Το καλό βιβλίο φάρμακο ενάντια στην καθημερινή ασφυξία

Σε εποχές δύσκολες και κρίσιμες όπως αυτή που διανύουμε μέσα στην ομίχλη της και την καταχνιά της, η ανάγνωση βιβλίων που κρύβουν μέσα τους διδάγματα και χαρίζουν πνευματική ευεξία σε αυτόν που τα μελετάει, μπορούν να προσφέρουν ανάσα και αναπνοή, μία μάσκα πνευματικού οξυγόνου σαν αυτή που πέφτει πάνω από την θέση μας όταν ταξιδεύουμε με αεροπλάνο.

Από τον Γιάννη Αντωνιάδη

Δεν χρειάζεται πολύς κόπος για να βγούμε από το μελαγχολικό αδιέξοδο στο οποίο έχουμε περιέλθει λόγω των οικονομικών συνθηκών, αρκεί να έχουμε ανά χείρας ένα πλούσιο σε νοήματα βιβλίο που θα γίνει η παρέα μας. Αυτό θα μας ξεκουράσει και θα γίνει η φυσική μας αντιβίωση σαν τον χυμό πορτοκαλιού που έχει ανάγκη ο οργανισμός μας σε ώρες δύσκολες. Γιατί όταν παρατηρείται η συγγραφική αισθητική να βυθίζεται συνεχώς σε όλο και πιο χαμηλά επίπεδα που δεν έχουν προηγούμενο, γιατί το χρήμα έχει γίνει κύριος και αποκλειστικός πλοηγός τους, τότε ένα καλό βιβλίο είναι αναγκαίο όσο ποτέ. Μην λησμονούμε πως ένα βιβλίο που έχει ρίζες, κορμό και φύλλα είναι το δέντρο εκείνο που χαρίζει τον καρπό της γνώσης.

Θαρρώ πως δεν έχουμε τον χρόνο και το χρήμα για να αναλωνόμαστε σε αναγνωστικές περιπέτειες και σε τυχαία κατασκευάσματα που ορίζονται από την διαφήμιση και το μάρκετινγκ. Γιατί όχι μόνο το βιβλίο δεν είναι μόδα όπως το ρούχο αλλά είναι μία ανάγκη μας. Θεωρώ πως σε αυτό θα σας βρω σύμφωνους. Δεν πρέπει να αντιμετωπίζουμε το βιβλίο ως πολυτέλεια αλλά ως απαραίτητη ουσία στην καθημερινή μας πραγματικότητα. Ένα καλό βιβλίο είναι η συντροφιά μας, το αποκούμπι μας, η χαλάρωσή μας, ο φίλος μας, αν του αφιερώσουμε χρόνο και έρευνα σίγουρα θα μας ανταμείψει και εμείς, ως μικροί εξερευνητές που μόλις ανακάλυψαν τον κρυμμένο θησαυρό, θα νιώσουμε άμεσα έναν αέρα χαράς που θα μας πλημμυρίσει. Και ο λόγος που ανατρέχουμε σε ένα βιβλιοπωλείο είναι για να απολαύσουμε την ανεξάντλητη αυτή ικανοποίηση που πηγάζει από την περιήγηση σε έναν κόσμο διαφορετικό από αυτόν που είναι έξω.

Έναν κόσμο τόσο μαγικό, τόσο ιδιαίτερο, τόσο τρυφερό και όλα αυτά απλά υπάρχοντας στον χώρο και περιδιαβαίνοντας στις βιβλιοθήκες γυρεύοντας το ιδανικότερο ανάγνωσμα. Γιατί εδώ θέλει και κόπο αλλά και τρόπο. Ένας κόπος που ξεφεύγει από τα στενά όρια της κούρασης, αλλά επεκτείνεται στο γεγονός πως εμείς οι ίδιοι με τα χέρια μας γινόμαστε οι κατακτητές του χώρου όταν χώνουμε, πάντα με την καλή έννοια, την μύτη μας σε χωράφια που μπορεί να είναι ξένα αλλά όσο περνάει η ώρα μας γίνονται όλο και πιο οικεία. 

Έτσι λοιπόν όπως διαλέγουμε τα καλύτερα φρούτα για να συνοδεύσουμε το πρωινό μας και να πάρουμε ό,τι πιο πολύτιμο μας χρειάζεται, ακριβώς όπως "ξοδεύουμε" χρόνο για την επιλογή του κρέατος ή του ψαριού που θα αποτελέσει την τροφή μας για το εκάστοτε γεύμα ή δείπνο μας και θα μας χαρίσει στιγμές απόλαυσης στον ουρανίσκο μας. Mε αυτόν τον ίδιο ζήλο και την ίδια προσοχή οφείλουμε να επιλέγουμε το πιο κατάλληλο βιβλίο που θα ταιριάζει στις προτιμήσεις μας μένοντας μακριά από συγγραφικές κακοτοπιές που ενδεχομένως να μας απογοητεύσουν και να μας στερήσουν την διασκέδαση που τόσο μας είναι θεμελιώδης.


Γιατί να επενδύουμε λιγότερο στην πνευματική τροφή από ότι στην τροφή όταν και οι δύο είναι εξίσου καθοριστικές; Δεν θα πω τα τετριμμένα απλά θα μοιραστώ μία ρήση του Καρτέσιου: "Το να διαβάζεις τα καλά βιβλία είναι σαν να συνδιαλέγεσαι με τους άριστους των περασμένων αιώνων". Θα προσφέρω μία πολύ χρήσιμη προέκταση σε αυτό. Άριστοι υπάρχουν και σήμερα οπότε το ιδανικό μείγμα είναι ένα πίσω μπρος στο χθες και το τώρα, δεν είναι όλο το παρελθόν αξιόλογο και δεν είναι όλο το παρόν ανάξιο λόγου. Ας μην γινόμαστε μοιρολάτρες και ας μην κλείνουμε πόρτες σε ανθρώπους που με την γραφή τους, την σκέψη τους, τον ιδρώτα τους, την έμπνευσή τους παλεύουν για να μας περάσουν μηνύματα και ανησυχίες. Στόχος τους είναι αναμφίβολα να συμβάλλουν και αυτοί με τον τρόπο τους στο ευ ζην, αποστολή δύσκολη αλλά όχι αδύνατη.

Ένα καλό βιβλίο, σε όποια μορφή και αν διαλέξουμε να το βάλουμε στην ζωή μας, μπορεί να μας την αλλάξει τόσο απλά αλλά και τόσο ουσιαστικά που θα εκπλαγούμε από την είσοδο αυτή. Χωρίς τυμπανοκρουσίες και κρότο αλλά με ένα ρίγος και έναν ηλεκτρισμό που θα μας κάνει να ανατριχιάσουμε. Και το βιβλίο είναι ένα έξοδο τόσο ανέξοδο, ας του δώσουμε τον χώρο που του οφείλεται στην κάθε μας μέρα ξεκλέβοντας λίγο χρόνο από άλλες δραστηριότητες. Εκεί που περιμένουμε έναν φίλο να τον συναντήσουμε και έχει αργήσει ας το έχουμε μαζί μας. Ή πάλι περιμένοντας το ραντεβού μας στο γιατρό ας το κάνουμε να ξεπηδήσει από την τσάντα μας για να διαβάσουμε έστω και λίγο και να αισθανθούμε την μαγεία της στιγμής που παρέχει. Και λίγο πριν κοιμηθούμε εκεί δίπλα μας ας του δώσουμε την ευκαιρία να μας νανουρίσει και να μας ηρεμήσει, σαν το πνευματικό χάπι που καταπίνουμε με λίγο νερό. Και παραφράζοντας ένα γνωστό γνωμικό, ο κόσμος είναι ένα βιβλίο, ξεφυλλίζοντας τις σελίδες του θα βρεθούμε στα πιο απίθανα μέρη και όλα αυτά χάρη στην ανάγνωση.

Καλό καλοκαίρι με ένα βιβλίο για ταίρι!

Πηγή: culturenow.gr
Read More »

Το πρώτο βιβλίο που μπορεί να γίνει δέντρο αφού το διαβάσετε! [video]


Ένας μικρός εκδότης βιβλίων στην Αργεντινή δημιούργησε ένα βιβλίο που μπορεί να αφού τελειώσει η ανάγνωση του να φυτευτεί και να γίνει ένα δέντρο. Ο εκδοτικός οίκος, Pequeño Editor, λέει ότι αυτό είναι «ένα βιβλίο που επιστρέφει στη φύση ότι πήρε από αυτή» και ότι είναι το «πρώτο βιβλίο που μπορεί να φυτευτεί αφού το διαβάσετε.»

Το έργο, που ονομάζεται Tree Book Tree, χρησιμοποιεί το χαρτί χωρίς οξέα εμποτισμένα με σπόρους Jacaranda, είδος δέντρου της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής. Τυπώνεται από βιοδιασπώμενο μελάνι.


Ο τίτλος του βιβλίου είναι «Mi papá estuvo en la selva» «(Ο πατέρας μου ήταν στη ζούγκλα), από Gusti Llimpi και Anne Decis. Είναι η αληθινή ιστορία ενός νεαρού αγοριού στη ζούγκλα του Εκουαδόρ. Η ιστορία έχει ένα ισχυρό οικολογικό μήνυμα, ένα μήνυμα που υπογραμμίζεται από τη φύτευση του ίδιου του βιβλίου αντί να το πετάξει..

Τα βιβλία προέρχονται από τα δέντρα. Σήμερα ένα δέντρο μπορεί να δημιουργηθεί από ένα βιβλίο!


Πηγή: candianews.gr
Read More »

Η «Βιβλιοθήκη του Μέλλοντος» και 100 τίτλοι που δεν θα διαβάσουμε ποτέ

Η Καναδή συγγραφέας Μάργκαρετ Άτγουντ 

Την υπογραφή της Μάργκαρετ Άτγουντ φέρουν τα χειρόγραφα του πρώτου βιβλίου που θα μπει στο θησαυροφυλάκιο της «Βιβλιοθήκης του Μέλλοντος» και το οποίο εμείς δεν θα διαβάσουμε ποτέ, αφού θα εκδοθεί μαζί με άλλους 99 τίτλους το ...2114.

Η ιδέα της «Βιβλιοθήκης του Μέλλοντος» ανήκει στη σκωτσέζα καλλιτέχνιδα Κέιτι Πάτερσον και υλοποιείται από το Future Library Trust -έναν όμιλο εκδοτών και δημοσιογράφων, οι οποίοι θα προτείνουν σε έναν συγγραφέα, κάθε χρόνο, να προσφέρει ένα ανέκδοτο έργο του. 

Η σύνθεση του Ομίλου θα αλλάξει, αναγκαστικά, με το πέρασμα των χρόνων, όμως ο στόχος θα παραμείνει ο ίδιος: το 2114 να κυκλοφορήσουν 100 ανέκδοτα βιβλία καταξιωμένων δημιουργών.

«Είμαι ενθουσιασμένη από το γεγονός ότι επιλέχθηκε η Μάργκαρετ Άτγουντ να είναι η πρώτη συγγραφέας της 'Βιβλιοθήκης του Μέλλοντος'. Είναι μία από τους σημαντικότερους εν ζωή συγγραφείς» δήλωσε η Πάτερσον.

«Είναι μία καταπληκτική ιδέα και αμέσως αποδέχθηκα την πρόσκληση» ανέφερε από την πλευρά της η βραβευμένη με Booker συγγραφέας, λέγοντας ότι τής θύμισε την παιδική της ηλικία, όταν «κρύβαμε κουτιά στο χώμα για να τα ξεθάψει κάποιος άλλος στο μέλλον».

Το μήνυμα που στέλνει η «Βιβλιοθήκη του Μέλλοντος» είναι ελπιδοφόρο, συνέχισε η Άτγουντ, εξηγώντας πόσο αισιόδοξο είναι το να πιστεύει κάποιος ότι σε έναν αιώνα θα υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι θα διαβάζουν τυπωμένα και όχι ηλεκτρονικά βιβλία. 

Σύμφωνα με το BBC, τα χειρόγραφα της Άτγουντ, μαζί με εκείνα που θα εμπλουτίσουν τη Βιβλιοθήκη τα επόμενα χρόνια, θα φυλάσσονται σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο στη βιβλιοθήκη Deichman, στο Όσλο της Νορβηγίας. 

Λίγα χιλιόμετρα μακριά από τη βιβλιοθήκη, στο δάσος Νορντμάρκα, η δημοτική αρχή του Όσλο έδωσε την άδεια να φυτευτούν 1.000 δέντρα, τα οποία το 2114 θα κοπούν για να γίνουν χαρτί, πάνω στο οποίο θα τυπωθούν οι 100 άγνωστες ώς τότε ιστορίες. 

«Το ενδιαφέρον που θα συγκεντρώνει το εγχείρημα, όσο θα περνά ο καιρός, θα είναι τεράστιο, αφού ο κόσμος θα βλέπει τα δέντρα να μεγαλώνουν και θα αναρωτιέται τι άραγε να έχουν κρύψει οι συγγραφείς» πρόσθεσε η Άτγουντ.

Πηγή: in.gr
Read More »

Τα βιβλία ζωντανεύουν ξανά στο Μουσείο Μπενάκη

Η Ζωντανή Βιβλιοθήκη μετακομίζει για δεύτερη φορά στο αίθριο του Μουσείου Μπενάκη,
την Κυριακή 31 Μαΐου.


Στον αριθμό 138 της οδού Πειραιώς, από τις 13.00 έως τις 18.00, η Ζωντανή Βιβλιοθήκη σε συνεργασία με την ομάδα «Μυθολόγιο» θα γεμίσει με πραγματικές ιστορίες ανθρώπων που θα μας βάλουν στις ζωές τους αλλά και αφηγήσεις και αφηγηματικά παιχνίδια που θα μας μεταφέρουν σε μυθικά μονοπάτια. 

Οι επισκέπτες της Ζωντανής Βιβλιοθήκης θα έχουν τη δυνατότητα να συνομιλήσουν με τα Ζωντανά Βιβλία, να ακούσουν τις ιστορίες τους, να τους κάνουν ερωτήσεις για να μάθουν όσα ίσως φοβούνταν να ρωτήσουν και να έρθουν τελικά αντιμέτωποι με τις προκαταλήψεις τους.
Ο χώρος είναι προσβάσιμος στα Άτομα με Αναπηρία, ενώ θα υπάρχει και κατάλογος βιβλίων σε γραφή Braille και μεγαλογράμματη γραμματοσειρά. Θα παρέχονται ακόμα Ζωντανά Λεξικά (διερμηνεία) στα Αγγλικά, στην περίπτωση που ο αναγνώστης δεν μιλάει τη γλώσσα του βιβλίου. 

Η Ζωντανή Βιβλιοθήκη δημιουργήθηκε στην Ελλάδα το 2009 από μια ομάδα εθελοντών και εθελοντριών, ως μέρος ενός παγκόσμιου κινήματος για κοινωνική αλλαγή, το Human Library Organization, το οποίο προσμετρά εκατοντάδες Ζωντανές Βιβλιοθήκες σε όλο τον κόσμο. Από τότε η ομάδα μεγάλωσε και εμπλουτίστηκε, για να φτάσει σήμερα να αποτελείται από 50 και πλέον άτομα με διαφορετικές εμπειρίες διακρίσεων: πρόσφυγες, μετανάστριες, άτομα με αναπηρία, γκέι άντρες, οροθετικούς, τρανς άτομα, αντιρρησίες συνείδησης, χρήστες ψυχιατρικών υπηρεσιών, άτομα με διατροφικές διαταραχές. 

Πώς λειτουργεί η Ζωντανή Βιβλιοθήκη  
 Η Ζωντανή Βιβλιοθήκη αντιστρέφει την ιδέα μιας παραδοσιακής βιβλιοθήκης, προσφέροντας για δανεισμό ανθρώπους και όχι βιβλία. Η καινοτόμος αυτή ιδέα δίνει την ευκαιρία σε ανθρώπους από διαφορετικές προελεύσεις να μοιραστούν τις εμπειρίες τους με «αναγνώστες/αναγνώστριες» που ενδιαφέρονται να επικοινωνήσουν με την ποικιλομορφία. 
- Μέσα από τη «βιβλιογραφία», της Ζωντανής Βιβλιοθήκης έχετε τη δυνατότητα να διαλέξετε το Ζωντανό Βιβλίο με το οποίο θα θέλατε να συναντηθείτε και να συνομιλήσετε για 20 λεπτά. 
- Αν δεν μιλάτε τη γλώσσα του Ζωντανού Βιβλίου η Ζωντανή Βιβλιοθήκη θα σας παράσχει ένα Ζωντανό Λεξικό (διερμηνέα) κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης. 
- Μπορείτε να ξεκινήστε τη συζήτηση με μικρή παρουσίαση του εαυτού σας και να θέσετε στο δανεισμένο βιβλίο ερωτήσεις σχετικά με τη ζωή του και τις αξίες του. Μη ντρέπεστε! Αυτή είναι η κατάλληλη στιγμή για να μάθετε αν όσα πιστεύετε π.χ. για τους μουσουλμάνους, τις λεσβίες, τους οροθετικούς ή τα άτομα με αναπηρία ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα του Ζωντανού σας Βιβλίου. 
- Ο αναγνώστης οφείλει να επιστρέψει το Ζωντανό Βιβλίο στην ίδια πνευματική και φυσική κατάσταση που το δανείστηκε. Δεν επιτρέπεται να προκαλέσει ζημιά σε ένα Ζωντανό Βιβλίο, να του τσαλακώσει τις σελίδες ή να θίξει την αξιοπρέπειά του/της με οποιονδήποτε τρόπο. 

Στόχος όσων συμμετέχουν στη Ζωντανή Βιβλιοθήκη είναι να στηρίξουν έναν πολιτισμό που να συμπεριλαμβάνει, να αναγνωρίζει και να εκτιμά την ποικιλομορφία. 
Για περισσότερες πληροφορίες και ενδεικτικό κατάλογο των βιβλίων: http://humanlibrary.gr/index.php/el/zontani-vivliographia 

Το Μυθολόγιο συμπράττει και συμμετέχει στην εκδήλωση της Ζωντανής Βιβλιοθήκης στο Μουσείο Μπενάκη, την Κυριακή 31/5 με τις ακόλουθες δράσεις: 
-15:00-16:00 Επιτραπέζια αφηγηματικά παιχνίδια γεμάτα φαντασία και δημιουργικότητα για να φτιάξουμε τις δικές μας ιστορίες. 
Υπεύθυνος: Αντρέας Μιχαηλίδης 
-16:00 - Αφήγηση παραδοσιακών παραμυθιών από διαφορετικές γωνιές του κόσμου για να ταξιδέψουμε στο "αλλιώτικο" και από "αλλού φερμένο". Συμμετέχουν οι αφηγητές - αφηγήτριες: Μάνια Μαράτου, Σύλβια Βενιζελέα και Αντρέας Μιχαηλίδης. 

Περισσότερες πληροφορίες για το “Μυθολόγιο” στη διεύθυνση: https://mythologion.wordpress.com/
Read More »

Η Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας! [video]

Η Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας ιδρύθηκε κατά τον 3ο αιώνα π.Χ. από την δυναστεία των Πτολεμαίων και αποτελούσε συνέχεια του οράματος του Μέγα Αλέξανδρου!



Με τον όρο Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας εννοείται η αρχαία βιβλιοθήκη της πόλης της Αλεξάνδρειας, στην Αίγυπτο, η οποία ιδρύθηκε στην Ελληνιστική εποχή επί διακυβέρνησης Πτολεμαίου Α”, του επονομαζόμενου Σωτήρος, και έγινε το εκδοτικό κέντρο του τότε γνωστού κόσμου, υπερσκελίζοντας ως προς τον πλούτο των χειρογράφων της κάθε άλλη γνωστή βιβλιοθήκη της εποχής της και του παρελθόντος.
Η πρώτη αναφορά που έχουμε για τη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας βρίσκεται σε μια επιστολή του Αριστέα (περ.180-145 π.Χ.), ενός Ιουδαίου λόγιου που κατέγραψε το χρονικό της μετάφρασης των Εβδομήκοντα. Η μαζική παραγωγή χειρογράφων, ωστόσο, επετεύχθη από τον εξόριστο Δημήτριο Φαληρέα κατ” εντολήν του Πτολεμαίου Σωτήρα. Ο ίδιος ο Φαληρεύς, πρώην τύραννος των Αθηνών, ανήκε στην πρώτη γενιά της Περιπατητικής Στοάς και ήταν ένας από τους μαθητές του Αριστοτέλη μαζί με τον Θεόφραστο και τον Μέγα Αλέξανδρο. Σύμφωνα με τον Αριστέα ο Δημήτριος ώθησε τον Πτολεμαίο να συγκεντρώσει μια συλλογή βιβλίων για τη βασιλεία και τη διακυβέρνηση έτσι όπως τη διατύπωσε ο Πλάτων και επιπλέον να μαζέψει βιβλία από όλους τους λαούς του κόσμου. Ο Δημήτριος επίσης θεωρείται εμπνευστής του Μουσείου, στην πρωτεύουσα του Πτολεμαίου, ενός ναού αφιερωμένου στις Μούσες, προστάτιδες των τεχνών και των επιστημών.
Οι αρχαιολόγοι δεν έχουν αποκαλύψει ακόμα τα κτίσματα του Μουσείου, αν και η σκαπάνη έφερε στο φως τμήμα της θυγατρικής βιβλιοθήκης, κοντά στον ναό του Σέραπι. Από τις τμηματικές πληροφορίες που υπάρχουν, υποθέτουμε πως βρισκόταν στον Β.Α. τομέα της πόλης (Βρουχίον), κοντά στο ανακτορικό σύμπλεγμα. Σύμφωνα με τον Στράβωνα (17.1.18), περιβαλλόταν από αυλές και στο κέντρο του βρισκόταν η μεγάλη αίθουσα και ένα κυκλικό δώμα με παρατηρητήριο στην οροφή του. Τούτο το κεντρικό δώμα περιέβαλλαν αίθουσες διδασκαλίας. Στην πραγματικότητα ο σχεδιασμός μοιάζει με εκείνον του Σεραπείου, το οποίο άρχισε επί Πτολεμαίου Α΄ Σωτήρα και ολοκληρώθηκε από τον γιο του Πτολεμαίο Β΄ Φιλάδελφο. Υπολογίζεται ότι εργάζονταν εκεί μόνιμα 30-45 άτομα, τα οποία τρέφονταν και χρηματοδοτούνταν από τον βασιλικό οίκο κατ” αρχήν και αργότερα από δημόσιους πόρους.
Οι χώροι στους οποίους στεγάζονταν και ταξινομούνταν οι πάπυροι βρίσκονταν είτε στις εξωτερικές αίθουσες ή στη Μεγάλη Αίθουσα. Οι πάπυροι ταξινομούνταν πάνω σε σχάρες ειδικά κατασκευασμένες για αυτό το σκοπό και οι καλύτεροι από αυτούς ήταν τυλιγμένοι σε λινό ή δερμάτινο κάλυμμα. Η περγαμηνή είναι μια μεταγενέστερη και μάλιστα αναγκαστική ανακάλυψη. Η Αλεξάνδρεια σταμάτησε τις εξαγωγές παπύρου, προκειμένου να σταματήσει την άνοδο της ανταγωνιστικής Βιβλιοθήκης της Περγάμου, την οποία ίδρυσαν οι Σελευκίδες. Το 1848, στον κήπο του αυστριακού προξενείου ανακαλύφθηκε γρανίτινος όγκος, διαμορφωμένος για την υποδοχή παπύρων με την επιγραφή διοσκουρίδου γ΄ τόμοι, γεγονός που μας επιτρέπει να προσδιορίσουμε το σχήμα που είχαν τα ράφια, αν και υπολογίστηκε πως ήταν αδύνατον να χρησιμοποιείται γρανίτης για την υποδοχή των εκατοντάδων χιλιάδων όπως εκτιμάται παπύρων της βιβλιοθήκης. Στη ρωμαϊκή εποχή τα χειρόγραφα απέκτησαν πλέον την μορφή κωδίκων (βιβλίων) και άρχισαν να αποθηκεύονται σε ξύλινα κιβώτια που αποκαλούνταν ερμάρια.

Τι απέγιναν τα χειρόγραφα, όσα τουλάχιστον επιβίωσαν από την καταστροφή; Άλλα στάλθηκαν στη Ρώμη, άλλα βρέθηκαν στην κατοχή μοναστηριών και κατόπιν στις βιβλιοθήκες του Βυζαντίου, οι οποίοι τα διέσωσαν και αντέγραψαν από παπύρους σε περγαμηνές περί το 89%. Άλλα βρέθηκαν στην Πατριαρχική Βιβλιοθήκη του Καΐρου, άλλα τα έκρυψαν Άραβες λόγιοι για να τα γλιτώσουν από την καταστροφή, ενώ άλλα βρέθηκαν σε ιδιωτικές συλλογές. Αρκεί να αναφέρουμε πως ο Πατριάρχης Κύριλλος Λούκαρις δώρισε στο βασιλιά της Αγγλίας Κάρολο Α” τον περίφημο Αλεξανδρινό κώδικα, ένα πολύτιμο χειρόγραφο του 4ου αιώνα. Οι Αραβοχριστιανοί, έσωσαν και μετέφρασαν πολλά από τα ελληνικά συγγράμματα περί το 8% μέχρι την επέλαση του Ισλάμ όπου και καταστράφηκαν πολλές λογοτεχνικές αντιγραφές επειδή κατηγορήθηκαν σαν αιρετικές και διεσώθησαν μόνο τα μαθηματικά και η αστρονομία.
Έτσι, η Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας τράβηξε το δρόμο της ως το τέλος μέσα από τις σφοδρές κοινωνικές, θρησκευτικές και πολιτικές αντιθέσεις ενός κόσμου που διαρκώς άλλαζε μορφή. Αν και δεν μπορούμε, λόγω έλλειψης στοιχείων, να είμαστε σίγουροι για την ακριβή χρονολογική σειρά των γεγονότων, είμαστε βέβαιοι πως στις πηγές από τις οποίες αντλούμε τη γνώση μας κρύβεται ένα κομμάτι από την αλήθεια. Η Βιβλιοθήκη δεν άντεξε μπρος στο κύμα των κοινωνικών αλλαγών που συντελέστηκαν σε εκείνη την εποχή. To χειρότερο από όλα είναι ότι κανείς από τους εχθρούς της δε στάθηκε δυνατό να εκτιμήσει την πραγματική αξία της. Οι χριστιανοί λόγιοι πολύ αργότερα κατάλαβαν τι έγινε και προσπάθησαν με κάθε τρόπο να διασώσουν τα λιγοστά ψήγματα που απέμειναν με μια μνημειώδη προσπάθεια αντιγραφής κειμένων στις μοναστικές βιβλιοθήκες, το ίδιο και οι Άραβες.
Βέβαια, κανείς δεν είναι σε θέση να καταγγείλει τον ένα και μοναδικό υπεύθυνο της καταστροφής της περίφημης βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας. Ίσως επειδή τελικά, ο υπεύθυνος δεν ήταν μόνο ένας αλλά η καταστροφή της έγινε σταδιακά, ξεκινώντας από την πυρκαγιά επί Ιουλίου Καίσαρα το 48 π.Χ. και με πιθανή οριστική χρονολογία το 297 μ.Χ. επί αυτοκράτορα Αυρηλιανού. Τότε φαίνεται να έρχεται πραγματικά το τέλος της μεγάλης βιβλιοθήκης, κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης ανάμεσα στη Ζηνοβία και τον Αυρηλιανό, οπότε, όπως γράφει ο Αμμιανός, η Αλεξάνδρεια έχασε τη συνοικία (amisit regionem) του Βρουχείου. Και όπως παρατηρεί λίγα χρόνια αργότερα ο Επιφάνιος, άλλοτε στη συνοικία αυτή υπήρχε η βιβλιοθήκη “και τώρα η έρημος”.
Μία από τις πιο γνωστές μαρτυρίες για τη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας προέρχεται από το 1780 περίπου και είναι αυτή του σημαντικού ιστορικού και οπαδού του Διαφωτισμού, Έντουαρντ Γκίμπον ο οποίος για την καταστροφή κατηγόρησε αποκλειστικά τους χριστιανούς κατά τη διάρκεια των γεγονότων του 391 μ.Χ. επί επισκόπου Θεοφίλου. Ιστορικοί που διακρίνουν στοιχεία προκατάληψης από τον Γκίμπον ενάντια στον Xριστιανισμό, θεωρούν ότι ο Γκίμπον, από εσφαλμένη εκτίμηση, συνέχεε τη βασιλική βιβλιοθήκη με εκείνη που βρισκόταν κοντά στον ναό του Σέραπι. Σχετικά με τις αναφορές του Γκίμπον για το θέμα αυτό, θα πρέπει να επισημανθεί ότι σε μια αντίστοιχη περίπτωση της ιστορίας, με ευκολία αθώωνε τους Άραβες για την μεγάλη μαρτυρούμενη καταστροφή βιβλίων στην Αλεξάνδρεια στις αρχές του 7ου αιώνα και είναι ενδεικτικό ένα απόσπασμα στο οποίο υπερασπίζει τους Άραβες:

“Αν όμως, οι ογκώδεις τόμοι των διχογνωμιστών, αρειανών και μονοφυσιτών, χρησιμοποιήθηκαν πραγματικά για τη θέρμανση των δημόσιων λουτρών, ο φιλόσοφος θα παραδεχτεί χαμογελώντας ότι εντέλει θυσιάστηκαν για το καλό της ανθρωπότητας”.

Πηγή: netnews.eu
Read More »

Από πάμφτωχη, άνεργη, μόνη μητέρα με κατάθλιψη, έγινε δισεκατομμυριούχος -Η μαγική ιστορία της Τζόαν Ρόουλινγκ!

http://www.iefimerida.gr/sites/default/files/styles/708x320/public/rowling_708.jpg?itok=kNuuVEgp 

Σε ένα ταξίδι με καθυστέρηση, από το Μάντσεστερ στο Λονδίνο, με τρένο, οι χαρακτήρες του Χάρι Πότερ, του Ρόναλντ Γουέσλι και της Ερμιόνης Γκρέιτζερ γεννήθηκαν στο μυαλό μίας νεαρής γυναίκας με προσωρινή δουλειά. Της Τζόαν Ρόουλινγκ.

Στα έξι ταραχώδη χρόνια που ακολούθησαν, η φαντασία της δημιούργησε έναν ολόκληρο κόσμο μαγείας, υιοθέτησε το συγγραφικό όνομα Τζ. Κ. Ρόουλινγκ και δημοσίευσε τον «Χάρι Πότερ και η Φιλοσοφική Λίθος», το πρώτο βιβλίο από την πασίγνωστη πλέον σειρά.

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/el/2/2c/Harry_Potter_and_the_Philosopher%27s_Stone.jpg
Από τότε, η Ρόουλινγκ έχει γίνει η εν ζωή συγγραφέας με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στη Μ. Βρετανία και μία από τις πλουσιότερες γυναίκες στον κόσμο, αφού όμως κατάφερε να ξεπεράσει της δυσκολίες μίας μητέρας που μεγαλώνει μόνη της το παιδί της.

Γεννήθηκε στη νοτιοδυτική Αγγλία. Πάντα ήξερε ότι θα γινόταν συγγραφέας λέει. «Μόλις κατάλαβα τι είναι οι συγγραφείς, ήθελα να γίνω και εγώ. Εχω αυτό που χρειάζεται. Είμαι απόλυτα ευτυχισμένη σε ένα δωμάτιο, μόνη μου, να φαντάζομαι πράγματα». Εγραψε το πρώτο της βιβλίο- για έναν λαγό που τον έλεγαν... Λαγό- στα έξι της χρόνια και όταν η μητέρα της επαίνεσε τη δουλειά της, «στεκόμουν μπροστά της και σκεφτόμουν ''τότε δημοσίευσέ το!''».

Τα εφηβικά της χρόνια δεν ήταν ιδιαίτερα ευτυχισμένα. Η μητέρα της έδινε χρόνια μάχη με τη σκλήρυνση κατά πλάκας, κάτι που επηρέασε τόσο την ίδια όσο και την οικογένεια. Η πιο τραυματική στιγμή της ζωής της ήταν την ημέρα που η μητέρα της πέθανε όπως λέει. Ηταν η Πρωτοχρονιά του 1991 και η Ρόουλινγκ ήταν 25 ετών. Εξι μήνες νωρίτερα είχε αρχίσει να γράφει για τον Χάρι Πότερ και θρηνούσε γιατί η μητέρα της ποτέ δεν γνώριζε για αυτό. Μάλιστα, η απώλεια της δικής της μητέρας την οδήγησε να δημιουργήσει έναν ήρωα που είχε ζήσει και ο ίδιος το θάνατο των γονιών του.

 http://www.beliefnet.com/columnists/markdroberts/files/import/photos/harry-potter-parents-grave-5.jpg

Μετά από το θάνατο της μητέρας της, μετακόμισε στη βόρεια Πορτογαλία για να κάνει μία νέα αρχή και δίδασκε αγγλικά. Αρχισε να βγαίνει με κάποιον, έμεινε έγκυος και μετακόμισε σε ένα μικρό διαμέρισμα, με τη μητέρα του συντρόφου της. «Εχασε» το παιδί, αλλά το ζευγάρι παντρεύτηκε τον Οκτώβριο του 1992. Αργότερα, η Ρόουλινγκ γέννησε την κόρη της, Τζέσικα, τον Ιούλιο της επόμενης χρονιάς. Ο ταραχώδης γάμος κράτησε μόλις 13 μήνες και αμέσως μετά η Ρόουλινγκ επέστρεψε με την κόρη της στη Μ. Βρετανία. Στη βαλίτσα της είχε τα τρία πρώτα κεφάλαια του «Χάρι Πότερ».

Ζώντας σε ένα μικρό διαμέρισμα, άνεργη και άφραγκη, η Ρόουλινγκ έπεσε σε κατάθλιψη και έχει παραδεχθεί ότι σκέφτηκε να αυτοκτονήσει. Αναγκάστηκε να βασιστεί στα επιδόματα και περνούσε τον περισσότερο χρόνο της γράφοντας τις περιπέτειες του Χάρι Πότερ, σε καφετέριες, με την Τζέσικα να κοιμάται στο καρότσι δίπλα της.

 http://www.seeknewtravel.com/wp-content/uploads/2012/07/IMG_7533.jpg

«Ενας εξαιρετικά βραχύβιος γάμος είχε καταρρεύσει, ήμουν άνεργη, μόνη μητέρα και όσο πιο φτωχή γίνεται στη σύγχρονη Βρετανία, χωρίς να είμαι άστεγη. Με όλα τα συνήθη στερεότυπα, ήμουν η μεγαλύτερη αποτυχία που ήξερα», είχε πει σε ομιλία της στο Χάρβαρντ το 2008.
Μετά από απανωτές απορριπτικές απαντήσεις για το βιβλίο της από εκδότες, κάποιος τελικά έδωσε το πράσινο φως για τον Χάρι Πότερ το 1997. Πρόσθεσε το «Κ» στο όνομα με το οποίο υπέγραφε- Καθλίν λεγόταν η μητέρα του πατέρα της- μετά από αίτημα του εκδότη, καθώς τα γυναικεία ονόματα έχει διαπιστωθεί ότι είναι λιγότερο ελκυστικά στο αναγνωστικό κοινό των αγοριών.
Τρεις ημέρες μετά από την κυκλοφορία του πρώτου βιβλίου στη Μ. Βρετανία, καταβλήθηκαν 100.000 δολάρια για τα εκδοτικά δικαιώματα στις ΗΠΑ, ένα απίστευτο ποσό για παιδικό βιβλίο εκείνη την εποχή.

Από τότε, η σειρά των επτά βιβλίων έχει πουλήσει πάνω από 450 εκατομμύρια αντίτυπα, κέρδισαν αμέτρητα βραβεία, έγιναν ταινίες και βέβαια άλλαξαν τη ζωή της Ρόουλινγκ.
Το 2011, το Forbes εκτίμησε την αξία της στο ένα δισεκατομμύριο, αλλά από τότε έχει βγει από τη λίστα του περιοδικού για τους δισεκατομμυριούχους, καθώς έδωσε μέρος της περιουσίας της σε φιλανθρωπικούς σκοπούς. Παραμένει όμως στις λίστες των πιο ισχυρών διάσημων και των πιο κερδοφόρων συγγραφέων στον κόσμο.

 http://2.bp.blogspot.com/-022lMR8T5Qk/T8i3jytDesI/AAAAAAAAAPQ/ov9c1mwVEOk/s1600/Harry-Potter-Books-Kindle-Qoos-Magazine.png

Το καλύτερο που της προσέφεραν τα πλούτη της, όπως γράφει η ίδια στην ιστοσελίδα της, είναι ότι δεν χρειάζεται να ανησυχεί. «Εχω ξεχάσει πώς είναι να ανησυχείς ότι δεν θα έχεις αρκετά χρήματα για να πληρώσεις τους λογαριασμούς. Αυτή είναι η μεγαλύτερη πολυτέλεια στον κόσμο».

Πηγή:  http://www.iefimerida.gr/news/207234/apo-pamftohi-anergi-moni-mitera-me-katathlipsi-egine-disekatommyrioyhos-i-magiki-istoria

Read More »

Game of Thrones: Οι αγαπημένοι μας χαρακτήρες σαν Comics!

100 δημιουργικά μυαλά συνεργάζονται, συνθέτουν ένα βιβλίο γεμάτο εικόνες αλά Game Of Thrones και κερδίζουν την οικονομική συμπαράσταση του κόσμου, μέσα από μία επιτυχημένη kickstarter καμπάνια.

Αν θα ήθελες και εσύ να προσθέσεις στη βιβλιοθήκη σου ένα εξαιρετικά πρωτότυπο και μοναδικό βιβλίο γεμάτο με τις δημιουργίες καλλιτεχνών του κόσμου εμπνευσμένο από τη δημοφιλή σειρά Game Of Thrones, τότε ήρθε η ώρα να ανακαλύψεις το "Game Of Thrones Art Book".
Ένα βιβλίο που συγκεντρώνει στις 160 σελίδες του τη δημιουργική δουλειά 100 καλλιτεχνών του κόσμου οι οποίοι για περίπου εννέα μήνες έβαλαν τη φαντασία τους να δουλέψει και σχεδίασαν κάποιες κόμικς version των πρωταγωνιστών του Game Of Thrones. Ζήτησαν μάλιστα τη βοήθεια των χρηστών του διαδικτύου μέσα από την πλατφόρμα χρηματοδότησης Kickstarter προκειμένου να συγκεντρωθούν τα απαιτούμενα χρήματα για την έκδοση του βιβλίου.

Game Of Thrones: οι αγαπημένοι μας χαρακτήρες σαν κόμικ
Οι χρήστες ανταποκρίθηκαν, τα χρήματα συγκεντρώθηκαν και το βιβλίο θα τυπωθεί σε σκληρό εξώφυλλο με φύλλα χρυσού στις άκρες του. Πρόκειται για ένα βιβλίο φόρος τιμής στη δουλειά του G. R. R. Martin το οποίο κατά 80% έχει φτιαχτεί από γυναίκες. Ιδιαίτερα ενδιαφέρον στοιχείο αν θυμηθεί κανείς τις ανησυχίες των δημιουργών όταν ξεκινούσε η σειρά, ότι το Game Of Thrones θα αφορά μόνο το ανδρικό κοινό.
Game Of Thrones: οι αγαπημένοι μας χαρακτήρες σαν κόμικ
Κάποιοι από τους δημιουργούς που κρύβονται πίσω από τα σχέδια που παρουσιάζονται στο βιβλίο είναι: Marvel, BOOM! Studios, Nickelodeon (Avatar: The Legend of Korra), DreamWorks Animation, Titmouse Inc, DisneyTV, Paramount Pictures, Legendary Pictures (Godzilla, Pacific Rim), SyFy (Defiance), Wizards of the Coast, Fantasy Flight Games, Gaia Online, Electronic Arts, Spark Unlimited (Lost Planet 3), Ready at Dawn (The Order: 1886). 

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο εδώ.

Πηγή:  http://www.pathfinder.gr/stories/4308972/game-of-thrones-oi-agaphmenoi-mas-harakthres-san-komik/
Read More »

«Η Βίβλος του Διαβόλου»: Το καταραμένο χειρόγραφο

Ο θρύλος λέει ότι ο μοναχός που έγραψε το κείμενο έκανε συμφωνία με τον Διάβολο, ο οποίος και σχεδίασε μέσα στο τεράστιο βιβλίο την... αυτοπροσωπογραφία του!




"Σύμφωνα με τον θρύλο, το απαίσιο «σχέδιο» μέσα στο καταραμένο μεσαιωνικό χειρόγραφο έγινε από τον ίδιο τον... Λούσιφερ."

Ο περίφημος Codex Gigas, που φυλάσσεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Σουηδίας, στη Στοκχόλμη, είναι το μεγαλύτερο σε μέγεθος μεσαιωνικό σωζόμενο χειρόγραφο σε όλο τον κόσμο. 

Και σύμφωνα με τη Daily Mail, το επίσημο όνομα του είναι Codex Gigas, αλλά το προσωνύμιο του είναι 
«Η Βίβλος του Διαβόλου»


Με ύψος που φτάνει σχεδόν το ένα μέτρο -για την ακρίβεια, τα 92 εκ.- το βιβλίο είναι τόσο μεγάλο που λέγεται ότι χρειάστηκαν περισσότερα από 160 δέρματα ζώων για την ολοκλήρωση του. 

Ωστόσο, δεν είναι «μόνο» το μέγεθος που εκπλήσσει τους ιστορικούς. 

Στις σελίδες του υπάρχει μία έγχρωμη, ολοσέλιδη απεικόνιση του Διαβόλου που κάνει πολλούς να πιστεύουν ότι είναι καταραμένο. 

Το... ξεφύλλισμα του βιβλίου που ζυγίζει 74 κιλά, απαιτεί τη συνδρομή τουλάχιστον δύο ανθρώπων για να γυριστούν οι κατασκευασμένες από δέρμα, βαριές σαν περγαμηνές, σελίδες του.  



Παραμένει άγνωστο πώς δημιουργήθηκε. 

Λέγεται ότι κατά τον Μεσαίωνα, ένας καλόγηρος καταδικάστηκε να εντοιχιστεί ζωντανός, επειδή καταπάτησε τους όρκους του μοναχικού βίου. 

Για να γλιτώσει την τιμωρία -στην πραγματικότητα, τη ζωή του- ο μοναχός υποσχέθηκε να γράψει, μέσα σε μία και μόνη νύχτα, ένα βιβλίο στο οποίο να περιλαμβάνεται όλη η ανθρώπινη γνώση. 

Καθώς πλησίαζαν τα μεσάνυχτα, ο μοναχός απελπίστηκε και απευθύνθηκε στον Διάβολο για βοήθεια, επιθυμώντας να κάνει μία συμφωνία με αντάλλαγμα την ψυχή του.


Ο Διάβολος αποδέχθηκε την πρόταση και επισφράγισε τη συμφωνία προσθέτοντας την... αυτοπροσωπογραφία του.

Στην έγχρωμη φωτογραφία ο Διάβολος απεικονίζεται σε άδειο φόντο, ανάμεσα σε δύο μεγάλους πύργους. 

Σύμφωνα με παλαιότερο άρθρο του National Geographic, η ανάλυση χειρογράφου που είχε γίνει πριν από μερικά χρόνια από τον ειδικό Michael Gullick στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Σουηδίας, έδειξε ότι ένας και μόνο άνθρωπος (γραφέας) έγραψε το τεράστιο αυτό βιβλίο. 


Η μελάνη έχει κατασκευαστεί από θρυμματισμένες φωλιές εντόμων -είναι εξαιρετικά απίθανο να έχουν χρησιμοποιηθεί δύο τύποι μελάνης. 

Η υποφραφή  -«hermann inclusis»- ταιριάζει με το υπόλοιπο χειρόγραφο και επιβεβαιώνει την άποψη ότι το βιβλίο γράφτηκε από έναν και μόνο άνθρωπο. 

Τα απίστευτα τεστ

Πάντως, όταν έγινε δοκιμή προκειμένου να διαπιστωθεί πόσος χρόνος θα χρειαζόταν για τη συγγραφή -με την επίπονη καλλιγραφία της εποχής (ιστορία που μοιάζει με το «Όνομα του Ρόδου»)- ενός βιβλίου αυτού του όγκου, το αποτέλεσμα ήταν... 5 χρόνια και μάλιστα non-stop αδιάκοπης γραφής. 

Το Codex Gigas περιέχει πέντε ολόκληρα κείμενα και τη Βίβλο. Αρχίζει με την Παλαιά Διαθήκη και τελειώνει με την Καινή Διαθήκη. 

Ορισμένοι ερευνητές εκτιμούν ότι ο μύθος του τιμωρημένου μοναχού προκύπτει από μία παρεξήγηση που αφορά στην υπογραφή. 

Η λατινική λέξη 'inclusus' υποδηλώνει μία τρομακτική τιμωρία, αλλά η πραγματική ερμηνεία στην κοινή χρήση της λέξης είναι πιο κοντά στην έννοια του «ερημίτη». 

Χρονικά τοποθετείται στις αρχές του 13ου αιώνα και πιθανώς δημιουργήθηκε σε Μοναστήρι Βενεδικτίνων στην Τσεχία. 


Πηγή: thetoc.gr


Read More »

Άντον Τσέχωφ: Οι καλλιεργημένοι άνθρωποι


Απόσπασμα από γράμμα του Αντόν Τσέχωφ προς τον αδερφό του Νικολάι. 

ΟΙ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΜΕΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ σέβονται την ανθρώπινη ατομικότητα και γι' αυτό είναι πάντοτε συγκαταβατικοί, γελαστοί, ευγενικοί, υποχρεωτικοί. 

ΔΕΝ ΧΑΛΟΥΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΓΙΑ ΤΟ ΣΦΥΡΙ ή για τη γομολάστιχα που χάθηκαν. Δεν αγανακτούν για τους θορύβους ή το κρύο. Δέχονται με καλοσύνη τα χωρατά και την παρουσία ξένων ανθρώπων στο σπιτικό τους. Δεν συμπονούν μονάχα τους κατώτερους, τους αδύναμους και τις γάτες. Πονάει η ψυχή τους και για κείνο που δεν φαίνεται με γυμνό μάτι. 

ΕΙΝΑΙ ΝΤΟΜΠΡΟΙ ΚΑΙ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΟ ΨΕΜΑ σαν τη φωτιά. Δεν λένε ψέματα ακόμα και για τιποτένια πράγματα. Το ψέμα προσβάλλει εκείνους που το ακούνε και ταπεινώνει στα μάτια τους εκείνους που το λένε. Δεν παίρνουν ποτέ πόζα, στον δρόμο είναι όπως και στο σπίτι τους, δεν ρίχνουν στάχτη στα μάτια του κατώτερού τους. 

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΛΥΑΡΟΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΝΑΓΚΑΖΟΥΝ τον άλλο να ακούει τις εκμυστηρεύσεις τους όταν δεν τους ρωτάει. Δεν ταπεινώνονται για να κεντήσουν τη συμπόνια του διπλανού. Δεν παίζουν με τις ευαίσθητες χορδές της ψυχής των άλλων για να κερδίζουν σαν αντάλλαγμα αναστεναγμούς και χάδια. 

ΔΕΝ ΛΕΝΕ “ΕΜΕΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ” ούτε “πουλήθηκα για πέντε δεκάρες”, γιατί αυτά δείχνουν πως αποζητάν τις φτηνές εντυπώσεις. Είναι πρόστυχα τερτίπια, ξεθωριασμένα, ψεύτικα. Δεν είναι ματαιόδοξοι. Δεν τους απασχολούν τέτοια ψεύτικα διαμάντια όπως οι γνωριμίες με εξοχότητες. 

ΟTAN ΚΑΝΟΥΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ ένα καπίκι, δεν γυρίζουν με χαρτοφύλακα των εκατό ρουβλιών και δεν καμαρώνουν πως τάχα τους άφησαν να μπουν εκεί που δεν επιτρέπουν στους άλλους. Κι ο Κριλώφ ακόμα λέει πως το άδειο βαρέλι ακούγεται πιο πολύ από το γεμάτο. 

ΑΝ ΕΧΟΥΝ ΤΑΛΕΝΤΟ, ΤΟ ΣΕΒΟΝΤΑΙ. Θυσιάζουν γι' αυτό την ησυχία τους, τις γυναίκες, το κρασί, την κοσμική ματαιότητα. Είναι περήφανοι για την αξία τους και έχουν συνείδηση της αποστολής τους. Αηδιάζουν από την ασχήμια και καλλιεργούν μέσα τους την ομορφιά. 

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΡΟΥΧΑ, δεν μπορούν να βλέπουν στον τοίχο κοριούς, να πατούν σε φτυσιές. Δαμάζουν όσα μπορούν και εξευγενίζουν το ερωτικό ένστικτο. Δεν κατεβάζουν βότκα όπου βρεθούν. Πίνουν μονάχα όταν είναι ελεύθεροι και τους δίνεται ευκαιρία. Γιατί τους χρειάζεται "γερό μυαλό σε γερό κορμί"». 


Ο Άντον Πάβλοβιτς Τσέχωφ (29 Ιανουαρίου 1860-15 Ιουλίου 1904) ήταν Ρώσος συγγραφέας και γιατρός. Θεωρείται από τους κορυφαίους της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Μεγάλωσε δύσκολα, όμως παρ' όλα τα οικονομικά προβλήματα κατάφερε να σπουδάσει Ιατρική στη Μόσχα. Παράλληλα δημοσίευε κείμενά του σε περιοδικά και εφημερίδες. Ένα χρόνο πριν από την απόκτηση του πτυχίου του, εκδίδει το πρώτο του βιβλίο με τίτλο Παραμύθια της Μελπομένης.       Ο Τσέχωφ ήταν ανθρωπιστής. Ως γιατρός βοηθούσε τους ανήμπορους σε κάθε ευκαιρία, πα' ρόλα τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε ο ίδιος εξαιτίας της φυματίωσης. Το 1898 ανέβηκε από το Θέατρο Τέχνης το έργο του Ο Γλάρος. Η τεράστια επιτυχία του έφερε την αναγνώριση στον συγγραφέα. Μερικά από τα πιο γνωστά του έργα είναι Ο θείος Βάνιας, Οι Τρεις Αδερφές, Ο Βυσσινόκηπος, Στο σούρουπο, Η στέπα, Η κυρία με το σκυλάκι κ.ά. 

Πηγή: doctv.gr
Read More »

Ο άνθρωπος που διαβάζει βιβλία στα πιο απίθανα μέρη! [εικόνες]

Μια σειρά από φωτογραφίες που ονομάζεται «Το κάλεσμα του βιβλίου» ανήρτησε στα κοινωνικά δίκτυα, ο 21χρονος Jakub Pavlovsky από την Σλοβακία με σκοπό να ενθαρρύνει τους ανθρώπους να διαβάζουν βιβλία σε μια εποχή που η μοντέρνα τεχνολογία τα έχει αντικαταστήσει.

Τις φωτογραφίες συνοδεύει το μότο : «Βρείτε χρόνο για διάβασμα. Οπουδήποτε, οποτεδήποτε».

----

"Τα βιβλία είναι ο καθρέφτης της ψυχής" - Virginia Woolf


"Πάντα να διαβάζεις κάτι που θα σε κάνει να δείχνεις καλός αν πεθάνεις στην μέση του βιβλίου" - P. J. O’Rourke


"Το άτομο, είτε είναι κύριος είτε κυρία, που δεν ευχαριστιέται μια καλή νουβέλα, πρέπει να είναι ανυπόφορα χαζός" - Jane Austen


"Αν δεν σου αρέσει να διαβάζεις, δεν έχεις βρει το κατάλληλο βιβλίο" - J.K. Rowling


"Η λογοτεχνία είναι μια πολυτέλεια. Η μυθοπλασία είναι μια αναγκαιότητα" 
- G.K. Chesterton







Πηγή: antikleidi.com
Read More »

Πέντε πασίγνωστα βιβλία που γράφτηκαν μέσα στη φυλακή

Οι εντυπωσιακές ιστορίες τους!

Κάθε βιβλίο, είτε είναι best seller, είτε για λίγους, κορυφαίο έργο της παγκόσμιας λογοτεχνίας, μέτριο, πορνογράφημα, αυτο-βιογραφικό κ.ο.κ έχει πάντα μια «δική» του ιστορία η οποία συνδέεται με τη ζωή του συγγραφέα του,τις περιπέτειες μέχρι την έκδοση αλλά και μετά από αυτή. 

Η ιστορία κάποιων βιβλίων βέβαια, όπως και η ζωή κάποιων συγγραφέων τους, είναι πιο συναρπαστική από κάποιες άλλες. Έτσι και η ιστορία πολύ γνωστών βιβλίων από πρόσωπα που μνημονεύουμε μέχρι σήμερα, τα οποία επιδόθηκαν στη συγγραφή τους κατά τη διάρκεια των μοναχικών ωρών που περνούσαν στο κελί της φυλακής όπου κρατούνταν.

1. «Δον Κιχώτης», Μικέλ ντε Θερβάντες, φυλακές Σεβίλλης, εκδ. 1605

Ο «Δον Κιχώτης», αποτελεί ένα από τα πλέον κλασσικά έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Ο πρωτότυπος τίτλος του έργου, ήταν «El ingenioso hidalgo Don Qvixote de la Mancha», δηλαδή «Ο ευφάνταστος ευπατρίδης Δον Κιχώτης της Μάντσας». Αποτελεί το πρώτο μυθιστόρημα που εκτυπώθηκε με το πρώτο μέρος του να κυκλοφορεί το 1605 και το δεύτερο δέκα χρόνια αργότερα. Αφηγείται τις περιπέτειες του αγρότη Αλόνσο Κιχάνο, ο οποίος συνεπαραμένος από διάφορα αναγνώσματα της εποχής σχετικά με τη ζωή των ιπποτών, αρχίζει να πιστεύει πως είναι και ο ίδιος ιππότης και «αναβαπτίζεται» σε Δον Κιχώτης. Έτσι ξεκινάει τα ταξίδια του, πάνω σε ένα ασθενικό άλογο ενώ αργότερα θα τον συντροφεύσει στις περιπέτειες του ο γείτονάς του, Σάντσο Πάντσα. Ο Δον Κιχώτης είναι ερωτευμένος με την Δουλτσινέα και προσπαθεί να την σώσει γιατί έχει πείσει τον εαυτό του ότι βρίσκεται κάτω από την επήρεια μαγικών. Από τις πιο χαρακτηριστικές ιστορίες είναι αυτή της «μάχης» του Δον Κιχώτη με του ανεμόμυλους, η οποία στις μέρες έχει και αλληγορική σημασία.


Το βιβλίο έχει αποτελέσει αντικείμενο εκτεταμένης έρευνας. Μια αναφορά του συγγραφέα στον πρόλογο του πρώτου μέρους δείχνει πως η συγγραφή μεγάλου μέρους του έργου έγινε την περίοδο που ο Θερβάντες ήταν κρατούμενος στις φυλακές της Σεβίλλης, εκτίοντας ποινή για το αδίκημα της κατάχρησης. Αυτό καθώς ο Θερβάντες αντιμετώπιζε συχνά οικονομικά προβλήματα πριν καταξιωθεί στο χώρο του. Έτσι την περίοδο 1594-1596 εργάστηκε ως φοροεισπράκτορας αλλά κατηγορήθηκε πως δεν απέδιδε τους φόρους που εισέπραττε.

2. «Ζουστίν», Μαρκήσιος ντε Σαντ, φυλακές Βαστίλης, εκδ. 1791

Ο Ντονασιέν Αλφόνς Φρανσουά Κόμης ντε Σαντ (1740-1814) ή αλλιώς ο «Θεϊκός Μαρκήσιος», είναι γνωστός Γάλλος συγγραφέας και φιλόσοφος αλλά εξαιτίας των ηδονιστικών θεωρήσεων του πολλοί σήμερα τον γνωρίζουν αποκλειστικά εξαιτίας της καθιέρωσης του όρου «σαδισμός» - αφού ήταν ο ονοματοδότης του όρου - και των γνωστών προτιμήσεών του κατά τη σεξουαλική συνεύρεση, με έμφαση στην πρόκληση φόβου και πόνου στους/στις συντρόφους του. Γι αυτό και αρκετά έργα του αγγίζουν τα όρια της πορνογραφίας, ενώ η φιλοσοφία του προάγει την πλήρη απελευθέρωση από κάθε νομικό ή ηθικό περιορισμό.


Δεν προκαλεί έκπληξη, το γεγονός ότι μετά από πολλές κατηγορίες σε βάρος του (για σοδομισμό, δηλητηριάσεις κ.α), τελικά κατέληξε στις φυλακές της Βαστίλλης. Κατά τραγική ειρωνεία μάλιστα κρατείτο στον Πύργο της Ελευθερίας. Κατά την κατάλυση της Βαστίλλης, τις πρώτες ημέρες της Γαλλικής Επανάστασης (1789) αφέθηκε ελεύθερος αλλά μόνο για να μεταφερθεί αμέσως μετά στο ίδρυμα φρενοβλαβών του Σαρεντόν. Η συγγραφή του έργου «Ζουστίν» έγινε κατά την κράτησή του στις φυλακές ενώ κατά τον εγκλεισμό στο Σαρεντόν έγγραψε το «120 μέρες στα Σόδομα» και το «Διάλογος μεταξύ Ιερέα και Μελλοθάνατου». Το «Ζουστίν» εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1791 ενώ ο Μαρκήσιος απεβίωσε το 1814, παραμένοντας μέχρι τότε έγκλειστος στο ίδρυμα φρενοβλαβών.

3. «De Profundis», Όσκαρ Ουάιλντ, φυλακές Reading, εκδ. 1905

O Όσκαρ Ουάιλντ (1854-1900) ήταν Ιρλανδός μυθιστοριογράφος, δοκιμιογράφος δραματουργός και ποιητής ο οποίος σε πολλούς είναι δυστυχώς περισσότερο ή αποκλειστικά γνωστός για τα ευφυολογήματά του και τον σκανδαλώδη βίο του - κυρίως εξαιτίας των σεξουαλικών του προτιμήσεων -  που ήταν ποινικά κολάσιμες στην εποχή του. Όταν βρισκόταν στο απόγειο της φήμης του μήνυσε τον Μαρκήσιο του Κουίνσμπερι, πατέρα του εραστή του, αλλά κατά τη διάρκεια της δίκης παρουσιάστηκαν στοιχεία σε βάρος του Ουάιλντ ο οποίος αναγκάστηκε να αποσύρει τις κατηγορίες και επιπροσθέτως συνελήφθη με την κατηγορία του σοδομισμού.


Κατά τις δίκες που ακολούθησαν κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε σε δύο χρόνια καταναγκαστικά έργα. Το διάστημα της κράτησής του στις φυλακές Reading, έγραψε μια επιστολή 80 σελίδων, η οποία απευθυνόταν στον εραστή του, Λόρδο Άλφρεντ Ντάγκλας. Σε αυτή αποτυπώνεται όλη η ψυχοσύνθεση του Ουάιλντ με ένα μοναδικό τρόπο. Ο συγγραφέας δεν είχε πρόθεση να εκδοθεί η επιστολή φέροντας μάλιστα τον τίτλο "De Profundis" που σημαίνει Εκ βαθέων, φράση που προέρχεται από τον Ψαλμό 130.1 «Εκ βαθέων εκέκραξά Σοι, Κύριε». Ωστόσο εκδόθηκε το 1905 με αυτό τον τίτλο. Ο δε συγγραφέας πέθανε άπορος στο Παρίσι , τον Νοέμβριο του 1900, σε ηλικία 46 ετών.

4. «Ο αγών μου», Αδόλφος Hitler, φυλακές Landsberg, εκδ. 1925

Για τον δικτάτορα, ηγέτη της ναζιστικής Γερμανίας, Αδόλφο Χίτλερ (1889-1945) μάλλον δεν χρειάζονται και πολλές συστάσεις... Είναι ο άνθρωπος που από στρατιώτης κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και ζωγράφος, έγινε ο άνθρωπος που αιματοκύλισε τον κόσμο. Πριν όμως καταφέρει να αναδειχθεί σε Φύρερ του Γ' Ράιχ, είχε περάσει περίπου ένα χρόνο στη φυλακή... Ο Χίτλερ είχε κριθεί ένοχος για συμμετοχή στο «πραξικόπημα της μπιραρίας» αφού τον Νοεμβρίου του 1923 μαζί με μερικούς ένοπλους έκανε έφοδο σε μια μπιραρία της Βαυαρίας και μαζί με τον εθνικιστή Γκούσταβ Καρ συζήτησαν ανοιχτά την ανατροπή της κυβέρνησης. Την επόμενη ο Χίτλερ επιτέθηκε στο Βαυαρικό Υπουργείο Στρατιωτικών αλλά το πραξικόπημα ανετράπη και ο Χίτλερ συνελήφθη και καταδικάστηκε σε πενταετή ποινή φυλάκισης. Εξέτισε ωστόσο, περίπου ένα χρόνο.


Κατά την φυλάκισή του στο Landsberg, δεν έχασε χρόνο και άρχισε να γράφει το πρώτο μέρος του βιβλίου του «Ο Αγών μου» (Μein Kampf) μαζί με τον Ρούντολφ Ες (Rudolf Hess), ενώ το δεύτερο μέρος γράφτηκε μετά την αποφυλάκισή του. Κυρίως το πρώτο μέρος του βιβλίου μπορεί χαρακτηρίζεται αυτοβιογραφικό ενώ στο σύνολο του πονήματος του, περιγράφονται αναλυτικά οι αρχές και η ιδεολογία του γερμανικού εθνικοσοσιαλισμού – Ναζισμού, οι αγαπημένες θεωρίες συνωμοσίες του Χίτλερ, η ανάγκη για την εκπόνηση του μεγάλου «φυλετικού αγώνα» και την εξόντωση των Μπολσεβίκων αλλά και της πλήρους κατάλυσης της Δημοκρατίας.

Αρχικά ο Χίτλερ ήθελε το βιβλίο να φέρει τον τίτλο «Τεσσεράμισι χρόνια αγώνα ενάντια στο ψέμα, τη βλακεία και τη δειλία». Το βιβλίο εκδόθηκε πρώτη φορά το 1925 και μέχρι το 1934 πούλησε 40.000 αντίτυπα και μέχρι το τέλος του πολέμου 10.000.000. Ο δε Χίτλερ, λόγω συστηματικής φοροδιαφυγής για τα συγγραφικά του δικαιώματα, έφτασε να οφείλει 405.500 μάρκα (σημερινά 6 εκατομμύρια ευρώ), τα οποία και παραγράφηκαν όταν έγινε Καγκελάριος. Δυστυχώς το συγκεκριμένο... συγγραφικό έργο αποτελεί μέχρι σήμερα την αδιαμφισβήτητη βίβλο των απανταχού Ναζιστών.

5. «Γράμματα από τη Φυλακή», Αντόνιο Γκράμσι, φυλακές Regina, εκδ. 1947

Το όνομα του Ιταλού φιλοσόφου, συγγραφέα και πολιτικού Αντόνιο Γκράμσι (1891 -1937), έχει συνδεθεί με τον ευρύτερο πολιτικό χώρο της Αριστεράς. Από τη νεαρή ηλικία ενστερνίστηκε τη σοσιαλιστική ιδεολογία και σύντομα αναδείχθηκε σε ανώτατο καθοδηγητικό στέλεχος του σοσιαλιστικού κόμματος ενώ έγραφε και στην εφημερίδα - όργανο του κόμματος «Εμπρός», την ίδια περίοδο μάλιστα με τον Μπενίτο Μουσολίνι ο οποίος τότε δήλωνε οπαδός του σοσιαλισμού. Το 1921 ο Γκράμσι ίδρυσε το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ιταλίας το οποίο όμως τέθηκε εκτός νόμου με την άνοδο του φασισμού στη χώρα.


Οι ηγέτες του Κομμουνιστικού Κόμματος συνελήφθησαν. Μεταξύ αυτών και ο Γκράμσι ο οποίος καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 20 ετών. Ωστόσο δεν εγκατέλειψε την ιδεολογία του ούτε και το αγώνα, ο οποίος συνεχίστηκε μέσα από τη φυλακή Regina όπου έγραφε διαρκώς, με απώτερο στόχο ένα συγγραφικό έργο το οποίο θα παρουσίαζε όλα τα θεωρητικά και πρακτικά προβλήματα του εργατικού κινήματος και τα εθνικά και πολιτιστικά προβλήματα της Ιταλίας. Το έργο του δεν ολοκληρώθηκε εξαιτίας της επιδείνωσης της υγείας του και τελικά πέθανε στη φυλακή τον Απρίλιο του 1937. Το «Γράμματα από τη Φυλακή», εκδόθηκε το 1947 και περιλαμβάνει επιστολές κατά τη διάρκεια κράτησής του. Σε αυτές, όπως έχουν σχολιάσει αρκετοί κριτικοί, γίνονται εμφανή τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς του, η ηθική και η εντιμότητα που τον διέκρινε, η επιμονή του και η προσήλωση του στα ιδεώδη στα οποία αφιέρωσε τη ζωή του.
Read More »

Booksharing στη Στοά του Βιβλίου

Νέo event Booksharing



Το Σάββατο 23 Μαϊου σας περιμένουμε για άλλο ένα event Booksharing!


Θα μαζευτούμε για να ανταλλάξουμε αγαπημένα μας βιβλία, να μιλήσουμε για κάτι που αγαπάμε και να το μοιραστούμε μέ έναν άλλον άνθρωπο.

Μετά την ανταλλαγή θα ακολουθήσει αφιέρωμα σε διάσημα βιβλία που μεταφέρθηκαν στον κινηματογράφο όπως και ένα παιχνίδι με ένα συμβολικό δώρο!

Σας περιμένουμε το Σάββατο 23 Μαϊου, στις 19:00, στο cafe "Γράμμα", εντός της Στοάς του Βιβλίου, Πεσμαζόγλου 5 & Σταδίου, Αρσάκειο Μέγαρο

Πληροφορίες

697 83 19 548
info@booksharing.gr 
Read More »

Ωδή στη φιλία! [6 αποσπάσματα]

6 κείμενα για τη Φιλία 


ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ: Δεν πρέπει να αποδεχόμαστε ούτε τους πολύ βιαστικούς στη φιλία ούτε τους πολύ διστακτικούς, γιατί για χάρη της φιλίας χρειάζεται και να διακινδυνεύουμε. Δεν έχουμε τόσο ανάγκη τη βοήθεια των φίλων μας, όσο τη βεβαιότητα για τη βοήθειά τους. Φίλος δεν είναι ούτε εκείνος που διαρκώς επιζητεί το χρήσιμο ούτε εκείνος που ποτέ δεν το συνδυάζει με τη φιλία. Γιατί ο ένας, με πρόσχημα την ευεργεσία, εμπορεύεται το αντάλλαγμα, ενώ ο άλλος σκοτώνει την καλή ελπίδα για το μέλλον. Στον πόνο των φίλων συμπάσχουμε όχι θρηνώντας αλλά μεριμνώντας γι’ αυτούς. 

Απόσπασμα από το "Επίκουρος". 

ΧΑΛΙΛ ΓΚΙΜΠΡΑΝ: Ο φίλος σας είναι η εκπλήρωση των αναγκών σας. Είναι το χωράφι που εσείς σπέρνετε με αγάπη και θερίζετε με ευγνωμοσύνη. Και είναι το τραπέζι σας και το παραγώνι σας. Γιατί πηγαίνετε στον φίλο με την πείνα σας, και τον αναζητάτε για τη γαλήνη σας. Όταν ο φίλος σας εκφράζει τις σκέψεις του, δεν φοβάστε το όχι στη δική σας σκέψη, ούτε αποσιωπάτε το ναι. Και όταν εκείνος είναι σιωπηλός, η καρδιά σας δεν παύει για ν' ακούσει την καρδιά του. Γιατί στη φιλία, όλες οι σκέψεις, όλες οι επιθυμίες, όλες οι προσδοκίες γεννιούνται και μοιράζονται χωρίς λέξεις, με χαρά που είναι άφωνη. 

Απόσπασμα από το "Ο προφήτης, ο κήπος του προφήτη". 

ΜΙΣΕΛ ΝΤΕ ΜΟΝΤΑΙΝ: Η μοναδική και κύρια φιλία ξηλώνει κάθε άλλη υποχρέωση. Το μυστικό που ορκίστηκα να μην το φανερώσω σε κανέναν, μπορώ χωρίς να πατήσω τον όρκο μου να το πω σ' εκείνον που δεν είναι άλλος, είμαι εγώ. Είναι ένα αρκετά μεγάλο θαύμα το να γίνει κανένας διπλός· και δεν γνωρίζουν τη μεγαλοσύνη του όσοι μιλούνε για τριπλασίασμα. Τίποτε δεν είναι υπέρτατο, που έχει το όμοιό του. Και όποιος θα υποθέσει ότι από τους δυο αγαπώ τον ένα όσο και τον άλλο, και ότι οι δυο αυτοί αγαπούν ο ένας τον άλλο και μ' αγαπούνε όσο τους αγαπώ, πολλαπλασιάζει σε αδελφάτο το πράμα το πιο ένα και ενωμένο, και που ακόμα και ένα μονάχο δείγμα του είναι το πιο σπάνιο πράμα στον κόσμο. 

Απόσπασμα από το "Περί φιλίας". 


ΚΟΡΝΗΛΙΟΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ: Η φιλία προέρχεται από το ρήμα φιλώ, που σημαίνει αγαπώ. Όχι αγαπώ ερωτικά, αν και αυτό το νόημα είναι επίσης δυνατό. Η φιλία είναι το γένος, που σαν επιμέρους είδη του έχει τις διάφορες μορφές συναισθημάτων, που μπορούν να συνδέσουν τα άτομα. Και στην ελληνική πόλη, η φιλία έχει πολύ σημαντικές θεσμικές πτυχές. Βεβαίως, πρόκειται κυρίως για τη φιλική σχέση μεταξύ ανδρών, συχνά βάσει άτυπων πολιτικών συνδέσμων που ονομάζονται εταιρείαι, ενώ ο Πλάτων, όπως και ο Αριστοτέλης, θα πουν δικαίως, ότι η φιλία είναι κατ’ εξοχήν ο τύπος σχέσης, που μπορεί να ευδοκιμήσει και να αναπτυχθεί σε μια ελεύθερη κοινότητα και ότι μια τέτοια κοινότητα την προϋποθέτει.

Απόσπασμα από σεμινάριο (1983) του Κ. Καστοριάδη, το οποίο έχει συμπεριληφθεί στην Ελληνική ιδιαιτερότητα, Τόμος Β΄, "Η Πόλις και οι νόμοι"

ANTOYAN NTE ΣΑΙΝΤ ΕΞΥΠΕΡΥ: Η αλεπού κοίταξε τον μικρό πρίγκιπα για πολλή ώρα. Σε παρακαλώ, εξημέρωσέ με! είπε. -Το θέλω, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, αλλά δεν έχω πολύ χρόνο. Έχω να ανακαλύψω φίλους και πολλά πράγματα να γνωρίσω. -Γνωρίζουμε μονάχα τα πράγματα που εξημερώνουμε, είπε η αλεπού. Οι άνθρωποι δεν έχουν πια καιρό να γνωρίζουν τίποτα. Τ’ αγοράζουν όλα έτοιμα απ’ τους εμπόρους. Επειδή όμως δεν υπάρχουν έμποροι που να πουλάνε φίλους, οι άνθρωποι δεν έχουν πια φίλους. Αν θέλεις ένα φίλο, εξημέρωσέ με. 

Απόσπασμα από τον "Μικρό Πρίγκιπα". 

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ: Φίλος με την έννοια της αληθινής φιλίας δεν μπορεί να είναι κανείς με πολλούς ανθρώπους, όπως δεν μπορεί αν είναι ερωτευμένος με πολλά πρόσωπα συγχρόνως. Γιατί η πραγματική φιλία μοιάζει με την υπερβολή, και η υπερβολή όταν πρόκειται για αγάπη, στρέφεται από τη φύση της σ' ένα ορισμένο πρόσωπο. Και φυσικά, δεν είναι δυνατό, ν' αρέσουν πολλοί στο μεγαλύτερο βαθμό στο ίδιο πρόσωπο. Εκτός απ' αυτά πρέπει ν' αποκτήσει κανείς με μακροχρόνια επικοινωνία σχετική πείρα (για το χαρακτήρα τους), πράγμα πάρα πολύ δύσκολο. Είναι ενδεχόμενο, όταν πρόκειται για συμφέρον και ευχαρίστηση ν' αρέσει κάποιος σε πολλούς, γιατί είναι πολλοί οι τέτοιοι, κι η (αμοιβαία) παροχή υπηρεσιών χρειάζεται λίγο χρόνο. 

Απόσπασμα από το "Αριστοτέλους Ηθικά Νικομάχεια Ι–ΙΙ". Αθήνα: Νομική Βιβλιοθήκη.   

Πηγή: www.doctv.gr
Read More »

Φιοντόρ Μ. Ντοστογιέφσκι: ο ιδιοφυής ψυχογράφος!

Ο κορυφαίος Ρώσος δημιουργός, το έργο του οποίου αποτελεί ορόσημο στην παγκόσμια λογοτεχνία, έφυγε από τη ζωή στις 28 Ιανουαρίου του 1881. Ο ιδιοφυής Ντοστογιέφσκι χαρακτηρίζεται από τους κριτικούς ως ένας από τους σπουδαιότερους ψυχογράφους, ενώ είναι αξιοθαύμαστη η ποιότητα του συνόλου των έργων του, η πλειοψηφία των οποίων χαρακτηρίζεται αριστουργηματική.

Ο Fyodor Mikhailovich Dostoyevsky γεννήθηκε στις 30 Οκτωβρίου του 1821 στη Μόσχα. Ο μεσοαστός πατέρας του Mikhail Andreevich, συνταξιούχος στρατιωτικός χειρούργος, ήταν αλκοολικός με βίαια ξεσπάσματα ενώ η μητέρα του Maria το άκρως αντίθετο, μια τρυφερή μορφή με την οποία ο νεαρός Fyodor είχε μια βαθιά σχέση αγάπης. Η μητέρα του, η οποία πέθανε από φυματίωση την ίδια μέρα με τον εθνικό ποιητή της Ρωσίας Aleksandr Pushkin το 1837, αποτέλεσε το πρότυπο της γυναικείας καρτερικότητας και καλοσύνης για πολλές ηρωίδες στο έργο του ενώ εμφύσησε στον γιο της τη βαθιά χριστιανική της πίστη.

Τον επόμενο χρόνο ο 17χρονος Fyodor εστάλη με τον αδερφό του Mikhail σε οικοτροφείο. Ο δρ. Ντοστογιέφσκι βυθίστηκε ακόμα περισσότερο στο αλκοόλ και οι εκρήξεις βίας του έγιναν πιο συχνές και άγριες εις βάρος των δουλοπάροικών του, κάτι που απέβη μοιραίο, αφού στις αρχές του Ιούνη ο γιατρός βρέθηκε δολοφονημένος - κατά τις ενδείξεις από υποτελείς του. Ήδη πριν από το θάνατο του πατέρα του, ο Fyodor είχε ξεκινήσει σπουδές στη Στρατιωτική Ακαδημία Μηχανικών, στην Αγία Πετρούπολη. Αν και απογοητεύτηκε σύντομα από το είδος της μόρφωσης που τελικά λάμβανε στην Ακαδημία, αποφοίτησε το 1843 με μέτριους βαθμούς. Μέτριοι βαθμοί, μέτριος ως συνέπεια και ο μισθός της θέσης γραφείου στην οποία διορίστηκε.

Ζούσε σε συνθήκες πενίας, αφού ξόδευε απλόχερα τα λίγα που λάμβανε ενώ είχε ήδη αναπτύξει πάθος με τον τζόγο, κάτι το οποίο θα είχε ως αποτέλεσμα να βρίσκεται χρεωμένος σε όλη του σχεδόν τη ζωή. Όταν το 1844 διορίστηκε σε ένα μακρινό πόστο, ωστόσο, αρνήθηκε τη θέση, λαμβάνοντας την απόφαση να ζει πια από την πένα του. Πρώτη του τυπωμένη δουλειά εμφανίζεται να είναι η μετάφραση της Eugénie Grandet του Honoré de Balzac, ενώ πρώτο δικό του συγγραφικό έργο, ο Φτωχόκοσμος, το 1846, που κερδίζει αμέσως τον έπαινο του γνωστού και με επιρροή κριτικού λογοτεχνίας Vissarion Belinsky. Ο Fyodor έρχεται σε επαφή με λογοτεχνικούς κύκλους και γίνεται μέλος μιας ομάδας ουτοπιστών σοσιαλιστών.

Άθελα του, κατά πολλούς, ο Dostoyevsky βρίσκεται μπλεγμένος σε μια συνωμοσία για την ανατροπή του τσάρου Νικόλαου του Α’ και, στις 22 Απριλίου 1849, συνελήφθη και φυλακίστηκε. Στη δίκη του απαγγέλθηκαν οι ακόλουθες κατηγορίες: - Ως πρώην αξιωματικός του Στρατού άκουσε επικρίσεις για τον Στρατό χωρίς να αντιδράσει. - Ανάγνωσε σε ένα κύκλο ατόμων μια επιστολή του Belinsky προς τον διάσημο συγγραφέα Nikolai Gogol, στην οποία ασκούνταν κριτική προς την Εκκλησία και την κυβέρνηση. - Είχε στην κατοχή του παράνομο πιεστήριο. - Συμμετείχε σε συνωμοσία για τη δολοφονία του Τσάρου. Ο Dostoyevsky δήλωσε «αθώος» στην τελευταία κατηγορία αλλά χωρίς αυτό να φέρει κάποιο θετικό αποτέλεσμα. Οι δικαστές καταδίκασαν όλους τους κατηγορούμενους σε θάνατο από εκτελεστικό απόσπασμα. Στις 22 Δεκεμβρίου του 1849, ο 28χρονος Fyodor οδηγείται, μαζί με τα άλλα μέλη του Κύκλου Petrashevsky, ενώπιον του αποσπάσματος.

Την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή, ωστόσο, η εκτέλεση ματαιώθηκε αφού ανακοινώθηκε η απόφαση του Τσάρου να μετατρέψει την θανατική καταδίκη σε καταναγκαστικά έργα, στο Ομσκ της Σιβηρίας. Στην παγωμένη Σιβηρία ο Dostoyevsky πέρασε τέσσερα χρόνια με βασανισμούς και εξευτελισμούς. Η επιληψία από την οποία έπασχε όλη του τη ζωή επιδεινώθηκε. Το 1854 απελευθερώνεται από τη φυλακή αλλά είναι υποχρεωμένος να εκτίσει το δεύτερο μέρος της ποινής του, τη στρατιωτική θητεία στην εσχατιά της Σιβηρίας, κοντά στα σύνορα με την Κίνα. Εκεί γνωρίζεται και με την Maria Dmitrievna Isaev, μια ήδη παντρεμένη γυναίκα και την ερωτεύεται. Το ζευγάρι παντρεύεται το 1857, μετά το θάνατο του συζύγου της, αλλά ο έγγαμος βίος δεν φέρνει την ευτυχία που ονειρευόταν ο Dostoyevsky. Από τις εμπειρίες του στο κάτεργο θα προκύψει το Σπίτι των Νεκρών (1862).


Απασχολείται όλο και περισσότερο με τη συγγραφή και τα ερωτήματα που τον απασχολούν, οι εμπειρίες από τη φυλακή και τη στρατιωτική εξορία είχαν επιφέρει μεγάλες αλλαγές στις πολιτικές και θρησκευτικές πεποιθήσεις του. Βαθιά θρησκευόμενος και πιο συντηρητικός έχει πολύ πιο κριτική στάση απέναντι στα ευρωπαϊκά φιλοσοφικά ρεύματα και στα γραπτά του ασχολείται όλο και περισσότερο με τις ρώσικες παραδοσιακές αξίες της υπαίθρου. Το 1859 επιστρέφει ξανά στην Αγία Πετρούπολη και προχωρά μαζί με τον αδερφό του Mikhail στην έκδοση δυο περιοδικών, Vremya (Χρόνος) και Epokha (Εποχή), χωρίς επιτυχία όμως. Το 1864 επιφυλάσσει σκληρά χτυπήματα για τον Dostoyevsky: η σύζυγος του πεθαίνει από φυματίωση και σύντομα συνοδεύει στον τάφο και τον αδερφό του. Ενώ είναι ήδη χρεωμένος, αναλαμβάνει και τα χρέη του αδερφού του καθώς και τη διατροφή της χήρας και των παιδιών του. Βυθίζεται στην κατάθλιψη και συχνάζει όλο και περισσότερο σε σαλόνια τζόγου, συσσωρεύοντας όλο και περισσότερα χρέη. Σύμφωνα με πολλές αναφορές ολοκλήρωσε υπό μεγάλη βιασύνη το Έγκλημα και Τιμωρία , το διασημότερο μάλλον έργο του, προκειμένου να λάβει μια προκαταβολή που είχε μεγάλη ανάγκη.

Το Έγκλημα και Τιμωρία δημοσιεύθηκε την περίοδο Ιανουαρίου-Δεκεμβρίου του 1866 στο Ruskii vestnik (Ο Ρώσος Αγγελιοφόρος) και κυκλοφόρησε τον επόμενο χρόνο ως βιβλίο. Με παρόμοιο τρόπο έγραψε και τον Παίχτη , αφού αν δεν τον παρέδιδε έγκαιρα, ο εκδότης του θα διεκδικούσε όλα τα δικαιώματα του συγγραφέα. Ερωτεύεται την 20χρονη στενογράφο Anna Grigoryevna Snitkina, στην οποία υπαγορεύει τον Παίχτη, και το 1867 παντρεύονται. Για να αποφύγει τους δανειστές το ζευγάρι αναχωρεί για την Ευρώπη, όπου θα παραμείνει για τέσσερα χρόνια. Επισκέπτονται τη Γερμανία, την Ελβετία και την Ιταλία ενώ η φήμη του Dostoyevsky πίσω στη Ρωσία μεγαλώνει σταδιακά. Οι Δαιμονισμένοι σημειώνουν μεγάλη επιτυχία όπως και οι μηνιαίες δημοσιεύσεις του Ημερολόγιου του Συγγραφέα, τα χρόνια 1873-1881. Την εποχή που κυκλοφορούν οι «Αδερφοί Καραμαζώφ» (1879-80), έργο που πολλοί χαρακτηρίζουν ως το καλύτερό του, ο Dostoyevsky απολαμβάνει ήδη την καθολική αναγνώριση ως ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της χώρας του. Με αυτό που έμελλε να είναι το τελευταίο έργο του, ο Dostoyevsky καταπιάνεται με την πατροκτονία, θέμα που απασχολεί σε ολόκληρη τη ζωή του τον συγγραφέα.

Το 1880, απαγγέλει τον λόγο για τον Pushkin κατά τα αποκαλυπτήρια του μνημείου του μεγάλου ποιητή στη Μόσχα. Με την ηλικία γίνεται όλο και πιο δύσκολη η ανάνηψη από τις επιληπτικές κρίσεις και, στις 28 Ιανουαρίου 1881, ο Fyodor Mikhailovich Dostoyevsky πεθαίνει σε ηλικία 60 ετών. Την κηδεία και την νεκρική πομπή του «εθνικού λογοτεχνικού ήρωα» ή «προφήτη» της Ρωσίας παρακολούθησαν σαράντα χιλιάδες πολιτών. Ο τάφος του βρίσκεται στο Μοναστήρι Alexander Nevsky στην Αγία Πετρούπολη.


Λέγεται ότι o Leo Tolstoy, αν και δεν είχαν συναντηθεί ποτέ οι δυό τους, ξέσπασε σε δάκρυα όταν έμαθε για το θάνατο του Dostoyevsky καθώς και ότι όταν ο Tolstoy πέθανε, στον σιδηροδρομικό σταθμό Astapovo, είχε μαζί του ένα αντίτυπο των Αδερφών Καραμαζόφ. Εκτός από τους Ρώσους, ο Dostoyevsky επηρέασε σημαντικά και πολλούς άλλους σύγχρονούς του και μελλοντικούς συγγραφείς, όπως οι Thomas Mann, Ernest Hemmingway, Virginia Woolf, James Joyce κ.α. Ο Albert Camus αναγνώριζε στον Dostoyevsky τον "σπουδαιότερο προφήτη του 20ού αιώνα", ενώ τόσο ο Nietzsche όσο και ο Sigmund Freud έχουν αντλήσει από το έργο του. Ο Nietzsche αναφερόταν στον Dostoyevsky ως τον μοναδικό ψυχολόγο από τον οποίο είχε να μάθει κάτι. Ο Freud έγραψε το άρθρο Ο Dostoyevsky και η Πατροκτονία και αν και είναι κριτικός απέναντι στο έργο του συγγραφέα, κατατάσσει τους αδερφούς Καραμαζόφ μεταξύ των τριών σπουδαίοτερων έργων λογοτεχνίας. Ο δε Albert Einstein είχε πει: «ο Dostoyevsky μου προσφέρει πολύ περισσότερα από οποιονδήποτε επιστήμονα».

Μυθιστορήματα

Oι φτωχοί (1846)
Ο σωσίας (1846)
Νιετόσκα Νιεζβάνοβα (1849)
Το όνειρο του θείου μου (1859)
Το χωριό Στεπαντσίκοβο και οι κάτοικοί του (1859)
Αναμνήσεις από το σπίτι των πεθαμένων (1860-1862)
Ταπεινωμένοι και καταφρονεμένοι (1861)
Σημειώσεις από το υπόγειο (1864)
Ο παίκτης (1866)
Έγκλημα και τιμωρία (1866)
Ο ηλίθιος (1868)
Ο αιώνιος σύζυγος (1870)
Οι δαιμονισμένοι (1871-1872)
Ο έφηβος (1875)
Αδελφοί Καραμαζώφ (1879-1880)



Για μία περισσότερο διεισδυτική ματιά στη ζωή & το έργο του μεγάλου συγγραφέα: 

ΦΙΟΝΤΟΡ ΜΙΧΑΗΛΟΒΙΤΣ ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ (ΧΑΡΤΟΔΕΤΗ ΕΚΔΟΣΗ)
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
GROSSMAN P. L.


Μία βιογραφία. Μία διεισδυτική ματιά στη ζωή, στο έργο και τα πάθη του Μεγάλου Αμαρτωλού, ο οποίος με το έργο του σημάδεψε όχι μόνο τη λογοτεχνία της ιδιαίτερης πατρίδας του, μα και του κόσμου ολάκερου. Το σώμα των χρόνων της ζωής του μεγάλου συγγραφέα ξετυλίγεται μέσα από τις σελίδες της αφήγησης του Λεονίντ Γκρόσσμαν, του ανθρώπου που γνώρισε από κοντά όλους όσοι ήταν στο περιβάλλον του Φ. Μ. Ντοστογιέφσκι. Από τη μία σελίδα στην άλλη, ο συγγραφέας, και μαζί με αυτόν ο αναγνώστης, ακολουθεί τη διαδρομή του ανθρώπου που συνομίλησε με τον Μεγάλο Ιεροεξεταστή, που συναναστράφηκε με το Θείο Βρέφος, που έπαιξε στη ρουλέτα εξαντλώντας το καταραμένο απόθεμα ζωής, που βυθίστηκε σε πάθη ανθρώπινα και που με χειρουργική ακρίβεια κατέγραψε την υποβόσκουσα εκρηκτικότητα της ανθρώπινης ψυχής, εκεί στο σπίτι των πεθαμένων. Μια βιογραφία, μια πορεία μέσα στην ιλιγγιώδη σιωπή και τις εκκωφαντικές κραυγές του Φ. Μ. Ντοστογιέφσκι, του ανθρώπου που με το έργο του άλλαξε για πάντα τον ρου της λογοτεχνίας.

Πηγές: Dartmouth College, Middlebury College, Joseph Frank: «Dostoevsky: Α Writer in His Time», Wikipedia.org, tvxs.gr

Read More »