπαντος.
Ένα από τα σημαντικότερα και πιο αγαπητά μυθιστορήματα του μεγάλου νομπελίστα συγγραφέα.

Ο Ντέμιαν είναι το περισσότερο αυτοβιογραφικό έργου του Χέρμαν Έσσε. Γραμμένο το φθινόπωρο του 1917, περίοδο κατά την οποία ο συγγραφέας συνέχιζε τη ψυχαναλυτική του θεραπεία από τον δόκτορα Γ. Μπ. Λανγκ, βοηθό του Καρλ Γκούσταφ Γιούγκ, το μυθιστόρημα αφηγείται την επίμονη και σταδιακή υπαρξιακή μετάβαση ενός ατόμου από τον ασφαλή αλλά καταπιεστικό κόσμο της παιδικής ηλικίας στον επισφαλή αλλά με δυνατότητες πνευματικής και ψυχικής αυτοδιαχείρισης κόσμο των ενηλίκων. Ήρωας και αφηγητής, είναι ο Έμιλ Σίνκλερ, όνομα με το οποίο ο Έσσε υπέγραψε αρχικά και το βιβλίο του. Έμιλ Σίνκλερ λεγόταν κάποιος φίλος του γερμανού ποιητή και θεωρητικού του 18ου αιώνα Νοβάλις του οποίου το έργο είχε σαγηνεύσει τον Έσσε.

Η διαδρομή ωστόσο προς την ενηλικίωση και την αυτογνωσία είναι δύσβατη και γεμάτη παγίδες. Προστάτης και μέντορας του νεαρού Έμιλ είναι ένα άλλο, λίγο μεγαλύτερό του αγόρι, ο Μαξ Ντέμιαν, που με την αυτοκυριαρχία του, τις γνώσεις του και κυρίως την προσωπική του γοητεία, βοηθάει τον Έμιλ να αναλάβει τελικά τη διαχείριση της ίδιας του της ζωής. Βασιζόμενος, στα διδάγματα της γιουνγκικής θεωρίας των αρχετύπων, ο Έσσε καταδεικνύει τις ψυχικές δυνατότητες του ατόμου να καταλαγιάσει τα άγχη και τις εσωτερικές του συγκρούσεις και να γίνει ο άνθρωπος που πραγματικά είναι. Τοποθετημένο τις αρχές του 20ου αιώνα και στα πρώτα χρόνια του πρώτου παγκοσμίου πολέμου το μυθιστόρημα αυτό του Έσσε λατρεύτηκε κυριολεκτικά από τους νέους της μεταπολεμικής Γερμανίας και όπου αλλού στον κόσμο μεταφράστηκε.

(εφημερίδα "La Repubblica", Ιταλία)

Βιογραφικά στοιχεία του Έρμαν 'Εσσε.

Read More »

5 είδη βιβλίων που αυξάνουν την ευφυΐα μας


Το διάβασμα δεν είναι μόνο απασχόληση για να περάσετε δημιουργικά τον ελεύθερό σας χρόνο ή για να αποκτήσετε γνώσεις.

Πλέον έχουμε στη διάθεσή μας άφθονο υλικό για ανάγνωση, κάτι που περιορίζει το χρόνο μας για διάβασμα ουσίας. Μπορεί να μην υπάρχει χρόνος, λόγω των ρυθμών ζωής, όμως αυτός που δαπανάται για την ανάγνωση βιβλίων που καλλιεργούν την ευφυΐα και τη σοφία είναι μια εργασία με συνεχές όφελος.

Υπάρχουν λοιπόν κατηγορίες βιβλίων οι οποίες εκτός από το να αυξάνουν την ευφυΐα μπορεί μακροπρόθεσμα να προσφέρουν ευημερούσα και ικανοποιητική ζωή. Σας τις παρουσιάζουμε παρακάτω.

1. Βιβλία Επιστήμης

Πολλοί τα συγχέουν με τα βιβλία επιστημονικής φαντασίας. Περιλαμβάνει τα βιβλία εκείνα που αυξάνουν την αντίληψή μας για το φυσικό κόσμο. Η αξία των βιβλίων αυτών δεν προκύπτει από τις θεωρίες που διατυπώνονται και αποδεικνύουν, αλλά από την ανάπτυξη της ανθρώπινης περιέργειας και των μεθόδων μάθησης. Επίσης εμπνέουν τόσο σεβασμό όσο και κατάπληξη για το φυσικό κόσμο αλλά και την ανθρώπινη νοημοσύνη.

2. Φιλοσοφία

Εάν η επιστήμη παρέχει γνώσεις για τον φυσικό κόσμο, η φιλοσοφία μας βοηθά να αντιληφθούμε τον εσωτερικό μας κόσμο και τον εαυτό μας. Κατά πολλούς είναι ανθρωπιστική επιστήμη και στην κατηγορία αυτή κατατάσσονται και τα θρησκευτικά κείμενα (Βίβλος, Κοράνι κτλ) που μπορεί να κάνουν κάποιον να αναθεωρήσει τις απόψεις του για τη ζωή. Πολλοί θεωρούν κακώς τη φιλοσοφία ως κάτι ασήμαντο εξαιτίας του σύγχρονου τρόπου σκέψης. Η φιλοσοφία όμως μπορεί να επεξηγήσει τις ανθρώπινες ανάγκες και επιθυμίες, γνώση η οποία είναι σημαντική για τη διάδοση ιδεών και την κατανόηση ανθρώπινων συμπεριφορών.

3. Λογοτεχνία

Δεν πρόκειται αποκλειστικά για φανταστικές ιστορίες. Τα περισσότερα λογοτεχνικά έργα περιέχουν αλήθειες καθώς επιτρέπουν στον αναγνώστη να βιώσει μια διαφορετική πραγματικότητα. Επίσης είναι σημαντικό πως τα έργα αυτά περιέχουν στοιχεία φιλοσοφίας, ψυχολογίας αλλά και ιστορικά στοιχεία. Σημαντική επίσης είναι και η ποιότητα της γλώσσας που χρησιμοποιείται. Σύμφωνα με μεγάλους συγγραφείς το να διαβάζεις καλογραμμένα συγγράμματα σε κάνουν εκτός από καλύτερο συγγραφέα καλύτερο ομιλητή αλλά και με άποψη σε συζητήσεις.


4. Ιστορία

Μπορεί να ήταν ένα από τα πιο βαρετά σχολικά μαθήματα. Η ανάγνωση για μάθηση αποστήθιση δεν έκανε κανέναν πιο οξυδερκή. Παρόλα αυτά οι γνώσεις που αποκομίζουμε για την πολιτισμική εξέλιξη και την ροή των γεγονότων στην πορεία των χρόνια μπορούν να φανούν χρήσιμα. Μαθαίνοντας για το παρελθόν μπορούμε να ανταποκριθούμε στις παρούσες καταστάσεις καθώς και να αναγνωρίσουμε από πού προήλθαν ήθη και έθιμα του παρελθόντος που συναντάμε σήμερα. Παρόλο που η ιστορία δεν μπορεί να προβλέψει το μέλλον μας βοηθά να κατανοήσουμε τη διαχρονικότητα των ιδεών και της ηθικής.

5. Ποίηση

Μέσω της ποίησης αποδεικνύεται η μαγεία του λόγου. Παρόλο που πολλοί πιστεύουν πως δεν έχει καμία ουσία και τη δυνατότητα εφαρμογής, η ποίηση γεννά ένα συναίσθημα δέους και σεβασμού για τη δύναμη των λέξεων. Είναι το μέσο από το οποίο έχουμε πηγές για τις αρχαιότερες διαλέκτους και τα αρχαιότερα έργα (έπη). Γενικότερα η ποίηση οξύνει τις γλωσσικές δεξιότητες και αναπτύσσει ευγλωττία.
Read More »

Τα 20 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία όλων των εποχών


Οι Έλληνες δε φημιζόμαστε για τη βιβλιοφιλία μας, παρότι η βιβλιοπαραγωγή στη χώρα μας παραμένει σε υψηλά επίπεδα. Συνήθως ρέπουμε προς τα λεγόμενα best-sellers, τα πιο ευπώλητα δηλαδή βιβλία ή αυτά που είναι στη μόδα κατά περίπτωση. Να μην ξεχνάμε όμως ότι υπάρχουν και εκείνα τα εξαιρετικά βιβλία που χαρακτηρίζονται κλασικά και τα οποία δε θα έπρεπε να λείπουν από καμιά βιβλιοθήκη.

  Θα παρουσιάσουμε εδώ τα 20 βιβλία της παγκόσμιας λογοτεχνίας που θα έπρεπε όλοι οι άνθρωποι να έχουν διαβάσει. Τα στοιχεία ελήφθησαν από το New York Times Book, από τη σχετική λίστα της Wikipedia, από το BestBooks.org, καθώς και από μια πληθώρα διαδικτυακών βιβλιοφιλικών ιστολογίων που έχουν πραγματοποιήσει ανάλογες ψηφοφορίες.

  Η επιλογή της τελικής εικοσάδας έγινε με κριτήρια αναγνωσιμότητας, λογοτεχνικής επιρροής, αποδοχής από κοινό και κριτικούς, πλήθους μεταφράσεων και ευρύτερης καλλιτεχνικής αξίας. Εν ολίγοις είναι τα βιβλία που έχουν κάνει τις μεγαλύτερες τομές ή έχουν επηρεάσει περισσότερο από οποιαδήποτε άλλα την παγκόσμια λογοτεχνία. Φυσικά μια τέτοια επιλογή κινδυνεύει πάντα να χαρακτηριστεί υποκειμενική και σίγουρα όλοι θα έβγαζαν κάποια από τον κατάλογο για να προσθέσουν κάποια άλλα. Όμως πρόκειται αναμφισβήτητα για αριστουργήματα της λογοτεχνίας και απαράμιλλα επιτεύγματα της ανθρώπινης διανόησης. «Μην αφήσετε έναν τέτοιο θησαυρό να σας γλιστρήσει μέσα από τα χέρια» συνιστά ο Τούρκος νομπελίστας συγγραφέας Ορχάν Παμούκ μιλώντας γι’ αυτά (και πολλά ακόμα), και δε μπορούμε παρά να συμφωνήσουμε.



  • Δον Κιχώτης - Μιγκουέλ Θερβάντες




  • Έγκλημα και τιμωρία - Φιοντόρ Ντοστογιέβσκι




  • Πόλεμος και Ειρήνη - Λέων Τολστόι




  • Οδυσσέας - Τζέιμς Τζόϋς




  • Οι άθλιοι - Βίκτωρ Ουγκώ




  • Μόμπυ Ντικ- Χέρμαν Μέλβιλ



  • Η Δίκη - Φραντς Κάφκα




  • Στο φάρο - Βιρτζίνια Γουλφ




  • Μαντάμ Μποβαρύ - Γκυστάβ Φλωμπέρ




  • Το κόκκινο και το μαύρο - Σταντάλ




  • Ο γέρος και η θάλασσα - Έρνεστ Χέμινγουει




  • Ο φύλακας στη σίκαλη - Τζ.Ντ.Σάλιντζερ




  • Η ιστορία δύο πόλεων - Κάρολος Ντίκενς




  • Τα σταφύλια της οργής - Τζων Στάινμπεκ




  • Ο άρχοντας των μυγών - Γουίλιαμ Γκόλντινγκ





  • Η φάρμα των ζώων - Τζωρτζ Όργουελ




  • Το μαγικό βουνό - Τόμας Μαν




  •  Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας - Γκαμπριελ Γκαρσία Μάρκες




  • Ουδέν νεώτερο από το δυτικό μέτωπο - Έριχ Μαρία Ρεμάρκ




  • Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο - Μαρσέλ Προυστ




Δείτε επίσης: Τα 100 βιβλία του Αιώνα

 Από τη λίστα ασφαλώς λείπουν τα κλασικά αρχαία κείμενα (Όμηρος, Βιργίλιος, Σοφοκλής, Ευριπίδης, Αισχύλος κ.ά.) που θεωρούνται εκ των ων ουκ άνευ και που εξάλλου διδάσκονται στα περισσότερα σχολεία και πανεπιστήμια του κόσμου. Λείπουν και τα έργα σημαντικών δραματουργών, όπως του Σαίξπηρ, του Ρακίνα,του Λόπε ντε Βέγκα, του Τσέχοβ, του Ίψεν. Κι άλλα ακόμα όπως τα «Άννα Καρένινα», «Αδερφοί Καραμαζόφ», «Ο λύκος της στέπας», το «1984», «Ο μεγάλος Γκάτσμπι», «Ο τροπικός του Καρκίνου», «Ο ξένος», «Θεία Κωμωδία», «Φάουστ»… Ο κατάλογος είναι ατελείωτος, όμως μια λίστα είναι δυστυχώς και εξ” ορισμού αφαιρετική και πεπερασμένη.

  Είναι αλήθεια ότι τη μεγαλύτερη συντριβή ένας βιβλιόφιλος την αισθάνεται όταν συνειδητοποιεί για πρώτη φορά ότι δε θα κατορθώσει ποτέ να διαβάσει όλα όσα θα ήθελε. Ποτέ όμως δεν πρέπει ο αναγνώστης να απογοητεύεται και να χάνει την υπομονή του. Τα βιβλία είναι πάντα εκεί. Στην πραγματικότητα έχουν ζήσει ή θα ζήσουν περισσότερο από μας. Μας περιμένουν λοιπόν με ανεξάντλητη υπομονή να συναντηθούμε. Και εναπόκειται πλέον σε μας να μην χάσουμε το πολύτιμο, το ανεκτίμητο αυτό ραντεβού.       


Πηγή: meganisitimes.gr
Read More »

Τα 5 πιο συναρπαστικά βιβλία του Ζοζέ Σαραμάγκου

Στις 18 Ιουνίου το 2010, φεύγει από τη ζωή ο μεγάλος συγγραφέας που πολλοί τον παρομοιάζουν με το Νίκο Καζαντζάκη.


Γράφει η Ανδρονίκη Κολοβού

«Ο Ιησούς πεθαίνει λίγο λίγο, η ζωή τον εγκαταλείπει, όταν ξαφνικά ανοίγει ο ουρανός πάνω από το κεφάλι του, απ' άκρη σ' άκρη, κι εμφανίζεται ο Θεός, με το ντύσιμο που είχε στο καΐκι, και η φωνή του αντηχεί σ' όλη τη γη καθώς λέει, Εσύ είσαι ο Υιός μου ο αγαπητός, σε σένα έδωσα όλη μου την εύνοια. Τότε ο Ιησούς κατάλαβε πως σύρθηκε στην πλάνη όπως σέρνεται ο αμνός στη σφαγή, ότι η ζωή του χαράκτηκε για να πεθάνει έτσι από την αρχή της αρχής, και, όπως θυμήθηκε τον ποταμό αίματος και τον πόνο που θα γεννηθεί απ' αυτόν και θα πλημμυρίσει τη γη, κράυγασε προς τον ανοικτό ουρανό, όπου ο Θεός χαμογελούσε, Άνθρωποι, συγχωρήστε τον, γιατί δεν ξέρει τι κάνει. Ύστερα αργοπέθαινε μέσα σ' ένα όνειρο, ήταν, λέει, στη Ναζαρέτ και άκουγε τον πατέρα του να του λέει, σηκώνοντας τους ώμους, χαμογελώντας κι αυτός, Ούτε εγώ μπορώ να σου κάνω όλες τις ερωτήσεις, ούτε εσύ να μου δώσεις όλες τις απαντήσεις. Του απέμενε ακόμα μια ρανίδα ζωής όταν αισθάνθηκε ένα σφουγγάρι βουτηγμένο σε νερό και ξίδι να του αγγίζει τα χείλια, και τότε, κοιτάζοντας προς τα κάτω, πρόσεξε έναν άνθρωπο που απομακρυνόταν με έναν κουβά κι ένα καλάμι στον ώμο. Δεν πρόφτασε να δει, αφημένη στο έδαφος, τη μαύρη γαβάθα που μέσα της έσταζε το αίμα του[...]»   


"Να υπερασπίζεσαι τη ζωή. Ακόμα κι όταν ο Θεός σού ζητάει να θυσιάσεις ένα πλάσμα στο όνομα του, εσύ να υπερασπίζεσαι τη ζωή. Διαφορετικά δεν έχεις μάθει τίποτα.

Η προτροπή του σατανά στον Ιησού 
Το κατά Ιησούν Ευαγγέλιον

Γιος κι εγγονός ακτημόνων αγροτών, ο Ζοζέ Σαραμάγκου γεννήθηκε στο χωριό Αζινιάγκα, στην επαρχία Ριμπατέζου, στις 16 Νοεμβρίου του 1922. Παρακολούθησε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση (γενική και τεχνική), την οποία όμως, για οικονομικούς λόγους, δεν μπόρεσε να συνεχίσει. Περνούσε τις διακοπές μαζί με τους παππούδες του. Όταν ο αγαπημένος του παππούς υπέστη σοβαρό πρόβλημα στην καρδιά του και έπρεπε να πάει στη Λισαβόνα για θεραπεία, ο Σαραμάγκου θυμάται: «Πήγε στην αυλή του σπιτιού, όπου υπήρχαν λίγα δέντρα, μερικές ελιές και συκιές. Και πέρασε από όλα αγκαλιάζοντάς τα με τη σειρά, κλαίγοντας, λέγοντάς τους αντίο μιας και ήξερε πως δε θα επέστρεφε». Το να βλέπεις και να ζεις κάτι τέτοιο, λέει ο Σαραμάγκου, αν αυτό δε σε σημαδεύει για την υπόλοιπη ζωή σου, τότε δεν έχεις αισθήματα.



Η πρώτη του δουλειά ήταν σιδηρουργός, ενώ κατόπιν άσκησε διάφορα επαγγέλματα: σχεδιαστής, υπάλληλος υγείας και κοινωνικής πρόνοιας, μεταφραστής, εκδότης, συγγραφέας, δημοσιογράφος. Άθεος, τιμωρός της καθολικής εκκλησίας, μαρξιστής. Δημοσίευσε το πρώτο του βιβλίο, ένα μυθιστόρημα (Γη της αμαρτίας), το 1947, ενώ ακολούθησε μεγάλο διάστημα χωρίς άλλες δημοσιεύσεις, ως το 1966. Το 1969 εντάχθηκε στο Πορτογαλικό Κομμουνιστικό Κόμμα και συνδέθηκε άρρηκτα με τον κοινωνική σχολιασμό και την πολιτική.    

Εργάστηκε για δώδεκα χρόνια σε εκδοτικό οίκο, στη λογοτεχνική διεύθυνση και τη διεύθυνση παραγωγής. Το 1972 και 1973 συμμετείχε στη σύνταξη της εφημερίδας Diário de Lisboa, όπου υπήρξε πολιτικός σχολιαστής, ενώ ταυτόχρονα συντόνιζε για ένα χρόνο το πολιτιστικό ένθετο της ίδιας εφημερίδας.    

Το πειραματικό στυλ του Σαραμάγκου συχνά χαρακτηρίζεται από μακριές προτάσεις, κατά περιπτώσεις περισσότερο από μια σελίδα σε μάκρος. Χρησιμοποιεί περιόδους. Πολλές από τις παραγράφους του εκτείνονται για σελίδες χωρίς παύση για διάλογο, τον οποίο ο συγγραφέας επιλέγει να μην οροθετεί με εισαγωγικά. Όταν ο ομιλητής αλλάζει, ο Σαραμάγκου σηματοδοτεί αυτή την αλλαγή αρχίζοντας με κεφαλαίο το πρώτο γράμμα της πρώτης λέξης που αναφέρει ο νέος ομιλητής. Στο μυθιστόρημά του "Περί Τυφλότητος", ο συγγραφέας εγκαταλείπει ολοκληρωτικά τη χρήση κύριων ονομάτων χρησιμοποιώντας εναλλακτικώς, μοναδικά χαρακτηριστικά για να αναφερθεί και προσδιορίσει τους χαρακτήρες.     



Έλαβε μέρος στην πρώτη διεύθυνση της Πορτογαλικής Ένωσης Συγγραφέων και υπήρξε πρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης της Πορτογαλικής Κοινωνίας Συγγραφέων την περίοδο 1987-1994. Από το Φεβρουάριο του 1993, εκνευρισμένος με την Εκκλησία της Πορτογαλίας, εγκατέλειψε την πατρίδα του και αποφάσισε να ζει στο νησί Λανθαρότε, του αρχιπελάγους των Καναρίων, στην Ισπανία. Το 1998 του απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας. Πέθανε στις 18 Ιουνίου το 2010.   


5 υπέροχα βιβλία του Ζοζέ Σαραμάγκου


Το κατά Ιησούν Ευαγγέλιον 

Tο μυθιστόρημα «Το κατά Ιησούν Ευαγγέλιον», προκάλεσε τη δυσαρέσκεια της καθολικής κοινότητας της Πορτογαλίας με συνέπεια να απορριφθεί από την τότε κυβέρνηση η υποψηφιότητά του για το Ευρωπαϊκό Βραβείο Λογοτεχνίας. H διαφορά του από τα γνωστά Eυαγγέλια είναι ότι ο «ευαγγελιστής» Σαραμάγκου έχει τη δική του αιρετική αλλά απολύτως αληθοφανή άποψη για τα γεγονότα της Kαινής Διαθήκης. Tο βιβλίο όμως αυτό δεν είναι μια θεολογική πρόταση. Eίναι ένα συναρπαστικό, αντιδογματικό μυθιστόρημα, γεμάτο ευρήματα, ανατροπές και οικείους χαρακτήρες, που ο συγγραφέας παρακολουθεί άγρυπνα, αποκαλύπτοντάς μας τις πιο απίθανες λεπτομέρειες της ζωής τους. (Εκδόσεις Καστανιώτη)     



Περί τυφλότητας
 

Ένας άνθρωπος χάνει ξαφνικά το φως του. Τα περιστατικά αιφνίδιας τύφλωσης κλιμακώνονται και η κυβέρνηση αποφασίζει να βάλει σε καραντίνα τους τυφλούς.
Με γραφειοκρατική ακρίβεια, ο Ζοζέ Σαραμάγκου έχει υπολογίσει όλα όσα θα μπορούσαν να συμβούν σ' έναν κόσμο που χάνει την όρασή του. Για πόσο καιρό η κίνηση στους δρόμους θα είναι ομαλή; Για πόσο καιρό θα επαρκούν τα τρόφιμα για τις πεινασμένες ορδές;
Πόσος χρόνος χρειάζεται για να καταρρεύσει η παροχή του ηλεκτρικού ρεύματος, αερίου και νερού;
Τι θ' απογίνουν τα κατοικίδια; Οι σεξουαλικοί φραγμοί; Πόσοι τυφλοί φτιάχνουν μια τυφλότητα;

Και τέλος: Σε έναν κόσμο τυφλών, τι θα έκανες αν έβλεπες; (Εκδόσεις Καστανιώτη)     



Περί φωτίσεως 
Σε κάποια χώρα γίνονται εκλογές. Η καταμέτρηση των ψήφων στην πρωτεύουσα αναδεικνύει πρώτη δύναμη το λευκό με ποσοστό περίπου 70%. Oι εκλογές επαναλαμβάνονται την επόμενη Κυριακή και το λευκό ξεπερνά το 80%. Μπροστά στο διαφαινόμενο κενό εξουσίας, τα δύο μεγάλα κόμματα, ο κρατικός μηχανισμός και οι δημόσιες υπηρεσίες εγκαταλείπουν την πόλη, καταστρώνοντας αστυνομικά σχέδια για να ανακαλύψουν τον υποκινητή. Μια έκπληξη όμως περιμένει τους κρατούντες: ο πληθυσμός της πόλης αφυπνίζεται, «φωτίζεται», και ανακαλύπτει από την αρχή τις αξίες της αλληλεγγύης, της προσωπικής ευθύνης, της αλληλοβοήθειας. Το Κράτος όμως δεν έχει πει ακόμα την τελευταία λέξη. Ένα απαισιόδοξο βιβλίο; «Δεν είμαι εγώ απαισιόδοξος. Eίναι ο κόσμος απαίσιος», είχε δηλώσει ο Ζοζέ Σαραμάγκου όταν κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα αυτό, που κινείται στον αντίποδα του Περί τυφλότητος και γνώρισε μεγάλη επιτυχία σε όλο τον κόσμο. (Εκδόσεις Καστανιώτη).     


Η χρονιά που πέθανε ο Ρικάρντο Ρέις 
Γνωρίζαμε μέχρι τώρα πως ο μεγάλος Πορτογάλος ποιητής Φερνάντο Πεσσόα πέθανε το 1935, παίρνοντας μαζί του τους "ετερώνυμούς" του: έτσι αποκαλούσε τα φανταστικά πρόσωπα που ο ίδιος είχε πλάσει, με ξεχωριστή βιογραφία και ιδιαίτερο λογοτεχνικό ύφος, ώστε να υπογράφει με το όνομά τους διαφορετικά τμήματα του έργου του. Όμως ένα από αυτά τα πλάσματα της φαντασίας, ο γιατρός και ποιητής Ρικάρντο Ρέις, φαίνεται να επεβίωσε του δημιουργού του, όπως τουλάχιστον αφηγείται εδώ, με βλάσφημο χιούμορ και στοχαστική διάθεση, ο Ζοζέ Σαραμάγκου. Επιστρέφοντας από τη Βραζιλία, ο Ρέις περιπλανιέται στην υποβλητική Λισαβώνα του 1936, που κατακλύζεται από τα μηνύματα του ισπανικού εμφύλιου, του φασιστικού θριάμβου και του επικείμενου πολέμου στην Ευρώπη. Ερωτεύεται γυναίκες με σάρκα και οστά, αλλά συναντά επίσης το φάντασμα του Πεσσόα και συνομιλεί μαζί του για την τέχνη της μυθοπλασίας και της ζωής. Σε τέτοιες συνθήκες, όπως λέει ο Σαραμάγκου, είναι φρόνιμο να διατηρεί κανείς τις αμφιβολίες του για τον πραγματικό κόσμο. Όλα αυτά μπορεί να μοιάζουν σαν ένα περίτεχνο φιλολογικό παιχνίδι, όμως "Η χρονιά που πέθανε ο Ρικάρντο Ρέις" είναι επίσης ένα μεγάλο, κλασικό μυθιστόρημα με λεπτομέρειες και διαλόγους, με δρόμους, πλατείες, αγάλματα, γείτονες και περαστικούς, με γεύματα, δωμάτια ξενοδοχείου και στρώματα ομίχλης - μια ολόκληρη "πραγματικότητα" χτισμένη με τόση φροντίδα, που το 1936 φαντάζει πιο κοντινό, και σίγουρα πιο στέρεο, από τη δεκαετία του ΄90. Ο Πεσσόα και ο Ρέις, ο ένας νεκρός κι ο άλλος επινοημένος, ζουν ήδη πάνω από μισό αιώνα κι ακόμη και τα φαντάσματά τους φαίνεται να έχουν μεγαλύτερη πυκνότητα από τον κόσμο που μας περιβάλλει. (Εκδόσεις Αλεξάνδρεια).   

Κάιν 
Ένας Θεός νάρκισσος, προικισμένος με μια εξαιρετικά ευέλικτη συνείδηση, που συμφωνεί μαζί του ό,τι κι αν αυτός κάνει, κι ένας πρώιμος αντάρτης, ο Κάιν, είναι οι πρωταγωνιστές του πιο απολαυστικού μυθιστορήματος του Ζοζέ Σαραμάγκου, που έμελλε να είναι το τελευταίο του. Η Bίβλος, ένα από τα πιο άγρια βιβλία που έχουν γραφτεί ποτέ και που, κατά τον διάσημο νομπελίστα συγγραφέα, δεν θα έπρεπε να πέφτει ποτέ στα χέρια των παιδιών, ξαναγράφεται από τον ίδιο με απρόβλεπτο τέλος, δίνοντας την ευκαιρία για έναν σπαρταριστό διάλογο μεταξύ Θεού και ανθρώπου. Εξάλλου «η ιστορία των ανθρώπων είναι η ιστορία της ασυνεννοησίας τους με το Θεό – ούτε αυτός καταλαβαίνει εμάς, ούτε εμείς εκείνον».
(Εκδόσεις Καστανιώτη). 





Άγαλμα του Ζοζέ Σαραμάγκου στην Αζινιάγκα... 


Πηγή: www.lifo.gr
Read More »

Πώς μπορεί να σου αλλάξει τη ζωή η λογοτεχνία



Το σύνθημα "η λογοτεχνία μπορεί να αλλάξει τον κόσμο" είναι  παλιό και χιλιοειπωμένο και δεν  έχει αποδειχθεί ακόμα στην πράξη, ίσως επειδή οι αλλαγές που επιφέρει στο άτομο και κατ' επέκταση στην κοινωνία δεν διαπιστώνονται δια "γυμνού οφθαλμού".

"Αν με ρωτούσε κανείς πώς η λογοτεχνία μπορεί να  αλλάξει τη ζωή μου, θα απαντούσα πως η λογοτεχνία κυρίως σου μαθαίνει τρόπους."

Σε κάνει  λιγότερο σίγουρο για τον εαυτό σου, λιγότερο μελοδραματικό και κραυγαλέο, λιγότερο αφελή και ευκολόπιστο αλλά και πιο  ευγενή στη γλώσσα, περισσότερο διορατικό στις ανθρώπινες σχέσεις. Όλα αυτά δεν μπορούν βεβαίως να αποτυπωθούν  με την κοινοτοπία των αριθμών αλλά αυτό δεν μειώνει καθόλου την αξία της γραφής και της ανάγνωσης. 

Δημήτρης Στεφανάκης

Πηγή: culturenow.gr
Read More »

Περί της συντομίας της ζωής ~ Λεύκιος Ανναίος Σενέκας

Περί της συντομίας της ζωής
[De brevitate vitae]

Σενέκας (4 π.Χ. - 65 π.Χ.)

Το να μάθει κανείς πώς να ζει και, κυρίως, πώς να πεθαίνει απαιτεί μια ολόκληρη ζωή. Συνήθως η γεροντική ηλικία έρχεται σαν έκπληξη στους ανθρώπους και ο θάνατος τρομοκρατεί όλους όσοι πέρασαν τη ζωή τους υπεραπασχολημένοι με πράγματα που δεν βελτίωναν την ποιότητά τους.
Ο άνθρωπος λοιπόν θα πρέπει να έχει μπροστά του ένα ικανοποιητικό χρονικό περιθώριο, ώστε να ασχοληθεί με τη φιλοσοφία, η οποία και μόνη είναι ικανή να τον συνδέσει με το παρελθόν και με όλους τους σοφούς.
Ό,τι προσφέρει η φιλοσοφία είναι πέρα από τη φθορά και τη βλάβη που προκαλεί ο χρόνος. Η σοφία των αιώνων θα ανοίξει στον άνθρωπο τους δρόμους της αθανασίας και θα δώσει νόημα στο πέρασμά του από τη γη.


"Δεν μπορεί να υπάρξει τίποτε πιο ανόητο από την άποψη αυτών που καυχώνται για την προνοητικότητά τους. Μένουν εξαντλητικά απασχολημένοι προκειμένου να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για να ζήσουν καλύτερα. Περνούν τη ζωή τους με το να ετοιμάζονται να ζήσουν!" 

Τα φιλοσοφικά έργα του Σενέκα (Διάλογοι ή Επιστολές) είναι προσανατολισμένα στη στωική φιλοσοφία, η οποία εξακολουθούσε να διδάσκεται στον αρχαίο κόσμο (Αρχαία, Μέση και Νεότερη Στοά) για 600 συνεχόμενα χρόνια. Οι Στωικοί ήταν οι Έλληνες φιλόσοφοι της μεταγενέστερης αρχαιότητας, που έδωσαν υψηλό ηθικό τόνο στη διδασκαλία τους και έβλεπαν τον άνθρωπο, πάνω από όλα, ως ένα λογικό ον. Στα φιλοσοφικά του έργα, ο Σενέκας, δεν ασχολείται με τη βελτίωση της θεωρίας αλλά με την προσαρμογή της ελληνικής στωικής φιλοσοφίας στη ρωμαϊκή εποχή. Ο ίδιος προσπάθησε να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ φιλοσοφίας και πρακτικής ζωής. Με την προσπάθειά του αυτή ήθελε να τοποθετήσει την επίτευξη του φιλοσοφικού ιδεώδους μέσα στα όρια των δυνατοτήτων του μέσου ανθρώπου, να το καταστήσει ζωντανή δύναμη προσπελάσιμη στα άτομα μέσα στην κοινωνία προκρίνοντας από τα διάφορα ηθικά δόγματα των Στωικών εκείνα, που θεωρούσε ορθότερα και πιο ωφέλιμα, για να βασίζεται σε αυτά η ζωή.


Στο έργο του «Περί της συντομίας της ζωής», μιλά για την αξία του χρόνου. Ανάμεσα σε άλλα, ο Σενέκας αναφέρει ότι πολλοί θεωρούν πως η ζωή είναι σύντομη. Στην πραγματικότητα όμως, εμείς είμαστε εκείνοι που συντομεύουμε το χρόνο της ζωής μας, σπαταλώντας το πολυτιμότερο πράγμα που έχουμε, δηλαδή το χρόνο μας. «Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας το περνάμε κάνοντας κακές πράξεις, ένα μεγάλο μέρος μην κάνοντας τίποτα, και όλη μας τη ζωή χωρίς να σκεπτόμαστε τι κάνουμε». (Επιστολές ηθικές στον Λουκίλιο, 1,1). Το να μάθει κανείς πώς να ζει και πώς να πεθαίνει απαιτεί μια ολόκληρη ζωή. Γι’ αυτό, ο άνθρωπος θα πρέπει να ασχοληθεί με τη φιλοσοφία, η οποία είναι ικανή να τον συνδέσει με το παρελθόν και με όλους τους σοφούς για την καλλιέργεια του εσωτερικού του κόσμου και τον εμπλουτισμό του πνευματικού του ορίζοντα.

Περισσότερα για το Σενέκα,την Ηθική & το έργο του εδώ!
Read More »

16 βιβλία για να κολλήσετε μαζί τους φέτος το καλοκαίρι


Το ερώτημα «τι βιβλία να πάρω μαζί μου στις διακοπές;» είναι μία από αυτές τις σταθερές αξίες της ζωής που επιστρέφουν κάθε καλοκαίρι για να κάνουν την διαδικασία πακεταρίσματος βαλίτσας λίγο πιο δύσκολη και να γονατίσουν την όποια αποφασιστικότητά σου. Να πάρω αυτό το best seller για το οποίο μιλά όλος ο κόσμος φέτος; Ή εκείνο που έχει μπει στην λίστα με τα top50 καλύτερα βιβλία όλων των εποχών; Έχω και αυτό που θέλω τρία χρόνια να το ξεκινήσω και όλο το αναβάλλω. Να πάρω 4-5 μικρά, αυτή την τριλογία ή εκείνο το κούτσουρο με τις 2.000 σελίδες; Και πώς θα το κουβαλάω στην παραλία κάθε μέρα;

Για να μη βραχυκυκλώσετε (και) φέτος, λοιπόν, κάτσαμε και φτιάξαμε μια λίστα με τα βιβλία που πιστεύουμε πως είναι ό,τι πρέπει για τις διακοπές του καλοκαιριού, καθένα για τους δικούς του λόγους. Ιδανικά θα είχαμε προσθέσει 250 τίτλους ακόμα, ίσως και περισσότερους, θέλουμε να πιστεύουμε όμως πως παρακάτω θα βρείτε κάτι για κάθε γούστο.

Ο Ναυτικός Χάρτης (Αρτούρο Πέρεθ-Ρεβέρτε)


Ένας ναυτικός χωρίς καράβι, εξορισμένος από τη θάλασσα, γνωρίζει παράξενη γυναίκα που έχει τις απαντήσεις σε ερωτήματα που κάποιοι άντρες θέτουν στον εαυτότους από καταβολής κόσμου. Ποτέ η θάλασσα και η ιστορία, η επιστήμη της πλεύσης, η περιπέτει και το μυστήριο δεν έχουν συνδυαστεί με τόσο αριστοτεχνικό τρόπο.

Η Λέσχη των Τιποτένιων (Τζόναθαν Κόου)


Η Λέσχη Των Τιποτένιων είναι μια κεφάτη κωμωδία για έφηβους μαθητές που περνάνε καλά και για ενηλίκους που περνάνε χάλια. Ένα μυθιστόρημα στο οποίο το προσωπικό και το πολιτικό διασταυρώνονται ξαφνικά και αναπάντεχα, η καταγραφή μιας εποχής στην οποία ο ρατσισμός και η πάλη των τάξεων αφορούσαν εξίσου ένα εργοστάσιο και μια σχολική αίθουσα.

Στη Σίκαλη, Στα Στάχια, Ο Πιάστης (Τζ. Ντ. Σάλιντζερ)


«Άμα μιλάτε σοβαρά πως θέλετε να σας τα πω, εντάξει τώρα, εσείς θα περιμένετε μήπως αρχίσω να σας λέω έτσι κάνα πού γεννήθηκα, και τι σκατά που θα ’τανε τα παιδικά μου χρόνια, κι όσα ξερωγώ τι άλλα είχανε κάνει οι δικοί μου πριν με κάνουνε κι εμένα, κι ένα κάρο μαβλακείες, που ούτε Δαβίδ Κόπερφηλντ –μόνο που, για να πω και την αλήθεια αλήθεια μου άμα θέλετε, εγώ δεν έχω όρεξη για τέτοια. Πρώτο και κύριο, είναι βαρεμάρα, και δεύτερο είναι κι οι δικοί μου, που θα κόβανε από καναδυοτρείς φορές τις φλέβες τους άμα θα πήγαινα να μπω στα πιο προσωπικά τους. Παρεξηγιούνται και με το παραμικρό αυτοί, κι ακόμα πιο ειδικότερα ο πατέρας μου. Καλοί είναι ξερωγώ οι άνθρωποι, δε λέω, αλλά έχουνε κι ένα παρεξηγησιάρικο, που άσ’ το να πάει στο διάολο. Κι εντάξει πάντως, δε θα κάτσω να σας πω και τίποτα αυτοκωλοβιογραφίες και δε συμμαζεύεται. (...)» (Από το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου).

Η Λέσχη των Αθεράπευτα Αισιόδοξων (Ζαν-Μισέλ Γκενασιά)


Το 1959 ο Μισέλ Μαρινί είναι δώδεκα ετών. Είναι η εποχή του ροκ-εν-ρολ και του Πολέμου της Αλγερίας. Ο ίδιος είναι ερασιτέχνης φωτογράφος, μανιώδης αναγνώστης και θαμώνας τού "Balto", ενός μπιστρό στη λεωφόρο Ντανφέρ-Ροσρώ, όπου συναντιέται με τους φίλους του για να παίξουν ποδοσφαιράκι. Στην πίσω αίθουσα του μπιστρό θα γνωρίσει τον Ίγκορ, τον Λεονίντ, τον Σάσα, τον Ίμρε και την υπόλοιπη παρέα, πολιτικούς πρόσφυγες από τις κομμουνιστικές χώρες. Οι άνθρωποι αυτοί εγκατέλειψαν τα αγαπημένα τους πρόσωπα, τις οικογένειές τους, πρόδωσαν τα ιδανικά και τα πιστεύω τους. Συναντήθηκαν στο Παρίσι, στη Λέσχη σκακιστών που φιλοξενεί η πίσω αίθουσα του "Balto", όπου συχνάζουν επίσης ο Ζοσέφ Κεσέλ και ο Ζαν-Πωλ Σαρτρ. Επιπλέον, τους δένει ένα φοβερό μυστικό, που ο Μισέλ τελικά θα το ανακαλύψει. Η γνωριμία με τα μέλη της Λέσχης θα αλλάξει για πάντα τη ζωή του αγοριού. Γιατί είναι όλοι τους αθεράπευτα αισιόδοξοι. Πορτρέτο μιας γενιάς, λεπτομερής αναπαράσταση μιας εποχής, γλυκόπικρο χρονικό μιας εφηβείας: ο Jea-Michel Gueassia γράφει ένα μυθιστόρημα που εντυπωσιάζει τόσο με την ευρύτητα του θέματος που πραγματεύεται όσο και με την αυθεντικότητα που αναδίδεται από τις σελίδες του.

Το Μαύρο Αλγέρι (Μορίς Ατιά)


Σε μια πολυσύχναστη παραλία του Αλγερίου ανακαλύπτονται τα πτώματα της Γαλλίδας Εστέλ και του Αλγερινού Μουλούντ. Μια σφαίρα στην καρδιά της γυναίκας, μια σφαίρα στον λαιμό του άντρα και τρία γράμματα χαραγμένα στην πλάτη του... Καθώς η ακροδεξιά οργάνωση OAS κλιμακώνει τις τρομοκρατικές επιθέσεις της, αντιδρώντας έτσι στην επικείμενη αναγνώριση της ανεξαρτησίας της Αλγερίας από την κυβέρνηση του στρατηγού Ντε Γκωλ, η αστυνομία αντιμετωπίζει με αδιαφορία τέτοια "μικρά" περιστατικά. Την υπόθεση αναλαμβάνει ο αστυνόμος Πάκο Μαρτίνεθ, γιος Ισπανού αναρχικού, ο οποίος ως εκείνη τη στιγμή δεν έχει επιλέξει στρατόπεδο, αρνείται να πάρει μέρος στον πόλεμο που μαίνεται και περιορίζεται αυστηρά στην τήρηση του καθήκοντος. Καθώς ο Μαρτίνεθ διεξάγει με πείσμα και επιμονή την έρευνά του, αντιλαμβάνεται πόσο λίγη σημασία μπορεί να έχει ο θάνατος ενός ζευγαριού, όταν η τρέλα και η απελπισία του Πολέμου της Αλγερίας αναγκάζουν απεγνωσμένους ανθρώπους να εγκαταλείψουν ή να καταστρέψουν τα πάντα. Ο Μωρίς Αττιά, έντονα επηρεασμένος από τον Αλμπέρ Καμύ, συνθέτει ένα έξοχο πολιτικό, ιστορικό, νουάρ μυθιστόρημα για τα γεγονότα της Αλγερίας και για τα ηθικά και υπαρξιακά διλήμματα που τίθενται στις μεγάλες ιστορικές στιγμές.

Αν σας κέντρισε το ενδιαφέρον, καλό είναι να πάρετε μαζί με αυτό και τα άλλα δύο βιβλία της τριλογίας, την «Κόκκινη Μασσαλία» και το «Παρίσι Μπλουζ». Σας εγγυόμαστε πως δεν θα το μετανιώσετε, ειδικά αν είστε λάτρεις του νουάρ.

Τα Παιδιά της Πιάτσας (Νίκος Τσιφόρος)


«Ο υπόκοσμος, μια και κινείται έξω από το νόμο, έχει νόμους δικούς του και έθιμα δικά του. Απαιτεί και αυτός έναν αλληλοσεβασμό δικαιωμάτων για τη συνύπαρξη, και ακριβώς η καταπάτηση αυτών των δικαιωμάτων, των νόμων του δηλαδή, δημιουργεί τις εσωτερικές του προστριβές, που καταλήγουν να στείλουν στη φυλακή τα μέλη του. Η γλώσσα του όμως υπάρχει. Η σειρά των κομματιών που περιγράφει τις αληθινές ιστορίες του, θα γράφεται στη δική του αληθινή γλώσσα. Είναι απαραίτητο, ακόμη κι αν ξινίσουν λίγο οι συντηρητικοί. Που, επιτέλους, δεν θα χάσουν τίποτα αν την ακούσουν κι αυτήν την παράξενη και υπαρκτή ελληνική γλώσσα...». Και γιατί ένας Τσιφόρος χρειάζεται πάντα.

Ουράνια Μηχανική (Μάρω Δούκα)


Το έκτο κατά χρονολογική σειρά μυθιστόρημα της Μάρως Δούκα, επικεντρώνει στην Kασσαβέτεια Φυλακή Ανηλίκων στον Αλμυρό Μαγνησίας. O Ιάκωβος, ένα από τα κεντρικά πρόσωπα του βιβλίου, ενώ ετοιμάζεται να δώσει Πανελλήνιες εξετάσεις, καταλήγει, λόγω της παραβατικής συμπεριφοράς του, τρόφιμος στην Κασσαβέτεια. O Ριχάρδος, το άλλο κεντρικό πρόσωπο, δάσκαλος άνεργος, εργάζεται προσωρινά εκεί ως λογιστής. Και οι δυο εν αγνοία τους είναι ερωτευμένοι με την ίδια γυναίκα, τη Μάρη, μια νεαρή, φιλόδοξη δικηγόρο... Γύρω από αυτούς τους τρεις κινούνται πολλά άλλα πρόσωπα... H καθημερινότητα της φυλακής αποτελεί τον καμβά πάνω στον οποίο μέσα από τη συμπλοκή του πραγματικού με το φαντασιακό και του κατανοητού με το ακατανόητο ιχνογραφείται δραματικά η ελληνική κοινωνία, όπου ο καταναλωτισμός και η άνευ όρων ευζωία έχουν αναδειχτεί σε υπέρτατο ιδανικό.

Μικρά Αγγλία (Ιωάννα Καρυστιάνη)


Η ιστορία διαθέτει ναυτικό φυλλάδιο και ταξιδεύει επί μία εικοσαετία μεταφέροντας θαλασσοφαγωμένους άντρες και θαλασσοφαγωμένες γυναίκες στους μεγάλους ή ασήμαντους πλόες της ζωής, από τη Σουραμπάγια στα βυσσινοχώραφα της Άνδρου, από ένα ντοματοπίλαφο στο Μπουένος Άιρες κι από τις συμμαχικές νηοπομπές κατά τη διάρκεια του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου στη Ρίβα και στο λευκό διώροφο των Σαλταφέρων με το τσιγκούνικο ταβάνι, που σαν απλωμένο τουλπάνι έσταζε τους ήχους του απάνω σπιτιού και μαζί τους ήχους του έρωτα στο πανομοιότυπο κάτω σπίτι, είκοσι τέσσερις λεπτές κυπαρισσοσανίδες που ρήμαξαν ζωές. Το πολυδιαβασμένο μυθιστόρημα της Ιωάννας Καρυστιάνη μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον Παντελή Βούλγαρη, πάνω σε δική της σεναριακή διασκευή, με πρωταγωνιστές τους Πηνελόπη Τσιλίκα, Μάξιμο Μουμούρη, Ανδρέα Κωνσταντίνου, Βασίλη Βασιλάκη, Ανέζα Παπαδοπούλου και Χρήστο Καλαβρούζο (1η προβολή: Δεκέμβριος 2013)

Λοστρέ (Λένος Χρηστίδης)


Ο Λουκάς, ο Στέφανος, ο Χρήστος, η Όλγα, ο Φώτης, ο Πέτρος. Η Φιλία. Τα Cheats. Ο μπαρμπα-Μήτσος. Ο Ζάχος. Το Ηρώον. Η Αγάπη, ο Γίωργης, ο Ανέστης, Οι Χειροπέδες. Η Σία και η Μία. Το κινητό. Το τσιγάρο. Ο "Στάθης". Το ουίσκι. Η κυρία Σάντη. Ο Ανεμιστήρας. Η Ποίηση. Ο φραπές. Το κομπιούτερ. Το ντουφέκι. Η τηλεόραση. Ο Αλφα Λαγού. Η Ελλάδα. Οι Έλληνες. Κατά το ελάχιστον.

Γυρίστε τον Γαλαξία με Ωτοστόπ (Ντάγκλας Άνταμς)


Υπάρχει μια θεωρία που λέει πως, αν ποτέ κανείς ανακαλύψει για ποιο σκοπό ακριβώς υπάρχει το σύμπαν και τι εξυπηρετεί, θα εξαφανιστεί αμέσως και θα αντικατασταθεί από κάτι ακόμα πιο παράξενο και ανεξήγητο. Υπάρχει μια άλλη θεωρία που λέει πως αυτό έχει ήδη συμβεί. Ή, αλλιώς, ένα από τα καλύτερα βιβλία επιστημονικής φαντασίας, κοινωνικού σχολιασμού και πανέξυπνου χιούμορ που έχουν κυκλοφορήσει ποτέ, από έναν συγγραφέα που έγινε θρύλος.

Ιδανικά, μπορείτε να πάρετε μαζί σας ολόκληρη την εξαλογία (κυκλοφορεί μόνο στα αγγλικά) για ολοκληρωμένη απόλαυση. Πιστέψτε μας, δε θα βαρεθείτε λεπτό.

Όταν σας έχουν τυλίξει οι φλόγες (Ντέιβιντ Σεντάρις)


Όταν διαβάζει κανείς ένα βιβλίο του Ντέιβιντ Σεντάρις είναι σαν να ακούει τον συγγραφέα να σκέφτεται. Και το καλύτερο είναι πως αυτός ο εσωτερικός μονόλογος δεν αυτολογοκρίνεται ποτέ. Οι ιστορίες που διηγείται είναι αστείες, συγκινητικές, εξωφρενικές, και πέρα για πέρα αληθινές. Σε αυτό το βιβλίο, ταξιδεύει μπρος πίσω στο χώρο και στο χρόνο. Τον συναντάμε στο γυμνάσιο, στο πανεπιστήμιο, εργαζόμενο, στη Βόρεια Καρολίνα ή στη Νέα Υόρκη, και τέλος στο Τόκυο, όπου όχι μόνο έρχεται αντιμέτωπος με τις ιδιαιτερότητες των Γιαπωνέζων, αλλά προσπαθεί ταυτόχρονα να κόψει και το κάπνισμα. Καλώς ήρθατε στον ξεκαρδιστικό, αλλόκοτο, ελεγειακό, εξωφρενικό κόσμο του Ντέιβιντ Σεντάρις.

Η Τελευταία Νύχτα (Γιάννης Μαρής)


-Τον σκότωσα, είπε. Πριν από λίγο τον σκότωσα. -Άννα, γιατί να μην μου μιλήσεις... Γιατί να μη μου πεις... -Δεν άντεχα άλλο. Απόψε τηλεφώνησε για μια ακόμη φορά. Δεν είχα άλλα λεφτά ούτε μπορούσα να βρω. Πήγα στο σπίτι του και τον σκότωσα. Δεν είχε ούτε μίσος ούτε θυμό η φωνή της. Ούτε καν φόβο. Μόνο την αποδοχή μιας ανεπανόρθωτης καταστροφής. Για μια ακόμη φορά κατάλαβα πόση σημασία είχε αυτή η γυναίκα για μένα. Δεν ήταν, ίσως, σωστό, αλλά το μόνο που σκεφτόμουν εκείνη τη στιγμή ήταν η σωτηρία της. Ήταν το πιο εξωφρενικό που μπορούσε να συμβεί. Η Άννα Χαριλάου, από τις πιο γοητευτικές, αλλά συγχρόνως και πιο σοβαρές γυναίκες των Αθηνών, ένοχος μια δολοφονίας. Η Άννα Χαριλάου, που τη γνώριζα από τον καιρό που ήταν ακόμα νέα κοπέλα και που δεν μου έδωσε ποτέ, παρ’ όλη τη στενή φιλία μας, το θάρρος να της μιλήσω για όσα αισθανόμουν για κείνην. [...] Σ’ αυτή ακριβώς τη φάση της ιστορίας μου, έκανα τη γνωριμία του αστυνόμου Μπέκα. Με κάλεσαν στην Ασφάλεια. Σ’ ένα μικρό γραφείο με περίμενε ένας μεσόκοπος κοντόχοντρος τύπος με πολιτικά, νυσταγμένο πρόσωπο κι ασήμαντη εμφάνιση... Η Αθήνα του 1961. Το κέντρο της, οι συνοικίες της, και ο Πειραιάς. Καμπαρέ, στριπτηζάδικα, εμπόριο λευκής σαρκός και ναρκωτικά, πολυτελή διαμερίσματα, προσφυγικά χαμόσπιτα, γκαρσονιέρες. Αξιοπρεπείς μεγαλοαστοί και υπόκοσμος και εκβιαστές. Ο κόσμος του θρυλικού αστυνόμου Μπέκα. Ένα άγνωστο μυθιστόρημα του Γιάννη Μαρή που δημοσιεύτηκε σε 100 συνέχειες στην Απογευματινή το 1961 – 1962 και κυκλοφορεί για πρώτη φορά σε βιβλίο με τις πρωτότυπες εικόνες του Μ. Γάλλια.

Το Κορίτσι του Τρένου (Πόλα Χόκινς)


Κάθε μέρα τα ίδια. Η Ρέιτσελ παίρνει το ίδιο τρένο κάθε πρωί. Ξέρει ότι θα σταματήσει στον ίδιο σηματοδότη, την ίδια ώρα, και θα αντικρίσει τα ίδια σπίτια δίπλα στις ράγες. Αρχίζει, μάλιστα, να νιώθει οικεία με το ζευγάρι που ζει σ’ ένα από αυτά. «Τζες» και «Τζέισον» τους αποκαλεί. Η ζωή τους, στα δικά της μάτια, είναι τέλεια. Μακάρι να μπορούσε και η Ρέιτσελ να είναι τόσο ευτυχισμένη. ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ Και μια μέρα βλέπει κάτι που τη σοκάρει. Κρατάει μόλις μία στιγμή μέχρι να ξεκινήσει και πάλι το τρένο, αλλά είναι αρκετό. Κι αυτό αλλάζει τα πάντα. Τώρα η Ρέιτσελ έχει την ευκαιρία να γίνει μέρος της ζωής που παρακολουθούσε από μακριά. Τώρα ήρθε η ώρα να το καταλάβουν κι εκείνοι: είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα κορίτσι του τρένου.

Άνθρωπος στον Άρη (Άντυ Βέιρ)


Έξι μέρες πριν, ήταν ένας από τους πρώτους που περπάτησαν στον Άρη. Τώρα φαίνεται πως θα είναι ο πρώτος άνθρωπος που θα πεθάνει εκεί. Ο αστροναύτης Μαρκ Γουάτνι ξυπνάει τραυματισμένος και μόνος, μέσα σε μια αμμοθύελλα. Τα υπόλοιπα μέλη της τρίτης διαστημικής αποστολής στον πλανήτη Άρη τον θεώρησαν νεκρό και τον εγκατέλειψαν, σύμφωνα με το πρωτόκολο της NASA. Οι πιθανότητές του τώρα να επιζήσει είναι ανύπαρκτες. Όμως ο Μαρκ δεν το βάζει κάτω. Συνδυάζοντας μοναδικά της ευρηματικότητα με την επιστημονική γνώση, μας αφήνει άφωνους για τις δυνατότητες του είδους μας να επιβιώνει. Θα μπορέσει να ξεπεράσει τις ανυπέρβλητες δυσκολίες που παρουσιάζονται κάθε στιγμή μπροστά του;

Στις 26 Νοεμβρίου θα κυκλοφορήσει η κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου από τον Ρίντλεϊ Σκοτ με τον Ματ Ντέιμον στον πρωταγωνιστικό ρόλο και πλήθος μεγάλων ονομάτων στο πλευρό του (Τζεφ Ντάνιελς, Κέιτ Μάρα, Τζέσικα Τσαστέιν, Σον Μπιν, Κρίστν Γουίγκ κ.α.). Αναμένεται να είναι μία από τις ταινίες της χρονιάς και φαβορί για τα Όσκαρ του 2016, οπότε σπεύσατε.

Νορβηγικό Δάσος (Χαρούκι Μουρακάμι)


I oce had a girl, or should I say, she oce had me... She showed me her room, is't it good, orwegia wood? Ο Τόρου Βατανάμπε δε χρειάζεται τη μυρωδιά καμιάς μαντλέν, αρκούν οι στίχοι και η μουσική των Μπιτλς για να ελευθερωθεί η μνήμη, ανεξέλεγκτη, και να ανασύρει κομμάτια του εαυτού της από το μακρινό παρελθόν. Οδηγημένος από τη μελωδία, ο Τόρου θυμάται τη Ναόκο, την πρώτη μεγάλη του αγάπη – και κορίτσι του καλύτερου φίλου του. Η Ναόκο αγαπούσε αυτό το τραγούδι και ποιος μπορεί να πει αν είναι η γυναίκα ή η μουσική –ή και οι δύο– που γεννούν στον Τόρου τις εικόνες της φοιτητικής του ζωής, είκοσι χρόνια πριν, στο Τόκιο, την έντονη εποχή των παθών, του ερωτισμού και του σεξ, αλλά και την εποχή της ματαίωσης, των άτυχων επιθυμιών, της απώλειας. Είναι η εποχή που εισβάλλει στη ζωή του σαρωτικά η Μιντόρι, η γυναίκα-γρίφος και δίλημμα, η γυναίκα-ορόσημο που έμαθε στον νεαρό Τόρου Βατανάμπε τι σημαίνει να επιλέγεις ανάμεσα στο μέλλον και στο παρελθόν. Βαθύτατα υπαρξιακός και παράδοξα ρεαλιστής, ο μεγάλος Χαρούκι Μουρακάμι σε αυτό το πιο ανθρώπινο από τα μυθιστορήματά του στήνει μια περίλυπη, νοσταλγική γιορτή για τη χαμένη νιότη και τον έρωτα που γλιστρά συνέχεια, μα δίχως να μας στερεί ποτέ τη γλυκύτητα της προσδοκίας του.

Ο Ιππότης των Επτά Βασιλείων (Τζορτζ Ρ.Ρ. Μάρτιν)


Και για το τέλος, κάτι για όλους όσους έχουν ήδη απελπιστεί στη σκέψη πως θα πρέπει να περάσει ένας ολόκληρος χρόνος μέχρι να επιστρέψει το Game of Thrones στη ζωή τους.

Ο Ιππότης των Επτά Βασιλείων λαμβάνει χώρα σχεδόν έναν αιώνα πριν από τα γεγονότα του Game of Thrones και περιλαμβάνει τρεις ιστορίες που αποτελούν το προοίμιο του αριστουργήματος του George R. R. Martin με τίτλο «Το Τραγούδι της Φωτιάς και του Πάγου». Οι περιπέτειες αυτές, που παρουσιάζονται για πρώτη φορά συγκεντρωμένες σε έναν τόμο, αφηγούνται γεγονότα από την εποχή που η δυναστεία των Ταργκάρυεν εξακολουθεί να κατέχει τον Σιδερένιο Θρόνο και οι μνήμες από την ύπαρξη της τελευταίας δράκαινας παραμένουν ακόμη ζωντανές.

Ο νεαρός, αφελής, αλλά γενναίος περιπλανώμενος ιππότης σερ Ντάνκαν ο Ψηλός υπερέχει των αντιπάλων του – αν όχι σε πείρα, σίγουρα σε ανάστημα. Στις περιπέτειές του τον συνοδεύει ο μικροσκοπικός του ακόλουθος, ένα αγόρι ονόματι Εγκ – του οποίου το πραγματικό όνομα (και επτασφράγιστο μυστικό) είναι Αίγκον Ταργκάρυεν. Παρόλο που σε ολόκληρο το Γουέστερος δύσκολα θα έβρισκε κανείς πιο απίθανους ήρωες, το μέλλον επιφυλάσσει σε αυτούς τους δύο ένα σπουδαίο πεπρωμένο… καθώς και ισχυρούς εχθρούς, βασιλικές ίντριγκες κι εξωφρενικά κατορθώματα.

Πηγή: huffingtonpost.gr
Read More »