Δέκα βιβλία με θέμα τον έρωτα που αξίζει να διαβαστούν!

 
    Προσπαθώντας να αποφύγουμε τα υπέροχα και κλασσικά που όλοι ξέρουμε, Άννα Καρένινα, Ανεμοδαρμένα Ύψη, Ρωμαίος και Ιουλιέτα, έρωτας στα χρόνια της χολέρας, Το τέλος μιας σχέσης… 10 άλλα βιβλία με θέμα τον έρωτα που αξίζει να διαβαστούν
… 
il_570xN.222997746

  • Γράμματα στον Ελικώνα- Μαρίνα Τσβετάγιεβα
    Η ερωτική επιστολογραφία της σπουδαίας ποιήτριας. Σπαραχτική, απόλυτη, και παθιασμένη μέχρι εκεί που δεν πάει. «Ούτε καν ξέρω: Είστε στη ζωή μου; Στις εκτάσεις της ψυχής μου – όχι. Αλλά εκεί, στις όχθες της ψυχής, σε αυτό το ορισμένο ανάμεσα σε: γη και ουρανό, ψυχή και σώμα, σκύλο και λύκο, πριν τον ύπνο, μετά το όνειρο, εκεί όπου “εγώ δεν είμαι πια εγώ, κι ο σκύλος μου δεν είναι πια δικός μου”, εκεί όχι μόνο είστε, αλλά είστε μόνο εσείς Να μ’ αγαπάτε πολύ, να μ’ αγαπάτε ωραία, να μ’ αγαπάτε διαφορετικά! Πάντοτε ήθελα να μ’ αγαπούν-όπως είμαι-γι αυτό που είμαι-επειδή είμαι. Όχι γι αυτό που, κατά τη γνώμη σας, θα μπορούσα, θα όφειλα ή θα είχα οφείλει να είμαι. Να μ’ αγαπούν, εμένα, κι όχι το ιδανικό και ψεύτικο πλάσμα που πλάθει με τη φαντασία του και ο τελευταίος ποιητής της σειράς που γίνεται ο κάθε ερωτευμένος.” εκδ. Γαβριηλίδης
  • Η κυρία με το σκυλάκι- Αντον Τσέχωφ
    Αν και έχουν περάσει παραπάνω από εκατό χρόνια από το θάνατό του, ο Άντον Τσέχωφ παραμένει ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς όλων των εποχών. Η «κυρία με το σκυλάκι», αριστοκράτισσα από την επαρχία, συναντά έναν Μοσχοβίτη φιλόλογο στη Γιάλτα. Ανάμεσα στους δυο παντρεμένους ξεκινά ένας δεσμός που μοιάζει να είναι προϊόν της ρομαντικής ατμόσφαιρας του παραθαλάσσιου θέρετρου. Η λογική επιβάλλει τη διάλυσή του με την επιστροφή στην πεζή πραγματικότητα. Ωστόσο ο Ντμίτρι Γκούρωφ διαπιστώνει πως αυτή η γυναίκα έχει κάτι που δεν τον αφήνει να την ξεχάσει. Στο γνωστότερο και, ίσως το αρτιότερο, διήγημά του ο Τσέχωφ αναλύει αριστοτεχνικά την ένταση των συναισθημάτων και την αλλαγή στην καρδιά και τη συμπεριφορά των δύο πρωταγωνιστών, δημιουργώντας μια αξέχαστη ιστορία παθιασμένου έρωτα. εκδ. Μελάνι 

waiting_in_grand_central_station 

  • Οικίες απιστίες -Χανίφ Κιουρέισι
    Μια συγκλονιστική και απόλυτα ειλικρινής ιστορία ενός άνδρα που ετοιμάζεται να εγκαταλείψει την οικογένειά του, την σύζυγο και τα παιδιά σου, για να βρει τον έρωτα σε μια άλλη νεότερη γυναίκα. Πόνος, σκληρές αλήθειες, ενοχές αλλά και η μεγάλη ανάγκη για αγάπη και πάθος που δεν τελειώνει εύκολα, όσο και να μην θέλουμε να το παραδεχτούμε. εκδ. Καστανιώτης
  • Η καλή ζωή – Τζει Μακίνερνι
    Ενα σπουδαίο μυθιστόρημα για την ματαιότητα του πλούτου, των κανόνων, της καλής συμπεριφοράς, και για την ατέλειωτη μοναξιά που κρύβεται μέσα στους ανθρώπους. Μέσα από τη λαμπερή και ζηλευτή ζωή των ηρώων του, σαν αλεξικέραυνο μας διαπερνά η ωμή, χειμαρώδης ανάγκη των ηρώων του για συντροφιά, για αγάπη και για μοίρασμα. Θα χρειαστεί ένα γεγονός τόσο συγκλονιστικό όσο η επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου στους Δίδυμους Πύργους για να τους   μια διέξοδο από τη συναισθηματική χαύνωση. Εκδ. Πόλις 

article-0-127AB5DA000005DC-15_964x585 

  • Πλωτή Πόλη- Μάρω Δούκα
    O Mάρκος, σαραντάρης κοινωνιολόγος με ακαδημαϊκή καριέρα και συγγραφική δράση, νυμφευμένος στο Παρίσι, με δύο παιδιά, συναντά την 28χρονη Όλγα, ανερχόμενη ηθοποιό που, ύστερα από έναν αποτυχημένο γάμο, ζει μόνη στην Aθήνα, και περνούν μαζί ένα αλησμόνητο δεκαήμερο. Έκτοτε, οι δύο ήρωες αρχίζουν να ακροβατούν επικίνδυνα στα σχοινιά της επιθυμίας που οι ίδιοι τεντώνουν: εκείνος πάντα με δίχτυ ασφαλείας, εκείνη αδιάκοπα φλερτάροντας με τη σκοτεινή γοητεία του κενού… Μια σπαρακτική ιστορία για την επιθυμία, για την μοναξιά, για το πως είναι ενας πραγματικά απαγορευμένος έρωτας. Για την αναμονη, για την υπομονή, μέχρι… εκδ. Πατάκης
  • Η ιστορία ενός έρωτα- Νικόλ Κράους
    Όταν ένας μεγάλος έρωτας ζει μέσα σε ένα βιβλίο… μπορεί να επιζήσει διασχίζοντας ωκεανούς και γενιές, αλλάζοντας τις ζωές όσων το διάβασαν. Ένας χαμένος έρωτας, ένα μυστηριώδες γράμμα και ένα βιβλίο που ξεχειλίζει από έρωτα θα γίνουν η αφορμή για να λυθεί το κουβάρι μιας ολόκληρης ζωής. Ένα νεαρό κορίτσι έχει πάρει το όνομά του από την ηρωίδα του βιβλίου κι αυτό είναι κάτι που τη συναρπάζει και της εξάπτει την περιέργεια. Θα ξεκινήσει έτσι μια περιπέτεια για να βρει τη συνονόματή της ηρωίδα… Πόσο όμως αυτό θα αλλάξει τη ζωή της, αλλά και τις ζωές των ανθρώπων που αγαπά; εκδ. Μεταίχμιο 


cute-love-pictures-black-and-white-7 

  • Η πρώτη αγάπη- Ιβάν Τουργκένιεφ
    Η πολύ σημαντική νουβέλα του Τουργκένιεφ, για την πρώτη αγάπη ενός 16 χρονου αγοριού για ένα μεγαλύτερο κορίτσι που είναι ερωτευμένο αλλά όχι μαζί του… «Σε όλη της την ύπαρξη, την ζωηρή και ωραία, υπήρχε ένα ιδιαίτερα γοητευτικό μείγμα πονηριάς και ξεγνοιασιάς, προσποίησης και αφέλειας, ηρεμίας και σβελτάδας· σε όλα όσα έκανε, σε όλα όσα έλεγε, σε κάθε της κίνηση διακρινόταν μια λεπτή, ανάλαφρη χάρη, όλα πρόδιδαν μια ιδιόμορφη, παιχνιδιάρικη δύναμη. Και το πρόσωπο της άλλαξε αδιάκοπα, έπαιξε και αυτό. Εξέφραζε σχεδόν ταυτόχρονα κοροϊδία, περίσκεψη και περιπάθεια. Τα πιο διαφορετικά συναισθήματα, ανάλαφρα και γρήγορα, όπως οι σκιές από τα σύννεφα σε μια ηλιόλουστη μέρα με πολύ αέρα, περνούσαν κάθε τόσο απ” τα μάτια και τα χείλη της.» εκδ. Ερατώ
  • Γράμματα στην Οφηλία- Φερνάντο Πεσσόα
    Η πολυσχιδής προσωπικότητα του Πεσσόα μέσα από τα γράμματα που έστελνε για χρόνια στην μία και από μακριά- ως επί το πλείστον- αγαπημένη του Οφηλία. εκδ. Εξάντας 


ta4e008_girlyfinal 

  • Τα 100 ερωτικά σονέτα- Πάμπλο Νερούδα
    «Σ’ αγαπώ καθώς κάποιο φυτό που δεν ανθίζει, μα που μέσα του κρύβει το λουλουδόφως όλο, και ζει απ’ τον έρωτα σου σκοτεινό στο κορμί μου τ’ άρωμα που σφιγμένο μ’ ανέβηκε απ’ το χώμα. Σ’ αγαπώ μη γνωρίζοντας πως, από που και πότε, σ’ αγαπώ στα ίσια δίχως πρόβλημα ή περηφάνια : σ’ αγαπώ έτσι γιατί δεν ξέρω μ’ άλλον τρόπο, παρά μ’ ετούτον όπου δεν είμαι μήτε είσαι, που το χέρι σου πάνω μου το νιώθω σα δικό μου, που όταν κοιμάμαι κλείνουν και τα δικά σου μάτια”. εκδ. Γνώση
  • Ποιος είν” τρελός από έρωτα- ανθολογία ερωτικών ποιημάτων
    Όλων των παθών και όλων των μαρτυρίων τόπος η ποίηση. Από τα απλούστατα στιχάκια των ημερολογίων στον τοίχο, από τις νεανικές ρίμες των παλιών λευκωμάτων, από τα λόγια των τραγουδιών και, προπαντός, από τους δικούς μας έμμετρους αναστεναγμούς καθώς κοιτάμε στη γωνία το ρολόι, από όλα αυτά τα απολύτως καθημερινά ίσαμε τις πολύτροπες συνθέσεις των ποιητών μας, παντού ο ίδιος, παράξενα ομοιόμορφος, ρυθμός. Παντού ίδια η λαχτάρα, η αλησμόνητη ευδαιμονία, η υπεσχημένη αφοσίωση, το δοξαστικό της ωραιότητας, η διάψευση και η ξηρασία του χωρισμού. Η συγκέντρωση κάποιων σπουδαίων ερωτικών ποιημάτων του νεοελληνικού λόγου αρχίζει βέβαια με την «αγγελική θωριά» στον Σολωμό για να καταλήξει με «του ματιού σου το μαυράδι» στον Σεφέρη. Εξήντα πέντε ποιητές μιλούν για τον έρωτα. Ιστορούν «το βαθύ, το απλό, το μεγάλο» της Μυρτιώτισσας και απορούν μαζί με τον Γιώργο Σαραντάρη «ποιος είν” τρελλός από έρωτα;» (Μάνος Λουκάκης, από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) εκδ. Καστανιώτη

Πηγή:  http://www.hitandrun.gr/deka-vivlia-thema-ton-erota-pou-axizi-na-diavastoun/

Read More »

20 φράσεις του Τ. Σ. Έλιοτ για την ποίηση, την αγάπη και την ζωή!

 

«Η αληθινή ποίηση μπορεί να επικοινωνήσει με τον αναγνώστη πριν την κατανοήσει.»

«Και μόνο η ύπαρξη των βιβλιοθηκών, προσφέρει την μεγαλύτερη απόδειξη ότι μπορούμε να ελπίζουμε στο μέλλον της ανθρωπότητας.»

«Το άγχος, είναι το δεξί χέρι της δημιουργίας.»

«Γιατί οι φράσεις της προηγούμενης χρονιάς ανοίκουν σε προηγούμενη πια γλώσσα, και οι καινούριες φράσεις περιμένουν τη νέα φωνή.»

«Η ποίηση μπορεί να μας κάνει από καιρό σε καιρό λίγο γνώστες  των βαθύτερων, απροσδιόριστων συναισθημάτων που αποτελούν το υπόβαθρο της ύπαρξής μας, στην οποία σπάνια διεισδύουμε. Οι ζωές μας είναι ως επί το πλείστον μια σταθερή διαφυγη από τους εαυτούς μας. »

«Για να κάνουμε το χρήσιμο πράγμα, για να πούμε το θαρραλέο πράγμα, να συλλογιστούμε το όμορφο πράγμα:.που είναι αρκετά για τη ζωή ενός ανθρώπου»

«Μόνο εκείνοι που ρισκάρουν να πάνε πολύ μακριά, ενδεχομένως, μπορούν να ανακαλύψουν πόσο μακριά πηγαίνει.»

«Δεν πιστεύω ότι κάποιος μεγαλώνει. Νομίζω ότι αυτό που συμβαίνει νωρίς στη ζωή είναι ότι σε μια ορισμένη ηλικία κάποιος  ξαφνικά μένει στατικός και αρχίζει να λιμνάζει »

«Είστε η μουσική, ενώ η μουσική διαρκεί.»

«Εμείς δεν θα πάψουμε να εξερευνούμε. Και το τέλος όλης αυτής της  εξερεύνησης,  θα είναι να φτάσουμε εκεί που ξεκινήσαμε και να γνωρίσουμε τη θέση μας για πρώτη φορά. »

«Δεν υπάρχει λεξιλόγιο για την αγάπη μέσα στην οικογένεια, την αγάπη που ζουμε σε αλλά δεν κοιτάμε , την αγάπη μέσα στο φως της οποίας φαίνονται τα πάντα, την αγάπη μέσα στην οποία βρίσκουμε φωνή. Αυτή η αγάπη είναι σιωπηλή. »

«Μείνετε αληθινοί,  ποτέ δεν πρέπει να ντρέπεστε να κάνετε το σωστό. Αποφασίστε ποιο είναι το σωστό για εσάς, κι επιμείνετε σε αυτό.»

«Αν δεν είστε πάνω από το κεφάλι σας, πώς ξέρετε πόσο ψηλός είστε;»

«Ας μην είμαστε στενόμυαλοι, κακοί και αρνητικοί.»

«Το πιο σημαντικό πράγμα για τους ποιητές,  είναι να γράφουν όσο το δυνατόν λιγότερο.»

«Κάθε ποιητής, αν είναι να επιβιώσει πέρα από 25ο έτος της ηλικίας του, πρέπει να αλλάξει,  πρέπει να αναζητήσει νέες λογοτεχνικές επιρροές,  θα έχει διαφορετικά συναισθήματα να εκφράσει.»

«Δεν υπάρχει άλλος τρόπος, εκτός του να είσαι πολύ έξυπνος.»

« Η ποίηση πρέπει να βοηθήσει, όχι μόνο για να τελειοποιήσει την γλώσσα της εποχής, αλλά και για να την αποτρέψει την αλλαγή της,  πολύ γρήγορα.»

«Οι άνθρωποι στους οποίους τίποτα δεν έχει συμβεί ποτέ δεν μπορούν να καταλάβουν την ασημαντότητα των γεγονότων»

«Ένα θεατρικό έργο πρέπει να σας δώσει κάτι για να σκεφτείτε. Όταν βλέπω ένα έργο και τα καταλαβαίνω όλα από την πρώτη φορά, τότε ξέρω ότι δεν μπορεί να είναι πολύ καλό. »

Πηγη:  http://www.hitandrun.gr/20-frasis-tou-t-s-eliot-gia-ti-logotechnia-tin-agapi-ke-ti-zoi/



Read More »

Υπέροχες βιβλιοθήκες που βρίσκονται σε σπίτια!




Βιβλιοθήκη σε λοφτ στην Τραϊμπέκα 
    Όνειρο για πολλούς, μια μεγάλη, ατμοσφαιρική βιβλιοθήκη. Ένας χώρος μαγικός γεμάτος θησαυρούς σοφίας, αρχαίους και νεότερους από κάθε γωνιά της γής και κάθε είδους. Ας δούμε κάποιες από τις πιο όμορφες βιβλιοθήκες σε σπίτια, για να εμπνευστούμε, να πάρουμε ιδέες και, γιατί όχι, να ζηλέψουμε (με μέτρο βέβαια). Πάντα να θυμώμαστε όμως, πως η καλύτερη βιβλιοθήκη είναι αυτή που περιέχει τα βιβλία που αγαπάμε και τα όνειρα που ξύπνησαν μέσα από αυτά!


Η διώροφη βιβλιοθήκη






Ένα σπίτι χτισμένο με ... ράφια 
 Just... readΑπλά, ήσυχα και ωραία...
Ο τοίχος με τα ράφιαΈχετε δει ωραιότερο τζάκι;Βιβλία SurroundΗ μαγική βιβλιοθήκηΜια μπλέ βιβλιοθήκηΚαι μια μίνιμαλ ασπρόμαυρηΜια ποπ βιβλιοθήκηΧωρίς σχόλιαΜια βιβλιοθήκη σπίτιΕιδυλλιακή βιβλιοθήκη
Βιβλιοθήκη με θέα

Διώροφες, με θέα σε κήπους, βιβλιοθήκες τεράστιες, το όνειρο κάθε βιβλιόφιλου που δίνει μάχη με τα βιβλία του, μια μάχη άνιση όταν αυξάνονται και πληθύνονται. Το πιο πιθανό είναι ότι έτσι ατόφιες δε μπορούμε να τις αποκτήσουμε. Μπορούμε όμως να πάρουμε πολλές ιδέες. Άλλωστε η καλύτερη βιβλιοθήκη του κόσμου είναι αυτή που έχεις κάνει εσύ με τα βιβλία που αγαπάς. Πηγή: www.lifo.gr
Διώροφες, με θέα σε κήπους, βιβλιοθήκες τεράστιες, το όνειρο κάθε βιβλιόφιλου που δίνει μάχη με τα βιβλία του, μια μάχη άνιση όταν αυξάνονται και πληθύνονται. Το πιο πιθανό είναι ότι έτσι ατόφιες δε μπορούμε να τις αποκτήσουμε. Μπορούμε όμως να πάρουμε πολλές ιδέες. Άλλωστε η καλύτερη βιβλιοθήκη του κόσμου είναι αυτή που έχεις κάνει εσύ με τα βιβλία που αγαπάς. Πηγή: www.lifo.gr
Διώροφες, με θέα σε κήπους, βιβλιοθήκες τεράστιες, το όνειρο κάθε βιβλιόφιλου που δίνει μάχη με τα βιβλία του, μια μάχη άνιση όταν αυξάνονται και πληθύνονται. Το πιο πιθανό είναι ότι έτσι ατόφιες δε μπορούμε να τις αποκτήσουμε. Μπορούμε όμως να πάρουμε πολλές ιδέες. Άλλωστε η καλύτερη βιβλιοθήκη του κόσμου είναι αυτή που έχεις κάνει εσύ με τα βιβλία που αγαπάς. Πηγή: www.lifo.gr
Βιβλιοθήκη σε λοφτ στην Τραϊμπέκα Πηγή: www.lifo.gr
Βιβλιοθήκη σε λοφτ στην Τραϊμπέκα Πηγή: www.lifo.gr
Read More »

Βιβλία που δεν μπορούν να μεταφερθούν στη μεγάλη οθόνη!

http://www.newsbeast.gr/files/temp/40C1EF49113F41E8291039D3429BE3A3.jpg 
    Δεν έχετε συχνά την εντύπωση ότι όλες οι ταινίες που βλέπουμε στο σινεμά αποτελούν κινηματογραφικές μεταφορές αγαπημένων λογοτεχνημάτων; Αν ναι, τότε πολύ καλά κάνετε!

     Γιατί βλέπετε ιστορικά το Χόλιγουντ έχει αγκαλιάσει ολόψυχα τη λογοτεχνία, με το 1/3 σχεδόν των παραγωγών του να βασίζονται πράγματι σε δημοφιλή βιβλία.

     Τα τελευταία τρία χρόνια μάλιστα, τουλάχιστον τα μισά από τα 10 φιλμ με την καλύτερη εισπρακτική πορεία της χρονιάς ήταν πράγματι μεταφορές λογοτεχνικών έργων.

     Βέβαια, όπως ξέρουμε όλοι με τον δύσκολο τον τρόπο, ένα καλό βιβλίο δεν εγγυάται και μια καλή ταινία, γι’ αυτό και η κινηματογραφική ιστορία είναι γεμάτη από λατρεμένα αφηγήματα που αποδείχθηκε αδύνατο να μεταφερθούν στο σινεμά, κι αυτό όχι λόγω έλλειψης θέλησης ή σοβαρής προσπάθειας.

     Και βέβαια αυτά τα βιβλία παραμένουν για την κουβέντα μας υποδειγματικά…

A Confederacy of Dunes


     Σκηνοθέτες και σκηνοθέτες έχουν αποπειραθεί να μεταφέρουν το πόνημα του John Kennedy Toole από την πρώτη κιόλας στιγμή που κυκλοφόρησε (1980). Πολλές φορές στα τελευταία αυτά 34 χρόνια μια σειρά από ονόματα έχουν εμπλακεί στη μέλλουσα ταινία, ή τουλάχιστον αυτό ήθελαν οι χολιγουντιανές φήμες, και στη μακρά σειρά περιλαμβάνονται οι Χάροντλ Ράμις, Στίβεν Σόντεμπεργκ, Τζον Μπελούσι, John Waters, John Candy, Chris Farley, John Goodman, ακόμα και ο Γουίλ Φέρελ! Η τελευταία απόπειρα ήταν του δημιουργού James Bobin, ο οποίος ήθελε στον πρωταγωνιστικό ρόλο τον Ζακ Γαλιφιανάκη. Αν και ο Σόντεμπεργκ δεν θα έβαζε στοίχημα γι’ αυτό: «Πιστεύω ότι το βιβλίο είναι καταραμένο», είπε σε συνέντευξη το 2013, «δεν είμαι προληπτικός, αλλά αυτό το σχέδιο είναι σαν να έχει κακή μαγεία πάνω του»! 

    Κι αν το ίδιο το βιβλίο δεν μπορεί να γίνει ταινία, ίσως να γίνει ένα φιλμ για το πώς είδε το πόνημα τον δρόμο της έκδοσης: η μητέρα του συγγραφέα βρήκε το χειρόγραφο μετά την αυτοκτονία του γιου της και έπρεπε να περάσουν άλλα 11 χρόνια κοπιωδών προσπαθειών και πιέσεων εκ μέρους της για να καταδεχτούν να το διαβάσουν οι υπεύθυνοι έκδοσης. Το βιβλίο κυκλοφόρησε τελικά το 1980 και την επόμενη χρονιά απέσπασε το Βραβείο Πούλιτζερ…


Εκατό Χρόνια Μοναξιάς


    Η επιτομή του έρωτα και της απώλειας, το σπουδαίο μυθιστόρημα του νομπελίστα Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, αποτελεί το άγιο δισκοπότηρο των χολιγουντιανών σκηνοθετών, καθώς είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι η κινηματογραφική μεταφορά του θα είναι οσκαρικών προδιαγραφών. Και βέβαια υπάρχει και καλό κοινό για να το υποδεχτεί όπως του πρέπει, καθώς το βιβλίο έχει μεταφραστεί από το 1967 σε περισσότερες από 37 γλώσσες. 

    Το εμπόδιο που κάνει εδώ την κινηματογραφική του μεταφορά αδύνατη είναι ο προσφάτως εκλιπών συγγραφέας του, ο οποίος αρνιόταν σθεναρά να παραχωρήσει τα δικαιώματα στις τόσες και τόσες απόπειρες προσέγγισής του. Κάποια στιγμή είπε στον παραγωγό Harvey Weinstein ότι θα εμπιστευόταν σε αυτόν και τον σκηνοθέτη του, τον «πολύ» Τζουζέπε Τορνατόρε, το βιβλίο, υπό έναν μικρό όρο όμως: «Πρέπει να κινηματογραφήσετε όλο το βιβλίο, θα κυκλοφορεί όμως μόνο ένα κεφάλαιο -διάρκειας δύο λεπτών- τον χρόνο, για τα επόμενα 100 χρόνια»! Αντίο ταινία…


Ο Φύλακας στη Σίκαλη



     Το λογοτεχνικό αριστούργημα του Τζ. Ντ. Σάλιντζερ του 1951 παραμένει άλλο ένα βιβλίο τα κινηματογραφικά δικαιώματα του οποίου διαφυλάχθηκαν ως κόρη οφθαλμού από τον συγγραφέα του, ο οποίος έφυγε από τη ζωή το 2010. Ο ίδιος αρνιόταν να τα παραχωρήσει μετά τις περιπέτειες με τη σαφώς αποτυχημένη μεταφορά του «Θείου Γουίγκιλι στο Κονέκτικατ» από τον Mark Robson το 1949. Οι δημιουργοί που είχαν προσεγγίσει τον ερημίτη συγγραφέα είναι η ίδια η dream team του Χόλιγουντ: Μπίλι Ουάιλντερ, Ηλίας Καζάν, Μάρλον Μπράντο, Στίβεν Σπίλμπεργκ, Τζακ Νίκολσον, Τέρενς Μάλικ, ακόμα και ο Λεονάρντο ΝτιΚάπριο αποπειράθηκε τελευταία, λαμβάνοντας πάντα το ίδιο εμφατικό «όχι» του Σάλιντζερ. 
    
    Ο ίδιος δεν ήθελε να βρίσκεται στη ζωή όταν θα γινόταν το σπουδαίο πόνημά του ταινία, το οποίο προεξοφλούσε ότι θα ήταν παταγώδης καλλιτεχνική αποτυχία, αν και σε επιστολή του το 1957 φαίνεται ανοιχτός στο ενδεχόμενο μιας κινηματογραφικής μεταφοράς μετά τον θάνατό του: «Είναι πιθανό μια μέρα τα δικαιώματα να πουληθούν. Και καθώς υπάρχει πάντα η διαφαινόμενη πιθανότητα να πεθάνω φτωχός, φλερτάρω πια με την ιδέα να αφήσω τα αδιάθετα δικαιώματα στη γυναίκα και την κόρη μου ως εξασφάλιση για το μέλλον. Με χαροποιεί πάντως το γεγονός, οφείλω να προσθέσω, ότι δεν θα πρέπει να δω τα αποτελέσματα αυτής της δοσοληψίας»!


Ατέλειωτο Αστείο



     Το ογκώδες μυθιστόρημα «Infinite Jest» του αυτόχειρα συγγραφέα Ντέιβιντ Φόστερ Γουάλας των 1.000 και πλέον σελίδων ασχολείται με μια σειρά «καυτών» κοινωνικών θεμάτων, όπως η κατάθλιψη, η παιδική κακοποίηση και ο εθισμός. Όταν λοιπόν ο Φόστερ, ένας από τους κορυφαίους μεταμοντέρνους συγγραφείς της γενιάς του, αυτοκτόνησε το 2008, οι φήμες έδιναν και έπαιρναν για τη συνεργασία λέει του Φόστερ με τον σκηνοθέτη Sam Jones για την κινηματογραφική προσαρμογή του αφηγήματος. 

    Το κοινό περίμενε με ανυπομονησία να γίνει ταινία το τρομερό μπεστ-σέλερ, αν και φάνηκε τελικά ότι επρόκειτο απλώς για αβάσιμη φημολογία. Είναι τέτοιο το επίπεδο εννοιολογικής πολυπλοκότητας και αφηγηματικής πυκνότητας του βιβλίου που ο σεναριογράφος δεν θα ήξερε κυριολεκτικά τι να αφήσει και τι να πετάξει από το ογκωδέστατο πόνημα… 


Ubik



     Ο «Σέξπιρ της επιστημονικής φαντασίας», ο τρομερός Φίλιπ Ντικ, έχει παραδόξως ένα βιβλίο που δεν έχει μεταφερθεί ακόμα στο σινεμά. Και βέβαια δεν χρειάζεται καν να αναφερθεί ότι οι απόπειρες για την κινηματογραφική προσαρμογή της ιστορίας του από το 1969, που έχει να κάνει τόσο με τηλεπαθητικά φαινόμενα όσο και τον αποικισμό της Σελήνης (που τοποθετείται στο κοντινό τότε μέλλον του 1992!), είχαν πέσει βροχή. 

    Ήδη από το 1974 ο σκηνοθέτης Jean-Pierre Gorin πλήρωσε τον συγγραφέα να ετοιμάσει το σενάριο, με τον Ντικ να ολοκληρώνει πράγματι την προσαρμογή μέσα σε έναν μήνα. Παρά το γεγονός ότι η ταινία δεν έγινε ποτέ, το σενάριο εκδόθηκε το 1985 ως «Ubik: Το Σενάριο». Το 2006 έγινε άλλη μια προσπάθεια, αυτή τη φορά από τον παραγωγό του «Scanner Darkly», Tommy Pallotta, μάταια όμως, και το 2011 κυκλοφόρησαν και πάλι φήμες για το γύρισμα της πολυαναμενόμενης ταινίας, τώρα με τον Μισέλ Γκοντρί στο τιμόνι της σκηνοθεσίας. Στις αρχές ωστόσο του 2014 ο Γκοντρί δήλωσε ότι δεν δουλεύει πλέον στο φιλόδοξο σχέδιο, που μοιάζει πια καταραμένο…


Blood Meridian



     Το στιλ της γραφής του Cormac McCarthy δεν είναι εύκολο να μεταφερθεί στο σινεμά, όπως έχουν μάθει αρκετοί ταλαντούχοι σκηνοθέτες με τον δύσκολο τρόπο, αν και το αντι-γουέστερν «Blood Meridian» του 1985 έχει αποδειχθεί η μεγαλύτερη πρόκληση μέχρι στιγμής. Όπως τουλάχιστον έχουν ισχυριστεί οι στρατιές των σεναριογράφων που αποπειράθηκαν να μεταφέρουν το αιματοβαμμένο μυθιστόρημα στη μεγάλη οθόνη, είναι «σχεδόν αδύνατο να ενσωματωθεί η εξαιρετική βία του βιβλίου σε ένα οργανικό κινηματογραφικό σύνολο» που να μην εξαντλείται στα ανατριχιαστικά περιστατικά του βιβλίου. Αυτό βέβαια δεν εμπόδισε τον πανταχού παρόντα ηθοποιό-συγγραφέα-σκηνοθέτη-μοντέλο-κ.λπ.-κ.λπ Τζέιμς Φράνκο από την προσπάθεια, κι έτσι παρουσίασε αυτό τον Ιούλιο έναν 25λεπτο πιλότο του δικού του κινηματογραφικού οράματος πάνω στο δημοφιλέστατο μυθιστόρημα. Κανείς ωστόσο δεν εκδήλωσε ενδιαφέρον…


O Χαμένος Παράδεισος



     Παρά το γεγονός ότι τα χριστιανικά περιεχόμενα αποτελούν αγαπημένα θέματα του κινηματογράφου, το επικό ποίημα του σπουδαίου Τζον Μίλτον δεν είναι καθόλου εύκολο να μεταφερθεί στο σινεμά, από την πλευρά του δημιουργού τουλάχιστον. Κι αυτό γιατί αποτελεί μεγάλη πρόκληση για μια ταινία όταν οι κύριοι ήρωές της είναι ο Θεός, ο Σατανάς, ο Αδάμ και η Εύα! Και βέβαια είναι και η κατάφωρη γύμνια του ποιήματος που όσο να πεις αποτελεί εξτρά τροχοπέδη, όπως ισχυρίστηκε τουλάχιστον ο παραγωγός Vincent Newman που είπε να προσπαθήσει το 2007. Λίγα χρόνια αργότερα, ο σκηνοθέτης Άλεξ Πρόγιας αποπειράθηκε μια δική του -ελεύθερη- εκδοχή του ποιήματος, με τον Μπράντλεϊ Κούπερ στον ρόλο του Εωσφόρου, το σχέδιο εγκαταλείφθηκε ωστόσο οριστικά το 2012…


Nostromo



     Για το περίφημο πόνημα του Τζόζεφ Κόνραντ είναι πει άλλοτε ο Σκοτ Φιτζέραλντ: «Θα προτιμούσα να είχα γράψει το Nostromo του Κόνραντ από κάθε άλλο μυθιστόρημα»! Και βέβαια μιλάμε για βιβλίο που κυκλοφόρησε το 1904, είχε λοιπόν αρκετά χρόνια μπροστά του το σινεμά να το αγκαλιάσει, αν και μόνο έτσι δεν ήταν. Οι περισσότεροι θεωρούν σήμερα πως δεν το αγγίζει το Χόλιγουντ από σεβασμό στη μνήμη του σπουδαίου σκηνοθέτη Ντέιβιντ Λιν, ο οποίος έφυγε από τον κόσμο το 1991, μόλις έναν μήνα πριν ξεκινήσουν τα προγραμματισμένα γυρίσματα. 

    Η κινηματογραφική μεταφορά του «Nostromo» ήταν το μακροχρόνιο όνειρο του Λιν, κάτι που εμπόδισε πολλούς να εμπλακούν με το βιβλίο. Το 2002 βέβαια ανακοινώθηκε από τους διαχειριστές των πνευματικών δικαιωμάτων του σκηνοθέτη ότι ο Μάρτιν Σκορσέσε είχε δεχτεί να καθίσει στην καρέκλα του σκηνοθέτη, έκτοτε όμως κανένα άλλο νέο δεν υπάρχει…

Πηγή: http://www.newsbeast.gr/entertainment/cinema/arthro/754816/vivlia-pou-den-boroun-na-metaferthoun-sto-sinema/

Read More »

Σερ Άρθουρ Κόναν Ντόιλ: ο πνευματικός πατέρας του Σέρλοκ Χολμς!


Στις 22 Μαΐου 1859 γεννήθηκε στο Εδιμβούργο ο Άρθουρ Κόναν Ντόιλ, ο πνευματικός πατέρας του δαιμόνιου Σέρλοκ Χολμς. Μολονότι οι γονείς του τον ανέθρεψαν με όλες τις αρχές του ρωμαιοκαθολικισμού, ο ίδιος από τα μαθητικά του κιόλας χρόνια ήρθε σε σύγκρουση με τη χριστιανική του πίστη. Άρχισε να εκδηλώνει ένα πρώιμο ενδιαφέρον για τον πνευματισμό, παρακολουθώντας διαλέξεις επί του θέματος και δημοσιεύοντας κατά καιρούς άρθρα με ανάλογο περιεχόμενο. Παράλληλα σπούδασε ιατρική και για κάποια χρόνια εργάστηκε σε ένα προάστιο του Πόρτσμουθ, ως ειδικευμένος οφθαλμίατρος.

   Το 1887 ο Ντόιλ τύπωσε το μυθιστόρημα Μελέτη σε Κόκκινο, όπου πρωτοεμφανίστηκε ο τύπος του Σέρλοκ Χολμς. Τα επόμενα χρόνια, μέχρι και το 1893, συνεργάστηκε συστηματικά με την εφημερίδα Στραντ στην οποία δημοσιεύτηκαν συνολικά 23 διηγήματα, με κύριο ήρωα το διάσημο ντετέκτιβ. Η φήμη που απέκτησε ήταν τεράστια, το αναγνωστικό κοινό διάβαζε με μανία τις ιστορίες του. Εντυπωσιαζόταν από το μοναδικό τρόπο που ο Σέρλοκ Χόλμς χρησιμοποιούσε τη λογική του, το ισχυρότερο όπλο του, για να λύσει με μεθοδικό σύστημα τα δεκάδες μυστήρια που παρουσιάζονταν στο δρόμο του. Το πρότυπο το οποίο χρησιμοποίησε ο Ντόιλ, για να δομήσει το ήρωά του, το πήρε από τον Δόκτορα Μπελ, καθηγητή του στην ιατρική σχολή. Ο Δόκτωρ Μπελ ήταν γνωστός για την ιδιαίτερη ικανότητά του να παρατηρεί και να βγάζει σωστά συμπεράσματα διά της λογικής και της επαγωγικής μεθόδου. Έτσι ο Ντόιλ τα χρόνια της μαθητείας και συνεργασίας του με το συγκεκριμένο καθηγητή τα αξιοποίησε λογοτεχνικά με τον καλύτερο τρόπο εμφυσώντας στον ήρωά του τη διεισδυτικότητα, την οξύνοια και την παρατηρητικότητα του Δόκτορα Μπελ.

   Όμως ο Ντόιλ δεν είναι γνωστός μόνο για τη συγγραφική του δεινότητα. Μια άλλη πλευρά της ζωής του είναι ότι υπήρξε μεγάλος λάτρης του πνευματισμού και συστηματικός ερευνητής των παραφυσικών φαινομένων. Πίστευε με πάθος στην ύπαρξη φαντασμάτων και νεράιδων και σε ολόκληρη τη ζωή του δεν έπαψε να αναζητά μια απάντηση για όλα αυτά τα φαινόμενα τα οποία δεν είναι δυνατόν να συλλάβουμε με τη λογική μας. Οι εξαιρετικά όμως ευαίσθητοι και οξυδερκείς άνθρωποι, όπως ο Ντόιλ, δεν αρκούνται σε στεγανές και κατασκευασμένες μόνο με τη λογική εξηγήσεις του κόσμου. Αναζητούν, επιμένουν, πασχίζουν να αγγίξουν το υπερφυσικό και δεν εγκαταλείπουν την προσπάθεια ακόμη και όταν το μεγαλύτερο μέρος της κοινής γνώμης χαρακτηρίζει αυτές τις ενασχολήσεις παράλογες ή ανόητες, πράγμα που συνέβη στην περίπτωση του Ντόιλ.
   Σχετικά λοιπόν με αυτή την πτυχή της ζωής του, αξίζει να αναφερθούν ορισμένες λεπτομέρειες που δείχνουν ξεκάθαρα το δυναμικό, ασυνήθιστο και δραστήριο χαρακτήρα του, αλλά και την επιμονή και την αφοσίωσή του σε αυτά που πίστευε. Πιο συγκεκριμένα, το 1893, ο Ντόιλ έγινε μέλος της Βρετανικής Κοινότητας Έρευνας Παραφυσικών Φαινομένων. Ένα χρόνο αργότερα, κάποιος συνταγματάρχης Έλμορ απευθύνθηκε στην κοινότητα αναζητώντας μια εξήγηση για τους ασυνήθιστους ήχους που άκουγε στο σπίτι του. Ο Ντόιλ με άλλα δύο άτομα πήγαν να εξερευνήσουν το χώρο. Μολονότι δε στάθηκε δυνατό να ανακαλύψουν την πηγή αυτών των ήχων, η εύρεση ενός νεκρού δεκάχρονου παιδιού θαμμένου στον κήπο, τόνωσε την πίστη του Ντόιλ ότι είχε έρθει σε επαφή σε παραφυσικά φαινόμενα.
  
Ο μανιώδης αυτός αναζητητής και λάτρης της περιπέτειας το 1893 αποφάσισε να σκοτώσει τον Σέρλοκ Χόμλς στο Τελευταίο Πρόβλημα -κουρασμένος από την εξάρτηση που ένιωθε να του ασκεί ο ήρωάς του- για να τον «αναστήσει» το 1903, μετά από την έντονη πίεση που δέχτηκε από το αναγνωστικό κοινό. Στο χρονικό αυτό διάστημα που μεσολάβησε αφιερώθηκε στη συγγραφή ιστορικών κυρίως κειμένων, αλλά και προπαγανδιστικών υπέρ της αγγλικής πολιτικής. Μάλιστα το 1898 ακολούθησε ως γιατρός τα αγγλικά στρατεύματα στην εκστρατεία του Σουδάν και στον πόλεμο των Μπόερς. Καθώς διέθετε μια έντονα εκκεντρική και ανήσυχη φύση, αποφάσισε να πάρει μέρος στον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο ως απλός στρατιώτης. Ο ίδιος βγήκε σώος από αυτή τη δοκιμασία, όχι όμως και ο γιος του, ο θάνατος του οποίου αναζωπύρωσε το ενδιαφέρον του για τον πνευματισμό, το οποίο τα επόμενα χρόνια γινόταν όλο και πιο έντονο.
 
   Το 1917 ο Ντόιλ έδωσε την πρώτη του δημόσια διάλεξη επί του θέματος, αδιαφορώντας για την πιθανή αμαύρωση της υπόληψής του. Παράλληλα έγραψε βιβλία και δεκάδες άρθρα για το θέμα. Το 1920 είχε την τύχη να γνωριστεί με το διάσημο μάγο Χουντίνι μεταξύ των οποίων γεννήθηκε μια δυνατή φιλία. Το στοιχείο που τους ένωνε ήταν το κοινό ενδιαφέρον τους για τον πνευματισμό, παρόλο που ο Χουντίνι ήταν περισσότερο σκεπτικιστής από τον Ντόιλ. Ωστόσο ο Ντόιλ θαύμαζε τον παράξενο μάγο και ούτε μια στιγμή δεν αμφέβαλλε ότι ο Χουντίνι ήταν προικισμένος με υπερφυσικές δυνάμεις, κάτι το οποίο ο ίδιος ο μάγος ποτέ δεν αποδέχτηκε για τον εαυτό του. Την ίδια χρονιά, όμως, η υπερβολική ανάγκη του Ντόιλ να βρει αποδεικτικά στοιχεία για τον πνευματισμό, τον οδήγησε σε μια τραγική κίνηση, η οποία έπληξε ανεπανόρθωτα τη φήμη του.      
   Δημοσίευσε ένα κείμενο στο οποίο υποστήριζε ότι είχε στα χέρια του μια σειρά από φωτογραφίες που απεικόνιζαν νεράιδες. Τις φωτογραφίες αυτές είχαν τραβήξει δυο νεαρές κοπέλες από το Yorkshire. Το θέμα πήρε μεγάλες διαστάσεις. Ο Ντόιλ ήθελε τόσο πολύ να πιστέψει στην αυθεντικότητα των φωτογραφιών, ώστε τις πήγε σε διάφορους ειδικούς ζητώντας την άποψή τους. Όσο κάποιοι του έλεγαν ότι τα αρνητικά δεν είχαν υποστεί καμιά επεξεργασία, τόσο τονωνόταν η πίστη του στην ύπαρξη των μικροσκοπικών πλασμάτων. Τελικά, μόνο αφότου ο Ντόιλ αποφάσισε να τις δημοσιεύσει, αποδείχτηκε ότι οι φωτογραφίες ήταν μία έντεχνη απάτη (ίσως ενάντια στον Ντόιλ). Αλλά ήταν πια αργά. Το πέπλο της αμφιβολίας σχετικά με τη διανοητική κατάσταση του μεγαλοφυούς δημιουργού του Σέρλοκ Χολμς, έπεφτε όλο και βαρύτερο πάνω του.
   Την απάντηση σε όλους εκείνους που κατηγορούσαν εκείνο τον καιρό τον Ντόιλ για έλλειψη κριτικού βάθους και για αφέλεια έδωσε δύο χρόνια αργότερα ο ίδιος, όταν ο Χουντίνι τον προσκάλεσε στην ετήσια συνάντηση των Αμερικάνων Μάγων. Αρχικά ο Ντόιλ αντιμετώπισε με καχυποψία αυτή την πρόσκληση, γιατί ένιωσε πως ίσως κάποιοι ήθελαν να βρουν ευκαιρία να γελοιοποιήσουν για μια ακόμη φορά τον ίδιο και τις πεποιθήσεις του. Γι' αυτό το λόγο, κατόπιν καλού και συστηματικού σχεδιασμού, βρήκε τον κατάλληλο τρόπο, για να προκαλέσει και να εντυπωσιάσει με την έξυπνη στάση του.
   Όταν ήρθε η σειρά του ως επίσημος καλεσμένος να μιλήσει στη συνάντηση, έδειξε σε μια οθόνη κάτι που κανείς δεν είχε μέχρι τότε ξαναδεί: εικόνες από ολοζώντανους κινούμενους δεινόσαυρους. Το απίστευτο θέαμα άφησε άφωνους τους «μάγους» παρευρισκόμενους, αφού οι τεχνικές των «ειδικών εφφέ» βρίσκονταν ακόμη στα σπάργανα και ήταν άγνωστες στο κοινό. Φυσικά, στο ακροατήριο δημιουργήθηκε ένας πανικός. Όταν καταλάγιασε η έκπληξη, ο Ντόιλ εξήγησε ότι αυτό που είδαν δεν ήταν παρά ένα πρώτο δείγμα της καινούριας ταινίας του Willis O' Brien, η οποία βασιζόταν στο έργο του Ντόιλ Ο Χαμένος Κόσμος. Με αυτό τον τρόπο διαφήμισε έξυπνα την ταινία και κέρδισε τις εντυπώσεις, αφού αναμφισβήτητα το «τρυκ» του ήταν το εξυπνότερο και καλύτερο από όλα όσα παρουσιάστηκαν σε εκείνη τη συνάντηση.
 
   Σε όλη την υπόλοιπη ζωή του έμεινε σταθερός στις πεποιθήσεις του, μέχρι που ο θάνατος τον βρήκε στις 7 Ιουλίου 1930 στο Κρόουμποροου, στο Σάσεξ. Λίγες μέρες πριν είχε γράψει: «Ο αναγνώστης θα μπορούσε να βγάλει το συμπέρασμα ότι είχα πολλές περιπέτειες στη ζωή μου. Οι μεγαλύτερες και οι πιο εντυπωσιακές, όμως, με περιμένουν τώρα».
Read More »

Φέρετρο με τα αρχικά του Θερβάντες βρέθηκε στη Μαδρίτη!

 

    Οι ιστορικοί που αναζητούν εδώ και μήνες τον τάφο του μεγαλύτερου συγγραφέα της Ισπανίας, Μιγκέλ ντε Θερβάντες, δήλωσαν τη Δευτέρα ότι βρήκαν υπολείμματα από ένα κομματιασμένο φέρετρο με τα αρχικά του Θερβάντες θαμμένο σε ένα μοναστήρι. Τέσσερις αιώνες μετά το θάνατο του συγγραφέα του Δον Κιχώτη, οι ειδικοί προσπαθούν να εντοπίσουν τα λείψανά του με την ελπίδα να ιδρύσουν έναν επίσημο τόπο ταφής που θα προσελκύει τουρίστες και τους αποκαλούμενους «λογοτεχνικούς προσκυνητές».

    Οι έρευνες άρχισαν τον περασμένο Απρίλιο σε μυστικές κρύπτες ενός μοναστηριού στην καρδιά της Μαδρίτης όπου ο συγγραφέας είχε ζητήσει να ταφεί. Οι ερευνητές ανακοίνωσαν τη Δευτέρα ότι έχουν βρεθεί κάποια οστά και ένα φέρετρο μετά από το σκάψιμο που έγινε σε μια παλαιά κρύπτη του μοναστηριού χτισμένη με πέτρες. Ένα κομμάτι από το κατεστραμμένο φέρετρο είχε καρφωμένα πάνω του τα γράμματα "M" και "C".

    Ένας από τους εγκληματολόγους-ανθρωπολόγους που συνεργάζεται με την ομάδα των ιστορικών επέστησε την προσοχή των ερευνητών στο ευρήματα τα οποία χαρακτηρίζονται πάντως προκαταρκτικά.
«Δεν μπορούμε να επιβεβαιώσουμε ότι έχουμε βρει τα λείψανα του Θερβάντες, δεν μπορούμε να εγγυηθούμε ότι αυτό είναι το φέρετρο του Θερβάντες. Η πραγματικότητα είναι ότι έχουμε βρει ένα πολύ κατεστραμμένο φέρετρο και μερικά θρυμματισμένα οστά σε μια γωνιά της κρύπτης» δήλωσε ο ερευνητής ιστορικός, Φρανσίσκο Εξτεμπερία σε συνέντευξη Τύπου.

    Ο Δον Κιχώτης έχει αναγνωριστεί ως ένα από τα μεγαλύτερα λογοτεχνικά έργα του κόσμου και θεωρείται πρόδρομος του σύγχρονου μυθιστορήματος. Ο Θερβάντες ενταφιάστηκε στη Μαδρίτη το 1616, την ίδια εβδομάδα που πέθανε και ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ.

Πηγή: https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=1724392113031110911#editor/target=post;postID=1554048435324643848
Read More »

Ραντεβού στα τυφλά με ένα βιβλίο!



Μια νέα μόδα στο σώρο του βιβλίου μας έρχεται από την μακρινή Αυστραλία, το "Ραντεβού στα τυφλά με ένα βιβλίο" (Blind date with a Book).

http://www.elizabethsbookshop.com.au/shop/image/id/6094/size/lrg/

Το σκεπτικό είναι να αγοράσεις ένα βιβλίο, το οποίο είναι τυλιγμένο σε χαρτί και τα μόνα στοιχεία που έχεις για το βιβλίο κάποιες πληροφορίες πάνω στο χαρτί!

Αυτό είναι που λέμε, μην κρίνεις ένα βιβλίο από το εξώφυλλο!

Λόγο της αυξημένης ζήτησης, το βιβλιοπωλείο από την Αυστραλία, άρχισε να πουλάει και online, με αποστολές σε όλα τα μέρη του κόσμου!

http://www.elizabethsbookshop.com.au/shop/detail/blind-date-with-a-book/
Read More »

Όταν οι ήρωες των βιβλίων ζωντανεύουν!

 
     Ο εικονογράφος Justin Rowe, ο οποίος ασχολείται χρόνια ολόκληρα με περιοδικά και βιβλία, ανακάλυψε πως έχει μια διαφορετική ικανότητα: να ζωντανεύει με οδηγό τη φαντασία του και ...όπλο τη χαρτοκοπτική παλαιά βιβλία που «αποκτούν ξανά ζωή, έστω και με διαφορετικό τρόπο», όπως λέει.

 
    «Γίνονται ξανά δημιουργικά και οι πολυκαιρισμένες σελίδες ζωντανεύουν… Αυτό μου αρέσει πολύ, γιατί δεν είναι για πέταμα. Ζουν ξανά και οι άνθρωποι αποκτούν πάλι ενδιαφέρον γι’ αυτά», συμπληρώνει.

 
    Πως γίνεται αυτό; Ο Justin Rowe παίρνει παλιά βιβλία, κόβει το χαρτί, το γυρίζει και δημιουργεί ήρωες που ζωντανεύουν στο δικό του σκηνικό.

 
    «Εμπνέομαι από τα παραμύθια, ιστορικά γεγονότα αλλά και από εικόνες που βλέπω στα ταξίδια μου», εξηγεί.

 Το αποτέλεσμα είναι απλά φανταστικό!

 
 
 
 
Πηγή:   http://www.thetoc.gr/



Read More »

Ο σκοπός της μέλισσας - Τολστόι

Μια μέλισσα καθισμένη σ’ ένα λουλούδι κέντρισε ένα παιδάκι. Και το παιδί φοβάται τις μέλισσες και λέει πως σκοπός της μέλισσας είναι να κεντρίζει τους ανθρώπους.

Ο ποιητής θαυμάζει τη μέλισσα που είναι προσκολλημένη στην καρδιά του λουλουδιού και λέει πως ο σκοπός της μέλισσας είναι να ρουφάει το άρωμα του λουλουδιού.

Ο μελισσοκόμος, βλέποντας πως η μέλισσα μαζεύει τη γύρη των λουλουδιών και το γλυκό χυμό τους και τα μεταφέρει στη κυψέλη, λέει πως ο σκοπός της είναι να συγκεντρώνει το μέλι. Άλλος μελισσοκόμος, που μελέτησε από πιο κοντά τη ζωή του μελισσιού, λέει πως η μέλισσα μαζεύει τη γύρη και το χυμό για να θρέψει τις νέες μέλισσες και να βγάλει καινούργια βασίλισσα, πως ο σκοπός της είναι η διαιώνιση του είδους.

Ο βοτανολόγος παρατηρεί πως καθώς η μέλισσα πετάει με τη γύρη των δίοικων λουλουδιών στον ύπερο, τον γονιμοποιεί και βλέπει σ’ αυτό το σκοπό της μέλισσας. Άλλος παρακολουθώντας τη διασπορά των φυτών, βλέπει πως η μέλισσα συνεργεί στη διασπορά αυτή κι καινούργιος αυτός παρατηρητής μπορεί να πει πως σ’ αυτό βρίσκεται ο σκοπός της μέλισσας.

Όμως ο τελικός σκοπός της μέλισσας δεν εξαντλείται ούτε με τον ένα ούτε με το άλλο, ούτε με τον τρίτο σκοπό, που είναι σε θέση να ανακαλύψει ο ανθρώπινος νους. Όσο ψηλότερα προχωρεί ο ανθρώπινος νους στην ανακάλυψη των σκοπών αυτών, τόσο πιο φανερό γίνεται γι’ αυτόν το απρόσιτο του τελικού σκοπού. Για τον άνθρωπο είναι προσιτή μονάχα η παρακολούθηση της αντιστοιχίας της ζωής της μέλισσας προς τ’ άλλα φαινόμενα της ζωής. Το ίδιο πρέπει να ειπωθεί και για τους σκοπούς των ιστορικών προσώπων και των λαών.


~   Λέων Τολστόι «Πόλεμος και Ειρήνη».
Read More »

Ιούλιος Βερν: ο "οραματιστής" του 20ού αιώνα!

Ο Ιούλιος Βερν (γαλλικά: Jules Verne) ήταν Γάλλος συγγραφέας. Γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1828 στη Νάντη και πέθανε στις 24 Μαρτίου 1905 στην Αμιένη.

Ο Ιούλιος Βερν ήταν ένας από τους πρωτοπόρους των μυθιστορημάτων επιστημονικής φαντασίας. Ο ίδιος θεωρούσε τον εαυτό του συγγραφέα όπως το ονόμαζε «επιστημονικών εκπαιδευτικών μυθιστορημάτων»: ο προσεκτικός αναγνώστης θα πληροφορηθεί πολλά για τη χλωρίδα, την πανίδα, τη γεωγραφία και την ιστορία των περιοχών όπου διαδραματίζονται τα έργα του. Ορισμένα κεφάλαια των έργων του είναι καθαρά και μόνο πληροφοριακού χαρακτήρα, όπως π.χ. το πρώτο κεφάλαιο («Το σκλαβοπάζαρο») στο δεύτερο μέρος («Στην Αφρική») του μυθιστορήματος Ο δεκαπενταετής πλοίαρχος.
Έτσι και οι διάφορες επινοήσεις στα έργα του δεν είναι προϊόντα φαντασίας, αλλά προσεκτικά ερευνημένες πιθανότητες. Εκ των πραγμάτων δηλαδή έπρεπε ορισμένα μέσα μετακίνησης στα μυθιστορήματά του να γίνουν αργότερα πραγματικότητα. Μάλιστα ορισμένες εφευρέσεις του είχαν ήδη πραγματοποιηθεί: ο ίδιος ο Ιούλιος Βερν ανέφερε σε συνέντευξή του οτι οι Ιταλοί είχαν φτιάξει υποβρύχια 60 χρόνια πριν από τον καπετάνιο Νέμο.

Ο παγκόσμια γνωστός και πολυδιαβασμένος συγγραφέας γεννήθηκε σε συνοικία εφοπλιστών της παραθαλάσιας Nάντης και ήταν το μεγαλύτερο από τα πέντε παιδιά ενός δικηγόρου, του Πέτρου Βερν, και μίας μητέρας, της Σοφίας, από εφοπλιστική οικογένεια. Ο πατέρας του σκεπτόταν να πάρει τον Ιούλιο στο γραφείο του όταν θα μεγάλωνε. Αλλά ο μικρός και ευφάνταστος Ιούλιος είχε άλλες ιδέες. Καθώς ήταν περιτριγυρισμένος από πλοία και ναυτικούς, αγάπησε τη θάλασσα και τις ζωές και περιπέτειες των ναυτικών. Μα ο αρχικός του πόθος να γίνει ναυτικός δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, παρά μονάχα στις σελίδες των μυθιστορημάτων του.
Ο Πέτρος Βερν ήταν οπαδός της αυστηρής πειθαρχίας και ήθελε να εφαρμόσει ο γιος του έναν αλύγιστο κώδικα ζωής. Απογοητευμένος από τον πατέρα του, ο Ιούλιος σε ηλικία έντεκα ετών προσπάθησε στα κρυφά να μπει ως μούτσος στο πλήρωμα ενός εμπορικού πλοίου που θα ταξίδευε στις Ινδίες. Όμως κάποιος από τους μόνιμους ναύτες του πλοίου ειδοποίησε τον πατέρα του Ιούλιου ότι ο γιος του σχεδίαζε να το σκάσει, και όταν το πλοίο ήταν έτοιμο να αποπλεύσει, κατέφθασε ο πατέρας και πήρε το γιο του από το καράβι. Αργότερα, ο Ιούλιος υποσχέθηκε στους γονείς του ότι στο εξής θα ταξίδευε μονάχα με τη φαντασία του. Αυτό το γεγονός αποδείχτηκε ωστόσο ότι ήταν αποκύημα της φαντασίας της πρώτης βιογράφου του, της Μαργκερίτ Αλλότ ντε λα Φυγ.
Αν και στην πραγματικότητα ο Ιούλιος Βερν ποτέ δεν έγινε ναυτικός, η αγάπη του για κάθε τι που συνδεόταν με τη θάλασσα χαρακτηρίζει ολόκληρη τη ζωή του και πολλά από τα βιβλία που έγραψε αργότερα αναφέρονταν στη θάλασσα.

Ο Ιούλιος τελείωσε φρόνιμα το γυμνάσιο στη Νάντη και ήταν αρχηγός σ' όλα τα παιχνίδια. Εφηύρε ένα νέο είδος ξυλοπόδαρα και πάντα ζωγράφιζε φανταστικές εικόνες στο μαυροπίνακα για να απεικονίσει τις ιδέες του για τις μηχανές και τις εφευρέσεις του μέλλοντος. Στα Λατινικά και στα Ελληνικά δεν ήταν ιδιαίτερα καλός, όχι επειδή δεν ήταν επιμελής, αλλά επειδή δεν τον ενδιέφεραν. Μόλις τελείωσε την υποχρεωτική εκπαίδευση, πήγε στο Παρίσι για να σπουδάσει νομικά και να πάρει την άδεια του δικηγόρου ώστε να αναλάβει αργότερα το δικηγορικό γραφείο του πατέρα του.

Ως φοιτητής στο Παρίσι, ο Βερν ζούσε στις τυπικές φοιτητικές συνοικίες με ένα πενιχρό επίδομα, το περισσότερο από το οποίο το ξόδευε στα βιβλιοπωλεία και στα θέατρα. Η δίψα για διάβασμα ήταν ακόρεστη και ρουφούσε οτιδήποτε βιβλίο μπορούσε να αγοράσει ή να δανειστεί. Μάλιστα άρχισε να γράφει και να έχει επαφή με τον κόσμο των λογοτεχνών, μεταξύ άλλων με τους Αλέξανδρο Δουμά τον πρεσβύτερο και τον υιό, όπως και με τον Βίκτωρα Ουγκώ, από τους οποίους έμαθε πολλά που τον ωφέλησαν αργότερα.
Ολόκληρο χρόνο, το 1848, ο Ιούλιος Βερν έμεινε στο Παρίσι μελετώντας και δουλεύοντας σκληρά. Έτσι, σιγά-σιγά, κέρδισε την επιτυχία. Για κάποιο χρονικό διάστημα ξαναγύρισε στη μελέτη των νομικών για να ευχαριστήσει τον πατέρα του, αλλά δεν είχε κανένα πραγματικό ενδιαφέρον γι' αυτή την επιστήμη. Μετά το τέλος των σπουδών του (1849) παρέμεινε στο Παρίσι και δοκίμασε πρώτα την τύχη του ως θεατρικός συγγραφέας διάφορων ειδών, από τραγωδίες ως λιμπρέτα. Αργότερα αντιλήφθηκε ότι το ταλέντο του βρισκόταν σε πιο ελεύθερα θέματα, κι άρχισε να γράφει χιλιάδες λέξεις για περιπέτειες σε μακρινές χώρες, όπου οι εξερευνητές ταξίδευαν μέσα σε αερόστατα ή περπατούσαν κάτω από τη θάλασσα με σκάφανδρα. Έγραφε στην αρχή μίας εποχής προόδου της επιστήμης και έδωσε μεγάλη προσοχή ώστε τα έργα του να είναι περιεκτικά και ακριβή κατά το δυνατόν.
Το 1851 δημοσιεύονται στο λογοτεχνικό περιοδικό Le Musée des familles οι πρώτες του μικρές ιστορίες: "Les premiers navires de la marine mexicaine" (Τα πρώτα καράβια του μεξικανικού ναυτικού) και "Un voyage en ballon" (Ταξίδι μέσα σε ένα αερόστατο). Εντούτοις συνεχίζει τα θεατρικά κομμάτια όλων των ειδών. Το 1855 δημοσιεύεται το πρώτο του μυθιστόρημα ταξιδιών και περιπέτειας το Un hivernage dans les glaces (Ένας χειμώνας στους πάγους).

http://gentlemenadventurers.com/wp-content/uploads/Jules_Verne3.jpg 

Ο ντροπαλός Ιούλιος θα παντρευτεί το 1857 την Ονορίν Μορέλ (Honorine Morel), μια νεαρή χήρα με ήδη δυο κόρες. Για να συντηρήσει την οικογένεια που απέκτησε ξαφνικά, πήρε άδεια εργασίας ως χρηματιστής, επάγγελμα που εξάσκησε με σχετική επιτυχία, ενώ τις ελεύθερες ώρες του τις περνούσε γράφοντας θεατρικά έργα και περιπετειώδη διηγήματα.
Το 1859 θα ταξιδέψει με τον φίλο του Αριστίντ Ινιάρ (Aristide Hignard) στη Σκωτία και αργότερα στη Σκανδιναβία.
Στις 3 Αυγούστου 1861, κι ενώ βρισκόταν στη Δανία, γεννήθηκε ο γιος του Μισέλ (Michel). Γύρισε πέντε μέρες μετά τη γέννηση του γιού του και έκτοτε παραπονιόταν ότι το κλάμα του παιδιού τού αποσπά τη συγκέντρωσή του για τη συγγραφή μιας ιστορίας για ένα αερόστατο.

Το 1862, κι αφού συνάντησε μεγάλες δυσκολίες να βρει εκδότη για το έργο του, θα γνωρίσει τον Πιέρ-Ζυλ Ετζέλ (Pierre-Jules Hetzel) ο οποίος αποφάσισε να δώσει μια ευκαιρία σ' αυτό το νέο συγγραφέα. Έτσι, ο Ετζέλ αγόρασε το πρώτο μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας του Βερν, το Cinq semaines en ballon (Πέντε εβδομάδες στο αερόστατο), που ήταν η πρώτη του μεγάλη επιτυχία, και συμφώνησε μαζί του για επιπλέον μυθιστορήματα του ίδιου τύπου. Παράλληλα, του έδινε συμβουλές για επιτυχές γράψιμο, που θα άρεσε στο αναγνωστικό κοινό. Αργότερα, με τη βοήθεια του Ετζέλ, ο Βερν θα έρθει σε επαφή με ερευνητές και εφευρέτες που διαπλάτυναν τις γνώσεις του, τον συμβούλευαν σε ειδικά θέματα και τον τροφοδοτούσαν με ιδέες.

Το βιβλίο σημείωσε μεγάλη επιτυχία και ο Ετζέλ έγινε ο μοναδικός εκδότης του Ιουλίου Βερν. Μετά την επιτυχία του Πέντε εβδομάδες με το αερόστατο ο Βερν έγινε γνωστός ως συγγραφέας και μπορούσε πλέον να συντηρείται μόνο με τη συγγραφή. Τα επόμενα χρόνια έγραψε πάρα πολλά μυθιστορήματα που συνήθως δημοσιεύονταν σε συνέχειες στο νεανικό περιοδικό του Ετζέλ Magazine illustré d'éducation et de récréation πριν εκδοθούν ως βιβλία. Το βάρος επικεντρώνονταν σε μυθιστορήματα ταξιδιών και περιπετειών.
Τα βιβλία του, που απευθύνονταν κυρίως σε νεανικό και σχετικά μορφωμένο αρσενικό κοινό, δεν ήταν επιτυχίες μόνο στη Γαλλία, αλλά χάρη στις μεταφράσεις τους, και σε όλη την Ευρώπη και την Αμερική.

Τα γνωστότερα έργα του είναι: 1863/64 "Voyages et aventures du capitaine Hatteras" (Ταξίδια και περιπέτειες του πλοιάρχου Χατεράς); 1864 "Voyage au centre de la Terre" (Ταξίδι στο κέντρο της Γης); 1865 "De la Terre à la Lune" (Από τη Γη στη Σελήνη); 1869 "Autour de la Lune" (Γύρω από τη Σελήνη) καθώς και το "Vingt mille lieues sous la mer" (20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα), που πάντα το θεωρούσε το καλύτερο έργο του. Τυπώθηκε το 1870 και εξασφάλισε τη φήμη του Βερν ως συγγραφέα επιστημονικών περιπετειωδών μυθιστορημάτων.


Ιούλιος Βερν: προφήτης ή ποιητής;
 
Το 1872 δημοσιεύτηκε το "Le Tour du monde en quatre-vingt jours" (Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες), η μεγαλύτερη επιτυχία του Βερν από άποψη πωλήσεων, το οποίο διασκεύασε με έναν άλλο συγγραφέα επιτυχώς για το θέατρο.
Το 1876 εκδόθηκε το πολιτικό δράμα Michel Strogoff (Μιχαήλ Στρογκώφ), που και αυτό με τη σειρά του διασκευάστηκε σε επιτυχημένο θεατρικό έργο.
Μετά την έκδοση του Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες ο Βερν έγινε πλούσιος. Παρά τις επιτυχίες του, δεν κατάφερε το 1883 να γίνει μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας, όπως ήταν η επιθυμία του. Έτσι, άρχισε να κάνει πολλά ταξίδια, εν μέρει με ιδιόκτητα μηχανοκίνητα ιστιοφόρα και διατηρούσε ένα εντυπωσιακό σπίτι στην Αμιένη όπου ζούσε και από όπου καταγόταν η σύζυγός του. Από το 1888 καταφέρνει να εκλέγεται συνεχώς ως δημοτικός σύμβουλος και με αυτή του την ιδιότητα θα ασχοληθεί ιδιαίτερα με την πολεοδομία και το θέατρο.


http://eanagnostisgr.c.presscdn.com/wp-content/uploads/2011/01/80-2Bimeres.jpg

Μετά το 1880 ο Βερν πέρασε πλέον το ζενίθ της δημιουργικότητας του, αλλά συνέχιζε να γράφει και να δημοσιεύει έργα σχεδόν χωρίς διάλειμμα. Η πίστη του όμως στα τεχνικά επιτεύγματα σιγά-σιγά εξασθενεί και από πολιτικής άποψης γίνεται πιο συντηρητικός.

Στο τέλος της ζωής του, ο Ιούλιος Βερν κωφάθηκε και τυφλώθηκε. Ο θάνατος τον βρήκε στις 24 Μαρτίου 1905.
Όπως ήταν φυσικό για ένα τόσο επιτυχημένο συγγραφέα, πολλά από τα μυθιστορήματά του θα γυριστούν τον 20ό αιώνα σε ταινία. Δεν είναι τυχαίο που το 1954 το πρώτο ατομικό υποβρύχιο του κόσμου, το αμερικάνικο Ναυτίλος (Nautilus), λαβαίνει το όνομά του από το συνώνυμο φουτουριστικό υποβρύχιο του πλοιάρχου Νέμο από το 20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα.
   
Πηγή: www.ishow.gr
Read More »