Χαλίλ Γκιμπράν: 25 φράσεις – μαθήματα ζωής

 Λόγια έμπνευσης από έναν μάγο των λέξεων...


1. Να είσαι ευγνώμων για τις δύσκολες στιγμές. Σου έδειξαν πόσο δυνατός μπορείς να είσαι.
2. Η καλοσύνη είναι αρετή των δυνατών των ανθρώπων
3. Δεν υπάρχει απόλυτη αλήθεια
4. Είναι οι μικρόψυχοι άνθρωποι εκείνοι που προσπαθούν να εξευτελίσουν τους άλλους.
5. Το κακό που κάνουν άλλοι σε εσένα είναι πιο εύκολο να το ξεχάσεις, από το κακό που κάνεις εσύ σε άλλους.
6. Μπορεί να ξεχνάς εκείνους που σε έκαναν να γελάσεις, αλλά δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσεις εκείνους που ήταν δίπλα σου στις πιο σκοτεινές στιγμές.
7. Τα απλά πράγματα στη ζωή είναι και τα πιο συναρπαστικά.
8. Η αγάπη είναι ζωή. Και η ζωή αγάπη.
9. Πάντα να βάζεις αγάπη στην δουλειά σου.
10. Για να καταλάβεις την καρδιά και το μυαλό ενός ανθρώπου, δες τι σε εμπνέει να κάνεις.
11. Η αληθινή αγάπη ποτέ δεν είναι κτητική.
12. Προσπάθησε να αντιμετωπίζεις τους κακούς τρόπους των ανθρώπων με ευχάριστο τρόπο.
13. Η αγάπη συνδέει τα πάντα μέσα σε μια απόλυτη αρμονία.
14. Δες την θετική πλευρά της ζωής.
15. Δεν βλέπουμε τα πράγματα όπως είναι στην πραγματικότητα. Τα βλέπουμε σύμφωνα με το ποιοι είμαστε εμείς.
16. Η αληθινή αγάπη δημιουργείται όταν δυο άνθρωποι βρεθούν κοντά πρώτα στο πνεύμα.
17. Αφήστε χώρο στις σχέσεις σας.
18. Αν προσεύχεσαι όταν βρέχει, θυμήσου να προσευχηθείς και όταν έχει λιακάδα.
19. Όταν δίνεις ολόκληρο τον εαυτό σου, τότε δίνεις πραγματικά.
20. Η αληθινή ομορφιά πηγάζει από μέσα μας.
21. Τα παιδιά σου δεν σου ανήκουν. Είναι γιοι και κόρες της ίδιας της ζωής.
22. Κάθε σχέση πρέπει να είναι ελεύθερη από δεσμά.
23. Να είσαι ευγνώμων για τα καλά και τα άσχημα στη ζωή σου. Και τα δύο σου δίδαξαν κάτι.
24. Η στάση σου απέναντι στη ζωή, θα καθορίσει και την στάση της ζωής απέναντί σου.
25. Ο φίλος που βρίσκεται μακριά καμιά φορά είναι πιο κοντά σου από εκείνον που ζει στην διπλανή πόρτα.

Πηγή: http://enallaktikidrasi.com/
Read More »

Χαλίλ Γκιμπράν: Ο Προφήτης


Ο προφήτης - Χαλίλ Γκιμπράν Χαλίλ Γκιμπράν: Ο Προφήτης
 

Με επιρροές από τον χριστιανισμό, τον σουφισμό, τον ινδουισμό και τη θεοσοφία, επικεντρώνεται στη σημασία της πνευματικής αγάπης που μπορεί να συνδέσει τους ανθρώπους, ενώ είναι παράλληλα ένα από τα πιο ευπώλητα ποιητικά βιβλία όλων των εποχών. Στον Προφήτη αλλά και σε άλλα βιβλία του, που έχουν εικονογραφηθεί από τον ίδιο με μυστικιστικά σχέδια, εκφράζονται οι βαθύτερες ορμές της ανθρώπινης ψυχής και του πνεύματος, ενώ η ανθρώπινη επικοινωνία και συνύπαρξη γίνεται το κύριο αντικείμενο του ποιητικού στοχασμού. Ο ίδιος ο ποιητής πίστευε πως ο Προφήτης ήταν το σημαντικότερο έργο του.

Είχε πει χαρακτηριστικά: «Πιστεύω πως, από τότε που συνέλαβα τον Προφήτη στο όρος Λίβανος, δεν μπορώ να υπάρξω χωρίς αυτόν. Φαίνεται πως έγινε ένα τμήμα του εαυτού μου… Φύλαξα το χειρόγραφο για τέσσερα χρόνια προτού το παραδώσω στον εκδότη μου, επειδή ήθελα να είμαι βέβαιος, απόλυτα βέβαιος, πως κάθε του λέξη είναι ό,τι καλύτερο έχω να προσφέρω». Το αίτημα της καθολικής αγάπης που διαπνέει τον Προφήτη του Γκιμπράν τού προσδίδει μια οραματική, όσο και απτή διάσταση. Είναι ένα έργο του οποίου το μήνυμα παραμένει και σήμερα επίκαιρο όσο και αναγκαίο.

Ο συγγραφέας:
Ο ποιητής, στοχαστής και ζωγράφος Χαλίλ Γκιμπράν (1883-1931) γεννήθηκε στον Λίβανο και υπήρξε, για τον αραβόφωνο κόσμο, η κορυφαία πνευματική προσωπικότητα της εποχής του. Όμως η φήμη και η επίδρασή του απλώθηκαν πέρα από τον αραβικό κόσμο. Η ποίησή του έχει μεταφραστεί σε πάνω από σαράντα γλώσσες και έχει αγαπηθεί από εκατομμύρια ανθρώπους. Τα σχέδια και οι πίνακές του έχουν εκτεθεί στις μεγαλύτερες πρωτεύουσες του κόσμου, ενώ ο Ογκύστ Ροντέν τούς έχει συγκρίνει με το έργο του Γουίλλιαμ Μπλέικ. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου έζησε πολλά χρόνια της ζωής του, άρχισε να γράφει στα αγγλικά.
Read More »

Booksharing στην Θεσσαλονίκη!!!

"Την Κυριακή 30 Νοεμβρίου στις 12.00 στο καφέ "'Αλλος Τρόπος", Πλάτωνος 11 (Θεσσαλονίκη) διοργανώνουμε Booksharing! Φέρνουμε ένα αγαπημένο μας φιλοσοφικό βιβλίο, το ανταλλάσσουμε με ένα άλλο και συζητάμε πάνω σε ιδέες που μας άλλαξαν τη ζωή!".




Read More »

Λάο Τσε: Το βιβλίο του λόγου και της φύσης

Ο Λάο Τσε είναι ένα από τα σημαντικότερα πρόσωπα της Κινέζικης φιλοσοφίας. Σύμφωνα με την κινέζικη παράδοση, έζησε κατά τον 6ο αιώνα π.Χ. Πολλοί ιστορικοί τοποθετούν τη ζωή του στον 4ο αιώνα π.Χ. την περίοδο δηλαδή των “εκατό σχολών σκέψης” ενώ άλλοι αμφισβητούν την ιστορική του ύπαρξη. Στον Λάο Τσε αποδίδεται η συγγραφή του Ταοϊστικού έργου Τάο Τε Τσινγκ, κάτι που τον καθιέρωσε ως τον ιδρυτή του Ταοϊσμού

Η ζωή του

Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του. Ο Λάο Τσε έγινε ένα σημαίνον πρόσωπο για τον κινέζικο πολιτισμό. Σύμφωνα με το μύθο, η μητέρα του των εγκυμονούσε για 8 ή 80 χρόνια, και όταν γεννήθηκε είχε λευκά μαλλιά. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Λάο Τσε ήταν γηραιότερος σύγχρονος του Κονφούκιου και εργαζόταν στην αυτοκρατορική βιβλιοθήκη της δυναστείας των Ζου. Εκεί και τον συνάντησε τυχαία ή εκ προθέσεως ο Κονφούκιος. Σύμφωνα με την ίδια ιστορία, τους επόμενους μήνες, οι δύο άντρες συζητούσαν περί τύπων και ευπρέπειας, βασικών στοιχείων του Κονφουκιανισμού. Ο Λάο Τσε ερχόταν σε αντίθεση με αυτά καθώς τα θεωρούσε πρακτικές χωρίς ουσία. Τα διδάγματα των Ταοϊστών αναφέρουν ότι οι συζητήσεις αυτές αποδείχθηκαν πιο εποικοδομητικά για τον Κονφούκιο, παρά το περιεχόμενο της βιβλιοθήκης.


Ταοϊσμός

Το έργο του Λάο Τσε, Τάο Τε Τσινγκ, είναι μια από τις σημαντικότερες πραγματείες της κινέζικης φιλοσοφίας. Καλύπτει πολλές πτυχές της φιλοσοφίας, από την εξατομικευμένη πνευματικότητα, μέχρι διαπροσωπικές δυναμικές και πολιτικές τεχνικές. Ο Λάο Τσε ανέπτυξε την έννοια του “Τάο” που συχνά μεταφράζεται ως “ο δρόμος”, και διεύρυνε τον ορισμό του σε μια αυθύπαρκτη τάξη και κατάσταση του σύμπαντος: ”Ο δρόμος που είναι η φύση”. Υπογράμμισε τη σημασία της “πράξης χωρίς πράξη”. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάποιος πρέπει να στέκεται απαθής και να μην κάνει τίποτα, αλλά ότι πρέπει να αποφεύγει τις προσβλητικές ή επιθετικές πράξεις. Ο Λάο Τσε πίστευε ότι η βία πρέπει να αποφεύγεται όποτε είναι δυνατό, και ότι η στρατιωτική νίκη δεν πρέπει να είναι γιορτή αλλά πένθος για την αναγκαιότητα της βίας απέναντι σε ανθρώπινες υπάρξεις.

[Πηγή: http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9B%CE%AC%CE%BF_%CE%A4%CF%83%CE%B5]

ΜΕΡΙΚΕΣ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ ΣΤΟ ΤΑΟ ΤΕ ΚΙΝΓΚ
Είναι φανερό ότι στο έργο αυτό δεν αναπτύσσεται ένα δομημένο φιλοσοφικό ή ηθικό σύστημα. Κάτι τέτοιο άλλωστε δεν είναι μέσα στις προθέσεις του Λάο Τσε, ο οποίος μιλάει ουσιαστικά για την άμεση εμπειρία του τάο και όχι τόσο για το τι είναι ο κόσμος, ή πώς πρέπει να ζει κανείς. Βέβαια, υπάρχουν αρκετές οντολογικές διαπιστώσεις και δεοντολογικές κρίσεις, αλλά κι αυτές σχετίζονται με την επαφή μ' αυτό το κάτι, που εκφρά­ζει τη βαθύτερη ουσία της ύπαρξης. Περιλαμβάνονται ακόμη στο έργο προγενέστερες κινεζικές παροιμίες και γνωμικά που εξυπηρετούν τη διδασκαλία του Λάο Τσε.
Το φαινομενικά αινιγματικό ύφος και οι νοηματικές παραδοξολογίες έχουν σαν σκοπό να επισημάνουν στον αναγνώστη τη δυαδικότητα και τη συνεχή αλληλοδια­δοχή των φαινομένων, αλλά και ταυτόχρονα να τον αποσπάσουν απ' αυτή τη φαινομενική εικόνα του κό­σμου και να τον στρέψουν στην αναζήτηση της βαθύτε­ρης ένωσης και αρμονίας.
Η διδασκαλία του Λάο Τσε λοιπόν, με τη σωκρατι­κή έννοια της εξέτασης του βίου συνοψίζεται στα εξής κύρια σημεία:


Η ΑΛΛΗΛΟΔΙΑΔΟΧΗ ΤΩΝ ΦΑΙΝΟΜΕΝΩΝ.

Στον καθένα αρέσει η ομορφιά, να όμως κι η ασχή­μια. Όλοι θέλουν το καλό, κι όμως υπάρχει το κακό. Ανυπαρξία και ύπαρξη αλληλοδιαδέχονται. Το δύσκολο ακολουθεί το εύκολο, το μακρύ αντι­σταθμίζει το κοντό, το ψηλό αναμετράει το χαμη­λό. Φωνή και χτύπος είναι αρμονικά, πίσω και μπρος αλλάζουνε σειρά. (Στροφή 2)


Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ.
Τα πέντε χρώματα τυφλώνουν τα μάτια. Οι πέντε ήχοι κουφαίνουν τ' αυτιά. Οι πέντε γεύσεις ναρκώ­νουν τον ουρανίσκο. Το τρέξιμο και το κυνήγι τρε­λαίνουν το μυαλό, τα σπουδαία πράγματα το αποπλανούν. (12)


Η ΕΠΙΓΝΩΣΗ.
Να γνωρίζεις ότι δεν γνωρίζεις είναι η πραγματι­κή σοφία. Να φαντάζεσαι ότι γνωρίζεις είναι σω­στή αρρώστια. Όταν παραδεχτείς την αρρώστια μπο-ρείς να θεραπευτείς. (71)


ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥ ΤΑΟ.
Τριάντα τόσους άξονες έχει ο τροχός αλλά γίνεται χρήσιμος από την κεντρική του τρύπα. Πλάσε κα­νάτι με πηλό, χρήσιμο είναι το εσωτερικό κενό του. Σπίτια δεν είναι τα ντουβάρια μα ο άδειος χώρος που εκείνα περικλείουν. Έτσι αναγκαίο εί­ναι το φανερό και χρήσιμο το αδήλωτο. (11)


ΤΟ ΑΝΕΚΦΡΑΣΤΟ TOY ΤΑΟ.
Κοίτα όσο θες, δεν πρόκειται να σου φανερωθεί. Στήσε αυτί, τον ήχο του δεν θα συλλάβεις. Ψηλά- φησε, μα να τ αγγίξεις δεν μπορείς. Αυτά τα τρία μοιάζουν ακατανόητα μα λένε το ίδιο πράγμα. Αποπάνω δεν φωτίζει, αποκάτω δεν σκιάζει. Αό­ρατη μορφή, εικόνα χωρίς όψη, ασύλληπτη νεφέλη και φευγάτη. Το συναντάς, μα πού είναι το πρό­σωπο του; Τ' ακολουθείς, μα πού είν' η ράχη του;
(14)
Ο Λόγος ο παντοτινός δεν έχει όνομα. (32)


Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ TOΥ ΤΑΟ.
Στη μουσική και το καλό φαΐ κοντοστέκεται ο δια­βάτης. Πόσο απρόσιτος μοιάζει ο Λόγος! Πού να τον δεις, να τον γευτείς, να τον ακούσεις; Όταν όμως τον αναζητήσεις, εμφανίζεται και η χρήση δεν τον εξαντλεί. (35)


Η ΑΝΑΓΚΗ ΕΝΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥ.
Αυτά τα λόγια είναι τόσο αυτονόητα και τόσο απλό να εφαρμοστούν, που κανείς δεν τα κατανοεί και δεν τα κάνει πράξη. Αυτά τα λόγια είναι πα­λιά. Γίνονται πράξη από τον κύριό τους. Δεν τα εννοείς γιατί δεν τον γνωρίζεις. Όποιος τον ανα­ζητάει τα εκτιμά. (70)


Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ TOΥ ΤΑΟ.

Αδειάζω από καθετί, γαληνεύω. (16)
Η κίνηση του Λόγου είναι επιστροφή. Ο τρόπος του απαλός. (40)
Απερίσπαστος νιώθει κανείς το μυστικό. (1) Φύλαγε τα περάσματα, κλείνε τις πόρτες των αι­σθήσεων και η ζωή σου δεν θα ξεραθεί. [...] Δες με τα φώτα του κόσμου αλλά ξαναγύρνα στο αληθινό φως. (52)
Όποιος γνωρίζοντας την ανδρική του φύση, ακο­λουθεί το θηλυκό ρυθμό, γίνεται κανάλι του σύ­μπαντος. (28)
Όποιος γνωρίζει τον εαυτό του έχει αληθινή σο­φία. (33)
Η πιο μεγάλη χάρη είναι ν' ακολουθείς το Λόγο. Όλο ξεφεύγει, όμως σ' αυτόν υπάρχει ένα νόημα, υπάρχει μια ουσία. Είναι σκοτεινός και σιωπηλός μα έχει τόσο βάθος. Εκεί θα βρεις το γνήσιο και το αληθινό. (21)
Μείνε στον πανάρχαιο Λόγο για να νιώσεις το παρόν. (14)


ΤΟ ΜΕΤΡΟ.
Ένα δοχείο σα γεμίζεις, μάθε να σταματάς προ­τού να ξεχειλίσει. (9)
Όποιος δεν έχει την αίσθηση του δέους θ' αναμε­τρηθεί με το νόμο της φύσης. (72) Μη γυρεύεις να λάμπεις σαν πολύτιμο πετράδι, μα ούτε να βροντάς σαν ακατέργαστο λιθάρι. (39)


Η ΑΓΑΠΗ.
Βρες τον εαυτό σου μέσα σου, την οικογένεια μέσ' από την οικογένεια, την κοινωνία μέσ' από την κοινωνία, τον κόσμο μέσ' από τον κόσμο. Πώς θα γνωρίσω όλ' αυτά; Με την αγάπη. (54)


Η ΑΠΛΟΤΗΤΑ.
Πράξε με ηρεμία. Γίνε απλός. Γεύσου το άγευστο.
(63)


Η ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΟ ΤAO.
Ο συνετός μαθητής όταν ακούσει για το Λόγο, τον ακολουθεί στην πράξη με συνέπεια. (41)
Όποιος ακολουθεί το Λόγο ενώνεται μ' αυτόν, ζει την αληθινή του φύση. (23) Γι' αυτό ο συνετός κρατάει γερά το Ένα, πρότυ­πο του κόσμου όλου. (22)
Κάποιοι μελετητές ασχολήθηκαν ακόμη με τη διερεύ­νηση της μεταφυσικής, της γνωσιολογίας, της ηθικής και της φυσικής, κοινωνικής και πολιτικής φιλοσοφίας του Τάο Τε Κινγκ. Δεν νομίζω πως εκεί βρίσκεται το σημαντικό. Το κύριο περιεχόμενο του έργου αφορά την ύπαρξη του κέντρου της ζωής και της συνείδησης και τη σχέση που μπορεί κανείς να έχει μ' αυτό.
Κάποτε ρώτησαν το μοναχό του Τσαν, Γιν Μεν, «τί είναι το τάο;» κι εκείνος απάντησε: «Προχώρα μαζί του».


ΒΙΟΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ
Η παράδοση θέλει τον Λάο Τσε σύγχρονο, αν και μεγα­λύτερο, του Κομφούκιου. Την ίδια περίπου εποχή, στη μακρινή Έφεσο της Μικράς Ασίας, ένας άλλος σοφός ο σκοτεινός Ηράκλειτος, που τον κατέταξαν στους Προ­σωκρατικούς, ερμηνεύει τη ζωή με το δικό του τρόπο που θυμίζει, σε αρκετά σημεία το σοφό γέρο. Εδώ θ' αναφερθούμε, από τη μια σε κάποιες διαφορές που δια­φαίνονται ανάμεσα στη διδασκαλία του Κομφούκιου και του Λάο Τσε, κι από την άλλη σε κάποιες ομοιότη­τες που χαρακτηρίζουν τη σκέψη τόσο του Λάο Τσε όσο και του Εφέσιου φιλοσόφου.
Οι πηγές που διαθέτουμε για τη ζωή και το έργο του Κομφούκιου, προέρχονται από τις Ιστορικές Μνή­μες του Σου Μα Τσιεν, τα Ανάλεκτα, σύγγραμμα που αποδίδεται στον Κομφούκιο και τους μαθητές του, το Τσουάνγχ τσε, καθώς και από έργα οπαδών της σχολής του ή αντιπάλων της. Το τάο είναι κεντρικό σημείο και στη διδασκαλία του Κομφούκιου. Γι' αυτόν όμως ση­μαίνει την οδό που οδηγεί στην ηθική και πολιτιστική τελειότητα. Κύριες αρετές αυτής της οδού είναι η αν­θρωπιά και καλοσύνη, η ορθότητα και δικαιοσύνη, και η γνώση και τήρηση των κανόνων εθιμοτυπίας και κοινω­νικής συμπεριφοράς. Ο άνθρωπος, για να γίνει ανώτε­ρος, πρέπει να μάθει να ξεχωρίζει το καλό από το κακό, το σωστό από το λάθος, το πρέπον από το μη-πρέπον. Έτσι η Κομφουκιανική διδασκαλία για το τάο περι­στρέφεται γύρω από τον ηθικό νόμο, την ηθική προστα­γή που ενυπάρχει στη συνείδηση των ανθρώπων και που τους υπαγορεύει αλάνθαστα τι πρέπει να κάνουν και πώς πρέπει να συμπεριφερθούν. Το 136 π.Χ. ο Κομ- φουκιανισμός ανακηρύχτηκε επίσημη φιλοσοφική διδα­σκαλία της Κίνας.
Για τους μαθητές του φιλοσοφικού Ταοϊσμού η δι­δασκαλία του Κομφούκιου, με τις αυστηρές διαχωρι­στικές γραμμές που ορίζει και την τυπολατρία που εγκαθιδρύει, υποκρύπτει την υποκρισία και οδηγεί στον εγωισμό και την απληστία...
Από την άλλη, το να μιλήσει κανείς για τον Ηρά­κλειτο είναι έργο επίφοβο. Τα αποσπάσματα που έχουν διασωθεί και είναι γνωστά με το γενικό τίτλο Περί Φύσεως, έχουν ένα χαρακτήρα αινιγματικό που μπορεί να είναι και ηθελημένος, αλλά οφείλεται και στη χρήση της ιδιόμορφης ιωνικής διαλέκτου. Κεντρική έννοια της φιλοσοφίας του Ηράκλειτου είναι ο Λόγος που κατά τον Ζ. Μπρυν είναι το Ανέκφραστο, αυτό που βρίσκεται στην ίδια την καρδιά του ανθρώπου και παραμένει γι' αυτόν βαθιά κρυμμένο. Είναι η πρωταρχική αιτία, το Urgrund του Γιάκομπ Μπαίμε, το Mysterium Magnum, κάτι που σχετίζεται άμεσα με το τάο του Λάο Τσε. Ο Ηράκλειτος μίλησε ακόμη για τη φύση που αγαπά να κρύβεται, την πάλη και την αρμονία των αντιθέτων, τη συνεχή ροή του κόσμου, την ύβριν της έπαρσης. Ο Σω­κράτης και ο Αριστοτέλης τον θεώρησαν δυσνόητο, από πολλούς εγελιανούς αλλά και μαρξιστές θεωρήθηκε ο πατέρας της Διαλεκτικής, ενώ η φιλοσοφία του αναφέ­ρεται συχνά σε σχέση με τις ανακαλύψεις και τις θεωρί­ες της σύγχρονης Φυσικής.
Είναι αξιοσημείωτο ιστορικό φαινόμενο το γεγονός πως την ίδια περίπου εποχή που ο Λάο Τσε δίδαξε το τάο στους μαθητές του, στην άλλη άκρη του κόσμου ένας Έλληνας σοφός μίλησε για το Λόγο και είπε ορι­σμένα πράγματα που τα συναντάμε σχεδόν αυτούσια στο Τάο Τε Κινγκ.


TAΙ ΤΣΙ, MIA ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΑΡΜΟΝΙΑΣ

Η φιλοσοφία του Τάι τσι, καθώς και το σύστημα ψυχο­σωματικής άσκησης Τάι τσι σουάν πηγάζουν από το Τάο Τε Κινγκ, το I Κινγκ, τη θεωρία του γιν και γιανγκ και τη θεωρία των πέντε στοιχείων. Ειδικότερα το σύ­στημα αυτοελέγχου Τάι τσι σουάν συστηματοποίησε τον 17ο αιώνα ο Τσεν Γουάνγκ Τινγκ (1597-1664).
Στη φιλοσοφία του Τάι τσι έχει κεντρική θέση η Μεγάλη Δύναμη τάι τσι  . Η πρωταρχική ενέρ­
γεια τσι είναι το τάο εκδηλωμένο. Συστατικά της στοιχεία είναι το αρσενικό γιανγκ και το θηλυκό γιν. Αν εξετάσουμε το σύμβολο, το διάγραμμα της Μεγάλης Δύναμης, θα δούμε το φωτεινό γιανγκ και το σκοτεινό γιν να βρίσκονται σε μια αρμονική ισορροπία. Το διά­γραμμα υποβάλλει την κινητικότητα και τη συμπλη­ρωματικότατα των δύο στοιχείων.
Την ύπαρξη αυτών των δύο στοιχείων μπορεί να διακρίνει κανείς σε κάθε φαινόμενο της ζωής, σε κάθε πράγμα, γεγονός, δραστηριότητα, αλλά και στους αν­θρώπους, το σώμα τους, τις σκέψεις, τις πράξεις και τις διαθέσεις τους. Η δημιουργικότητα, η επιθετικότητα, η δράση είναι γιανγκ. Η δεκτικότητα, η υποχωρητικότη­τα, η ηρεμία είναι γιν. Αλλά πουθενά δεν εμφανίζεται μόνο ο ένας πόλος. Έτσι μια δραστηριότητα που χα­ρακτηρίζεται γιανγκ, όπως η δημιουργικότητα, μπορεί να περικλείει πολύ γιανγκ, στην περίπτωση της Τεχνο­λογίας, ή αρκετό γιν, στην περίπτωση της Τέχνης.
Η αρμονία μπορεί να αποκαθίσταται σε μια μακρο­σκοπική θεώρηση, αλλά στην καθημερινή ζωή το ένα στοιχείο μπορεί να ασκεί υπερβολική πίεση και να πα­ραμερίζει το άλλο. Έτσι η φιλοσοφία του Τάι τσι επι­σημαίνει την ανάγκη της γνώσης και του μέτρου.
Εκτός από το γιν και το γιανγκ, η Μεγάλη Δύναμη συνίσταται και από τα πέντε στοιχεία γουχινγκ. Αυτά είναι το ξύλο, η φωτιά, η γη, το μέταλλο και το νερό. Τα στοιχεία αυτά εκφράζουν συγκεκριμένες ιδιότητες.
Το ξύλο εκφράζει την ακρίβεια.
Η φωτιά την ενεργητικότητα.
Η γη τη σταθερότητα.
Το μέταλλο τη συνειδητότητα.
Το νερό την ευκινησία.
Τα πέντε στοιχεία γου χινγκ συνδέονται μεταξύ τους με τον παραγωγικό και τον καταστροφικό κύκλο.
Σύμφωνα με τον παραγωγικό κύκλο:
Το ξύλο παράγει τη φωτιά.
Η φωτιά παράγει τη γη.
Η γη παράγει το μέταλλο.
Το μέταλλο παράγει το νερό.
Το νερό παράγει το ξύλο.
Σύμφωνα με τον καταστροφικό κύκλο:
Το ξύλο καταστρέφει τη γη.
Η γη καταστρέφει το νερό.
Το νερό καταστρέφει τη φωτιά.
Η φωτιά καταστρέφει το μέταλλο.
Το μέταλλο καταστρέφει το ξύλο.
Τα στοιχεία γ ου χινγκ ενυπάρχουν και χαρακτηρί­ζουν τα όργανα του σώματος, τις τροφές, τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τις πράξεις. Σκοπός της φιλοσοφίας Τάι τσι είναι η αρμονική συνύπαρξή τους, η ανάπτυξή τους και η επιδίωξη κυρίως του παραγωγικού τους κύ­κλου.
Η φιλοσοφία Τάι τσι βρίσκει την εφαρμογή της στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική και υγιεινή αλλά και στη σύγχρονη βελονοθεραπεία.
Οσο για το Τάι τσι σουάν, αυτό ασκείται και στη σημερινή Κίνα, σύμφωνα με την απλοποιημένη φόρμα που θεσπίστηκε από την Ακαδημία Φυσικής Αγωγής του Πεκίνου το 1956, και διδάσκεται σ όλο τον κόσμο από αρκετές σχολές και δασκάλους και σε διάφορες πα­ραλλαγές. Βοηθάει στη σωματική ευεξία, την ομαλή ροή και κατανομή της ενέργειας στον οργανισμό, τη διατήρηση της υγείας και αναπτύσσει τη συγκέντρωση, την επαφή με τη φύση και τις ιδιότητες των πέντε στοι­χείων γου χινγχ.


Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΤΟΥ ΛΑΟ ΤΣΕ

Προϋπόθεση για την επικαιρότητα ενός τέτοιου έργου είναι η διαχρονικότητα και η παγκοσμιότητα. Στοιχεία που αναμφίβολα διαθέτει το Τάο Τε Κινγκ, «το βαθύ­τερο και ωραιότερο έργο της κινεζικής λογοτεχνίας», κατά τον Τζόζεφ Νήνταμ.
Το Τάο Τε Κινγκ, για να χρησιμοποιήσουμε τη γλώσσα του Ηράκλειτου, ούτε λέγει ούτε κρύπτει αλλά σημαίνει. Η διδασκαλία του Λάο Τσε, σε μια εποχή που όλα έχουν δοκιμαστεί, υπαινίσσεται τη δυνατότητα μι­ας άλλης διάστασης. Πληροφορεί για την ύπαρξη ενός σημείου στη ζωή των ανθρώπων που μπορεί να γίνει το σημείο αναφοράς. Επισημαίνει την ανάγκη για αυτο­γνωσία και χαρά. Είναι δηλαδή, όπως έγραψε ο Άλαν Γουάτς, «αυτό που έχει ανάγκη ν' ακούσει σήμερα ο κόσμος».
Εκεί όπου υπάρχει απληστία και σύγχυση προτείνει το μέτρο και την απλότητα.
Εκεί όπου υπάρχει καχυποψία και αρνητικότητα προτείνει την πίστη και τη φιλικότητα.
Εκεί όπου υπάρχει διασκόρπιση και ψευδαίσθηση προτείνει τη συγκέντρωση και τη συνειδητότητα.
Ετσι μαθαίνει να ζει εκείνος που αναζητάει το Ου­σιαστικό.
Απλά, φιλικά, συνειδητά.



Πηγή: ΛΑΟ ΤΣΕ - ΤΑΟ ΤΕ ΚΙΝΓΚ - ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ TOΥ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ
http://www.kinezika.info/pdf/laozi_daodejing1.pdf
Read More »

Τζελαλαντίν Ρουμί, ο Μυστικός ποιητής της Ανατολής

Οι δαιδαλώδεις σκοτεινές διαδρομές της ζωής είναι αμέτρητες. Εμείς απλά επιλέγουμε και αναλόγως περπατάμε το κομμάτι που θέλουμε. Ακόμα όμως και όταν τα υπόλοιπα μονοπάτια είναι ξέφωτα και πλημμυρισμένα με όσα αποζητάμε, μπορεί να στερούμαστε κάτι, μια έννοια άπιαστη αλλά ουσιώδη. Την ένωση με τον Έρωτα αναζητάμε με αγωνία, ανυπομονησία και φόβο.

Ο  Τζελαλαντίν Ρουμί μεταμορφώθηκε από διδάσκαλο του Κορανίου, μυστικό Σούφι και σπουδαίο θεολόγο σε έναν γοητευτικά απελπισμένο ερωτευμένο άντρα μέσα σε ένα μεσημέρι. Το έργο που άφησε πίσω του ο Πέρσης ποιητής είναι αριστουργηματικό και ογκώδες. Η Καδιώ Κολυμβά έκανε μια επιλογή ποιημάτων από την συλλογή «ο Αγαπημένος» που παρουσιάστηκε σε συνεργασία με τις εκδόσεις Αρμός.

Από τους κορυφαίους μυστικούς ποιητές της Ανατολής, απολογητής ενός θεϊκού έρωτα, απ' τον οποίο φτάνει σ' εμάς τους Δυτικούς, εντελώς αμύητους στη γλωσσική πραγματικότητα του σουφισμού, μόνον ένα ακρωτηριασμένο νόημα, ο Ρουμί υπήρξε ο πιο συνεπαρμένος υμνητής του. Ο  Τζελαλαντίν Ρουμί ( το όνομα του οποίου σημαίνει «Δόξα της Θρησκείας») υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους δασκάλους του Κορανίου αλλά και του Σουφισμού. Ο ίδιος συγκέντρωνε μεγάλο αριθμό μαθητών και θαυμαστών, αλλά του έλειπε κάτι. Έλειπε η ίδια η ουσία του Σουφισμού, η εξύψωση, η συνάντηση με τον «Αγαπημένο» , το θεϊκό νόημα της ζωής που περιέγραφαν ονειρικά οι υπόλοιποι διδάσκαλοι.

Όλα λύθηκαν και τα κομμάτια του παζλ της ζωής του Τζελαλαντίν ενώθηκαν όταν γνώρισε τον Σαμς (που σημαίνει «φως») έναν ρακένδυτο ιδιότροπο  σουφί, τον οποίο ο ποιητής εμπιστεύτηκε απόλυτα και του δόθηκε ολοκληρωτικά. Μέσα από την ύπαρξη του Σαμς ο Ρουμί ενώθηκε με τον «Αγαπημένο», έγιναν ένα και δεν χωριστήκαν ποτέ ακόμα και όταν η ζωή ή ο θάνατος είχαν άλλα σχέδια.

Ο μεθυσμένος από έρωτα Ρουμί γίνεται υμνητής του ανεκπλήρωτου έρωτα , όταν το πρόσωπο της λατρείας του εξαφανίζεται μυστηριωδώς από τη ζωή του. Τότε ο Τζελαλαντίν γράφει την συλλογή «ο Αγαπημένος». Τα ποιήματά  του βρίσκουν την αυθεντική τους ρίζα στο πένθος και στην αυταπάρνηση. Ζητούμενο τους πάντα είναι ο Έρωτας, ο χαμένος και συγκρουόμενος που σηματοδοτεί την αφύπνιση του Ρουμί και την «επιστροφή» του Σαμς μέσα στις λέξεις και γραμμές  που αβίαστα δημιουργεί ο ποιητής.

Οι λέξεις αρκετές φορές, είναι πολύ μικρές για να περιγράψουν τα συναισθήματα, πόσο μάλλον να τα εικονοποιήσουν. Αλλά ο Ρουμί καταφέρνει να εκφράσει τόσο ξεκάθαρα τον βιωματικό του πόνο, που ο αναγνώστης θα εκπλαγεί. Προφανώς όμως τα νοήματα των ποιημάτων του, είναι τόσο εύκολο να «διαβαστούν», γιατί στην πραγματικότητα είχαν μόνο έναν αποδέκτη τον Αγαπημένο του, και έναν και μοναδικό στόχο να φέρουν τον Σαμς δίπλα στον Τζελαλαντίν.

Η ποίηση του Τζελαλαντίν είναι συνώνυμο του ερωτικού και απύθμενου λυρισμού που μπορεί να κρύβεται κάτω και από μια μόνο συλλαβή. Το έργο του είναι κινούμενο πάνω στις προσευχές και στην μέχρι τότε υπάρχουσα καθιερωμένη περσική ποίηση αλλά δοσμένο με έναν ρεαλιστικό και ανθρώπινο πόνο που αγγίζει  και τα πιο σκληροτράχηλα μάτια.

Στα ποιήματα του Τζελαλαντίν Ρουμί δεν θα βρεθεί στίχος ανήθικος, αφοριστέος ή κατακριτέος , στην ποίηση δεν υπάρχουν τέτοιοι στίχοι. Η ποίηση είναι καθρέφτης και πάνω της βλέπουμε τα πρόσωπα μας. Ο Σαμς για τον Ρουμί ήταν ο δρόμος που τον οδηγούσε στον Θεό, στην αιωνιότητα. Δεν έχει σημασία ποιο ήταν το όνομα του οδηγού αλλά η παρουσία του. Στην ποίηση του Ρουμί είσαι απογυμνωμένος από διακρίσεις και μυωπικά γυαλιά , αλλά δεμένος με ιστό αράχνης με τον οδηγό σου…

“Ο Έρωτας ήρθε και με άδειασε.
Ο Έρωτας ήρθε και με  γέμισε
με τον Αγαπημένο.
Έγινε το αίμα του κορμιού μου
Έγινε τα χέρια μου και τα πόδια μου
Έγινε τα πάντα.
Τώρα ό,τι έχω είναι μόνο ένα όνομα.
Όλα τ’ άλλα είναι του Αγαπημένου”

(ποίημα από την συλλογή «ο Αγαπημένος»)

 

Ο Αγαπημένος
(απόσπασμα)
 

Δέξου με Αγαπημένε μου
Σώσε την ψυχή μου.
Γέμισέ με με την αγάπη σου
Και λύτρωσέ με από τους δύο κόσμους.

Αν αφήσω την καρδιά μου μακριά σου
Φωτιά μου καίει τα σωθικά.

Ω, Αγαπημένε μου
Πάρε μακριά ό,τι θέλω
Πάρε μακριά ό,τι κάνω
Πάρε μακριά κάθε τι
Που με παίρνει μακριά σου.

Ούτε ξέρω αν υπάρχουν δύο κόσμοι
Το μόνο που εγώ είναι ο Ένας
Έναν μονάχα αναζητώ
Έναν μονάχα ξέρω
Έναν μονάχα βρίσκω
Και εξυμνώ μονάχα Έναν.

Τόσο πολύ έχω μεθύσει
Απ’ το κρασί του Αγαπημένου μου
Πού και οι δυο κόσμοι
Έχουν χαθεί από μπροστά μου.

Δεν μένει τίποτ’ άλλο, παρά ν’ αγγίξω
Το κύπελλο του Αγαπημένου.

Ω, πώς χωράει ο Αγαπημένος στην καρδιά μου.
Χίλιες ψυχές σε ένα κορμί
Χίλιες σοδειές σε ένα δεμάτι
Χιλιάδες στρόβιλοι ουρανών
Στο μάτι μιας βελόνας.

[…] τα μάτια μου βλέπουν
Μόνο το πρόσωπο του Αγαπημένου.
Τι υπέροχη θωριά!
Για τη θωριά του αυτή είναι Αγαπημένος
Αλλά γιατί να ξεχωρίζω;
Ο Αγαπημένος βρίσκεται μες στη θωριά
Και η θωριά μες στον αγαπημένο

[…] Απόψε ο Αγαπημένος
Μου εξομολογήθηκε τα μυστικά του
Τι νύχτα!
Μακάρι να διαρκούσε αιώνια..
Ο ουρανός λάμπει…
Ω Αγάπη
Όταν σε ψάχνω, σε βρίσκω να μ’ αναζητάς.
Όταν κοιτάζω γύρω μου
Βρίσκω τους βοστρύχους των μαλλιών σου
Μέσα στα χέρια μου.

Πίστευα πάντα πως
Εγώ είχα μεθύσει απ’ το κρασί σου
Αλλά τώρα βρίσκω
Το κρασί σου να ‘χει μεθύσει από μένα.

Δίχως να κοιτάζω
Μπορώ και βλέπω τα πάντα μέσα μου
Τα μάτια μου είναι άχρηστα
Τώρα που μπορώ να δω
Ολόκληρο τον κόσμο
Με τα δικά Του μάτια…



Πηγή: logoskaitexni.blogspot.gr

Read More »

Επένδυσαν στα... βιβλία και προσέλκυσαν χιλιάδες επισκέπτες!

Μια πόλη με 40 βιβλιοπωλεία και 500.000 επισκέπτες το χρόνο!



Η πόλη Hay-on-Wye, είναι το όνειρο του κάθε βιβλιοφάγου, που ψάχνει τα κατάλληλα βιβλία και σπάνιους τίτλους. Βρίσκεται στην Ουαλία, κοντά στον ποταμό Wye και ονομάζεται «Η πόλη των βιβλίων».

Σήμερα αποτελεί την μεγαλύτερη στον κόσμο, αγορά μεταχειρισμένου βιβλίου και προσελκύει 500.000 επισκέπτες κάθε χρόνο.

Περισσότερα από σαράντα βιβλιοπωλεία, ανώνυμα ή επώνυμα. Υπαίθρια μαγαζιά και κιόσκια. Ξύλινα ράφια και περίεργες κατασκευές, φιλοξενούν χιλιάδες τίτλους βιβλίων από «δεύτερο χέρι».

Όλα ξεκίνησαν το 1961, όταν ο Richard Booth, κάτοικος της πόλης και λάτρης του βιβλίου, άνοιξε το πρώτο μαγαζί, σε ένα παλιό πυροσβεστικό σταθμό, αφού πρώτα ταξίδεψε στην Αμερική και μετέφερε με κοντέινερ χιλιάδες βιβλία από τις βιβλιοθήκες που είχαν κλείσει.

Με το πέρασμα του χρόνου και οι άλλοι κάτοικοι άνοιξαν τα δικά τους μαγαζάκια, βρίσκοντας συχνά, πολύ πρωτότυπους τρόπους για να προσελκύσουν τους αγοραστές. Τα τοποθέτησαν σε ράφια, πάνω σε τοίχους και σε αυτοσχέδιες κατασκευές. Σε περισσότερα δεν υπάρχουν πωλητές, απλά γραμματοκιβώτια με επιγραφή «πληρώστε εδώ».



Ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει τον περίπατο του στους δρόμους της πόλης, κάνοντας πολλές στάσεις στις υπαίθριες βιβλιοθήκες, που υπάρχουν παντού και να ανακαλύψει πραγματικά λογοτεχνικά διαμάντια.

Η πόλη επίσης φιλοξενεί, το φεστιβάλ βιβλίου που προσελκύει 80.000 συγγραφείς, εκδότες και λάτρεις του βιβλίου από όλο το κόσμο, κάθε χρόνο στο τέλος του Μάιου.

Πηγή: iefimerida.gr
Read More »

Αρχαία Ερωτικά Ποίηματα του Κόσμου.





 Η ποίηση ήταν πάντα συνδεδεμένη με τα συναισθήματα του ανθρώπου. Και τι θα μπορούσε να εκφράσει καλύτερα παρά τον έρωτα; Από την αρχαιότητα συναντούμε πολλά ερωτικά ποιήματα, άλλα πλατωνικού και άλλα καθαρά σαρκικού έρωτα.

Αρχαία ερωτικά ποιήματα έχουν βρεθεί σε κάθε γωνιά της Γης, σε σπηλιές και τάφους της Αιγύπτου, στην αρχαία Ελλάδα, στη Μέση Ανατολή, σε πόλεις θαμμένες από τη σκόνη του χρόνου. Ακόμα και μέχρι σήμερα όμως η αρχαία ερωτική ποίηση συναρπάζει, καθώς αποκαλύπτει πτυχές των ανθρώπων που ίσως δε γνωρίζαμε.

Αρχαία ερωτικά ποίηματα από τη Σαπφώ
Η ποιήτρια Σαπφώ
Η Σαπφώ, η σημαντικότερη Λυρική ποιήτρια της αρχαιότητας και μια από τις πιο σημαντικές ποιήτριες παγκοσμίως, έγραφε πολλούς αιώνες πριν για τη Δύναμη του Έρωτα...

"Σαν άνεμος μου τίναξε ο έρωτας τη σκέψη,
σαν άνεμος που σε βουνό βελανιδιές λυγάει.
Ήρθες, καλά που έκανες, που τόσο σε ζητούσα,
δρόσισες την ψυχούλα μου, που έκαιγε ο πόθος.
 
Κι από το γάλα πιο λευκή,
απ' το νερό πιο δροσερή,
κι από το πέπλο το λεπτό πιο απαλή.
Από το ρόδο πιο αγνή,
απ' το χρυσάφι πιο ακριβή,
κι από τη λύρα πιο γλυκειά, πιο μουσική.

Πάει καιρός που κάποτε σ' αγάπησα, Ατθίδα,
μα τότε μου 'μοιαζες μικρό κι αθώο κοριτσάκι.
Συ που μαγεύεις τους θνητούς, παιδί της Αφροδίτης,
απ' όλα το καλύτερο εσύ ’σαι το αστέρι.

Κι από το γάλα πιο λευκή…"


Το ποίημα αυτό της Σαπφούς μελλοποιήθηκε από τον Σπύρο Βλασσόπουλο και τραγουδήθηκε από την Αλέκα Κανελλίδου. Το τραγούδι έχει τίτλο Ατθίδα και το ακούτε στο εισαγωγικό βίντεο.

Ταις έμαις εταίραις (απόσπασμα)

«…και το γέλιο σου αχ που ξελογιάζει την καρδιά μου
σου τ” ορκιζομαι.
γιατί μόλις παω να σε κοιτάξω
νιώθω ξάφνου να μου κόβεται η μιλιά μου…»

(αποδοση: Οδ.Ελυτης)

Αρχαίο ερωτικό ποίημα από τον Αρχίλοχο από την Πάρο

Ο Αρχίλοχος, ο αρχαιότερος λυρικός ποιητής της Ευρώπης γεννημένος στην Πάρο έγραφε γύρω στο 690πΧ:

"Εγώ τόσα της έλεγα και τη παρθένα πήρα.
Τη πλάγιασα σιγά-σιγά στα χόρτα τ' ανθισμένα,
τύλιξα το γυμνό κορμί στη μαλακή μου χλαίνη,
η αγκαλιά μου σφάλισε τριγύρω στο λαιμό της.
Κι έτρεμε απ' το φόβο της σα το μικρό λαφάκι,
που τρέχει και το κυνηγούν οι κυνηγοί στο δάσο.
Κι η πεθυμιά του έρωτα σφίγγοντας τη καρδιά
σα σύννεφο πελώριο μου τύλιξε τα μάτια
κι έκλεψεν απ' τα στήθια μου τη πιο γλυκιά πνοή."

Ερωτικό ποίημα – Ανακρέων

Και ο Ανακρέων έγραψε το παρακάτω ερωτικό ποίημα το 550πΧ:

"Ο δαμαστής ο Έρωτας
κι η πορφυρή Αφροδίτη,
μαζί σου παίζουν βασιλιά
κι οι μαυρομάτες Νύμφες.
Σε σένα που συχνά γυρνάς
στις πιο ψηλές βουνοκορφές,
ευλαβικά προσπέφτω.
Τη προσευχή μου εισάκουσε
κι έλα κοντά σε μένα,
για να γενεί ό,τι ζητώ.
Τον Κλεόβουλο, Διόνυσε,
καλά να συμβουλέψεις,
τον έρωτά μου, βασιλιά,
για να δεχτεί τ' αγόρι.Πάλι ο ξανθός ο Έρωτας
τη κόκκινή του μπάλα
μου πετά και με κεντρίζει
με τη νια παιγνίδι ν' αρχινήσω,
που 'χει σαντάλια πλουμιστά.
Μ' αυτή, μια και κρατά
απ' τη τρανή τη Λέσβο
που 'ναι γεμάτη αρχοντικά,
σνομπάρει τ' άσπρα μου μαλλιά
κι αλλού κοιτά και χάσκει…"


Αρχαίο ερωτικό ποίημα από την Αίγυπτο

Ένα από τα πιο όμορφα ποιήματα που έχουν βρεθεί ποτέ ανήκει σε άγνωστο Αιγύπτιο ποιητή, που έγραφε το 1000 πΧ:

"Ω, η καρδιά μου θα ήταν σκλάβα αν με αγκάλιαζε.
Κάθε κεφάλι γυρίζει -μοναδικό της σφάλμα-
να την κοιτάξει.
Ευτυχισμένος αυτός που στο τέλος θα τη σφίξει
στην αγκαλιά του,
πρώτος θα σταθεί ανάμεσα σ” όλους τους νέους εραστές.
Το μάτι ακόμα την ακολουθεί
τη στιγμή που αυτή έχει κιόλας βγει απ” το πεδίο του,
Μια μόνο θεά,
μοναδική."

Το αρχαιότερο ερωτικό ποίημα

Το αρχαιότερο ερωτικό ποίημα που έχει ανακαλυφθεί στον κόσμο πάντως βρέθηκε κατά τη διάρκεια ανασκαφής στα τέλη του 19ου αιώνα στην περιοχή Νιπούρ στην αρχαία Σουμερία, δηλαδή στο σημερινό Ιρακ.

Το ποίημα βρέθηκε γραμμένο πάνω σε πινάκιο μαζί με άλλες πινακίδες των Σουμερίων, όπου συνήθως καταγράφονταν ιστορίες και θρύλοι, δικαστικές αποφάσεις και κρατικά διατάγματα, καθώς και άλλες συμφωνίες.

Το πινάκιο ήταν φτιαγμένο από πηλό και χρονολογείται περίπου στο 2037 π.Χ. Θεωρείται λοιπόν το αρχαιότερο ερωτικό ποίημα που έχει βρεθεί ποτέ. Το έργο έχει εκτεθεί ήδη σε διάφορα μουσεία του κόσμου.

"Γαμπρέ, αγαπημένε της καρδιάς μου,
σαν το μέλι γλυκιά είναι η ομορφιά σου.
Λιοντάρι, αγαπημένο της καρδιάς μου με μάγεψες.
 
Ασε με να σταθώ τρέμοντας, μπροστά σου,
να σε αγγίξω με το χάδι μου.
Το χάδι μου είναι ακριβό,
πιο απολαυστικό είναι από την ομορφιά.
Σαν το μέλι με το γάλα.

Γαμπρέ, πες στη μητέρα μου,
θα σου δώσει λιχουδιές.
Στον πατέρα μου, θα σου δώσει δώρα.
Τη ψυχή σου να ζωντανέψω, ξέρω.
Γαμπρέ κοιμήσου στο σπίτι μας ως την αυγή,
τη καρδιά σου ξέρω πως να ευχαριστήσω.
Λιοντάρι κοιμήσου στο σπίτι μας ως την αυγή.

Εσύ, επειδή μ' αγαπάς, κύριέ μου,
κύριε προστάτη μου, Σουσίν μου,
εσύ που ευφραίνεις τη καρδιά της Ενλίλ,
άγγιξέ με, με το χάδι σου.
"
Read More »

Μην πανικοβάλλεσαι, διάβασε φιλοσοφία!

Ο Αλαίν ντε Μποττόν μάς δείχνει πώς οι φιλόσοφοι μπορούν να βελτιώσουν τη ζωή μας, πώς μας βοηθούν να ξεπερνάμε τις αντιξοότητες και να δημιουργούμε καλύτερες συνθήκες για τον εαυτό μας.

Ο Αλαίν ντε Μποττόν είναι ένας φιλόσοφος για όλους. 

Πολλοί μιλούν για ένα «ύφος Ντε Μποττόν» το οποίο κάνει τα γραπτά του να ξεχωρίζουν ανάμεσα σε πλήθος άλλα. Και πραγματικά πρόκειται, όπως λέει ο ίδιος, για «ένα στυλ που είναι εύκολο στην ανάγνωση και μπορεί συγχρόνως να μεταδώσει μεγάλες ιδέες με αρχοντιά και χάρη». Δεν τον ικανοποιεί ο φιλοσοφικός σημερινός λόγος γιατί είτε «είναι τελείως βαρετός ή υπερβολικά περίπλοκος ή προσπαθεί να γίνει ποπ και χαζοχαρούμενος». Τα βιβλία του- και το τελευταίο του, «Η παρηγορία της φιλοσοφίας»- διατηρούν ένα ύφος περισσότερο προσωπικό και εξομολογητικό. Ο Ντε Μποττόν ξαναγυρίζει τη φιλοσοφία στον πρωταρχικό της σκοπό: να κάνει τη ζωή μας ευκολότερη. Στο βιβλίο αυτό συνδιαλέγεται με έξι φιλοσόφους, τον Σωκράτη, τον Επίκουρο, τον Σενέκα, τον Μονταίνι, τον Σοπενχάουερ και τον Νίτσε, και εξηγεί με τα λόγια τους πώς μπορεί κανείς να μην απογοητεύεται στη ζωή αλλά να βρίσκει δύναμη να ξεπερνάει τις αντιξοότητες και να δημιουργεί καλύτερες συνθήκες για τον εαυτό του. 

Δεν έχεις χρήματα; Ζήτα βοήθεια από τον Επίκουρο 
Δυσκολεύεσαι το πρωί να σηκωθείς. Δεν έχεις κέφι, είσαι εριστικός. Διαισθητικά κατηγορείς τη δουλειά που κάνεις. Δεν βγάζεις αρκετά χρήματα και αυτό σε καταπιέζει. Αποφασίζεις να αλλάξεις δουλειά. Την αλλάζεις, κερδίζεις περισσότερα αλλά και πάλι δεν βρίσκεις ευτυχία. Δεν έχεις χρήματα; Βρες αλλού την ευτυχία, στη φιλία και στην παρέα, στην ελευθερία, στη σκέψη, αυτό συνιστά ο Επίκουρος. 

«Αν αφαιρέσω τις ηδονές της γεύσης, αν αφαιρέσω τη σεξουαλική ηδονή, αν αφαιρέσω την ηδονή της ακοής και αν αφαιρέσω τα γλυκά συναισθήματα που προκαλούνται στη θέα όμορφων μορφών... δεν γνωρίζω πώς να διανοηθώ το καλό» θα πει. Ωστόσο παράλληλα θα αναρωτηθεί: «Μπορεί κανείς να είναι ευτυχισμένος χωρίς χρήματα και πώς;». Στην ερώτηση αυτή ο Επίκουρος απαντάει με έναν κατάλογο των απαραίτητων και μη για την ευτυχία: Φυσικά και αναγκαία στοιχεία για να ζει κανείς ευτυχισμένος θεωρεί τη φιλία, την ελευθερία, τη σκέψη. Φυσικά και όχι αναγκαία πράγματα θεωρεί το μεγάλο σπίτι, τα ιδιωτικά λουτρά, τα συμπόσια και τους υπηρέτες. Ούτε φυσικά ούτε αναγκαία θεωρεί τη φήμη και την εξουσία. Ο ίδιος υποστήριξε με το παράδειγμά του αυτή τη θεωρία. Ζούσε με φίλους του εκτός των Αθηνών και απολάμβανε αυτή την παρέα. Αποφάσισαν να μην εμπλακούν στις εμπορευματικές σχέσεις της αθηναϊκής αγοράς και φρόντισαν να έχουν τον δικό τους κήπο, με τρόφιμα που τους επέτρεπαν να ζουν. Στον κήπο αυτόν γίνονταν και οι περισσότερες συζητήσεις, καθώς ο Επίκουρος και οι μαθητές-φίλοι του είχαν ως μότο ότι η σκέψη είναι το καλύτερο αγχολυτικό. Η φιλοσοφία του Επίκουρου λέει: Αν διαθέτουμε χρήματα δίχως φίλους, δίχως ελευθερία και μια μεθοδική ανάλυση της ζωής μας, δεν θα είμαστε ποτέ αληθινά ευτυχισμένοι. Ενώ αν τα διαθέτουμε αλλά στερούμαστε πλούτου, δεν θα είμαστε ποτέ δυστυχισμένοι. 

Είσαι απογοητευμένος; Ζήτα βοήθεια από τον Σενέκα 
Oλα πάνε καλά και μια μέρα μαθαίνεις ότι ένα αγαπημένο σου πρόσωπο θα πεθάνει από ανίατη ασθένεια. Πανικοβάλλεσαι. Δεν ξέρεις τι να κάνεις. Ο Αλαίν ντε Μποττόν συνιστά το παράδειγμα του Σενέκα. Να είσαι προετοιμασμένος. Οταν ο Νέρωνας έστειλε να θανατώσουν τον Σενέκα, οι φίλοι του φιλοσόφου χλώμιασαν και ξέσπασαν σε κλάματα. «Πού έχει πάει η φιλοσοφία σας;» τους ρώτησε αυτός. Σύμφωνα με τον Σενέκα στον πυρήνα κάθε απογοήτευσης βρίσκεται μια βασική δομή: η σύγκρουση της επιθυμίας με τη σκληρή πραγματικότητα. Πίστευε ότι υπομένουμε ευκολότερα εκείνες τις απογοητεύσεις για τις οποίες έχουμε προετοιμαστεί. Γλιτώνουμε κατ΄ αυτόν τον τρόπο αν όχι από την απογοήτευση, τουλάχιστον από το σύνολο των ολέθριων συναισθημάτων που τη συνοδεύουν. Ετσι αποφεύγουμε την οργή. Ο βαθμός αρνητικής αντίδρασής μας σε διάφορες περιστάσεις σημαίνει ότι δεν έχουμε εκλογικεύσει ότι αυτές μπορεί να μας συμβούν. Αποφεύγουμε το σοκ. Ενα αεροπλάνο πέφτει, γίνεται ένας σεισμός. Ας δεχθούμε, λέει ο Σενέκας, ότι η τύχη πάει χωρίς πρόγραμμα σαν τη θεά Φορτούνα. Μπορεί μια καταστροφή να μας πλήξει, μπορεί και όχι. Κανένας δεν σου έχει υποσχεθεί ότι τίποτε ανάποδο δεν θα συμβεί στη ζωή σου. Δέξου αυτή την απλή αλήθεια για να είσαι προετοιμασμένος. Απαντάς στην αδικία. Κάτι συμβαίνει και αισθάνεσαι αδικημένος, αν και θεωρείς ότι ενεργείς ορθά. Το αποδίδεις στην αδικία ή πιστεύεις ότι έκανες κάτι κακό, γι΄ αυτό τιμωρείσαι. Μπορούμε να είμαστε δυστυχισμένοι ή ευτυχισμένοι, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ευθύνεται για αυτό η δικαιοσύνη. Προετοιμασμένος επίσης μπορείς να αντιμετωπίσεις το άγχος ή τη χλεύη. Ο καθησυχασμός είναι το χειρότερο αντίδοτο σε ό,τι συμβαίνει. 

Αισθάνεσαι ανικανότητα σεξουαλική; Ζήτα βοήθεια από τον Μονταίνι 
Aν αισθάνεσαι σεξουαλικά ανίκανος, η μόνη λύση είναι να το παραδεχθείς για να αποενοχοποιηθείς. Αυτό είναι το συμπέρασμα στο οποία καταλήγει ο Αλαίν ντε Μποττόν μελετώντας τον Μονταίνι. Ο περίφημος για τα δοκίμιά του φιλόσοφος του 16ου αιώνα Μονταίνι είχε παρατηρήσει ότι οι άνδρες πολλές φορές έπεφταν σε μεγάλη απογοήτευση όταν δεν είχαν στύση και δεν μπορούσαν να χαρίσουν ερωτική ευτυχία στο ταίρι τους. Κάποιοι μάλιστα είχαν τέτοιο άγχος που αυτοευνουχίζονταν για να απελευθερωθούν από αυτό. Ο Μονταίνι διδάσκει ότι «η πλέον αλλόκοτη αναπηρία μας είναι να περιφρονούμε την ύπαρξή μας... οφείλουμε να σταματήσουμε τον πόλεμο με το περίπλοκο σωματικό μας περίβλημα και να μάθουμε να το αποδεχόμαστε ως αμετάβλητο στοιχείο της κατάστασής μας, κάτι όχι τόσο φριχτό ούτε τόσο ταπεινωτικό». Αναφερόμενος ο φιλόσοφος σε έναν φίλο του που η στύση του τον εγκατέλειψε λίγο πριν από τη διείσδυση, πρότεινε «να δεχθεί κανείς την απώλεια ελέγχου του πέους ως άκακη πιθανότητα στον έρωτα», ώστε αν παραδεχθεί και εξομολογηθεί στην ερωτική του σύντροφο και στον εαυτό του εκ προοιμίου την αδυναμία του τότε η ψυχική του ένταση θα ανακουφιστεί και- όταν το κακό θα έφτανε, όπως το περίμενε- η ευθύνη του θα μειωνόταν και θα τον βάραινε λιγότερο. 

Δεν καταλαβαίνεις ένα βιβλίο; Ζήτα, και πάλι, βοήθεια από τον Μονταίνι 
Διαβάζεις ένα βιβλίο και δεν καταλαβαίνεις απολύτως τίποτε. 

Σκέφτεσαι: Είμαι ανίκανος να καταλάβω τη σοφία του συγγραφέα, δεν γνωρίζω πολλά πράγματα στη ζωή μου. Ο Μονταίνι είχε διαφορετική γνώμη: Κλείσε το βιβλίο αν σου φαίνεται ανόητο ή ακατανόητο. Οταν ο Μονταίνι διάβαζε ένα βιβλίο που δεν το καταλάβαινε, σκεφτόταν ότι είτε ο συγγραφέας είναι ανίκανος να είναι ξεκάθαρος είτε ο ίδιος είναι ανόητος. 

Ξεκινούσε από το πρώτο, μια και είχε παρατηρήσει ότι «η δυσκολία είναι ένα νόμισμα που χρησιμοποιούν οι μορφωμένοι, όπως οι παπατζήδες, για να μην αποκαλύπτεται η ματαιότητα των τεχνασμάτων τους, και αυτό το νόμισμα το αποδέχεται εύκολα η ανθρώπινη βλακεία». Το να γράφεις απλά απαιτεί θάρρος, κατά τον Μονταίνι. Κοιτάζοντας γύρω του τα όπως και σήμερα ακαταλαβίστικα ακαδημαϊκά έργα, αναρωτιέται αν η πλειονότητα των πανεπιστημιακών λογίων θα είχε εκτιμήσει τον Σωκράτη με τον καθαρό και απόλυτα κατανοητό λόγο του. Το σημαντικό σε ένα βιβλίο είναι η χρησιμότητά του και η καταλληλότητά του. Δεν έχει σημασία τόσο πολύ να μεταφέρεις με ακρίβεια τι έγραψε ο Πλάτωνας όσο το να κρίνεις αν αυτά που είπε έχουν ενδιαφέρον και μπορούν μέσα στη νύχτα να μας βοηθήσουν με τις αγωνίες και τη μοναξιά μας. Και μια εντελώς επίκαιρη παρατήρηση του Μονταίνι: «Περισσότερα είναι τα βιβλία για τα βιβλία, παρά για όποιο άλλο θέμα: δεν κάνουμε τίποτε άλλο παρά να αλληλο-υπομνηματιζόμαστε. Ολα είναι ένα σμάρι από σχόλια: από συγγραφείς όμως υπάρχει μεγάλη έλλειψη». 

Αντιμετωπίζεις δυσκολίες; Ζήτα βοήθεια από τον Νίτσε 
Bρίσκεσαι μπροστά σε αξεπέραστες δυσκολίες στη ζωή σου. Νομίζεις ότι έχεις «τελειώσει». Η εύκολη λύση είναι να τα παρατήσεις. Αντίθετα, ο Νίτσε σού δίνει μιαν άλλη προοπτική: Εκμεταλλεύσου τις δυσκολίες. Ανάπτυξε τα πάθη σου. 

Πάρε αφορμή από αυτά για να δημιουργήσεις μια καλύτερη ζωή. Ολες οι ζωές έχουν δυσκολίες. Αυτό που τις διακρίνει είναι ο τρόπος που αποφασίζεις να τις αντιμετωπίσεις. Κάθε βάσανο είναι ένα ακαθόριστο σημάδι ότι κάτι δεν πάει καλά, και μπορεί να επιφέρει καλό ή κακό αποτέλεσμα, ανάλογα βέβαια με την ευθυκρισία και την πνευματική δύναμη του παθόντος. Το άγχος μπορεί να προκαλέσει πανικό ή μια ενδελεχή ανάλυση σχετικά με το τι πήγε στραβά. Η αίσθηση αδικίας μπορεί να οδηγήσει στον φόνο ή σε ένα ριζοσπαστικό έργο οικονομικής θεωρίας. Ο φθόνος ίσως οδηγήσει στην πικρία ή στην απόφαση να ανταγωνιστείς έναν αντίπαλο δημιουργώντας ένα αριστούργημα. Η τέχνη της ζωής επαφίεται στην εκμετάλλευση των αντιξοοτήτων. Ο Νίτσε αναφέρει ως χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τη ζωή των αρχαίων Ελλήνων. Κοιτάζεις τον Ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο και νομίζεις ότι αντικαθρεφτίζει την ηρεμία στη ζωή των αρχαίων Ελλήνων. Λάθος. Οι αρχαίοι Ελληνες, μας λέει ο Νίτσε, επέτρεπαν στα πάθη τους να υπάρχουν μέσα στην κοινωνία. Και κατέληγε: Οσο πιο μεγάλα και φοβερά είναι τα πάθη που μπορεί να επιτρέψει στον εαυτό της μια εποχή, ένας λαός, ένα άτομο, επειδή είναι σε θέση να τα χρησιμοποιήσει ως μέσα, τόσο υψηλότερα στέκεται η κουλτούρα της». 

Τρως χυλόπιτα; Ζήτα βοήθεια από τον Σοπενχάουερ 
Eίσαι στο βαγόνι του τρένου και προσπαθείς να αποσπάσεις το βλέμμα της ωραίας κοπέλας που κάθεται απέναντί σου. Οσο την παρατηρείς τόσο νιώθεις ότι είναι φτιαγμένη για σένα. Γνωρίζεσαι μαζί της αλλά στο τέλος «τρως χυλόπιτα». Πέφτεις στα τάρταρα. Νομίζεις ότι ο ήλιος έσβησε γύρω σου. «Μην κάνεις έτσι» θα σου πει ο Σοπενχάουερ. 

«Υπάρχουν κι άλλες γυναίκες». Ο Σοπενχάουερ δηλώνει: «Δεν είμαστε κληρονομικά μη ερωτεύσιμοι, ο χαρακτήρας μας δεν είναι αποκρουστικός, ούτε το πρόσωπό μας απεχθές. Μια μέρα θα συναντήσουμε κάποιον που θα μας θεωρήσει υπέροχους και θα αισθανθεί εξαιρετικά φυσικός και ανοικτός μαζί μας. Με τον καιρό θα μάθουμε να συγχωρούμε όσους μάς απορρίπτουν». Ο Σοπενχάουερ πιστεύει ότι υπάρχει μια ακατανίκητη δύναμη που έλκει δύο πρόσωπα, τις πιο πολλές φορές εν αγνοία τους. Η δύναμη αυτή, που την ονόμαζε «θέληση για ζωή» (Wille zum leben), είναι μια έμφυτη παρόρμηση του ανθρώπου να παραμείνει ζωντανός και να αναπαραχθεί. Αν και ο Σοπενχάουερ ήταν ο κατ΄ εξοχήν πεσιμιστής φιλόσοφος που έζησε μια ζωή μέσα στην κατάθλιψη, εν τούτοις πίστευε ότι η θέληση για ζωή είναι αυτή που σώζει τον καταθλιπτικό, τον ασυγκίνητο, τον μισογύνη. Ενα σφάλμα υπάρχει στη σκέψη μας, κατά τον Σοπενχάουερ, ότι πιστεύουμε πως υπάρχουμε για να είμαστε ευτυχισμένοι. Αν ρίξουμε μια ματιά στους ηλικιωμένους, θα καταλάβουμε ότι αυτό δεν ισχύει. Οι νέοι πιστεύουν ότι δίπλα τους αιωρούνται οράματα ευτυχίας που ανά πάσα στιγμή μπορούν εύκολα να τα πιάσουν. 

Αν μπορούσαμε να διδάξουμε στους νέους ότι η ζωή έχει πολλά να τους προσφέρει, θα τους κάναμε περισσότερο ανθεκτικούς στις αναποδιές. 

Πηγή: tovima.gr
Read More »

Τα 10 πιο σημαντικά βιβλία της ανθρωπότητας


Οι βιβλιόφιλοι της «Folio Society» διεξήγαγαν έρευνα, ζητώντας από τα μέλη του βρετανικού κοινού να ονομάσουν τα πιο σημαντικά βιβλία του σύγχρονου κόσμου.

Η «Βίβλος» βγήκε πρώτη με 27%, η «Καταγωγή των ειδών» του Δαρβίνου ήταν στη δεύτερη, ενώ τρίτο ήρθε το βιβλίο του Στίβεν Χόκινγκ «Το χρονικό του χρόνου»

Δείτε τα 10 πιο σημαντικά βιβλία της ανθρωπότητας, όπως τα ψήφισαν οι Βρετανοί:

1. Βίβλος (37%)





  2. Η καταγωγή των ειδών - Κάρολος Δαρβίνος (35%)






3. Το χρονικό του χρόνου - Στίβεν Χόκινγκ (17%)



4. Σχετικότητα - Άλμπερτ Αινστάιν (15%)



5. 1984 - Τζόρτζ Όργουελ (14%)



6. Μαθηματικές αρχές - Ισαάκ Νεύτων (12%)



7. Όταν σκοτώνουν τα κοτσύφια - Χάρπερ Λι (10%)



8. Το Κοράνι (9%)



9. Ο πλούτος των εθνών - Άνταμ Σμιθ (7%)



10. Η διπλή έλικα - Τζέιμς Ντ. Γουότσον (5%)


Πηγή: athensvoice.gr

Read More »

Τα βιβλία που πρέπει να διαβάσεις έστω μια φορά στη ζωή σου


Ο Μικρός Πρίγκιπας, Antoine de Saint-Exupery

Η υπέροχη ιστορία ενός αγοριού από άλλο πλανήτη που συναντά τον αφηγητή ο οποίος είχε ατύχημα με το αεροπλάνο του στην έρημο. Ο Μικρός Πρίγκιπας αφηγείται τη ζωή του στον δικό του πλανήτη και νοσταλγεί να γυρίσει πίσω. Αν και θεωρείται παιδική ιστορία, ο Μικρός Πρίγκιπας είναι μια βαθιά συναισθηματική ιστορία για τη φιλία, την αγάπη και την  αφοσίωση που πρέπει να διαβάσουν όλοι ανεξαιρέτως.

Για ποιον χτυπά η καμπάνα, Ernst Hemingway

Η πανέμορφη αυτή ιστορία του Robert Jordan, ενός νεαρού ιδεαλιστή αμερικανού, δυναμιτιστή, που συμμετείχε στον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο το 1937. Η ιστορία του διαδραματίζεται σε 68 ώρες, καθώς ο Jordan προσπαθούσε να φέρει εις πέρας μια επιχείρηση δολιοφθοράς. Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης, ο Jordan βιώνει παράλληλα και τον έρωτα με την Μαρία, μια πανέμορφη ισπανίδα.

100 χρόνια μοναξιά, Gabriel Garcia Marquez

Η ιστορία αυτού του υπέροχου βιβλίου, γεμάτου με μαγικό ρεαλισμό, διαδραματίζεται στο χωριό Macondo και περιγράφει τη ζωή των κατοίκων του. Ξεκινά με τον José Arcadio Buendía, τον άνδρα που έχτισε το χωριό, ο οποίος προσπαθεί να συμφιλιωθεί με τις σκιές του παρελθόντος και τη σκιά ενός άνδρα που σκοτώθηκε. Η ιστορία όντως καλύπτει μια χρονική περίοδο 100 χρόνων, όπου φοβερά πεπρωμένα αγγίζουν και συνθλίβουν τα πιο στενά του συγγενικά πρόσωπα, τους ανθρώπους του τόπου που γεννήθηκε και τελικά όλους όσοι σταθήκανε δίπλα του.

Ανατολικά της Εδέμ, John Steinbeck

Δυο οικογένειες –οι Trasks και οι Hamiltons- ζουν στο Salinas Valley της Καλιφόρνια. Η ιστορία ακολουθεί την αναμέτρηση κάθε γενιάς με τον θάνατο, την ηθική και τα δυσοίωνα ζητήματα που επιφέρει η αιώνια διαμάχη τους. Ο ίδιος Steinbeck θεώρησε το έργο του αυτό το καλύτερο στην πορεία του, λέγοντας «Πιστεύω ότι ό,τι άλλο έγραψα ήταν μάλλον μια πρόβα για αυτό το έργο».

Έγκλημα και Τιμωρία, Fyodor Dostoyevsky

Είναι η ιστορία του Rodion Raskolnikov, ενός φτωχού πρώην φοιτητή στην Αγία Πετρούπολη, που σχεδιάζει να διαπράξει ένα έγκλημα. Ξεκινώντας με ένα έγκλημα για το οποίο υπεύθυνη είναι η ίδια η κοινωνία, ο Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, στο πρόσωπο του θύτη, που είναι συγχρόνως και θύμα, προβάλλει την υπαρξιακή του αγωνία σε έναν άδικο κόσμο. Ο συγγραφέας θέτει ένα υπαρξιακό ερώτημα: ο φοιτητής που έγινε δολοφόνος διαμαρτυρόμενος για την κοινωνική αδικία είναι και ο ίδιος εγκληματίας; Η ψυχολογική ανάλυση του συγγραφέα δίνει στο έργο βάθος και διαχρονικό προβληματισμό.

Το δέντρο που έδινε, Shel Silverstein

«Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα δέντρο… που αγαπούσε ένα αγόρι». Πρόκειται για μια από τις πιο πολυδιαβασμένες παιδιές ιστορίες, στην οποία ο Shel Silverstein περιγράφει την ιστορία ενός δέντρου που αγάπησε ένα μικρό αγόρι τόσο πολύ που όσο μεγάλωνε, του έδινε ό,τι είχε. Ένα έργο αφιερωμένο στην ανιδιοτελή αγάπη, που συνεχίζει να εμπνέει ακόμα και σήμερα διαφορετικές ερμηνείες και παραμένει μια από τις πιο συναισθηματικά δυνατές ιστορίες που έχουν γραφτεί.

Ο ξένος, Albert Camus

Το συγκεκριμένο βιβλίο που απέσπασε το βραβείο Νόμπελ, ξεκινά όταν ο Meursault μαθαίνει για τον θάνατο της μητέρας του. Η έλλειψη συναισθηματικού ξεσπάσματος, δημιουργεί το κλίμα για το υπόλοιπο έργο, καθώς ο ίδιος θα σκοτώσει έναν άνδρα. Το έργο χωρίζεται σε δύο μέρη και η ιστορία ακολουθεί τον Meursault πριν και μετά το έγκλημα. Έχοντας χάσει την αίσθηση των ανθρώπινων νόμων, ο ξένος αποδέχεται τις συνέπειες του αυτοαποκλεισμού του ζώντας στις παρυφές της κοινωνίας.

Ο κόμης Μοντεκρίστο, Αλέξανδρος Δουμάς

Μια ιστορία γεμάτη με ίντριγκες, έρωτες, μάχες και κοινωνική σάτιρα. Είναι σίγουρα ένα από τα καλύτερα βιβλία που έχουν γραφτεί. Ο Edmond Dantès, ένας νεαρός ναύτης του 19ου αιώνα στη Γαλλία, κατηγορείται άδικα ότι είναι προδότης του Βοναπάρτη και φυλακίζεται για 6 χρόνια. Μετά από την αποφυλάκισή του παίρνει έναν θησαυρό που του κληροδότησαν και εκδικείται διαπράττοντας 3 φόνους. Η ιστορία αποδοκιμάστηκε για την ανηθικότητά της, αλλά σημείωσε μεγάλη επιτυχία μιας και συνδυάζει την κριτική των αστικών αξιών, την νοσταλγία του θεϊκού, τα ιστορικά γεγονότα και το εξωτικό όνειρο.

Η φάρμα των ζώων, George Orwell

Μια αλληγορία και σάτιρα για τη Σοβιετική Ένωση και τον Κομμουνισμό, η «Φάρμα των Ζώων» μιλά για μια παρέα ζώων που επαναστατούν στη φάρμα επειδή ο αφέντης-άνθρωπος τα κακομεταχειριζόταν. Το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου αναφέρεται στα τεκταινόμενα μετά την Επανάσταση και τη διαμόρφωση της κοινωνίας των ζώων της φάρμας κατά την ανεξαρτησία τους από τους ανθρώπους. Και ενώ όλα κυλούν ομαλά  με τη συνεργασία των ζώων, η νέα κοινωνία τους καταρρέει καθώς μερικά από τα αώα αρχίζουν να πιστεύουν ότι δεν είναι όλα ίσα μεταξύ τους.

Θαυμαστός καινούργιος κόσμος Aldous Huxley

Το βιβλίο αυτό του Huxley μιλά για μια κυβέρνηση που ναρκώνει τους ανθρώπους για να τους πείσει ότι είναι ευτυχισμένοι. Η ιστορία διαδραματίζεται κάπου στο μέλλον, κάπου στα 2540 μ.Χ. στο Λονδίνο, και αγγίζει θέματα όπως η εμπορευματοποίηση, η ψυχολογική χειραγώγηση, οι εξελίξεις στην αναπαραγωγική διαδικασία και η δύναμη της γνώσης.

Βάλια Κανελλοπούλου

Πηγή: clickatlife.gr

Read More »

Αποφθέγματα για τα Βιβλία!


«Το διάβασμα σου ανοίγει το Ιερό βιβλίο της Φύσης & των Όντων.»
Δέλια Σ. Γκούζμαν

«Αν το όλο είναι μεγαλύτερο από το μέρος, ο άνθρωπος πρέπει να είναι μεγαλύτερος από το μέρος του εαυτού του που βρίσκεται σ' ένα του βιβλίο.»
Έντουαρντ Μπάλγουερ Λίτον

«Άριστο βιβλίο είναι εκείνο που ανοίγουμε με λαχτάρα και κλείνουμε με κέρδος.»
Άμος Άλκοτ

«Για να δημιουργήσεις ένα δυνατό βιβλίο, πρέπει να διαλέξεις ένα δυνατό θέμα.»
Χέρμαν Μέλβιλ

«Εκείνος που κυκλοφόρησε ένα βιβλίο διέτρεξε ένα πολύ μεγάλο κίνδυνο από τους αναγνώστες του.»
Μιγκέλ Ντε Θερβάντες

«Ένα καλό βιβλίο είναι ένας καλός φίλος.»
Ζακ - Ανρί Μπερναρντέν ντε Σεν Πιερ

«Η ανάγνωση των καλών βιβλίων είναι σαν τη συνομιλία με τους τελειότερους ανθρώπους του παρελθόντος.»
Ρενέ Ντεκάρτ

«Καθετί που έκανε, σκέφτηκε, κέρδισε ή δημιούργησε η ανθρωπότητα, όλα αυτά βρίσκονται, σαν μια μαγική παρακαταθήκη, στις σελίδες των βιβλίων. Αποτελούν εκλεκτό κτήμα των ανθρώπων.»
Τόμας Καρλάιλ

«Καλό είναι εκείνο το βιβλίο που μου φέρνει δημιουργική διάθεση.»
Ραλφ Γουόλντο Έμερσον

«Μερικά βιβλία μπορεί κανείς να τα δοκιμάσει, άλλα να τα ρουφήξει και πολύ λίγα αφού τα μασήσει να τα χωνέψει.»
Ρότζερ Μπέικον

«Μία καλή συλλογή εκλεκτών βιβλίων είναι το καλύτερο πανεπιστήμιο της εποχής.»
Τόμας Καρλάιλ

«Οι σοφοί κι οι ποιητές με τα βιβλία τους σηκώνονται από τους τάφους τους, στέκουν δίπλα μας, μας συμβουλεύουν και μας καθοδηγούν στο δρόμο μας.»
Έντουαρντ Μπάλγουερ Λίτον

«Οι τόμοι των αρχαίων συγγραφέων, σαν μετάλλια, ευχαριστούν τους περίεργους. Αλλά τα έργα των νεωτέρων, σαν νόμισμα σε κυκλοφορία, είναι πολύ πιο κατάλληλα για τις άμεσες ανάγκες.»
Όλιβερ Γκόλντσμιθ

«Όπου καίνε βιβλία, στο τέλος θα κάψουν και ανθρώπους.»
Κρίστιαν Χάινριχ Χάινε

«Όταν το βιβλίο που διαβάζεις ανεβάζει το ηθικό σου και γεμίζει την καρδιά σου με αισθήματα ευγενικά, τότε μη ζητάς να κρίνεις με άλλο τρόπο το έργο. Είναι καλό και γραμμένο από αριστοτέχνη της πέννας.»
Ζαν ντε λα Μπριγέρ

«Περιφρονείτε τα βιβλία εσείς που όλη σας η ζωή είναι βουτηγμένη μέσα στη ματαιότητα και στη φιλοδοξία, και στην αναζήτηση των ηδονών ή μέσα στην οκνηρία. Αλλά σκεφτείτε πως όλος ο γνωστός κόσμος δεν κυβερνιέται παρά μόνο με τα βιβλία, εκτός απ' τα άγρια έθνη.»
Βολτέρος

«Στα βιβλία βρίσκουμε την ψυχή του χρόνου που πέρασε. Τη διατυπωμένη ηχώ του παρελθόντος, όταν το σώμα και τα υλικά στοιχεία που το αποτελούν έχουν τελείως χαθεί σαν ένα όνειρο.»
Τόμας Καρλάιλ

«Τα βιβλία δίνουν φωνή στους πεθαμένους, που έχουν σιγήσει.»
Χένρι Γουόντσγουρθ Λονγκφέλοου

«Τα βιβλία είναι αθάνατα τέκνα που θεοποιούν τους πατέρες τους.»
Πλάτων

«Τα βιβλία είναι ακοίμητες λαμπάδες της συγκεντρωμένης σοφίας.»
Χέερτ Χέερτσεν

«Τα βιβλία είναι οι αληθινοί ισοπεδωτές της κοινωνίας. Δίνονται στον καθένα που θέλει να τα χρησιμοποιήσει κι έτσι έχει στη διάθεσή του την καλύτερη και μεγαλύτερη πνευματική απόδοση της φυλής μας.»
Τζορτζ Κάνινγκ

«Τα βιβλία είναι όπως οι άνθρωποι. Μικρός αριθμός παίζει σπουδαίο ρόλο. Τ' άλλα αποτελούν το πλήθος.»
Βολτέρος

«Τα βιβλία είναι τα παιδιά του ανθρώπινου νου.»
Τζόναθαν Σουίφτ

«Τα βιβλία είναι το κληροδότημα που ένας μεγαλοφυής αφήνει στην ανθρωπότητα και το οποίο παραδίνεται από γενιά σε γενιά.»
Τόμας Έντισον

«Τα βιβλία, χωρίς την εμπειρία της ζωής, είναι άχρηστα, γιατί όλα μπορούν να μας τα μάθουν, εκτός από την τέχνη να ζούμε.»
Σάμιουελ Τζόνσον

«Τα καλά βιβλία είναι για τους νέους ό,τι ο ήλιος και η δροσερή βροχή για τους σπόρους, που έμειναν θαμμένοι κάτω απ' τους πάγους του χειμώνα.»
Χόρας Μαν

«Το γράψιμο ενός βιβλίου είναι τέχνη, όπως το φτιάξιμο ενός ρολογιού.»
Ζαν ντε λα Μπριγέρ


Πηγή: sansimera.gr
Read More »

Το «Χρονικό του χρόνου» του Στήβεν Χώκινγκ σε 2,5 λεπτά!

Παρακολουθώντας αυτό το βίντεο, ίσως μπορέσετε να καταλάβετε γιατί ο θρυλικός Στήβεν Χώκινγκ, θεωρητικός φυσικός και κοσμολόγος, θεωρείται ένα από τα πιο λαμπρά μυαλά της εποχής μας.
   


Πιο συγκεκριμένα, ο ίδιος έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό με το «Χρονικό του χρόνου» (αγγλικός τίτλος “A brief history of time”), το βιβλίο-εκδοτικό φαινόμενο που πούλησε περισσότερα από δέκα εκατομμύρια αντίτυπα. Σ’ αυτό, ο Χώκινγκ εξήγησε μια σειρά από κοσμολογικά θέματα και φαινόμενα, όπως το Big Bang, οι μαύρες τρύπες και οι κώνοι φωτός, με τρόπο που μπορούσε να τα καταλάβει και ένας αναγνώστης χωρίς ειδικές γνώσεις.

 Από την άλλη, γι’ αυτούς που δεν έχουν χρόνο να διαβάσουν το «Χρονικό του χρόνου», το animation του Alok Jha υπόσχεται να εξηγήσει το πάντα, αφού κυκλοφόρησε, μάλιστα, στο πλαίσιο της σειράς MadeSimple του Guardian, η οποία εξηγεί με απλό τρόπο επιστημονικές θεωρίες και ιδέες.



Πηγή: neolaia.gr


Read More »